Chapter 168: ที่อยู่ใหม่ "มาเถอะ นี่คือบ้านหลังใหม่ของเธอที่จะต้องอยู่อย่างน้อย 3 ปีช่วงมหาวิทยาลัยนะ" ฮันนาห์พูดขณะเปิดประตูที่อยู่ตรงโถงทางเดินหน้าลิฟต์ อเล็กซ์เดินเข้าไปด้านในก็พบกับประตูอีกบานที่อยู่ตรงหน้า และมีประตูบานเล็กอีกสองบานอยู่ขนาบข้าง "สองบานนั้นเอาไว้เก็บรองเท้ากับเสื้อโค้ท ไม่ต้องไปสนมันหรอก เข้ามาข้างในกันเถอะ" ฮันนาห์พูดพลางเปิดประตูบ้านจริงๆ เข้าไป อเล็กซ์เดินตามเข้าไปแล้วก็ต้องทึ่งกับห้องโถงขนาดใหญ่ที่มีผนังสีขาวและโซฟาสีเทา กลางห้องมีโทรทัศน์เครื่องใหญ่ติดตั้งอยู่เหนือเตาผิง 'ไม่แปลกใจเลยที่ค่าเช่าเดือนละ 10,000 ดอลลาร์ แต่นี่มันก็ยังแพงอยู่ดีไม่ใช่หรือไง?' เขาคิดในใจ "มาสิ เดี๋ยวพี่พาไปดูห้องอื่นๆ" เธอบอกพลางเดินไปยังทางเดินเล็กๆ อีกทาง ซึ่งมีประตูอยู่สองฝั่งและเธอก็เปิดออกบานหนึ่ง "นี่จะเป็นห้องของเธอตั้งแต่นี้ไป" อเล็กซ์เดินเข้าไปแล้วพบกับห้องกว้างขวางที่มีผนังสีฟ้าอ่อน ขนาดของห้องพอๆ กับหอพักของเขา แต่แทนที่จะต้องอยู่รวมกับคนอื่นถึง 4 คน คราวนี้เขากลับได้อยู่คนเดียว อย่างไรก็ตาม ห้องนี้แทบจะว่างเปล่าและมีเพียงตู้เสื้อผ้าเท่านั้น "ไม่มีเตียงเหรอครับ?" เขาถาม "ไม่มีจ้ะ ห้องนี้เคยเป็นของนักศึกษาหญิงคนแรกที่อยู่ที่นี่ พอเธอออกไปเธอก็ขนทุกอย่างออกไปด้วย พวกเราอยากจะเอาเตียงมาลงนะ แต่เพราะช่วงที่ผ่านมายังไม่มีคนมาอยู่ เราเลยพับโครงการไปก่อนจนกว่าจะมีคนย้ายเข้ามา" "วันนี้เราออกไปซื้อกันก็ได้ พี่ว่างทั้งวันอยู่แล้ว" ฮันนาห์บอก "ไม่เป็นไรครับพี่ จริงๆ แล้วผมยังไม่แน่ใจเลยว่าจำเป็นต้องใช้เตียงหรือเปล่า เพราะสัปดาห์หน้าเขาก็จะปล่อยแคปซูลออกมาแล้ว เราจะนอนในนั้นนานเท่าไหร่ก็ได้" อเล็กซ์กล่าว "อย่าพูดอะไรโง่ๆ สิ การนอนบนเตียงกับการนอนในแคปซูลมันคนละเรื่องกันเลยนะ เธอจำเป็นต้องมีเตียงอย่างแน่นอน" ฮันนาห์ดุลูกพี่ลูกน้องของเธอ "โอเคครับพี่ ถ้าพี่ว่าแบบนั้น" อเล็กซ์ยอมรับคำพูดของเธอแต่โดยดีและไม่ได้โต้แย้งเรื่องการมีแค่แคปซูลอีก "เอาล่ะ เอาสัมภาระวางไว้ตรงนี้แล้วไปทานมื้อเช้ากันเถอะ เธอคงหิวแย่แล้ว" เธอบอกพลางเดินกลับออกไป ถัดจากโซนห้องนั่งเล่นเป็นห้องที่เปิดโล่งกึ่งหนึ่ง ซึ่งก็คือห้องครัวนั่นเอง ฮันนาห์ใส่ขนมปังลงในเครื่องปิ้งและเริ่มทอดไข่ อเล็กซ์ทานมื้อเช้านั้นอย่างมีความสุข หลังจากทานเสร็จ ฮันนาห์ก็พาเขาเดินดูส่วนอื่นๆ ของบ้านต่อ ผ่านไปราว 10 นาที เธอก็หยุดเดินเมื่อโทรศัพท์ของเธอมีการแจ้งเตือน เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูแล้วยิ้มเมื่อเห็นข้อความนั้น อเล็กซ์รู้สึกอยากรู้ว่าอะไรทำให้ลูกพี่ลูกน้องของเขายิ้มได้ขนาดนั้น แต่เขาก็เลือกที่จะไม่ถาม ถ้ามันเป็นเรื่องสำคัญ เธอก็คงบอกเขาเอง 'มือถือพี่เขารุ่นใหม่จังแฮะ สงสัยผมต้องหาซื้อใหม่สักเครื่องบ้างแล้ว' ถึงแม้โทรศัพท์ที่เขาใช้อยู่จะเป็นของขวัญวันเกิด