บทที่ 292 — ยานสอดแนมแห่งจักรวาลมาถึงแล้ว ผู้แปล: Translation Nation บรรณาธิการ: Translation Nation เวลาประเทศจีน วันที่ 29 ตุลาคม เวลา 8.30 น. บรรยากาศในฤดูใบไม้ร่วงครั้งนี้ช่างสบายและสดชื่นเสียจริง คฤหาสน์ริมทะเลสาบตะวันตกกลายเป็นศูนย์กลางของโลกทั้งใบในวันนี้ ทั้งกองทัพและทหารได้ตรึงกำลังเฝ้าระวังตั้งแต่เช้าตรู่ การรักษาความปลอดภัยตลอดแนวถนนเข้มงวดถึงขีดสุด เครื่องบินขับไล่จากประเทศต่าง ๆ และเมืองหลวงได้ทยอยลงจอดบนสนามหญ้าของคฤหาสน์อย่างต่อเนื่อง ผู้นำของห cường quốcได้หลั่งไหลมาประดับพร้อมหน้าที่นี่ ทั้งหมดนี้ก็เนื่องจากผู้ทรงอิทธิพลสูงสุดสามคนของโลกคนหนึ่ง คือ ฉู่เฟิง ได้จัดการประชุมชั้นความสำคัญ ณ ที่แห่งนี้ในวันนี้ แต่เหล่าผู้รับใช้และทีมเฝ้ารักษาที่แข็งแกร่งที่สุดของฉู่เฟิงกลับรออยู่ในปีกตะวันตกของคฤหาสน์โดยไม่ออกมาแม้แต่ก้าว ส่วนผู้ที่รับผิดชอบการต้อนรับและดูแลแขกนับร้อยนับพันนั้นล้วนเป็นบุคลากรที่จัดเตรียมโดยประเทศจีนโดยเฉพาะ ชั้นล่างของคฤหาสน์ ห้องประชุมใหญ่ แสงสว่างระยิบระยับราวกับเพชรพลอย ข้างโต๊ะกลมขนาดมหึมา ยืนเหล่าผู้นำจากประเทศและเมืองหลวงต่าง ๆ จับมือทักทายกันอย่างคึกคัก บนแผ่นดินโลกมีห cườngประเทศรวมกับเมืองหลวงอีกยี่สิบสามเมือง เมืองหลวงเหล่านี้มาจากเอเชีย อเมริกาใต้ และแอฟริกาเป็นส่วนใหญ่ ผู้คนทุกเฉดสีผิวต่างพูดคุยแลกเปลี่ยนกันไปมา และในฐานะเจ้าของบ้าน ฉู่เฟิงยืนอยู่ที่ทางเข้าห้องประชุมเคียงข้างฮงและเทพสายฟ้า ต้อนรับแขกและผู้นำทีละคนด้วยอานุภาพและเกียรติภูมิ เวลา 9.00 น. การประชุมเริ่มขึ้น “โขยก!” เหนือศูนย์กลางของโต๊ะกลมบนท้องฟ้า เกิดการระเบิดเล็กน้อยกระตุ้นให้ผู้นำทั้งหลายตกตะลึง จากควันที่กระจายออกมาอย่างช้า ๆ ภาพสามมิติปรากฏขึ้นพร้อมภาพอวกาศอันกว้างใหญ่ไพศาล “โปรดทุกคน!” ฉู่เฟิงลุกขึ้น ข้างกายมีฮงและเทพสายฟานั่งอยู่ สายตากวาดผ่านเหล่าผู้นำรอบข้างแล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “การประชุมในวันนี้มีความสำคัญไม่แพ้หายนะครั้งใหญ่หรือแม้แต่เหตุการณ์สัตว์กินโลก” ฮวะ! ท่ามกลางผู้นำเกิดเสียงฮือฮากันถ้วนหน้า “ทุกคนจงดู” ฉู่เฟิงชี้ไปยังภาพอวกาศเหนือโต๊ะกลม “นี่คือเอกภพ อวกาศอันกว้างใหญ่ที่สุด! ข้าเชื่อว่าทุกคนล้วนรู้ดีว่า ณ ที่โน้นมีมนุษย์และสิ่งมีชีวิตอื่น และข้ายิ่งเชื่อว่าหลายคนในที่นี้รู้มากกว่านั้นอีก” “โลกของเราเป็นเพียงดาวเคราะห์ที่มีสิ่งมีชีวิตในกาแล็กซีทางช้างเผือกเพียงหนึ่งในกว่าสองแสนดวง” ฉู่เฟิงกล่าวตรงไปตรงมา บนจอก็เริ่มเห็นดาวเคราะห์ปรากฏขึ้น ในจำนวนนั้นมีดาวเบลลานและภาพถ่ายบางส่วน หลังจากนั้นดาวเคราะห์ทั้งหมดย่อลงจนภาพกาแล็กซีทางช้างเผือกทั้งดวงเข้ามาแทนที่ “และกาแล็กซีทางช้างเผือก กาแล็กซีบีต้า รวมถึงกาแล็กซียิ่งใหญ่อีกแปดแห่ง ได้รวมกันเป็นจักรวรรดิเงินน้ำเงิน!” ถ้อยคำของฉู่เฟิงสะเทือนขวัญผู้คนในห้องประชุมจนขนลุก จักรวรรดิที่ปกครองกาแล็กซียิ่งใหญ่ถึงแปดแห่ง? จะมีอำนาจล้นเหลือสักเพียงใด! นี่เป็นสิ่งที่ใหญ่โตกว่าโลกนี้นับไม่ถ้วน ฉู่เฟิงรับฟังเสียงกระซิบของเหล่าผู้นำที่เริ่มแลกเปลี่ยนกัน ก็เสริมด้วยน้ำหนักว่า “อย่างไรก็ตาม…จักรวรรดิเงินน้ำเงินนี้แท้จริงแล้วอ่อนแอและเล็กนิดเดียว! มันเป็นจักรวรรดิที่อยู่ในระดับต่ำสุด อ่อนแอและเล็กนิดเดียว” “จะเป็นไปได้อย่างไร?” “ระดับต่ำสุด?” “นี่คือกาแล็กซียิ่งใหญ่ถึงแปดแห่ง หนึ่งกาแล็กซีมีดาวเคราะห์ที่มีสิ่งมีชีวิตราวสองแสนดวง จักรวรรดิขนาดมหึมาขนาดนี้” ผู้นำบางคน โดยเฉพาะอย่างยิ่งจากเมืองหลวง มีความรู้ด้านนี้น้อยมาก ต่างก็ช็อกต่อข่าวสารนี้ ฉู่เฟิงยังคงพูดต่อไปด้วยสีหน้าเย็นชา บรรยายถึงจักรวาล เวลาผ่านไปหนึ่งชั่วโมงครึ่ง ในห้องประชุมเงียบกริบ “ข้าจะแนะนำเผ่าพันธุ์หนึ่งให้ทุกคนรู้จัก” ฉู่เฟิงชี้ไปยังภาพที่เปลี่ยนไปเหนือโต๊ะกลม ดาวเคราะห์ยักษ์ปรากฏขึ้นพร้อมเงามนุษย์ล่องหนบินไปมา “นี่คือเผ่าพันธุ์แบล็กเม็ง พวกเขาเป็นหนึ่งในเผ่ามนุษย์แห่งดวงดาวมากมาย ส่วนใหญ่ของพวกเขาได้บรรลุถึงขั้นนักเดินทางดวงดาว มีจำนวนนับล้านคน” “และในพวกเขายังมีนักรบระดับดวงดาวอยู่!” “นักรบและผู้อ่านวิญญาณระดับดวงดาวของพวกเขามีจำนวนมากทีเดียว น่าพิศวงอย่างยิ่ง! ในจำนวนนั้นมีนักรบระดับห้าและหกจำนวนมาก! ท่านทั้งหลายรู้หรือไม่ว่านักรบระดับห้าและหกเหล่านี้หมายถึงอะไร? มันหมายความว่าทุกคนในนั้นมีอานุภาพเทียบเท่าสัตว์กินโลกในอดีตได้เลย!” “เผ่าพันธุ์แบล็กเม็งมีอำนาจร้ายกาจยิ่งกว่าสัตว์กินโลกในอดีตและมีจำนวนมากกว่า!” การแนะนำของฉู่เฟิงปลุกความอยากรู้อยากเห็นของผู้นำหลายคน เพียงรู้ว่าจักรวาลกว้างใหญ่เพียงใดยังไม่พอ บัดนี้ฉู่เฟิงยังเปิดเผยเผ่าพันธุ์อื่นเป็นครั้งแรก…ในสายตาของผู้นำ นี่ควรเป็นหนึ่งในเผ่าที่แข็งแกร่งที่สุดในจักรวาล “น่าพิศวงเพียงใด พลังของพวกเขาคู่ควรกับสัตว์กินโลก และมีจำนวนมากมายถึงเพียงนี้!” “สิ่งมีชีวิตที่เกินกว่าเทพยุทธ์ มีจำนวนหลายล้าน? น่าเหลือเชื่อ!” “บ้ามากเกินไป” “พวกเขาบรรลุขั้นนักเดินทางดวงดาวได้ง่ายดายเพียงนี้? จำนวนรวมบนโลกยังไม่ถึงร้อยคน” เหล่าผู้นำจากประเทศและเมืองหลวงพากันมองภาพเสมือนจริงด้วยความอิจฉา เมื่อไรหนอ… โลกจะสามารถตามทันเผ่าพันธุ์แบล็กเม็งได้? ณ บัดนี้ บนโลกยังไม่มีนักรบระดับดวงดาวแม้แต่คนเดียว นักเดินทางดวงดาวระดับหนึ่งบนโลกจะเป็นตัวแทนของเทพยุทธ์และยิ่งใหญ่กว่าผู้นำประเทศเสียอีก! แต่เผ่าพันธุ์แบล็กเม็ง…มีจำนวนมากมายจนคณานับ เพียงภาพดาวเคราะห์เดียวก็เห็นนักเดินทางดวงดาวบินขึ้นฟ้าไม่รู้จบ “เผ่าพันธุ์แบล็กเม็ง เป็นเผ่าที่ถูกกดขี่ในจักรวาล” น้ำเสียงของฉู่เฟิงหนักแน่นขึ้น ผู้นำทั้งหมดในห้องประชุมตกตะลึง เผ่าที่มีพลังร้ายกาจกว่าโลกนับพันนับหมื่นเท่า กลับเป็นเผ่าที่ถูกกดขี่? “เผ่าพันธุ์ทั้งหมดและพลเมืองนับไม่ถ้วนของพวกเขาถูกกดขี่! พวกเขาเป็นทาส ทายาทรุ่นลูกรุ่นหลวงจะยังคงเป็นทาสต่อไป! ทาสที่ถูกฝังชิปมีชีวิตไว้ ถูกขายราวกับปศุสัตว์และสินค้า! ลูกหลานรุ่นแล้วรุ่นเล่าไม่อาจลุกขึ้นสู้ได้เลย!” น้ำเสียงของฉู่เฟิงเย็นชาดุจยมโลก ทำให้ผู้นำทั้งหลายสั่นระริกบนเก้าอี้ หลายคนมีเหงื่อซึมออกบนหน้าผาก ลูกรุ่นหลวง? นี่โหดร้ายเกินไป! พวกเขาเป็นทาส ทาสที่ถูกซื้อและขาย! “ข้าเรียนถามท่านอาจารย์ฉู่หน่อย เรื่องนี้ท่านทราบได้อย่างไร?” นายกรัฐมนตรีหญิงชาวยุโรพลุกขึ้น “เพราะข้าเคยเข้าไปในจักรวาลครั้งหนึ่ง” ฉู่เฟิงกล่าวด้วยสีหน้าเคร่งครัด “แต่ข้ากลัวความโหดร้ายและความจริงของจักรวาลจนข้ากลับมา” ฮวะ! เข้าไปในจักรวาลอันกว้างใหญ่? ฉู่เฟิงเคยไปมาแล้ว? “โปรดทุกคน” ฉู่เฟิงจ้องผู้นำ “ข้าเชิญทุกคนมาอยู่ที่นี่เพื่อบอกให้ทราบว่า ข้าเชื่อว่าทุกคนเข้าใจ! ว่าจะเชื่อหรือไม่นั้น…มันง่ายมาก!” ฉู่เฟิงหันไปที่ประตูข้างกาย: “เอามันมา!” ในทันที พนักงานคนหนึ่งนำหมวกกันน็อกสีดำมา “หมวกส่งผ่านจิตสำนึก?” บางผู้นำแสดงปฏิกิริยาออกมา “นี่ไม่ใช่ชนิดที่เราใช้บนโลก แต่เป็นแหล่งกำเนิดแท้จากจักรวาล” ฮงกล่าวข้างกาย “ถ้าผู้เชี่ยวชาญจากแต่ละประเทศมาดูแล้วจะเข้าใจว่านี่เป็นของจากจักรวาล วัสดุหลายอย่างไม่อาจผลิตหรือหาได้บนโลก” “นี่คือของที่ข้านำมาจากดาวดวงหนึ่งในจักรวาล” ฉู่เฟิงมองผู้นำ “ผ่านหมวกส่งผ่านจิตสำนึกนี้ แต่ละประเทศสามารถส่งตัวแทนหนึ่งคนมาใช้งานและเข้าสู่เครือข่ายจักรวาลเสมือน” “เดิมที ข้าได้อธิบายแนวคิดของเครือข่ายจักรวาลเสมือนไปแล้ว” ถ้อยคำของฉู่เฟิงก่อให้เกิดเสียงฮือฮาอีกครั้ง เข้าสู่เครือข่ายจักรวาลเสมือน? นี่คือโลก นี่คือครั้งแรกที่มนุษย์โลกติดต่อกับจักรวาลอย่างแท้จริง พวกเขาจะสามารถรับรู้ข่าวสารและข้อมูลถึงขนาดอันกว้างใหญ่ของจักรวาลได้ชัดเจน “ฉู่เฟิง ท่านมีหมวกกี่ใบ?” เจ้าหน้าที่ระดับสูงของจีนตื่นเต้น “สำหรับหมวกส่งผ่านจิตสำนึก ข้าสามารถให้ได้หกใบ” ฉู่เฟิงมองไปยังกลุ่มคน “ห cườngประเทศ ยี่สิบสามเมืองหลวง แต่ละเมืองหลวงจะได้ใช้หนึ่งวัน รายละเอียดท่านทั้งหลายจงปรึกษาหารือกันเอง” ทั้งหมดนี้ถูกจัดเตรียมและวางแผนโดยฉู่เฟิงตั้งแต่คราวซื้อหมวกมา เพื่อส่งเสริมอัตราการวิวัฒนาการของประชากรโลกทั้งมวล เขาจำเป็นต้องเปิดโอกาสให้พวกเขาเข้าถึงจักรวาลภายนอก! และการเข้าสู่เครือข่ายจักรวาลเสมือนคือวิธีที่ดีที่สุด โดยเฉพาะอย่างยิ่งเนื่องจากเป็นบัญชีที่ไม่อาจสืบย้อนได้ ใครก็สามารถใช้ได้ อย่างไรก็ตาม… ประเทศต่าง ๆ ล้วนยังไม่มีสกุลเงินจักรวาล ดังนั้นแม้จะเข้าสู่จักรวาลเสมือน พวกเขาก็จะสามารถดูข่าวสารและข้อมูลปกติได้เท่านั้น ไม่อาจซื้อของหรือทำสิ่งอื่น ๆ เพิ่มเติมได้ “ท่านอาจารย์ฉู่” นายกรัฐมนตรีผิวสีจากอเมริกาดูตื่นเต้น “สิ่งที่ท่านกล่าวถึงนั้นมีขนาดไม่น้อยกว่ายุคไนรวาน การเข้าสู่จักรวาลเสมือนคือก้าวแรกของมนุษย์โลกในการติดต่อกับจักรวาล และยังเป็นก้าวที่สำคัญยิ่งด้วย” “ข้ายังมีเรื่องสำคัญกว่าที่ยังไม่ได้กล่าว” ฉู่เฟิงกล่าว ความเงียบ ผู้นำในห้องประชุมจ้องหน้าฉู่เฟิงรอคอยข่าวสารสำคัญ “ข้ามีเครื่องดื่มที่เรียกว่าเครื่องดื่มแสงเพชร ของเหลวพิเศษชนิดหนึ่ง เพียง 10 กรัมก็สามารถทำให้นักเรียนระดับสูงในสำนักฝึกศิลป์วิวัฒนาการเป็นนักรบได้” ฉู่เฟิงกล่าว “อะไรนะ?” “เพียงเท่านั้น?” “ของแบบนี้ไม่อาจเป็นสมบัติล้ำค่าได้” บางผู้นำไม่อาจกลั้นการกระซิบกันได้ ส่วนที่เหลือก็มองฉู่เฟิงด้วยสายตา บนโลกมีของที่ดีกว่าเครื่องดื่มแสงเพชร เช่น จิตวิญญาณแห่งธรรมชาติ ครั้งก่อนฉู่เฟิงใช้เพียงส่วนเดียวเพื่อให้ครอบครัววิวัฒนาการเป็นนักเรียนระดับสองและสามทันที ประสิทธิภาพนั้นแท้จริงแล้วทรงพลัง แต่…เนื่องจากหาได้ยากและมีปริมาณน้อย แม้แต่เทพยุทธ์ก็มีไม่มาก ปริมาณน้อยนิด ไม่มีความหมาย “ข้ามีจำนวนมากมาย” ฉู่เฟิงกล่าว กลุ่มผู้นำต่างตกตะลึง “ปริมาณเท่าใด จะมีผู้ได้ใช้กี่คน?” ผู้นำเมืองหลวงจากแอฟริกาถามพลาง “ทั้งโลก!” ฉู่เฟิงกล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งครัด “ข้าสามารถจัดหาให้นักเรียนระดับสูงของสำนักฝึกศิลป์ทั่วโลก ตราบเท่าที่สำนักฝึกศิลป์ใดมีนักเรียนระดับสูง ใช้เครื่องดื่มแสงเพชร ข้าก็สามารถทำให้พวกเขาเป็นนักรบได้!” “ทั้งโลก?” “จัดหาให้ทั้งโลก?” “พระเจ้าของข้า” “นี่…นี่…” หลายคนเข้าใจหลักการนี้ สิ่งใดที่ถือเป็นสมบัติล้ำค่าย่อมมีปริมาณน้อย จริงแท้สำหรับปริมาณเครื่องดื่มแสงเพชรในระดับนี้ ฉู่เฟิงได้ใช้เงินแบล็กดราก้อน 800 ล้าน ปกติแล้วดาวปกติอย่างดาวเบลลานหรือดาวดวงอื่น ๆ ที่ร่ำรวยที่สุดก็ไม่อาจมีเงินจำนวนเช่นนี้ มันแทบไม่ง่ายที่จะได้มาในปริมาณมหาศาลเช่นนี้ “อัตราส่วนประชาชนทั่วไปต่อนักเรียนระดับสูงในสำนักฝึกศิลป์ประมาณ 100:1 นั่นหมายความว่าโลกสามารถผลิตนักรบได้ถึง 70 ล้านคน?” “70 ล้านคน?” “ไม่เพียงเท่านั้น