บทที่ 277: การมาถึงดวงดาวมังกร ผู้แปล: แห่งการแปล บรรณาธิการ: แห่งการแปล การจากไปอย่างกะทันหันของเขาทำให้ภรรยาและพ่อแม่ต่างพากันซักถาม จนกลายเป็นปัญหาใหญ่สำหรับฉู่เฟิง ทว่าเพราะไม่อยากให้คนในครอบครัวเป็นห่วง เขาจึงบอกเพียงว่าจะไป “ฝึกตัว” ที่สถานที่ลับแห่งหนึ่ง รุ่งอรุณของวันที่สอง ฉู่เฟิงและสมาชิกในครอบครัวกำลังนั่งรับประทานอาหารเช้า เมื่อรับประทานเสร็จ ฉู่เฟิงจะต้องออกจากโลก ออกจากกาแล็กซีทางช้างเผือก และมุ่งหน้าสู่ดาวเคราะห์ที่อยู่ไกลโพ้นจากทางช้างเผือก—ดวงดาวมังกร “พี่!” ฉู่หัวเดินเข้ามาจากด้านนอก “ข้าฟังมาว่าพี่จะเดินทางไปหนึ่งเดือน และยังไม่บอกข้าด้วยซ้ำ ถ้าหากไม่ใช่เพราะพ่อแม่บอก ข้าคงยังไม่รู้เลย” “พี่จะบอกก่อนจากอยู่แล้ว” ฉู่เฟิงกล่าวพร้อมดื่มโจ๊กในปาก ไม่มีทางเลือก! ฉู่เฟิงไม่ได้ตั้งใจจะติดต่อโดยตรงกับพี่ชาย รวมถึงน้องชายอีกสองคนคือ ‘ฮง’ และ ‘เทพฟ้าร้อง’ เพราะ…… หากบอกไปคงต้องเสียเวลาอธิบายมากเกินไป ด้วยความเร็วในปัจจุบันของฉู่เฟิงแล้ว การโคจรรอบโลกทั้งใบคงใช้เวลาไม่ถึงวัน แล้วเขาจะไปทำอะไรตลอดหนึ่งเดือน? หากบอกว่าฝึกตัว อาจหลอกครอบครัวได้ แต่หลอกฮงและเทพฟ้าร้องไม่ได้ 𝙛𝓻𝒆𝓮𝒘𝙚𝙗𝒏𝙤𝙫𝓮𝒍.𝓬𝒐𝙢 “เสี่ยวไห้ เสี่ยวผิง” ฉู่เฟิงกอดลูกทั้งสองคนของเขา ลูกชายคนโตชื่อ ฉู่ผิงยื่นหน้าเล็ก ๆ ออกมาจูบฉู่เฟิง ส่วนเสี่ยวไห้ที่อยู่ข้างก็ยื่นหน้าออกมาคลำจูบเช่นกัน กระนั้น ภรรยาของเขาคือ ซวินซิน และพ่อแม่ พี่ชาย ล้วนเต็มไปด้วยความกระวนกระวาย “อย่าเป็นห่วง ในเวลานี้ ไม่มีสถานที่ใดบนดาวดวงนี้จะสามารถคุกคามข้าได้ เพียงแต่การฝึกตัวครั้งนี้มีความสำคัญอย่างยิ่ง ข้าจึงไม่อาจให้ใครมาขัดจังหวะ และสภาพแวดล้อมของการฝึกก็มีเงื่อนไขเข้มงวด ฉะนั้นข้าต้องจากไป” ฉู่เฟิงปลอบใจครอบครัว “ซิน เมื่อข้าไม่อยู่ จงดูแลพ่อแม่ หากฮงหรือเทพฟ้าร้องโทรมา ก็เพียงบอกว่าข้ากำลังฝึกตัวและไม่อาจรบกวนได้” “ได้” ซวินซินพยักหน้า “งั้น ข้าจากไปละ” ฉู่เฟิงวางลูกทั้งสองลงบนพื้นพร้อมยิ้ม ก่อนก้าวออกไป สมาชิกในครอบครัวรวมถึงลูกทั้งสองคนเดินออกไปยังสนามหญ้า “บายบาย พ่อ” เด็กทั้งสองเปล่งเสียงดังแจ่มใส “บาย” ฉู่เฟิงยิ้มพร้อมโบกมือและค่อย ๆ ลอยตัวขึ้นสู่ท้องฟ้า สมาชิกในครอบครัวจ้องมองฉู่เฟิงลอยสูงขึ้นเรื่อย ๆ จนลับสายตาไปในที่สุด บนท้องฟ้า ปรากฏยานบินรูปจานสีดำขนาดมหึมา ประตูเปิดขึ้นและฉู่เฟิงพุ่งตัวเข้าไปอย่างรวดเร็ว ก่อนประตูจะปิดลงอีกครั้ง ทันใดนั้น ยานพุ่งออกสู่อวกาศ …… ภายในยานมังกรดำ ห้องควบคุม ฉู่เฟิงในชุดยุทธภัณฑ์สีเลือดหมูยืนจ้องหน้าจอควบคุม บนจอปรากฏใบหน้าของปิศาจบาบาตาเล็ก ๆ พร้อมพญายิ้มและเขี้ยวเล็ก ๆ ที่โอ้อวด “ฉู่เฟิง ยานออกจากโลกแล้ว” “ฉากทิวทัศน์ จำลอง 100 เปอร์เซ็นต์” กล่าวฉู่เฟิง วูช! ห้องควบคุมทั้งหมดหายไป โชคดีที่เขายืนอยู่บนพื้นและยังรู้สึกถึงการมีอยู่ของพื้น ส่วนตาเปล่าไม่อาจมองเห็นพื้นนั้นได้ รอบกาย…… คืออวกาศกว้างใหญ่ไพศาลไร้ขอบเขต เขาหันหลังมองไปข้างหลังเห็นดาวเคราะห์สีฟ้าโต ๆ—คือโลก! “บาบาตา การออกจากโลกครั้งแรกแล้วมุ่งสู่ดาวที่มีสิ่งมีชีวิตอื่น ข้าอยากจะบอกว่า…… ข้ารู้สึกตื่นเต้นจนไม่อาจสงบจิตสงบใจได้” ฉู่เฟิงพูดอย่างไม่อาจห้ามใจ “ก็เหมือนตอนที่ท่านสอบปลายภาคในมัธยม นี่เรียกว่าเป็นความตื่นเต้น!” บนจอ บาบาตากำลังเคี้ยวแอปเปิลพร้อมยิ้มเจ้าเล่ห์ “ไม่ใช่เรื่องแปลกเลย ที่ท่านเหมือนเด็กบ้านนอกที่เพิ่งจะก้าวเข้าเมืองใหญ่เป็นครั้งแรก! แน่นอนว่าท่านต้องตื่นเต้นเมื่อจะไปยังดาวมังกรที่ทั้งทรงพลังและพัฒนาจากโลก!” ฉู่เฟิงพยักหน้าเล็กน้อย กระนั้น ประเด็นสำคัญคือ…… ดาวมังกรแห่งนี้ ตามที่บาบาตากล่าวไว้ รุ่งเรืองกว่านครหลวงของจักรวรรดิระดับต่ำ ‘ซิลเวอร์บลู’ มากกว่าหนึ่งร้อยเท่า! ฉู่เฟิงยังไม่เคยไปเยือนจักรวรรดิซิลเวอร์บลูเลย แล้วจะให้เขาไม่ตื่นเต้นได้อย่างไรเมื่อต้องไปยังดาวมังกรกระทันหันเช่นนี้? โชคดีที่ในฐานะผู้อ่านจิตวิญญาณ ท่านมีพลังใจเข้มแข็งอย่างยิ่ง จึงสามารถปรับอารมณ์ของตนได้อย่างรวดเร็ว “บาบาตา ยานยังไม่ได้ความเร็วแสงใช่หรือไม่?” ฉู่เฟิงอดถามไม่ได้ “ถ้าเป็นยานของดาวหุบเมฆแล้ว แน่นอนเราจะเร่งความเร็วถึงแสงได้อย่างรวดเร็ว แต่นี่เป็นเพียงยานเกรด C5 เท่านั้น” บนจอ บาบาตากล่าวด้วยความดูถูกพร้อมยิ้มเจ้าเล่ห์ “กระนั้น