บทที่ 2004 การตัดสินใจ "ไม่ ไม่ ผมบอกว่าไม่ก็คือไม่ ผมไม่รับข้อเสนอนี้หรอก" เอเมรี่แสดงจุดยืนหนักแน่นในการตัดสินใจของเขา เคลียเลิกคิ้วขึ้นด้วยความสนใจอย่างเห็นได้ชัดเมื่อเห็นเอเมรี่ปฏิเสธ "ทำไมล่ะ? นายรู้หรือเปล่าว่าอคาเดมี่แห่งใหม่มันเป็นยังไง?" เธอคะยั้นคะยอด้วยความอยากรู้อยากเห็น "รู้สิ... ก็พอจะรู้อยู่บ้าง..." เขาตอบรับ สองปีผ่านไปนับตั้งแต่ที่อคาเดมี่แห่งใหม่เปิดทำการ และเอเมรี่ก็ได้เก็บข้อมูลบางอย่างมาบ้าง โดยเฉพาะอย่างยิ่งผ่านทางดาโมที่เข้าเรียนที่นั่น สิ่งที่เอเมรี่ได้เรียนรู้หลายอย่างเกินความคาดหมายของเขา ที่น่าประหลาดใจคือแทนที่จะเปิดอคาเดมี่เก่าใกล้โกลเด้นซิตี้ อคาเดมี่แห่งใหม่กลับสร้างวิทยาเขตขึ้นใหม่สามแห่งในสามพื้นที่ของพันธมิตรเมกัส ได้แก่ ควอดรันต์อัลฟ่า, เบต้า และเดลต้า เอเมรี่เข้าใจว่าเหตุผลหลักของทางเลือกนี้คือการกระจายเหล่าเมกัสรุ่นใหม่ เพื่อหวังจะป้องกันไม่ให้เหตุการณ์บุกโจมตีอันรุนแรงเมื่อ 15 ปีก่อนเกิดขึ้นซ้ำรอย ยิ่งไปกว่านั้น ขั้นตอนเหล่านี้ยังมุ่งเน้นที่จะขยายอิทธิพลและอำนาจของอคาเดมี่ โดยเน้นย้ำถึงความสำคัญของการฟูมฟักเหล่าคนรุ่นใหม่ที่มีพรสวรรค์ทั่วทั้งพันธมิตรเมกัส นอกจากนี้ ยังมีการปรับเปลี่ยนวิธีการศึกษาขนานใหญ่ ซึ่งอาจารย์ประจำชั้นในตอนนี้จะต้องรับผิดชอบต่อลูกศิษย์ของตนมากขึ้น สิ่งนี้แสดงถึงการเปลี่ยนแปลงไปจากระบบเดิมที่เน้นไปที่สิ่งอำนวยความสะดวกในสถาบันทั้งสิบแห่งเป็นหลัก เมื่อเห็นเอเมรี่นิ่งเงียบไป เคลียก็แทรกขึ้นว่า "ด้วยระบบใหม่นี้ นายจะต้องสอนเหล่าอัจฉริยะที่ถูกเลือกจากดาวเคราะห์ในควอดรันต์อัลฟ่า นี่เป็นโอกาสทองสำหรับเราที่จะกระชับความสัมพันธ์และอิทธิพลในภาคส่วนต่างๆ รอบบ้านของเรา" "เอาล่ะ บอกฉันมาทีว่าทำไมนายถึงปล่อยโอกาสแบบนี้ให้หลุดมือไป?" เคลียกดดันต่อ น้ำเสียงของเธอแสดงความเอาจริงเอาจัง เอเมรี่ถอนหายใจยาวก่อนจะตอบกลับว่า "ฉันแค่ไม่มีเวลา... อีกอย่าง ฉันก็ไม่ใช่พวกที่จะมาเป็นครูคนได้..." "นั่นมันไร้สาระ!" เคลียโต้กลับ เธอไม่ยอมรับเหตุผลเรียบง่ายเช่นนั้น แม้ไม่อยากจะโต้เถียงต่อ เอเมรี่ก็ยอมโอนอ่อนไปว่า "ฉัน... เอาแบบนี้ไหม... ขอเวลาฉันคิดดูก่อน" เอเมรี่อุทิศเวลาที่เหลือของวันนั้นไปกับการเตรียมตัวสำหรับงานต่างๆ ที่ได้ตัดสินใจไว้ในที่ประชุม เมื่อรายละเอียดทุกอย่างถูกจัดแจงและกำหนดการเสร็จสิ้น ในที่สุดเขาก็ตั้งตารอที่จะได้ใช้เวลาไปกับเกว็นในวันถัดไปเพื่อสำรวจความมหัศจรรย์ของโกลเด้นซิตี้ แม้จะมีภาระหน้าที่มากมายที่ร้านเมอร์ลินและศูนย์ปรุงยา