แต่มันก็เป็นรุ่นราคาถูกจึงค่อนข้างช้า 'ต้องหาซื้อแล็ปท็อปด้วยอีกเครื่อง' เขาคิด หลังจากทราบว่าเขาสามารถเรียนเทอมแรกของมหาวิทยาลัยโดยไม่ต้องใช้แล็ปท็อปได้ เขาเลยตัดสินใจว่าจะค่อยซื้อทีหลัง และเวลาที่ว่าก็คือตอนนี้ 'ยังต้องใช้อะไรอีกบ้างนะ... เตียง หมวก VR มือถือ แล็ปท็อป แล้วก็อาจจะเป็นเสื้อผ้าอีกสักหน่อย' "พี่มีธุระต้องทำนิดหน่อย เธอไปดูทีวีหรือทำอะไรไปก่อนนะ เดี๋ยวพี่กลับมาแล้วเราค่อยไปช้อปปิ้งกัน" ฮันนาห์บอกแล้วทิ้งให้อเล็กซ์อยู่คนเดียวในห้องนั่งเล่น อเล็กซ์นั่งดูทีวีอยู่สักพัก ในเมื่อไม่มีอะไรทำ เขาก็เปลี่ยนช่องไปเรื่อยๆ จนมาหยุดที่ช่องข่าวช่องหนึ่งที่มีพาดหัวข่าววิ่งอยู่ อเล็กซ์อ่านพาดหัวข่าวแล้วคิดว่า 'ควรตั้งเตือนไว้ดีไหมนะ จะได้ดูทัน' "เฮ้ พร้อมหรือยัง?" ฮันนาห์ปรากฏตัวขึ้นกะทันหัน "อ๋อ พร้อมครับ ผมพร้อมไปได้ทุกเมื่อเลย" อเล็กซ์บอกแล้วลุกขึ้น "โอเค งั้นไปกันเถอะ" ทั้งคู่เดินออกจากบ้านและฮันนาห์ก็ล็อกประตู "อ้อ รับนี่ไป" เธอยื่นกุญแจให้เขา "นี่คือกุญแจบ้าน เธอเก็บไว้ก่อนนะ" เธอกล่าว "เราต้องนั่งแท็กซี่ไหมครับ?" อเล็กซ์ถาม "ไม่หรอก ตลาดอยู่แค่ตรงหัวมุมถนนนี่เอง เราเดินไปได้" ฮันนาห์ตอบ "แล้วนอกจากเตียงเนี่ย เธอต้องการอะไรอีกไหม?" เธอถาม อเล็กซ์จึงไล่รายการของทุกอย่างที่เขาคิดไว้ก่อนหน้านี้ให้ฟัง "โห สุดยอด อยากซื้อเยอะขนาดนั้นเลยเหรอเนี่ย? โชคดีนะที่พี่สาวของเธอรวย พี่จะซื้อให้ทุกอย่างเลย" ฮันนาห์พูดพร้อมทำหน้าภูมิใจ "อ้าว แล้วคุณลุงคุณป้ายังส่งเงินให้พี่อยู่หรือเปล่าครับ?" เขาถาม "ไม่หรอก เจ้าบ้า พี่กำลังหมายถึงเงินของพี่เองต่างหาก พี่บอกพวกเขาไปแล้วว่าพี่ไม่ต้องการเงินพวกเขาอีกเพราะพี่หาเองได้เยอะแล้ว" ฮันนาห์กล่าว "พี่ทำงานด้วยเหรอครับ?" เขาถาม เพราะตั้งแต่เจอหน้ากันสองครั้งล่าสุด เขาไม่เคยได้ยินเรื่องที่พี่สาวทำงานเลย "ไม่เชิง พี่หาเงินจากในเกมน่ะ" ฮันนาห์ดูภูมิใจมาก อเล็กซ์แปลกใจ "พี่หาเงินจากในเกมได้ด้วยเหรอครับ?" เขาถาม ฮันนาห์มองเขาด้วยสายตาอยากรู้อยากเห็นแล้วถามว่า "ที่ว่า 'ด้วย' นี่หมายความว่าไง? เธอเองก็หาเงินได้เหมือนกันเหรอ?" เธอถาม "ใช่ครับ ผมผลิตยาในเกมแล้วเอาไปขายประมูล ผมขายไปสองสามครั้งแล้วและเก็บเงินได้ก้อนหนึ่งเลย" เขากล่าว "ไม่เลวเลยนี่ การหาเงินในเกมนี้ค่อนข้างง่าย เพราะงั้นเธอน่าจะไม่มีปัญหาอะไรหรอก" ฮันนาห์พูด แต่แล้วเธอก็ฉุกคิดอะไรขึ้นมาได้ "จริงๆ แล้วหรืออาจจะเป็นแค่พี่ที่โชคดีมากก็ได้นะ การหาเงินอาจจะไม่ได้ง่ายขนาดนั้นก็ได้ ว่าแต่จนถึงตอนนี้เธอหาเงินได้เท่าไหร่แล้วล่ะ?" อเล็กซ์ลังเลอยู่ครู่หนึ่งว่าจะบอกดีไหม แต่ในเมื่ออีกฝ่ายเป็นพี่สาว เขาจึงตัดสินใจบอก "ผมหาได้ประมาณ 25,000 ดอลลาร์แล้วครับ พรุ่งนี้ก็น่าจะมีรายได้เพิ่มเข้ามาอีกนิดหน่อย" เขากล่าว