สำหรับจักรวรรดิภูเขามังกรดำแล้ว ยานเกรด C5 ก็ถือเป็นยานคุณภาพสูง บางนักรบระดับจักรวาลยังต้องขับยานแบบนี้เท่านั้น” “ยานมังกรดำมีอัตราเร่งที่ดี หากเป็นยานธรรมดาของกองทัพดาวใดดาวหนึ่ง อัตราเร่งคงจะช้าเหลือเกิน!” “และยานขยะบางลำที่มีคุณภาพต่ำมีอัตราเร่งรุนแรงเกินไป จนผู้โดยสารต้องเข้าไปใน ‘ห้องปลอดภัย’ มิฉะนั้นอาจสูญเสียชีวิต” บาบาตากล่าว ฉู่เฟิงสัมผัสได้ทันที ความจริงแล้วคือ…… อัตราเร่ง! เร่งถึงความเร็วแสง แม้อัตราเร่งจะอยู่ที่ 500 กิโลเมตรต่อวินาที มันก็ยังเท่ากับแรงโน้มถ่วงของโลกถึง 50,000 เท่า! กระนั้นในยานเขามิได้รู้สึกอะไรเลย “นี่คือส่วนที่ดีของยานคุณภาพสูง ยานมีระบบปรับแรงโน้มถ่วงอัตโนมัติที่คงระดับแรงโน้มถ่วงภายในยานให้คงที่ แรงโน้มถ่วงในยานขณะนี้คือ 1 เท่าของโลก” บาบาตากล่าว “ใช่” ฉู่เฟิงเริ่มเข้าใจ เขาเพิ่งสะดุ้งตระหนักว่า เดินภายในยานเหมือนเดินบนโลก ไม่มีความแตกต่างของแรงโน้มถ่วงเลย ถ้าบาบาตาไม่พูด เขาคงยังไม่รู้ตัว ที่นี้เขาจึงรู้ว่า ในอวกาศ ยานกลับคงระดับแรงโน้มถ่วงให้เท่ากับโลกไว้ ซึ่งมีความสำคัญอย่างยิ่ง “ฮ่า ๆ อยู่บนโลกมานานเกินไป เลยชินกับระดับแรงโน้มถ่วงนี้ ไม่ได้สังเกตเลย” ฉู่เฟิงยิ้ม “ยังเหลือเวลาอีก 12 วินาทีจนกว่าจะถึงความเร็วแสง” บาบาตาระเบิดเสียง “10!” “9!” บนจอ ใบหน้าเล็ก ๆ ของบาบาตาเข้มงวดขึ้นขณะที่นับถอยหลัง “8!” “7!” …… ฉู่เฟิงมองออกไปข้างนอก ตาเปล่าของเขามิอาจแยกแยะดาวเคราะห์ต่าง ๆ ในอวกาศได้ อวกาศโดยรอบพร่าเลือนและค่อย ๆ กลายเป็นสีดำ “ประหลาดจริง ๆ” ฉู่เฟิงกลั้นลมหายใจ “3…… 2…… 1……!” บาบาตาระเบิดเสียง ยานสีดำที่พร่าเลือนอยู่ท่ามกลางเอกภพอันกว้างใหญ่ ทันใดนั้น— ตัวอวกาศเองได้ระลอกตัวเบา ๆ ยานหายไป! มิใช่ว่า “หายไป” จากสายตาเพราะความเร็วแสง แต่มันหายไปจากเอกภพจริง ๆ ! โบม! ฉู่เฟิงรู้สึกยานสั่นเล็กน้อย สั่นเป็นเวลาประมาณ 10 วินาที รอบด้านมืดมิดสนิท ค่อย ๆ ยานมีเสถียรภาพลง “ผ่านเอกภพและเข้าสู่ ‘อวกาศมืด’ สำเร็จแล้ว” บาบาตาระเบิดเสียงบนจอ “ปิดการจำลองทิวทัศน์” “อวกาศมืด?” ฉู่เฟิงรู้สึกใคร่รู้ “บาบาตา