เอเมรี่ก็ยังจัดการหาเวลาเพื่อใช้ร่วมกับเกว็น พาเธอไปสัมผัสกับความงดงามของหนึ่งในเมืองที่มีความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีมากที่สุดในจักรวาล เอเมรี่พาเกว็นเดินผ่านตลาดที่คึกคัก ซึ่งอบอวลไปด้วยกลิ่นเครื่องเทศแปลกตาและเสียงจอแจของนักช้อปที่กระตือรือร้น พวกเขาลิ้มลองอาหารรสเลิศจากหลากหลายมุมของกาแล็กซี ดื่มด่ำกับรสชาติที่เป็นเอกลักษณ์และเพลิดเพลินกับอาหารรสชาติเยี่ยม ความตื่นเต้นของพวกเขาพุ่งสูงขึ้นเมื่อได้ขึ้นเรือบินไปโลดแล่นโฉบเฉี่ยวไปตามเส้นขอบฟ้าของเมือง พวกเขาตื่นตาตื่นใจไปกับการแสดงของเหล่านักกายกรรมและนักดนตรี ดื่มด่ำไปกับการแสดงที่มีสีสันของพรสวรรค์และความคิดสร้างสรรค์ เมื่อเดินทางผ่านประตูเคลื่อนย้าย พวกเขาพบว่าตนเองถูกส่งไปยังดาวเคราะห์ห่างไกล ซึ่งแต่ละแห่งมีภูมิประเทศที่งดงามและน่าอัศจรรย์ใจ เอเมรี่แบ่งปันความรู้เกี่ยวกับโลกเหล่านี้ให้กับเกว็นอย่างกระตือรือร้น คอยชี้จุดสังเกตที่น่าสนใจและอธิบายความสำคัญของมัน เมื่อเวลาที่พวกเขาใช้ร่วมกันใกล้จะสิ้นสุดลง เอเมรี่ได้สงวนวันสุดท้ายไว้สำหรับการเดินเล่นพักผ่อนในเมืองเทอร์ร่า และนั่งพักบนระเบียงพระราชวังขณะที่ยามเย็นมาเยือน ทอดสายตามองขึ้นไปยังดวงดาวที่ระยิบระยับอยู่เบื้องบน มันเป็นช่วงเวลาที่เงียบสงบและเต็มไปด้วยมนต์ขลัง ซึ่งสองดวงวิญญาณได้แบ่งปันร่วมกันท่ามกลางความมหัศจรรย์ของจักรวาล ดวงตาของเกว็นเป็นประกายด้วยความประหลาดใจขณะที่เธอยื่นมือขึ้นไปในอากาศราวกับจะไขว่คว้าดวงดาว และแสดงความทึ่งออกมา "มันน่าทึ่งมาก... ที่ได้มาถึงดวงดาวแบบนี้... มันเป็นเหมือนฝันที่เป็นจริงเลย เอเมรี่... ขอบคุณนะ" เอเมรี่อดไม่ได้ที่จะร่วมยินดีไปกับเกว็น การได้เห็นเธอมีความสุขช่วยปลดเปลื้องภาระหนักอึ้งในใจเขาออกไปได้ การทำให้ความฝันของเธอเป็นจริงกลายเป็นความปรารถนาของเขาเอง และการได้เห็นเธอมีความสุขก็นำมาซึ่งความอิ่มเอมใจอย่างมหาศาล หลังจากนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง เอเมรี่ก็ถามคำถามที่วนเวียนอยู่ในหัวของเขา "ถ้าอย่างนั้น เธอจะลองพิจารณาอยู่ที่นี่ไหม?" คำถามนั้นมีความหมายที่ชัดเจน เอเมรี่หวังว่าเกว็นจะพิจารณาการเป็นเมกัสและเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มพวกเขา เธอยิ้มครู่หนึ่งก่อนจะตอบว่า "ฉัน... เอาแบบนี้ไหม... ขอเวลาฉันคิดดูก่อน" นั่นเป็นคำตอบเดียวกับที่เอเมรี่เคยบอกเคลียเรื่องอคาเดมี่มาก่อนหน้านี้ และมันก็ทำให้ทั้งคู่หัวเราะออกมา เกว็นหันมาหาเขาแล้วพูดว่า "ฉันจะบอกคำตอบของฉัน... ถ้านายบอกคำตอบของนายให้ฉันรู้" เอเมรี่ถอนหายใจยาวและเริ่มเล่าถึงเหตุผลที่เขาปฏิเสธข้อเสนอจากอคาเดมี่ เขาเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับอาจารย์เซี่ยนผู้ล่วงลับ โดยเน้นย้ำว่าอาจารย์ของเขายอดเยี่ยมเพียงใด และแสดงความกังวลว่าเขาจะไม่สามารถก้าวขึ้นมาแทนที่ท่านได้ โดยเฉพาะในฐานะอาจารย์ที่อคาเดมี่ นั่นคือเหตุผลที่แท้จริงนอกเหนือไปจากภาระในการปกป้องโลกที่คอยรบกวนจิตใจเขาอยู่ส่วนใหญ่ "ฉันไม่คิดว่าตัวเองมีพรสวรรค์จริงๆ" เอเมรี่สารภาพ คำตอบของเกว็นนั้นขี้เล่น "นั่นมันไร้สาระ...!!" เธอเลียนแบบน้ำเสียงของเคลีย หลังจากหัวเราะเบาๆ เธอก็พูดต่อ "ฉันรู้สึกโกรธจริงๆ นะถ้าคุณคิดแบบนั้น" เอเมรี่ตกใจ "ทำไมล่ะ?" "เจ้าโง่... ลืมไปแล้วหรือไง... ฉันเป็นหนึ่งในลูกศิษย์คนแรกของคุณนะ..." คำพูดนั้นกระตุ้นความทรงจำในใจของเอเมรี่ถึงช่วงเวลาที่เขาใช้กับเกว็นและเหล่าพี่น้องแฟรี่ที่ป่าแฟรี่ ซึ่งเขาเป็นคนสอนพวกเธอก่อนที่พวกเธอจะกลายเป็นที่รู้จักในชื่อ 'เหล่าแฟรี่' "ใช่... พวกแฟรี่... ช่วงเวลาที่พิเศษมาก" เกว็นรำลึกความหลังพร้อมรอยยิ้ม "ถ้าคุณตัดสินใจเป็นอาจารย์... ฉันอยากจะขอเป็นลูกศิษย์รุ่นแรกของคุณจริงๆ นะ!" อีกครั้งที่ทั้งคู่หัวเราะเบาๆ ก่อนที่เธอจะจ้องมองเขา "แต่ว่านะ... ฉันเชื่อว่าคุณจะเป็นครูที่ยอดเยี่ยมได้แน่ๆ" คำพูดเหล่านั้นดูเหมือนจะส่งผลต่อจิตใจของเอเมรี่จริงๆ เขาถอนหายใจยาวแล้วพูดว่า "ตาเธอแล้ว... บอกฉันมา... เธอจะอยู่ที่นี่ไหม?" ความตึงเครียดปรากฏขึ้นในอากาศขณะที่เขารอคำตอบ ก่อนที่เกว็นจะพูดขึ้นด้วยท่าทีที่สงบแต่จริงจัง "เอเมรี่... ความจริงแล้ว ต่อให้ประสบการณ์เหล่านี้จะน่าอัศจรรย์แค่ไหน... หัวใจของฉันยังคงอยู่ที่บ้าน... ที่บริททาเนีย..." คำพูดของเธออบอวลอยู่ในอากาศ พร้อมกับน้ำหนักแห่งความจริงใจ เกว็นหันมาหาเอเมรี่โดยตรงและเสริมว่า "ขอบคุณนะ... ขอบคุณที่ช่วยให้ฉันเข้าใจว่าจริงๆ แล้วฉันต้องการอะไร" ด้วยหัวใจที่หนักอึ้งแต่ก็มีความกระจ่างแจ้งในใจขึ้นมาใหม่ เอเมรี่ตอบกลับว่า "ฉันเข้าใจแล้ว" วันถัดมา ในขณะที่เกว็นกำลังเตรียมตัวกลับบ้าน เอเมรี่ก็ตัดสินใจติดต่อไปยังอคาเดมี่เพื่อสอบถามข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับตำแหน่งอาจารย์ ในขณะเดียวกัน เคลียผู้สังเกตการณ์อยู่เสมอได้เดินเข้ามาหาเกว็น สีหน้าของเธอผสมปนเประหว่างความเคารพและความผิดหวังเมื่อเธอพูดถึงการตัดสินใจของเกว็น "น่าเสียดายจังนะ แต่ฉันมั่นใจว่าในอนาคตฉันคงได้ใช้ทักษะการโน้มน้าวใจของเธอแน่ๆ"