บทที่ 5080, การฟักตัวของรังหมึกทมิฬ ผู้แปล: ศิลาวิน และ จร ตรวจทานการแปล: PewPewLazerGun บรรณาธิการและพิสูจน์อักษร: ลีโอแห่งภูผาสิงห์ และ เดล ไลเกอร์คีย์ส ระดับชั้นที่แตกต่างกันของรังหมึกนั้น ถูกครอบครองโดยสมาชิกเผ่าหมึกผู้มีสถานะต่างกันไป มันคือระบบที่ชัดเจนและเรียบง่าย หลังครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง หยางไค่จึงเอ่ยถาม “แล้วรังหมึกระดับเจ้าศักดินาสามารถให้กำเนิดรังย่อยได้หรือไม่?” จากู่ส่ายศีรษะพร้อมรอยยิ้ม “รังหมึกระดับเจ้าศักดินาคือระดับต่ำสุดแล้ว จะแยกรังย่อยออกมาได้อย่างไร?” “ถ้าเช่นนั้น รังย่อยของรังหมึกระดับราชันย์มาจากที่ใดกัน?” คำถามนี้ทำให้จากู่ชะงักงัน “รังหมึกระดับราชันย์นั้นคือระดับสูงสุดแล้ว” หยางไค่ขมวดคิ้ว “แต่ตามที่ท่านกล่าวมา ทุกรังหมึกล้วนแยกตัวออกมาจากรังหมึกระดับสูงกว่า เช่นนั้นแล้ว มันก็ควรจะมีต้นกำเนิดที่รังหมึกทั้งหมดถือกำเนิดขึ้นมา ต้นกำเนิดนั้นคือสิ่งใด?” จากู่มองหยางไค่ด้วยความงุนงงอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเผยรอยยิ้ม “สุดปัญญาข้าแล้ว สหายหยาง ข้าเองก็ไม่รู้ว่าต้นกำเนิดนั้นคือสิ่งใดหรืออยู่ที่ไหน แต่เท่าที่ข้ารู้ รังหมึกระดับราชันย์นั้นคือระดับสูงสุดอย่างแท้จริง ไม่มีรังหมึกระดับที่สูงกว่านี้อีกแล้ว บางทีรังหมึกของราชันย์อาจเป็นต้นกำเนิดเสียเอง” หยางไค่พยักหน้า ยอมรับคำกล่าวนี้ว่าเป็นความจริงไปก่อนในตอนนี้ เขาตัดสินใจไม่เจาะลึกในหัวข้อนี้อีกต่อไป แต่กลับสงสัยใคร่รู้เกี่ยวกับกล่องในมือของจากู่แทน “สหายจากู่ ท่านจะฟักมันให้กลายเป็นรังหมึกที่แท้จริงได้อย่างไร?” จากู่หัวเราะเบาๆ “อีกไม่นานท่านก็จะได้รู้เอง” ขณะที่พูดคุยกัน พวกเขาก็เคลื่อนที่ไปข้างหน้าอย่างต่อเนื่อง หลายวันต่อมา จู่ๆ จู่กู่ก็หยุดชะงักและหยิบแผนภูมิจักรวาลออกมา เดิมทีแผนภูมิจักรวาลถูกประดิษฐ์ขึ้นโดยเผ่าพันธุ์มนุษย์ ทว่าเมื่อสองเผ่าพันธุ์สู้รบกันมานานนับไม่ถ้วน สิ่งประดิษฐ์มากมายของมนุษย์ก็ตกไปอยู่ในมือของเผ่าหมึก ตัวอย่างเช่น อาร์ติแฟกต์ประเภทบินได้และแผนภูมิจักรวาล “ที่นี่แหละ” เมื่อระบุตำแหน่งที่แน่นอนได้แล้ว จิตใจของจากู่ก็เปี่ยมไปด้วยพลังงาน “ณ จุดนี้เป็นศูนย์กลาง รัศมีการเดินทางครึ่งวันโดยรอบ จะถือเป็นเขตศักดินาของข้า” หยางไค่ตะลึงงัน “เขตศักดินาของท่านช่างกว้างใหญ่ไพศาลนัก” ต้องทราบด้วยว่าจากู่เป็นเจ้าศักดินา เขาสามารถข้ามผ่านระยะทางได้ไกลโขด้วยการบินเพียงครึ่งวัน กล่าวอีกนัยหนึ่ง เขตศักดินาของเขานั้นใหญ่โตมโหฬาร จากู่หัวเราะ “เป็นเพียงโชคช่วยเท่านั้น” จากนั้น เขาก็มองไปรอบๆ บริเวณ แต่เดิม สนามรบหมึกทั้งหมดควรจะเป็นสถานที่ที่รุ่งเรืองเฟื่องฟู ทว่าเนื่องจากลักษณะเฉพาะของเผ่าหมึก ทำให้ตอนนี้สนามรบหมึกจึงเต็มไปด้วยโลกจักรวาลที่ตายแล้วเท่านั้น บัดนี้ สิ่งที่พวกเขาเห็นได้ในบริเวณใกล้เคียงมีเพียงโลกจักรวาลและเศษเสี้ยวจักรวาลที่เปี่ยมไปด้วยปราณมรณะ ในไม่ช้าจากู่ก็พบสถานที่ที่เหมาะสม เขาบินไปยังโลกจักรวาลที่ไม่เล็กและไม่ใหญ่เกินไปแห่งหนึ่ง แล้วร่อนลงในเวลาต่อมา โลกทั้งใบอบอวลไปด้วยปราณมรณะและไร้ซึ่งแม้แต่เศษเสี้ยวของพลังชีวิต หยางไค่ไม่สามารถสัมผัสได้ถึงพลังโลกแม้แต่น้อยในบริเวณนี้ แต่เขาก็ไม่ได้ประหลาดใจ เพราะนี่คือสิ่งที่คาดการณ์ไว้อยู่แล้ว “ข้าจะเลือกที่นี่แล้วกัน” จากู่มองไปรอบๆ อย่างพึงพอใจกับบริเวณนี้ ขณะที่พูด เขาก็วางกล่องที่อุ้มอยู่ในอ้อมแขนลงอย่างระมัดระวัง แม้กล่องสี่เหลี่ยมนี้จะเล็ก แต่กลับดูเหมือนว่ามันมีน้ำหนักมหาศาล หยางไค่ไม่ทันสังเกตตอนที่กล่องอยู่ในอ้อมแขนของจากู่ แต่ทันทีที่เขาวางมันลง พื้นดินทั้งหมดก็สั่นสะเทือนเล็กน้อย แม้แต่บริเวณรอบๆ กล่องก็ยังยุบตัวลงไปบ้าง ด้วยสีหน้าเคร่งขรึม จากู่จ้องมองกล่องใบนั้นและกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เคร่งขรึมไม่แพ้กัน “สหายหยาง ท่านอยากรู้ไม่ใช่หรือว่ารังหมึกฟักตัวอย่างไร? เช่นนั้นก็จงตั้งใจดูให้ดี” หยางไค่พยักหน้าเบาๆ และจ้องเขม็งไปที่กล่อง ในตอนนั้นเอง พลังหมึกก็เริ่มพวยพุ่งออกมาจากมือของจากู่ขณะที่เขาวางฝ่ามือลงบนกล่อง ไม่แน่ใจว่าเขาทำอะไรลงไป แต่กล่องก็ปริแตกและแยกออกจากกัน ในพริบตา ดอกตูมที่ยังไม่บานสะพรั่งก็ปรากฏสู่สายตาของหยางไค่ สิ่งนี้คล้ายคลึงกับรังหมึกที่เขาเคยเห็นมาก่อน เพียงแต่มีขนาดเล็กกว่ามาก มากเหลือเกิน ทว่า เขาสามารถสัมผัสได้ถึงพลังหมึกที่เข้มข้นอย่างยิ่งยวดที่ไหลเวียนอยู่รอบๆ รังหมึกที่ยังไม่เจริญเต็มที่นี้ เช่นเดียวกับรังหมึกทั้งหมดที่เขาเคยเห็นมาก่อน สิ่งนี้เปรียบเสมือนสิ่งมีชีวิต ทุกครั้งที่มันหายใจ พลังหมึกก็จะพวยพุ่งออกมาจากมัน ในขณะนี้ เหล่าผู้ใต้บังคับบัญชาของจากู่ก็ก้าวไปข้างหน้า