บทที่ 345 - การต่อสู้ระยะประชิด เสียงแตรดังกังวานที่ถูกกลบด้วยเสียงโห่ร้องกึกก้องจากผู้ชม เป็นสัญญาณเริ่มต้นของการแข่งขันต่อสู้ระยะประชิดในงานประลองอัศวิน ไม่นานนัก สไควร์แปดคู่แรกก็ถูกเรียกตัวไปยังจุดประจำตำแหน่ง การปรากฏตัวของพวกเขาได้รับเสียงปรบมือต้อนรับอีกระลอก หลังจากนั้น ผู้ช่วยสนามได้ประกาศกฎกติกาการแข่งขัน ซึ่งเรียบง่ายอย่างยิ่ง สไควร์แต่ละคนจะต้องต่อสู้กันจนกว่าฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งจะยอมแพ้หรือไม่สามารถสู้ต่อได้ แน่นอนว่าการฆ่ากันเป็นสิ่งที่ห้ามเด็ดขาด และผู้ที่ฝ่าฝืนจะได้รับโทษภายใต้อำนาจของราชวงศ์ “แลนเซล็อต ดูลัต!” ทันทีที่ผู้ช่วยสนามขานชื่อปัจจุบันของเอเมรี่ ความโกลาหลก็ทวีความรุนแรงขึ้นไปอีกระดับ ฝูงชนต่างส่งเสียงร้องด้วยความตื่นเต้น ความโกลาหลนี้เป็นเรื่องที่คาดการณ์ไว้แล้ว เพราะบางคนกังวลเกี่ยวกับอาการบาดเจ็บที่เขาได้รับจากการแข่งขันเมื่อวาน ทว่าอาการบาดเจ็บเหล่านั้นดูเหมือนจะไม่อาจหยุดยั้งแชมป์หนุ่มจากการลงแข่งได้ ซึ่งหมายความว่าพวกเขาก็จะได้เห็นการแสดงอันน่าตื่นตาตื่นใจอีกครั้งในวันนี้ เหมือนกับเมื่อวานนี้ ก่อนที่การแข่งขันจะเริ่มขึ้น ผู้ชมหลายพันคนต่างตะโกนเรียกชื่อเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า สร้างแรงกดดันที่มองไม่เห็นให้แก่สไควร์คนอื่นๆ ที่ได้ยิน ความกระตือรือร้นที่ผู้ชมแสดงออกมานั้นไม่ใช่เรื่องแปลก เพราะหาได้ยากที่จะมีผู้เข้าแข่งขันที่คว้าแชมป์ได้ทั้งในการยิงธนูและการขี่ม้า ตลอดประวัติศาสตร์ของงานประลองอัศวิน มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่ทำได้ ดังนั้น จึงเป็นเรื่องปกติที่พวกเขาจะส่งแรงเชียร์ให้สไควร์หนุ่มคนนี้กวาดรางวัลเรียบ คว้าแชมป์ในการแข่งขันทุกรายการ “แลนเซล็อต! แลนเซล็อต! แลนเซล็อต!” ผู้ที่นั่งอยู่ในโซนวีไอพีต่างก็ประหลาดใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น พวกเขารู้สึกทึ่งที่งานประลองในปีนี้แตกต่างจากปีก่อนๆ อย่างสิ้นเชิง “เจ้าหญิงเกวนเนธ... คนที่ชื่อแลนเซล็อตนี่คือใครกัน? เขาเก่งกาจในการต่อสู้ระยะประชิดด้วยหรือ?” เจ้าหน้าที่ระดับสูงจากอาณาจักรอื่นถามขึ้น “แล้วครอบครัวของเขาล่ะ? ข้าไม่เคยได้ยินชื่อตระกูลดูลัตในไลโอเนสมาก่อนเลย” อีกคนกล่าวเสริม “เขาอายุเท่าไหร่กันเจ้าหญิง? ดูเหมือนเขาจะอายุน้อยที่สุดในบรรดาผู้เข้าแข่งขันปีนี้เลย...” ชั่วขณะหนึ่ง เกวนรู้สึกอึดอัดกับคำถามทั้งหมดนั้น