Chapter 2286 การคัดออกที่กำลังจะมาถึง ผู้ฝึกตนจากแดนเทพได้อธิบายรายละเอียดในภาพรวมเกี่ยวกับการแข่งขันและวิธีการนำเสนอข้อมูลแก่ผู้เข้าแข่งขัน สำหรับใครก็ตามที่ไม่ได้อยู่ที่ทวีปแห่งนี้ในช่วง 10 ปีที่ผ่านมา ซึ่งก็แทบจะทุกคน จำเป็นต้องรับฟังข้อมูลเหล่านี้จากพวกเขาโดยตรง การแข่งขันในครั้งนี้จะสั้นกว่าเมื่อเปรียบเทียบกับครั้งก่อน โดยใช้เวลาเพียงไม่กี่เดือนอย่างมากที่สุด ตัวการแข่งขันจะแบ่งเป็นรอบๆ ดังนั้นทุกคนจึงต้องรอจนกว่าจะถึงตาของตัวเอง ผู้คนจากทั่วทุกมุมโลกจะมารวมตัวกันเป็นผู้ชมในครั้งนี้เพื่อคอยจ้องมองทุกการเคลื่อนไหวของพวกคุณ เช่นเดียวกัน การแข่งขันจะถูกถ่ายทอดสดไปทั่วโลกแห่งโอสถ ทำให้ผู้คนตามทวีปต่างๆ สามารถรับชมได้ ผลก็คือพวกคุณต้องพยายามอย่างเต็มที่ในครั้งนี้ ผู้เข้าแข่งขันยังคงไม่สามารถพบปะกับอาจารย์หรือครอบครัวของตนได้ พวกเขาจำเป็นต้องผ่านการแข่งขันรอบแรกและเลิกสวมเหรียญตราเสียก่อนถึงจะสามารถพบปะกับผู้อื่นได้ "ตอนนี้ผมได้รับข้อมูลว่ามีผู้เข้าแข่งขันกว่า 400 คนที่ผ่านการแข่งขันรอบแรกแล้ว" ชายคนนั้นกล่าว "เนื่องจากผู้ฝึกตนเพียง 1 หมื่นคนแรกเท่านั้นที่จะได้รับอนุญาตให้เข้าร่วมการแข่งขันรอบสุดท้าย พวกคุณจึงต้องทำทุกอย่างให้เต็มที่" อเล็กซ์รู้สึกประหลาดใจ เขาไม่เคยคิดเลยว่าจะมีผู้คนผ่านการแข่งขันไปได้มากขนาดนี้ในตอนนี้ 'พวกเขาคงโชคดีแน่ๆ' อเล็กซ์คิด เหตุผลเดียวที่เขายังทำไม่สำเร็จก็เพราะเขายังหาดอกไม้สวรรค์สีขาว, อีกาหยก, และตั๊กแตนหยกอมตะไม่พบ "และอีกข้อมูลหนึ่งที่สำคัญมาก" ชายคนนั้นกล่าวเพื่อดึงความสนใจของทุกคน "มีผู้เข้าแข่งขันกว่า 9 หมื่นคนในทัวร์นาเมนต์นี้ นั่นถือว่ามากเกินกว่าจะทดสอบทุกครั้ง พวกคุณทุกคนน่าจะเข้าใจดี" ทุกคนพยักหน้าตอบรับกันเป็นแถว "ด้วยเหตุนั้น ในการแข่งขันรอบที่ 3 พวกคุณทุกคนจะต้องทำคะแนนให้ติดอันดับ 1 ใน 4 หมื่นคน เพื่อที่จะไม่ถูกตัดสิทธิ์ในทันที กล่าวคือ สำหรับอีก 5 หมื่นคนที่เหลือ นี่จะเป็นการแข่งขันครั้งสุดท้ายของพวกคุณ" ดวงตาของอเล็กซ์เบิกกว้างด้วยความประหลาดใจ เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าพวกเขาจะคัดคนออกจำนวนมากขนาดนี้อย่างรวดเร็ว เกินกว่าครึ่งหนึ่งจะต้องถูกตัดสิทธิ์ไปในคราวเดียวเมื่อจบการแข่งขันรอบนี้ เขาจะต้องพยายามให้หนักขึ้นเพื่อที่จะไม่เป็นหนึ่งในกลุ่มคนที่ถูกคัดออก 'หวังว่านี่จะไม่ใช่การแข่งขันที่วัดกันที่ดวงนะ' เขาคิด การแข่งขันประเภทนั้นถือว่าแย่ที่สุด แต่เนื่องจากพวกเขากำลังพยายามเฟ้นหานักปรุงโอสถที่เก่งที่สุด การให้ทุกอย่างขึ้นอยู่กับดวงคงไม่ใช่ความคิดที่ดีนัก "รุ่นพี่ครับ" ใครบางคนร้องถามขึ้นมา "จะเกิดอะไรขึ้นหากเราไม่ได้อยู่ใน 4 หมื่นอันดับแรก แต่ได้ผ่านการแข่งขันรอบแรกไปแล้ว? เราจะยังสามารถเข้าร่วมการแข่งขันรอบถัดไปได้ไหม?" "ไม่ได้ คุณก็จะยังถูกตัดสิทธิ์อยู่ดี" ชายคนนั้นตอบ "การผ่านการแข่งขันรอบแรกในฐานะ 1 หมื่นอันดับแรกคือข้อบังคับในการเข้าร่วมการแข่งขันรอบสุดท้าย มันไม่อนุญาตให้คุณเข้าร่วมได้หากคุณถูกตัดสิทธิ์ไปแล้ว" ความเงียบงันเข้าปกคลุมกลุ่มคนเหล่านั้นอย่างกะทันหัน "แต่" ชายคนนั้นกล่าวพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ "เพียงเพราะคุณถูกตัดสิทธิ์ ไม่ได้หมายความว่าคุณจะไม่สามารถทำภารกิจการแข่งขันรอบแรกและรอบที่สองให้สำเร็จ คุณยังคงสามารถลงทะเบียนโอสถของคุณได้หากคุณปรุงเสร็จแล้ว" "ทำไมเราถึงอยากทำแบบนั้นล่ะ?" ใครบางคนถาม รอยยิ้มของชายคนนั้นกว้างขึ้นไปอีก "นั่นสินะ ทำไมกันล่ะ" อเล็กซ์ไม่อยากจะเชื่อในความหน้าด้านของรุ่นพี่คนนี้ เขาถึงกับสนับสนุนให้ผู้คนพยายามทำให้อื่นล้มเหลว แม้ว่าตัวเองจะล้มเหลวไปแล้วก็ตาม มันเป็นพฤติกรรมที่น่ารังเกียจมาก แต่ดูเหมือนว่ามันจะเป็นสิ่งที่ได้รับอนุญาต 'ฉันต้องรีบปรุงโอสถให้เสร็จ ต้องผ่านการแข่งขันรอบแรกให้ได้' อเล็กซ์คิด ความจำเป็นในตอนนี้มันมีมากกว่าครั้งไหนๆ ในที่สุดพวกเขาก็ถูกเคลื่อนย้ายส่งตรงเข้าไปยังแดนลับ โดยไม่ต้องเดินทางไปที่เมืองก่อนล่วงหน้า อเล็กซ์กวาดสายตามองไปรอบๆ แดนลับที่ไม่คุ้นเคยนัก ดูเหมือนว่าสภาพความเป็นธรรมชาติของแดนลับนี้ถูกทำลายไปนานแล้ว ต้นไม้และพืชพรรณภายในนั้นถูกกำจัดออกไปจนหมดสิ้น สิ่งที่พวกเขาทำแทนคือการสร้างเวทีขนาดมหึมาไว้ตรงกลาง ซึ่งทอดยาวหลายพันเมตรในทุกทิศทาง ไม่เพียงเท่านั้น พวกเขายังสร้างอัฒจันทร์ขนาดใหญ่รายล้อมไว้เพื่อให้ผู้ชมได้นั่งชมการแข่งขัน 'สถานที่นี้กว้างขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?' อเล็กซ์คิดในตอนแรก เขาใช้เวลาสักพักเพื่อสัมผัสถึงมันและตระหนักได้อย่างรวดเร็วว่ามีออร่าจางๆ ของพลังมิติขยายขอบเขตที่ถูกใช้เพื่อยืดพื้นที่ออกไปให้ถึงขีดสุดโดยไม่ทำให้มันฉีกขาด 'นั่นคือค่ายกลอันทรงพลังที่ถูกติดตั้งไว้เพื่อเสริมความแข็งแกร่งให้กับพื้นที่ที่ถูกยืดออกไป' อเล็กซ์คิด 'คนของราชันค่ายกลคงทำงานหนักตลอดทศวรรษที่ผ่านมาสินะ' "ผู้เข้าแข่งขัน เชิญทางนี้ ส่วนคนอื่นๆ ทั้งศิษย์และสัตว์อสูร เชิญทางนั้น" เรื่องนี้ได้รับการอธิบายไว้ก่อนแล้ว สำหรับการแข่งขันรอบที่ 3 ที่เหลือ พวกเขาจะต้องแยกกันอยู่จนกว่าการแข่งขันทั้งหมดจะสิ้นสุดลง อเล็กซ์เดินไปตามทางที่ได้รับคำแนะนำ ตรงไปยังโถงขนาดใหญ่ที่พวกเขาสามารถนั่งฝึกตนรอการแข่งขันได้ ภายในโถงมีผู้คนหลายหมื่นคนอยู่แล้ว บางคนยืนคุยกัน ในขณะที่บางคนนั่งฝึกตนโดยมีม่านพลังขนาดเล็กรายล้อม ซึ่งดูเหมือนจะให้ความเงียบสงบที่พวกเขาต้องการ บางจุดถึงกับทึบแสงจนไม่สามารถมองเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นภายในพื้นที่เล็กๆ นั้นได้ อเล็กซ์กวาดสายตามองไปรอบๆ สแกนผู้ฝึกตนทีละหลายพันคนจนกระทั่งเขาพบคนที่เขารู้จัก ไจ๋เฮยหยุนนั่งอยู่ที่มุมห้องกำลังคุยกับคนอีก 2 คน เธอเป็นคนเดียวที่เขาจำได้ที่นี่ เขาจึงรีบเดินตรงเข้าไปหาเธอ ไจ๋เฮยหยุนสังเกตเห็นการมาถึงของเขาและยิ้มกว้าง "คุณ... พี่ดอนเบลด คุณมาถึงแล้ว!" เธอกล่าวอย่างรวดเร็ว อเล็กซ์โบกมือทักทาย "สบายดีไหม?" เขาถาม "สบายดีค่ะ แล้วคุณหาวัตถุดิบครบหรือยัง?" เธอถาม อเล็กซ์ส่ายหัว "ยังขาดอยู่อีกนิดหน่อย" เขากล่าว "แล้วคุณล่ะ?" "ฉันก็ยังมีบางอย่างที่ต้องหาอยู่ค่ะ" เธอกล่าว ดูเหมือนเธอจะเพิ่งนึกขึ้นได้ว่ามีคนอยู่ข้างๆ จึงสะดุ้งเล็กน้อย "อ้อ นี่เพื่อนของฉันค่ะ พันพฤกษา กับ ธารารักษ์"