แม้จะไม่มีคำสั่งใดๆ พวกเขาทั้งหมดทรุดตัวลงคุกเข่า ศีรษะจรดพื้นในทิศทางของรังหมึกด้วยความศรัทธาสูงสุด พวกเขาเริ่มสวดบทสวดบางอย่างราวกับกำลังประกอบพิธีกรรมศักดิ์สิทธิ์ เห็นได้ชัดว่าจากู่มีอารมณ์พลุ่งพล่าน จากนั้น เขาก็ใช้นิ้วแทงเข้าไปที่หน้าอกของตัวเองอย่างฉับพลัน หยางไค่ตกตะลึงกับภาพที่เห็น คิดว่าจากู่พยายามจะฆ่าตัวตาย อย่างไรก็ตาม ในไม่ช้าเขาก็ตระหนักว่ามันไม่ใช่เช่นนั้น แม้จากู่จะใช้นิ้วแทงเข้าไปที่หน้าอก แต่เขาก็ไม่ได้พยายามจะจบชีวิตตนเอง เมื่อเขาดึงมือออกมา ก็ปรากฏโลหิตสีดำหยดหนึ่งบนปลายนิ้วของเขา เผ่าหมึกถือกำเนิดขึ้นในรังหมึก พวกเขาจึงไม่จำเป็นต้องสืบพันธุ์แบบอาศัยเพศเหมือนมนุษย์ แต่กระนั้น สรีระของพวกเขาก็ไม่ได้แตกต่างไปจากมนุษย์ ดังนั้น ทันทีที่หยางไค่เห็นโลหิตสีดำ เขาก็รู้ได้ทันทีว่ามันคือโลหิตจากใจกลางของจากู่ มันอาจเทียบเท่าได้กับแก่นโลหิตของมนุษย์ หากสูญเสียไป จะทำให้กลิ่นอายของเผ่าหมึกไม่เสถียรและอาจทำให้ความแข็งแกร่งของพวกเขาลดลงอย่างฮวบฮาบ ตามที่คาดไว้ หลังจากที่จากู่สกัดโลหิตหยดหนึ่งจากใจกลางของเขา กลิ่นอายของเขาก็อ่อนแอลงอย่างเห็นได้ชัด จากนั้น เขาก็หยดโลหิตลงบนรังหมึก ซึ่งดูดซับมันเข้าไปอย่างรวดเร็ว ในชั่วพริบตาถัดมา ความเชื่อมโยงก็ก่อตัวขึ้นระหว่างรังหมึกและจากู่ หยางไค่เฝ้ามองจากด้านข้าง พลางคิดว่านี่ช่างคล้ายคลึงกับวิธีที่มนุษย์บางคนอ้างสิทธิ์ความเป็นเจ้าของอาร์ติแฟกต์บางอย่างด้วยการหยดเลือดลงไป หลังจากดูดซับโลหิตของจากู่แล้ว รังหมึกก็ถูกประทับด้วยตราประทับของเขา นับจากนี้ไป รังหมึกนี้คือสมบัติของจากู่ และเผ่าหมึกตนอื่นจะไม่มีวันแย่งชิงมันไปจากเขาได้ แม้จะไม่ชัดเจนว่ารังหมึกจะได้รับผลกระทบอย่างไรเมื่อจากู่เสียชีวิต หยางไค่คาดว่าคงไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง เพราะเขาไม่เคยได้ยินเหตุการณ์ใดที่อาร์ติแฟกต์จะแตกสลายหลังจากเจ้าของเสียชีวิต เพียงแค่จะมีเจ้าของคนใหม่หลังจากเจ้าของเดิมสิ้นชีพไปเท่านั้น แม้ว่ากลิ่นอายของจากู่จะอ่อนแอลงหลังจากเสร็จสิ้นเรื่องนี้ แต่เห็นได้ชัดว่าเขามีจิตวิญญาณที่เปี่ยมล้น จากนั้นเขาก็หยิบบางอย่างออกมาจากแหวนมิติของเขา หยางไค่เห็นว่ามันคือทรงกลมโลกที่เต็มเปี่ยมไปด้วยพลังโลก เขาอดสงสัยไม่ได้ว่าจากู่ได้มันมาจากที่ใด โดยไม่ลังเล จากู่โยนทรงกลมโลกเข้าไปใจกลางดอกตูมนั้น