อวกาศมืดเป็นเช่นไร?” “เราไม่อาจจับภาพรอบข้างได้ขณะยานบินด้วยความเร็วแสง ฉะนั้นเราต้องชะลอเพื่อจับภาพ กระนั้น…… การลดและเพิ่มความเร็วใช้พลังงานมหาศาล ลู่เฟิง ข้าจะจำลองฉากในอวกาศมืดให้ท่านดูโดยตรง” บนจอปรากฏฉากหน้าฉู่เฟิง ฉากที่งดงามปรากฏบนจอ นี่คือพื้นที่กว้างใหญ่มีจุดสว่างระยิบระยับมากมายเหมือนหิ่งห้อย นี่คือทะเล ‘จุดสว่าง’ นอกเหนือจากจุดแสงที่งดงามแล้ว ในอวกาศกว้างใหญ่นี้ไม่มีสิ่งใด นอกจาก… ยานอวกาศ! “พิกัดในอวกาศมืดสอดคล้องกับ ‘อวกาศหลัก’ ที่เราอาศัยอยู่” “กระนั้น หากท่านเดินทางในอวกาศมืดเป็นระยะ ‘30 วินาทีแสง’ แล้วผ่านกลับเข้าสู่อวกาศหลัก ท่านจะพบว่าท่านเดินทางไปข้างหน้าเป็นระยะ ‘30 วินาทีแสง × 10.081 ล้าน’” บาบาตากล่าว “อัตราส่วนระหว่างอวกาศมืดและอวกาศหลักคือ 1:10.081 ล้าน” ฉู่เฟิงตกตะลึง หากบินด้วยความเร็วแสงในอวกาศมืดเพียงปีเดียว มันก็เพียงปีแสงหนึ่ง กระนั้นเมื่อผ่านอวกาศและกลับเข้าสู่อวกาศหลัก ท่านจะเดินทางไปได้ถึง 10.081 ล้านปีแสง “ในอวกาศหลัก วัตถุไม่อาจฝ่าฟันความเร็วแสงได้ เมื่อถึงความเร็วแสง มันจะทะลุอวกาศและไปถึงอวกาศมืด ในอวกาศมืด ท่านสามารถไปไกลกว่าความเร็วแสงได้” บาบาตากล่าว “ขณะนี้ ยานกำลังเร่งความเร็วช้า ๆ ความเร็วสูงสุดของยานมังกรดำลำนี้คือ 1.5 เท่าของความเร็วแสง แต่พิจารณาจากกำลังสำรองพลังงาน 1.2 เท่าของความเร็วแสงก็เหมาะสมแล้ว” บาบาตากล่าว “ข้าคาดว่าจะใช้เวลาประมาณ 10 วันจนถึงดาวมังกร ลู่เฟิง ท่านสามารถใช้เวลานี้พักผ่อนหรือฝึกตัวได้” …… วันที่บินผ่านอวกาศมืดนั้นดำรงด้วยความน่าเบื่อ เก้าวันต่อมา “ลู่เฟิง อีก 20 นาทีและเราจะผ่านอวกาศและไปถึงดาวมังกร” บาบาตากล่าว “อ้อ บาบาตา หากท่านต้องใช้ความเร็วแสงเพื่อไปจากอวกาศหลักสู่อวกาศมืด แล้วท่านจะกลับได้อย่างไร? จะผ่านอวกาศจากมืดกลับสู่หลักได้อย่างไร?” ฉู่เฟิงรู้สึกใคร่รู้อย่างยิ่ง เอกภพอันกว้างใหญ่ไพศาลนี้ลึกลับเกินไป คนบนโลกจะทายได้อย่างไรว่าจะเกิดอะไรขึ้นหลังถึงความเร็วแสง? ส่วนทฤษฎีที่ว่าเวลาจะย้อนกลับเมื่อถึงความเร็วแสง ฉู่เฟิงไม่เคยเห็นด้วยเลย “หากผู้คนที่โลกเห็นดาวเคราะห์ที่อยู่ห่างออกไปหนึ่งล้านปีแสงจากโลก