หลายคนยอมแพ้เมื่อคิดว่าไม่มีความหวังของการเป็นนักรบ ถ้าพวกเขารู้ว่าการเป็นนักเรียนระดับสูงจะนำไปสู่การก้าวกระโดดสู่นักรบได้ง่าย จะต้องมีคนอีกมากมายที่จะพยายามอย่างหนักขึ้น! ข้าเชื่อว่าอัตราส่วนอาจถึง 50:1 เมื่อนั้นจำนวนมนุษย์นักรบบนโลกจะเพิ่มขึ้นมากกว่าร้อยล้านคน มนุษย์บนโลกจะเริ่มวิวัฒนาการอย่างรวดเร็ว หลายสิบล้านเท่าเร็วกว่าตัวเลขการวิวัฒนาการที่คำนวณไว้ครั้งแรก” กลุ่มผู้นำตื่นเต้นจนดูราวกับสูญเสียสติไปชั่วขณะ นี่คือสิ่งที่ไม่มีสมบัติหรือความมั่งคั่งใด ๆ จะเทียบได้ ความตื่นเต้นที่เกินกว่าจะให้ด้วยผลประโยชน์ทางวัตถุ “10 กรัมต่อคน 1 กิโลกรัมจะใช้ได้หนึ่งร้อยคน 1 ตันของเครื่องดื่มแสงเพชรจะจัดหาให้ผู้คนหนึ่งแสนคนได้ ต่อมาข้าจะกระจายตามจำนวนประชากรของแต่ละประเทศและอัตราส่วนสิบต่อหนึ่งก่อน จัดหาเครื่องดื่มแสงเพชรราว 7,000 ตันก่อน” ฉู่เฟิงกล่าว “เครื่องดื่มแสงเพชร 7,000 ตัน?” กลุ่มผู้นำทั้งหมดดูราวกับกำลังจินตนาการถึงการวิวัฒนาการครั้งยิ่งใหญ่ของมนุษย์ทั่วโลก ในวันนั้น ฉู่เฟิงได้จัดสรรเครื่องดื่มแสงเพชรเป็นส่วนแบ่งให้แก่แต่ละประเทศและเมืองหลวง นี่คือจุดเริ่มต้นของการวิวัฒนาการครั้งใหญ่ของโลก! ทุกประเทศต่างเห็นแสงสว่างของยุคใหม่ ฉู่เฟิง ฮง และเทพสายตามองด้วยใจจดใจจ่อ …… เมื่อทุกประเทศและเมืองหลวงเริ่มทดสอบการใช้เครื่องดื่มแสงเพชรและฉลองผลลัพธ์ เวลาประเทศจีน วันที่ 23 พฤศจิกายน เวลา 9.30 น. ดวงอาทิตย์ส่องสูงบนผืนฟ้าอันกว้างใหญ่ ยานรูปทรงจานสีเงินเทาลอยเข้าใกล้โลก “ดาวเคราะห์ที่งดงามเพียงใด เขียวและน้ำเงิน สีสันที่เคลื่อนไหว” ภายในห้องควบคุมยาน กัปตันที่รูปร่างสูงใหญ่ หล่อเหลา สวมชุดรบทรงเงิน มองด้วยความปิติยินดีผ่านเครื่องจำลองภาพเสมือนไปยังดาวเคราะห์สีน้ำเงินเขียว “ช่างน่าหลงใหล ข้าชอบมัน ใช่ ข้าชอบมัน! เพราะมันสามารถมอบฐานะและเงินให้ข้า!” ข้างกาย ลูกเรือต่างร้องตะโกนด้วยความตื่นเต้น ต่างไปจากน้ำเสียงอันอ่อนไหวของกัปตัน ใช่แล้ว! ดาวเคราะห์ที่ไร้ผู้นำนี้ สำหรับยานสอดแนมจากจักรวาลแล้ว คือสิ่งที่งดงามและน่าชื่นชมยินดีเหลือเกิน