ในชั่วพริบตาถัดมา รังหมึกพลันสั่นสะเทือนและเต้นตุบๆ ดุจดั่งหัวใจ พลังโลกภายในทรงกลมโลกถูกกลืนกินโดยรังหมึกอย่างรวดเร็ว ขณะที่สิ่งนี้เกิดขึ้น รังหมึกทั้งรังก็เริ่มบิดตัวอย่างรุนแรงราวกับมีบางสิ่งที่ดูคล้ายเนื้อหนังก็งอกออกมาจากมัน รังหมึกที่เดิมทีมีขนาดเล็กจ้อยก็เริ่มขยายขนาดอย่างรวดเร็ว เพียงชั่วครู่ต่อมา รังหมึกขนาดเล็กดั้งเดิมก็ได้ขยายใหญ่ขึ้นหลายเท่าตัว และการเติบโตของมันก็ดูเหมือนจะไม่มีทีท่าว่าจะหยุดลงในเร็วๆ นี้ จากู่โยนทรงกลมโลกที่เปี่ยมไปด้วยพลังโลกเข้าไปในรังหมึกอย่างต่อเนื่อง ซึ่งมันก็ไม่เคยหยุดเติบโต หลายวันต่อมา รังหมึกระดับเจ้าศักดินาสูง 1,000 เมตรที่ครอบครองพื้นที่ขนาดใหญ่ก็ได้ถือกำเนิดขึ้น หยางไค่ตกตะลึงจนถึงแก่นขณะเฝ้าดูกระบวนการทั้งหมด จนกระทั่งถึงตอนนี้เองที่เขาเข้าใจว่ารังหมึกถือกำเนิดขึ้นมาได้อย่างไร อันที่จริง เขาอาจเป็นมนุษย์คนแรกที่ได้เห็นการฟักตัวของรังหมึก บางทีในอดีตอาจมีสาวกหมึกบางคนเคยเห็น แต่ข้อมูลดังกล่าวไม่เคยถูกรวบรวมโดยเผ่าพันธุ์มนุษย์เลย “เกือบจะเสร็จแล้ว” จากู่กล่าวอย่างพึงพอใจขณะจ้องมองรังหมึกขนาดมหึมา เหล่าผู้ใต้บังคับบัญชาของเขาได้ประกอบพิธีกรรมเดิมซ้ำแล้วซ้ำเล่าด้วยความศรัทธาสูงสุด และดูเหมือนว่าพวกเขาจะยังไม่มีทีท่าว่าจะหยุดในเร็วๆ นี้ “นี่คือรูปลักษณ์สุดท้ายของมันแล้วหรือ?” หยางไค่ถาม เขาเคยเห็นรังหมึกของเจ้าศักดินามามากมาย แต่ทั้งหมดนั้นใหญ่กว่านี้มาก นั่นคือเหตุผลที่เขาอยากรู้ จากู่ส่ายศีรษะ “รังหมึกนี้ยังคงเติบโตต่อไปได้อีก แต่ตอนนี้ข้ามีทรัพยากรไม่มากนัก ข้าต้องใช้มันสำหรับเรื่องอื่น ข้าจะสามารถทำให้รังหมึกนี้เติบโตต่อไปได้ก็ต่อเมื่อข้ามีเงินเหลือ” “เข้าใจแล้ว” หยางไค่พยักหน้า “เข้าไปดูข้างในกันเถอะ” จากู่อยู่ในอารมณ์ที่ร่าเริงและอดไม่ได้ที่จะแบ่งปันความสุขของเขากับผู้อื่น อย่างไรก็ตาม นอกจากผู้ใต้บังคับบัญชาของเขาแล้ว หยางไค่ก็เป็นสาวกหมึกเพียงคนเดียวที่นั่น ดังนั้น เขาจึงทำได้เพียงเชิญหยางไค่เข้าไป แน่นอนว่าหยางไค่จะไม่ปฏิเสธเขา อันที่จริง เขาก็อยากรู้ว่าภายในรังหมึกเป็นอย่างไร แม้ว่าเขาจะเคยเข้าไปในรังหมึกระดับกลางของจูเฟิงมาก่อน แต่นั่นเป็นรังที่ใช้สำหรับพักฟื้นโดยเฉพาะ ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนั้นสมาธิทั้งหมดของเขามุ่งไปที่การสังหารจูเฟิง