บทที่ 272 - บ้านหลังใหม่ บ้านหลังใหม่ของพวกเขาตั้งอยู่บนเกาะสวรรค์ รอบด้านมีเพียงผลงานจากธรรมชาติที่ดูเหมือนยังไม่เคยถูกมือมนุษย์แตะต้อง ต้นไม้นานาพันธุ์เติบโตขึ้นจนกลายเป็นป่าทึบผืนใหญ่ดุจพรมสีเขียวขจี เนินเขาตั้งตระหง่านอยู่สุดขอบฟ้า และสามารถได้ยินเสียงคลื่นกระทบฝั่งอันเป็นเอกลักษณ์ได้ชัดเจน บางครั้งสายลมสดชื่นยังพัดพาเอากลิ่นอายของเกลือจากทะเลเข้ามาด้วย มิเนอร์วาเอ่ยขึ้นต่อว่า "บนเกาะแห่งนี้มีคฤหาสน์ทั้งหมด 50 หลัง และสถานที่ที่คุณจะพำนักจะมีชื่อของคุณติดอยู่ ไม่ต้องกังวลไป คฤหาสน์ทุกหลังจะมีการป้องกันอย่างแน่นหนา ดังนั้นคุณไม่จำเป็นต้องคิดเรื่องอื่นนอกจากเรื่องการฝึกฝนของตัวเองเท่านั้น" เอเมอรี่มองไปรอบตัว ซึมซับภาพของสิ่งที่เรียกว่าฐานลับแห่งนี้ ดูเหมือนว่าที่พักอันหรูหราและการรักษาความปลอดภัยตลอด 24 ชั่วโมงจะมีไว้เพื่อให้พวกเขามุ่งเน้นไปที่การฝึกฝนเพียงอย่างเดียว ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของสิทธิพิเศษที่มอบให้แก่กลุ่มคนระดับหัวกะทิ ในฐานะหัวกะทิ พวกเขาต้องแบกรับภาระของคนรุ่นอนาคตและความปลอดภัยของจักรวาลแห่งมวลมนุษย์ การรักษาความปลอดภัยที่เข้มงวดนี้ไม่ได้มีไว้เพียงเพื่อให้เหล่าหัวกะทิได้ฝึกฝนอย่างเต็มที่เท่านั้น แต่ยังป้องกันการแทรกซึมจากศัตรูอีกด้วย นอกจากวิลล่าหรูหราที่สำรองไว้สำหรับนักเรียนและสนามฝึกฝนหลายสิบแห่งที่กระจัดกระจายอยู่ทั่วพื้นที่แล้ว ยังมีอาคารหลายหลังที่สร้างขึ้นสำหรับการฝึกใช้อาวุธ ซึ่งเต็มไปด้วยอาวุธทุกประเภทจากทั่วทุกมุมจักรวาล หนึ่งในอาคารที่สำคัญที่สุดคือศูนย์ฝึกจำลอง ด้วยเครื่องจักรที่จัดเตรียมไว้ เอเมอรี่จึงมีโอกาสฝึกฝนกับศัตรูทุกรูปแบบ ไม่ว่าจะเป็นพวกออร์คเหมือนในเกมแรกของเขา หรือการดวลในสภาพแวดล้อมเสมือนจริงในเกมที่สอง สำหรับการฝึกดวล นี่คือจุดที่เหล่าผู้ติดตามปีสามเข้ามามีบทบาท โดยมีผู้ติดตามปีสามถึง 100 คนประจำอยู่ที่ศูนย์ฝึกแห่งนี้ ทั้งหมดเป็นผู้ติดตามระดับ 7 บางคนถึงขั้นระดับ 8 หน้าที่ของผู้ติดตามเหล่านี้คือการเป็นคู่ซ้อมให้กับกลุ่มหัวกะทิ เมื่อเหล่าหัวกะทิท้าประลอง พวกเขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องยอมรับ แม้ว่าผู้ติดตามปีสามเหล่านี้จะอยู่ในระดับ 7 เหมือนกัน แต่พวกเขาก็มีประสบการณ์มากกว่า ทำให้เหมาะแก่การเป็นคู่ซ้อมอย่างยิ่ง อนาสเห็นเอเมอรี่มองไปยังเหล่าผู้ติดตามปีสามจึงอธิบายว่า "เมื่อไหร่ที่คุณพอใจในตัวเองมากเกินไปจนไม่ยอมเติบโตและก้าวข้ามขีดจำกัดของตัวเอง นี่คือสิ่งที่จะเกิดขึ้น ผู้ติดตามเหล่านั้นคือผู้ที่มีความก้าวหน้าน้อยที่สุดในกลุ่มปีสาม และชะตากรรมของพวกเขาคือการกลายเป็นของเล่นให้กับผู้ที่แข็งแกร่งกว่า พวกเขาก็ไม่ต่างอะไรกับเป้าซ้อมฝึกฝนในที่แห่งนี้" แกรนด์เมจิไอมอนเรียกให้ทุกคนหันมาสนใจ สายตาทุกคู่จับจ้องไปที่เขาด้วยความอยากรู้อยากเห็นในขณะที่เสียงพูดคุยเริ่มเงียบลง เมื่อมั่นใจว่าทุกคนกำลังตั้งใจฟัง เขาจึงเริ่มอธิบายถึงเงื่อนไขการได้รับยาปรับพื้นฐานพลังวิญญาณเพื่อเป็นรางวัล "ฉันมั่นใจว่าพวกคุณทุกคนคุ้นเคยกับยานี้ดีแล้ว" แกรนด์เมจิไอมอนเปิดกล่องไม้แกะสลักสวยงามใบเล็กเผยให้เห็นยาเม็ดสีขาวขนาดจิ๋วอยู่ภายใน "หากพวกคุณต้องการมากกว่าหนึ่งเม็ด ก็สามารถทำได้ผ่านการดวล" แกรนด์เมจิอธิบายว่าในช่วงเวลา 60 วันนี้ สามารถท้าดวลได้ หากผู้ติดตามระดับหัวกะทิสามารถเอาชนะผู้ติดตามปีสามที่ศูนย์ฝึกได้ 10 คน พวกเขาจะมีสิทธิ์ได้รับยาหนึ่งเม็ด หากเอาชนะได้ 50 คนจะได้รับเม็ดที่สอง และหากเอาชนะได้ทั้งหมดจะได้รับเม็ดที่สาม "วิธีที่สองในการได้รับยานี้คือการทำคะแนนสอบข้อเขียนได้ดีเยี่ยม" แกรนด์เมจิกล่าวเสริม เหล่าผู้ติดตามไม่มีปฏิกิริยาใดๆ เมื่อแกรนด์เมจิพูดถึงเรื่องการดวล แต่เมื่อหัวข้อเปลี่ยนไปเป็นเรื่องการสอบข้อเขียน ก็มีเสียงอุทานด้วยความตกใจและเสียงกระซิบกระซาบดังออกมาจากกลุ่ม เอเมอรี่ฟังคำอธิบายแล้วทำใจให้หนักแน่น แน่นอนว่าตัวเลือกในการท้าทายทั้งหมดนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย แต่ก็เป็นเรื่องที่เข้าใจได้เนื่องจากยาปรับพื้นฐานพลังวิญญาณนั้นล้ำค่ามาก การจะได้มาสักเม็ดจึงต้องแลกมาด้วยความพยายามอย่างมหาศาล เอเมอรี่นึกถึงระดับพรสวรรค์ทางพลังวิญญาณที่ต่ำเตี้ยเรี่ยดินของตัวเองอีกครั้ง เขาจำเป็นต้องมียาเหล่านี้มากกว่าผู้ติดตามคนอื่นๆ ความมุ่งมั่นพลุ่งพล่านขึ้นในใจ ความปรารถนาที่จะตามให้ทันและก้าวข้ามเพื่อนร่วมรุ่นทุกคนยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น คำอธิบายจบลงภายในเวลาไม่กี่นาทีและตารางการเรียนก็ถูกแจกจ่าย แกรนด์เมจิไอมอนกล่าวลาและจากไป ปล่อยให้เมจิอีกสี่คนดูแลเกาะแห่งนี้ เมจิ 4 คนกับแกรนด์เมจิ 1 คน รับหน้าที่ดูแลการฝึกฝนและความก้าวหน้าของเหล่าผู้ติดตามหัวกะทิ 50 คน หากเปรียบเทียบกันในชั้นเรียนปกติจะมีเมจิเพียงคนเดียวที่ดูแลผู้ติดตาม 100 คน มันเป็นความแตกต่างที่ชัดเจนมาก ยิ่งไปกว่านั้นในชั้นเรียนพิเศษที่มีข่าวลือว่ามีระดับซูพรีมเมจิเป็นผู้สอน เมื่อนึกถึงชั้นเรียนพิเศษ เอเมอรี่ก็อดนึกถึงซิลวาและโรแรนที่สามารถเข้าไปอยู่ในนั้นได้ไม่ได้ การรวมตัวของชั้นเรียนจบลง ผู้ติดตามบางคนเริ่มเดินแยกย้ายไปยังคฤหาสน์ส่วนตัว ในขณะที่คนอื่นๆ ตัดสินใจอยู่ต่อเพื่อหารือเกี่ยวกับการลองใช้เครื่องจำลองสำหรับการดวล บางคนพูดถึงความต้องการที่จะลองดวลกับผู้ติดตามปีสามให้เร็วที่สุด เอเมอรี่เองก็คิดเช่นเดียวกัน คู่ต่อสู้สองสามคนล่าสุดของเขานั้นแข็งแกร่งมากจริงๆ และเขาก็อยากจะลองต่อสู้กับคนอื่นเพื่อเปรียบเทียบฝีมือดูบ้าง เอเมอรี่กำลังจะเลือกคู่ต่อสู้ของเขาเมื่อมีร่างหนึ่งเดินเข้ามาหา "อย่าได้คิดจะไปสู้กับใครก่อนที่จะสู้กับฉัน" เสียงที่คุ้นเคยดังมาจากด้านหลัง เอเมอรี่เอียงคอเล็กน้อยด้วยความสงสัย นั่นคือโลดอสผู้คลั่งไคล้ ดวงตาของเขายังคงสะท้อนถึงความบ้าคลั่ง แต่ในครั้งนี้มันผสมปนเปไปกับความโกรธแค้นแทนที่จะเป็นความสนุกสนาน "แก! ฉันขอท้าดวลตัวต่อตัวจริงๆ กับแก เดี๋ยวนี้ ตรงนี้แหละ!" เอเมอรี่กลืนน้ำลายเมื่อเห็นความเกรี้ยวกราดสะท้อนอยู่ในดวงตาของโลดอส เขารู้ดีว่าหากไม่ตอบรับ โลดอสจะไม่มีวันปล่อยเขาไปแน่ การยอมรับคำท้าจะเป็นผลดีต่อเขาในระยะยาวมากกว่า "ฉันยอมรับ!" เอเมอรี่กล่าวด้วยความมั่นใจ โลดอสคือหนึ่งในผู้ติดตามที่เขารู้สึกว่ารับมือยากที่สุดเท่าที่เคยสู้มา และเหตุผลเดียวที่ทำให้เขาชนะในครั้งก่อนได้ก็คือความช่วยเหลือจากเจอร์รี่และซิลวา เขาอยากรู้นักว่าตนเองพัฒนาขึ้นไปมากเพียงใดแล้วนับจากตอนนั้น