บทที่ 175 คำสัญญาของฉัน เฟ็กซ์ชูแขนขึ้นทั้งสองข้าง ดูเหมือนว่าเขาได้ยอมจำนนแล้วจริงๆ ไม่เพียงเท่านั้น เอรินยังหลุดพ้นจากการควบคุมและสามารถขยับร่างกายได้ด้วยตัวเองอีกครั้ง ทันทีที่เธอรู้สึกว่าพันธนาการประหลาดนั่นหลุดออกจากร่าง เธอจึงตัดสินใจถอยหลังสองสามก้าวและไปยืนอยู่ใกล้ประตูข้างๆ ปีเตอร์และเลย์ล่า “เข้ามาเลย ควินน์!” วอร์เดนตะโกน “ถ้าเราสองคนร่วมมือกัน เราจัดการหมอนี่ได้สบาย!” อย่างไรก็ตาม ควินน์ยังคงระแวดระวังและไม่มีความคิดที่จะลดการป้องกันลงเลย เขายังจำเหตุการณ์ตอนที่สู้กับเฟ็กซ์ครั้งก่อนได้ และยังเห็นตอนที่เฟ็กซ์ปะทะกับลีโอด้วย ถ้าวอร์เดนได้เห็นเหตุการณ์เหล่านั้นบ้าง บางทีเขาอาจจะไม่มั่นใจเต็มร้อยขนาดนี้ก็ได้ “ไม่มีกลอุบายหรอก” เฟ็กซ์กล่าว “นายถามเด็กสาวคนนั้นได้เลยว่าฉันตัดการเชื่อมต่อออกไปแล้ว ฉันทำในสิ่งที่อยากทำเท่านั้น สิ่งที่ฉันต้องการคือแสดงให้เด็กคนนั้นเห็นว่าจะเป็นอย่างไรถ้าเธอตกเป็นหุ่นเชิดของฉัน ฉันเพียงแค่นำเสนอพลังและทักษะที่ฉันจะแบ่งปันให้กับเธอ และเป็นการแลกเปลี่ยน ฉันก็แค่ต้องการเลือดบ้าง ฉันทำอะไรผิดงั้นเหรอ?” ควินน์ดึงขวดน้ำดื่มออกมาจากกระเป๋ากางเกงแล้วโยนไปให้เฟ็กซ์ ซึ่งเขาก็รับไว้ได้ เฟ็กซ์เปิดฝาและได้กลิ่นหอมหวานที่โชยออกมาจากขวด “ถ้าแกต้องการเลือดเพิ่ม ก็แค่มาขอที่ฉัน” ควินน์กล่าว “แค่ปล่อยพวกเราไว้ตามลำพัง แล้วฉันจะไม่ขวางทางหรือขัดขวางภารกิจของแก และแกก็ไม่ควรมาขวางทางของฉันเช่นกัน” เฟ็กซ์ดื่มเลือดจากขวดเข้าไปอึกใหญ่พร้อมกับฉีกยิ้มกว้างออกมา “ว้าว เลือดสดดีนี่ แต่ก็อย่างที่บอกไปก่อนหน้านี้ การหาเลือดที่นี่ไม่ใช่ปัญหาสำหรับฉันหรอก ดูสิ ฉันไม่ได้อยากให้ความสัมพันธ์ของเราสองคนต้องแย่ลง อย่างที่บอกไป ทั้งหมดนี่เป็นเพียงความเข้าใจผิด ฉันเคยทำร้ายเธอที่ไหนกันล่ะ?” “แกควบคุมร่างกายเธอแล้วบังคับให้เธอโจมตีฉัน” วอร์เดนพูด “แค่กำจัดสิ่งที่แกใส่เข้าไปในตัวเธอซะ แบบนั้นแกก็จะไม่สามารถควบคุมเธอได้อีก” “ดูเหมือนว่าฉันจะไปสะกิดต่อมโกรธของพวกนายเข้าให้แล้ว ฉันไม่รู้มาก่อนเลยนะว่าเธอมีเจ้าของแล้ว” เฟ็กซ์กล่าว “ในฐานะแวมไพร์เหมือนกัน เราควรดูแลซึ่งกันและกัน เพื่อเป็นสัญลักษณ์และการเริ่มต้นมิตรภาพของเรา ฉันจะทำตามที่พวกนายขอและถอนเข็มพวกนั้นออกให้” ควินน์สงสัยว่าทำไมท่าทีของเฟ็กซ์ถึงเปลี่ยนไปเร็วขนาดนี้ ก่อนหน้านี้ดูเหมือนเขาไม่สนใจพวกตนเลย แต่ตอนนี้กลับอยากเป็นเพื่อนด้วย มันไม่สมเหตุสมผลเลยสำหรับเขา หรือว่าเฟ็กซ์จะรู้ตัวแล้วว่าควินน์นั้นต่างจากแวมไพร์ตนอื่นๆ? แต่เหตุผลที่แท้จริงที่ทำให้เฟ็กซ์เปลี่ยนใจในเรื่องนี้คือความสามารถด้านเงาของควินน์ เขาเคยเห็นมันถูกใช้มาก่อนแต่ไม่เห็นว่ามันทำอะไรได้มากนัก ระหว่างการเผชิญหน้าสั้นๆ กับเอริน เขาสังเกตเห็นบางอย่างเกี่ยวกับเงาและวิธีที่มันอาจจะทรงพลังและมีประโยชน์มากกว่าที่เขาคิดไว้มาก “ถ้าเขายอมทำตามกระบวนการนี้ นายพอจะบอกฉันได้ไหมว่าเขาทำอะไรน่าสงสัยหรือเปล่า?” ควินน์ถามระบบ “ไม่เชิง แต่เอรินน่าจะบอกได้ เมื่อเข็มถูกดึงออก เธอควรจะรู้ตัว” ระบบตอบ กลุ่มของควินน์ตัดสินใจยอมให้ทำ แต่มีข้อแม้ว่าพวกเขาต้องอยู่ข้างๆ เอรินตลอดเวลา ตอนแรกเอรินอยากให้เฟ็กซ์ใช้พลังกับเธออีกครั้งเพื่อจะได้สัมผัสความรู้สึกและทักษะที่เขาแสดงให้เห็นอีกรอบ ทว่าหลังจากที่ถูกใช้ให้ต่อสู้กับพวกพ้องของตัวเอง เธอรู้สึกรังเกียจตัวเองขึ้นมา เธออ่อนแอเหลือเกินในช่วงเวลานั้นและทุกอย่างถูกทำไปโดยที่เธอไม่เต็มใจ แม้แต่ตัวเธอเองก็ต้องการให้ถอนเข็มพวกนั้นออก เอรินหันหลังให้เฟ็กซ์ในขณะที่คนอื่นๆ ยืนอยู่ข้างเธอ โดยมีเลย์ล่าคอยจับมือไว้ ปีเตอร์ วอร์เดน และควินน์ต่างเตรียมพร้อมที่จะพุ่งเข้าไปหากเฟ็กซ์ทำอะไรที่น่าสงสัย เส้นใยถูกเชื่อมต่อเข้ากับเอรินอีกครั้ง และเธอก็รู้สึกถึงความซ่าที่หลังศีรษะ จากนั้นเฟ็กซ์ก็กระชากมือออกพร้อมกับที่เข็มทั้งสิบสองเล่มที่ติดอยู่บนร่างกายของเธอถูกดึงออกมาพร้อมกัน “เสร็จเรียบร้อย!” เฟ็กซ์กล่าว คนอื่นๆ เห็นว่าเข็มถูกนำออกไปหมดแล้วและเอรินก็ไม่รู้สึกถึงความรู้สึกประหลาดในร่างกายอีกต่อไป “ถ้าพวกเธอต้องการกลับมาเป็นหุ่นเชิดของฉันอีกครั้งล่ะก็ เชิญตามหาฉันได้เสมอ” “ไปกันเถอะ ออกไปจากที่นี่กัน” เลย์ล่ากล่าวขณะที่เธอเริ่มเดินนำคนอื่นๆ ไปทางทางออก “เดี๋ยวสิ พวกเธอไม่อยากให้ช่วยเรื่องกูลของพวกเธอแล้วเหรอ?” เฟ็กซ์ถาม ควินน์คิดว่าในเมื่อเฟ็กซ์ไม่ได้สิ่งที่ต้องการตั้งแต่แรก ก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่เขาต้องทำตามข้อตกลง คำพูดของเขาในตอนนี้จึงสร้างความประหลาดใจให้ควินน์มาก “ฉันอาจจะไม่ทำตามประเพณีของแวมไพร์หลายอย่าง แต่ฉันทำตามข้อหนึ่ง และนั่นคือการรักษาคำพูดเสมอ พวกเธอทำตามที่บอกและพาตัวเธอมาให้ฉัน ตอนนี้เป็นการตอบแทน ฉันจะช่วยพวกเธอเอง” เด็กสาวเดินนำหน้าต่อไป เลย์ล่าตัดสินใจว่าเธอไม่อยากมีส่วนร่วมกับเรื่องนี้อีกแล้ว และดูเหมือนเอรินจะเหนื่อยล้ากับเรื่องราวทั้งหมด หากพวกผู้ชายต้องการทำตามแผนเดิม เธอเองก็เชื่อใจในการตัดสินใจของควินน์ “เราเชื่อใจเรื่องนี้กับเขาไม่ได้หรอก” วอร์เดนกล่าว “ฉันเตือนนายแล้ว” แต่เวลาเริ่มเหลือน้อยเต็มที มันเป็นช่วงกลางคืนและพวกเขาเหลือเวลาอีกไม่นานก่อนจะถึงเวลาเคอร์ฟิว วอร์เดนจะต้องเจ็บปวดกับการที่แขนขาถูกถอดออกอีกครั้ง อีกอย่างเท่าที่ผ่านมาเฟ็กซ์รักษาสัญญามาโดยตลอด แล้วทำไมจู่ๆ เขาถึงจะมาผิดสัญญาตอนนี้ล่ะ? “ได้โปรด” ควินน์กล่าว “ช่วยพวกเราที” “ได้เลย” เฟ็กซ์ตอบ “ตามฉันมา”