เขาจึงไม่ได้ให้ความสนใจกับสิ่งอื่นใดในเวลานั้น หลังจากที่รังหมึกก่อตัวขึ้น มันก็ดูเหมือนดอกตูมขนาดยักษ์ที่ตั้งอยู่บนพื้นดิน ในช่วงหลายวันที่ผ่านมาขณะที่รังหมึกกำลังเติบโต หยางไค่สามารถสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าพลังอันลึกซึ้งดูเหมือนจะแผ่ขยายจากใต้รังหมึกและกลายสภาพเป็นราก ซึ่งเชื่อมต่อรังหมึกเข้ากับโลกจักรวาลแห่งนี้ ดูเหมือนจากู่จะไม่ได้เคลื่อนไหวใดๆ แต่ทันทีที่เขายืนอยู่หน้ารังหมึก ช่องว่างก็ปรากฏขึ้นที่ด้านล่างและเผยให้เห็นทางเดินที่มืดมิด เขาใช้โลหิตหยดหนึ่งจากใจกลางของเขาเพื่อหลอมรังหมึกนี้ ดังนั้นเมื่อเขาเชื่อมต่อกับมันแล้ว เขาก็สามารถควบคุมมันได้อย่างง่ายดาย หลังจากจากู่ก้าวเข้าไปข้างใน หยางไค่ก็เดินตามเขาไปติดๆ พวกเขาเดินผ่านทางเดินยาวและมาถึงห้องว่างห้องหนึ่ง หยางไค่เห็นว่าผนังของห้องนี้ดูเหมือนจะทำมาจากเนื้อหนัง รังหมึกทั้งรังเต็มไปด้วยพลังหมึกและกลิ่นอายชั่วร้ายที่ไม่อาจพรรณนาได้ จากู่กล่าว “ด้วยรังหมึกนี้ มันจะทำให้ข้าบ่มเพาะพลังได้ง่ายขึ้น หรือกระทั่งมีโอกาสให้ข้าทะยานขึ้นเป็นเจ้าอาณาเขตได้” “เช่นนั้นข้าขอแสดงความยินดีล่วงหน้า สหายจากู่” หยางไค่ประสานหมัด แล้วถามอย่างสงสัยใคร่รู้ “ข้าเห็นท่านใช้ทรงกลมโลกไปมากมายก่อนหน้านี้ เช่นนั้นการฟักรังหมึกจำเป็นต้องใช้พลังโลกหรือ?” จากู่ตอบพร้อมรอยยิ้ม “ใช่แล้ว การฟักรังหมึกจำเป็นต้องใช้พลังโลก แน่นอนว่าทรัพยากรบ่มเพาะที่มนุษย์ใช้ก็ได้ผลเช่นกัน ข้าจะอธิบายให้ฟังแบบนี้ รังหมึกสามารถดูดซับทุกสิ่งที่บรรจุพลังงานและเปลี่ยนมันให้กลายเป็นพลังหมึกได้” เมื่อได้ยินคำอธิบายของเขา หยางไค่ก็พลันเข้าใจว่าเหตุใดไม่ว่าเผ่าหมึกจะไปที่ใด โลกจักรวาลเหล่านั้นก็จะเปี่ยมไปด้วยปราณมรณะ เผ่าหมึกคือศัตรูโดยธรรมชาติของสามพันโลก หากพวกมันได้รับอนุญาตให้บุกรุกสามพันโลก ชีวิตทั้งมวลก็จะถูกลบล้าง นับตั้งแต่โบราณกาล ปรมาจารย์ทุกรุ่นจากแดนสวรรค์และแดนสุขาวดีได้พยายามทำลายล้างเผ่าหมึกในสนามรบหมึกเพื่อหยุดยั้งไม่ให้พวกมันคุกคามสามพันโลก ด้วยเหตุนี้ ผู้คนนับไม่ถ้วนจึงต้องสละชีวิต ทว่า นอกจากผู้ฝึกตนจากแดนสวรรค์และแดนสุขาวดีแล้ว แทบจะไม่มีใครในสามพันโลกทั้งหมดที่ตระหนักถึงสิ่งที่กำลังเกิดขึ้น มันช่างเป็นโศกนาฏกรรมที่การเสียสละทั้งหมดนี้ไม่เคยได้รับการจดจำ