นั่นหมายถึงพวกเขาเห็นดาวเคราะห์ในสภาพเมื่อหนึ่งล้านปีก่อน ตามทฤษฎีบางอย่าง การโคจรฝ่าฟันความเร็วแสงไปยังดาวนั้น…… หมายถึงท่านจะสามารถเห็นดาวดวงนั้นย้อนเวลากลับไป เห็นดาวเมื่อสภาพเดิม แต่จากมุมมองของฉู่เฟิง…… ไร้สาระ! ที่ดาว ‘ย้อนเวลา’ นั้นเป็นเพียงทัศนะที่สายตาเราเห็น ในความเป็นจริง ดาวนั้นยังคงแก่และเฒ่าขึ้นเรื่อย ๆ! “ง่ายมาก เพียงแค่ชะลอ ชะลอจนหยุดนิ่ง! แล้วท่านจะผ่านอวกาศและกลับสู่อวกาศหลัก” บาบาตากล่าว “ในอวกาศมืด วัตถุที่นิ่งไม่มีอยู่จริง” “อ้อ?” ฉู่เฟิงรู้สึกตกตะลึง ยานค่อย ๆ ชะลอจาก 1.2 เท่าของความเร็วแสงจน—มันกลายเป็นนิ่งสนิท! ฉู่เฟิงรู้สึกพื้นใต้เท้าสั่นเล็กน้อย การสั่นสะเทือนคงอยู่ราว 10 วินาทีจนกระทั่งทุกสิ่งสงบลง “ผ่านเอกภพและกลับสู่อวกาศหลักสำเร็จแล้ว” บาบาตากล่าว “การจำลองทิวทัศน์ 100 เปอร์เซ็นต์” กล่าวฉู่เฟิง วูช! ฉู่เฟิงมองเห็นอวกาศกว้างใหญ่ทันที สิ่งที่โดดเด่นที่สุดคือ… เขาเห็นดาวเคราะห์ห่างไกลที่ดูเหมือนจะเปล่งแสง ดาวเคราะห์ดวงนั้นดูเหมือนจะมีดาวบริวารธรรมชาติสองดวง “ดาวเคราะห์นั้นคือดาวมังกร” บาบาตากล่าว “ลู่เฟิง หลังจากที่เราเข้าไปในดาวมังกร จงปฏิบัติตามแผนของเรา” “บาบาตา ท่านบอกว่าจำเป็นต้องมีเงินเพื่อเข้าไปในดาว แต่ข้าไม่มี” ไม่ว่าฉู่เฟิงจะร่ำรวยเพียงใดบนโลก ทั้งจักรวรรดิซิลเวอร์บลูและจักรวรรดิภูเขามังกรดำก็คงไม่ยอมรับเงินที่ใช้บนโลกแน่ ที่นั่นมันเพียงแค่ ‘ภาพวาดกระดาษ’ ที่ไร้ประโยชน์ “ท่านไม่มี แต่ข้ามี” บาบาตาระเบิดเสียง “กระนั้น การให้บัตรเครดิตของอาจารย์แก่ท่านก็ไม่มีประโยชน์ เพราะมันผูกพันด้วยตราแห่งจิตวิญญาณ กระนั้น อาจารย์ได้ทิ้งเหรียญบางส่วนไว้ เหรียญที่อาจารย์พกติดตัวเสมอ บางครั้ง เงินตราทางกายภาพก็มีประโยชน์บ้าง” “เหรียญ?” ฉู่เฟิงกระพริบตาสองครั้ง “ใช่ ข้าค้นทั่วที่เก็บของ พบเหรียญแกนวานู 932 เหรียญ” บาบาตากล่าว “932 เหรียญ?” ฉู่เฟิงกระพริบตาสองครั้ง จนแทบจะขาดใจ! “นี่คือเหรียญแกนวานู ไม่ใช่เหรียญมังกรดำ และยิ่งไม่ใช่เหรียญซิลเวอร์บลูราคาถูก” บาบาตาระเบิดเสียง “มันเพียงพอสำหรับการพำนักของท่านบนดาวมังกร!”