นางไม่รู้ว่าพวกเขาถามเพราะอยากรู้เรื่องของเอเมรี่จริงๆ หรือวางแผนจะดึงตัวเขาไปสู่อาณาจักรของตน ดังนั้นนางจึงเลือกที่จะนิ่งเงียบ ทว่าท่าทีของนางกลับยิ่งทำให้เกิดคำถามมากขึ้น แทนที่จะทำให้พวกเขาหยุดถาม โชคดีที่เมื่อเจ้าชายสีทอง เจ้าชายอาเธอร์ เพนดรากอน ขยับที่นั่งมาข้างๆ นาง ทุกคนก็หุบปากสนิทและเสียงอื้ออึงก็เงียบหายไปในทันที อาเธอร์เพิกเฉยต่อสายตาของคนรอบข้าง เขาหันไปมองเจ้าหญิงแล้วกล่าวด้วยรอยยิ้ม “เจ้าหญิงที่รักของข้า ข้าหวังว่าท่านจะไม่รังเกียจหากข้าจะนั่งตรงนี้ด้วย” เกวนพยักหน้าเล็กน้อยเป็นการตอบรับ ทันทีที่นางคิดว่าความสงบได้กลับคืนมา เสียงของเจ้าชายอาเธอร์ก็ดังขึ้นจากข้างๆ “อันที่จริง ข้าก็มีคำถามเหมือนกัน จากที่ไกอัสบอกข้า ข้าประหลาดใจมากที่สไควร์ของท่านสามารถลงแข่งได้ในวันนี้” “ข้าก็ประหลาดใจไม่ต่างจากท่าน ฝ่าบาท... ทั้งข้าและท่านนั่นแหละ...” --- ฝูงชนกลับมาอื้ออึงอีกครั้ง พวกเขาเชียร์ดังสนั่นจนแทบจะเรียกได้ว่าคลั่งไคล้ ดูเหมือนว่าฝูงชนจะเชียร์เพราะสไควร์หนุ่มเพิ่งเอาชนะคู่ต่อสู้คนแรกไปได้อย่างง่ายดาย อาจกล่าวได้ว่าสไควร์หนุ่มแทบไม่ต้องออกแรงเลยด้วยซ้ำ เห็นได้ชัดจากสภาพที่ไร้รอยขีดข่วนของเขา “แลนเซล็อต!! แลนเซล็อต!!” “นั่นเร็วใช้ได้เลย! ข้ามองไม่เห็นทักษะของเขาเลยสักนิด” อาเธอร์กล่าวขณะเฝ้าสังเกตการดวลอย่างตั้งใจ คำพูดของเขาเกือบจะเป็นการตะโกนเนื่องจากความตื่นเต้น เอเมรี่เดินกลับมาอย่างใจเย็นต่อหน้าสายตาของทุกคน ไปยังมุมที่สไควร์คนอื่นๆ ของไลโอเนสยืนอยู่ ทันทีที่เขากลับมา เพื่อนๆ ก็เข้ามาแสดงความยินดีกับเขาทันที แม้พวกเขาจะไม่ใช่คนที่ทำผลงานได้ยอดเยี่ยมเช่นนั้น แต่พวกเขาก็รู้สึกภาคภูมิใจในตัวเขาเช่นกัน สไควร์ทุกคนในการแข่งขันนี้จะต้องสู้ทั้งหมด 5 ครั้ง และผู้ที่ทำคะแนนชนะได้มากที่สุดใน 100 อันดับแรกจะได้รับตำแหน่งอัศวิน ซึ่งทำให้ทุกคนต้องสู้สุดกำลังเพราะไม่มีที่ว่างให้สำหรับความผิดพลาด สไควร์ทั้ง 240 คนคือเหล่าตัวท็อปที่คนรุ่นใหม่จากทั้ง 7 อาณาจักรส่งมา ส่วนใหญ่เป็นบุตรหลานของขุนนางที่ศึกษาศาสตร์แห่งอัศวินมาตั้งแต่ยังเล็ก ดังนั้นจึงไม่มีใครที่อ่อนแอเลยสักคน แต่สำหรับเอเมรี่ นี่ไม่ใช่ความท้าทายเลยแม้แต่น้อย เมื่อเทียบกับหุ่นฝึกซ้อมที่สถาบัน ซึ่งส่วนใหญ่มีระดับความแข็งแกร่งอยู่ที่ระดับสอง หรืออย่างมากก็ระดับสาม เขาเชื่อมั่นว่าไม่มีใครในที่นี้สามารถแตะต้องตัวเขาได้ แม้ว่าเขาจะยืนนิ่งไม่ขยับขาและใช้เพียงร่างกายหลบหลีกก็ตาม แมตช์ที่สอง ที่สาม ที่สี่ แม้กระทั่งแมตช์ที่ห้า เอเมรี่ยังคงไร้พ่าย เขาล้มคู่ต่อสู้ได้อย่างง่ายดาย เขาชนะการต่อสู้แต่ละครั้งได้อย่างงดงาม โดยที่คู่ต่อสู้ยอมแพ้ภายใต้คมดาบของเขา ส่งผลให้ผู้ชมยิ่งตื่นเต้นทวีคูณ “แลนเซล็อต! แลนเซล็อต! แลนเซล็อต!” เอเมรี่ไม่ได้กังวลเรื่องการซ่อนฝีมือดาบของตนอีกต่อไป เขาปลดปล่อยมันออกมาอย่างเต็มที่ โชคไม่ดีที่สไควร์คนอื่นๆ ไม่มีฝีมือมากพอที่จะทำให้เขาแสดงทุกอย่างที่มีออกมาได้ แม้เขาจะไม่แน่ใจว่าทำไปเพื่อความฝันในวัยเด็ก เพื่ออาณาจักรของตน หรือเพื่อใครคนอื่น แต่ท้ายที่สุดแล้ว เหตุผลเหล่านั้นก็เป็นแรงผลักดันให้เขามีเป้าหมายเดียว ต้องชนะ! “ข้ายอมแพ้!” ด้วยประโยคเดียวนี้ สไควร์หนุ่มแห่งอาณาจักรไลโอเนส แลนเซล็อต ดูลัต ก็ชนะครบทั้ง 5 แมตช์อย่างสมบูรณ์แบบ ตำแหน่งที่จะได้รับการแต่งตั้งเป็นอัศวินของเขานั้นการันตีได้แน่นอนจากผลงานครั้งนี้ เขาเอาชนะคู่ต่อสู้ทุกคนโดยไม่ได้รับบาดแผลใดๆ สร้างความตกตะลึงให้กับทุกคนที่ได้เห็นการแสดงของเขา ... การแข่งขันต่อสู้ระยะประชิดสิ้นสุดลง ท่ามกลางเสียงหวังของฝูงชนที่จะได้เห็นเขาอีกครั้งในวันพรุ่งนี้เพื่อชิงตำแหน่งอัศวินเงิน สำหรับสไควร์ของไลโอเนส ทุกคนต่างอารมณ์ดีกันถ้วนหน้า แม้จะมีบางคนที่ไม่ผ่านเข้ารอบ แต่น่าประหลาดใจที่มีถึง 12 คนที่ทำได้ ซึ่งมาร์ค ลูคัส และเอเบ ก็เป็นหนึ่งในนั้นด้วย ถึงแม้จำนวนนี้จะไม่มากเท่ากับอาณาจักรอื่นๆ แต่ก็นับว่าเป็นสถิติใหม่ของอาณาจักรไลโอเนสเลยทีเดียว ดังนั้น คืนนั้นจึงมีการจัดงานเฉลิมฉลองขึ้นอีกครั้ง “เพื่ออาณาจักรไลโอเนส!!” “ชนแก้ว!!!” “เพื่อไลโอเนส!!” “เพื่อแชมป์ของเรา!!” “...” “เขาไปไหนแล้ว?” ในขณะที่ทุกคนต้องการเฉลิมฉลองกับเขา เอเมรี่กลับหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย ในตอนนั้น เอเมรี่แอบหนีออกมาจากงานฉลองและเดินทางกลับไปยังหมู่บ้านเวนต้าผ่านทาง [ประตูมิติ] ของเขา คาสตัน อดีตอัศวินเงิน เคยบอกเขาเกี่ยวกับห้องลึกลับที่มีประตูบานยักษ์ และคำตอบนั้นก็ไม่ได้น่าแปลกใจสำหรับเขาเท่าไรนัก “นั่นคือที่ที่เก็บดาบศักดิ์สิทธิ์ เอ็กซ์คาลิเบอร์ และมีเพียงอัศวินทองคำเท่านั้นที่ได้รับอนุญาตให้เข้าไปข้างในได้ เราที่เป็นอัศวินเงินจะเห็นมันได้เพียงครั้งเดียวตอนที่ชนะตำแหน่งเท่านั้น” การได้ยินเช่นนั้นทำให้เอเมรี่มีเหตุผลมากขึ้นที่จะต้องชนะในการแข่งขันวันพรุ่งนี้ให้ได้