บทที่ 190 ทดลองสิ่งใหม่ “นายกำลังกังวลอยู่สินะ” เฟ็กซ์เอ่ยขึ้น เมื่อพิจารณาจากระยะเวลาที่ควินน์เงียบไป เฟ็กซ์ก็พอจะเดาได้ว่าอีกฝ่ายกำลังใช้ความคิดอย่างหนัก เพื่อตัดสินใจว่าจะเชื่อใจเขาดีหรือไม่ และเฟ็กซ์ก็โทษควินน์ไม่ได้จริงๆ หากเขาตกอยู่ในสถานการณ์เดียวกับควินน์ เขาก็คงทำแบบเดียวกัน “เรื่องนี้มันมีความเสี่ยงหรือเปล่า?” ควินน์ถามระบบ หลังจากพ่ายแพ้ให้กับเฟ็กซ์ในการต่อสู้อย่างง่ายดาย และได้เห็นเฟ็กซ์สู้กับลีโอได้อย่างสูสี เขารู้สึกว่าการได้เรียนรู้วิชาศิลปะการต่อสู้ทางทหารและทักษะของแวมไพร์น่าจะทำให้เขาได้เปรียบขึ้นมาก “ฉันคิดว่านายควรลองดูนะ” ระบบตอบ “ถ้าเทียบกับแวมไพร์ตนอื่น นายถือว่าอ่อนแอและดูขี้ขลาดไปหน่อย ฉันคิดว่านี่จะเป็นความก้าวหน้าครั้งสำคัญสำหรับนายเลยล่ะ” “ฉันรู้น่า!” ควินน์สวนกลับด้วยความหงุดหงิดเล็กน้อยกับคำพูดของระบบ เขารู้อยู่แล้วว่าตัวเองอ่อนแอ แต่ระบบก็ไม่จำเป็นต้องคอยย้ำเตือนเขาทุกครั้งเสียหน่อย “ที่ฉันพูดถึงคือเรื่องที่เขาจะเข้ามาควบคุมฉันต่างหากล่ะ เกิดเขาทำแบบนั้นถาวรขึ้นมาจะทำยังไง?” “ไม่มีทางหรอก แวมไพร์ไม่สามารถทำให้แวมไพร์ด้วยกันเป็นหุ่นเชิดแบบถาวรได้ นั่นคือเหตุผลว่าทำไมเขาถึงสนใจเพื่อนของนายนัก หากนายต้องการกำจัดพันธนาการนั้นทิ้ง นายสามารถตัดมันออกได้ด้วยแรงของตัวเอง แม้อาจจะต้องใช้เวลาขึ้นอยู่กับพละกำลังของนาย และมันจะทำให้รู้สึกเจ็บปวดอย่างแสนสาหัสก็ตาม” “งั้นก็หมายความว่ามีความเป็นไปได้ที่เขาจะใช้ฉันไปทำร้ายคนรอบข้าง แม้จะเป็นแค่ช่วงเวลาสั้นๆ ก็ตามใช่ไหม?” ในตอนนั้นเอง ควินน์ก็นึกแผนการบางอย่างขึ้นมาได้ ในขณะที่ใช้งานเครื่องเล่นเกมแคปซูลทั่วไป ความสามารถทั้งของเขาและของเฟ็กซ์ไม่สามารถเลือกใช้ได้ นั่นเป็นเพราะความสามารถเหล่านี้ดูเหมือนจะเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวของแวมไพร์ แต่สถานการณ์จะต่างออกไปหากใช้แคปซูลของโลแกน ด้วยแคปซูลของโลแกน เขาจะสามารถตั้งโปรแกรมและบันทึกความสามารถได้ บางทีเขาอาจจะหาวิธีที่ทำให้พวกเขาทั้งสองคนเชื่อมต่อกันและใช้ความสามารถร่วมกันได้ ภายในเกมนั้นไม่มีภัยคุกคาม และไม่มีอันตรายใดๆ “ขอฉันคิดดูก่อนแล้วกัน” ควินน์ตอบ “ทำไมเราไม่เริ่มจากการที่ฉันสอนนายเล่นเกมนี้ก่อนล่ะ?” จากนั้นควินน์ก็แสดงวิธีพื้นฐานในการใช้งานอินเทอร์เฟซของเกม เขายังอธิบายเกี่ยวกับระบบจับคู่และการเลือกความสามารถให้เฟ็กซ์ฟังด้วย เฟ็กซ์รู้สึกไม่พอใจเล็กน้อยเมื่อพบว่าเขาไม่สามารถใช้ความสามารถควบคุมเส้นด้ายในเกมได้ แต่เขาก็อารมณ์ดีขึ้นอย่างรวดเร็วเมื่อรู้ว่าเขาสามารถปรับแต่งอวตารในเกมได้ตามความชอบ เฟ็กซ์ออกแบบตัวละครของเขาด้วยชุดสีดำล้วน เขาดูเหมือนนินจาโบราณที่มีหน้ากากปิดบังใบหน้าและสวมฮู้ด ปล่อยให้เห็นเพียงแค่ดวงตาเท่านั้น เขาใช้เวลาไปกับการปรับแต่งตัวละครมากกว่าเรื่องอื่น และเขาได้ใช้บัตรเงินซื้อไอเทมเสื้อผ้าเพิ่มเติมจนได้ครบชุด เมื่อนำมาเปรียบเทียบกัน อวตารของควินน์ดูธรรมดาอย่างเหลือเชื่อ เนื่องจากเขาสามารถใช้ได้แค่ไอเทมฟรีที่มีให้ทุกคนเท่านั้น เขาอาจจะใช้เงินที่มีอยู่ได้ แต่เขาก็ยังจำได้ดีว่าเขาเคยลำบากแทบตายเพียงเพื่อจะหาให้ได้สิบเครดิตเมื่อไม่นานมานี้เอง ในที่สุด ก็ถึงเวลาที่พวกเขาต้องตามหาคู่ต่อสู้ ในระหว่างนั้นควินน์เลือกตัวเลือก 'จับคู่อย่างรวดเร็ว' เพราะเขาไม่ได้รับค่าประสบการณ์ (Exp) จากศัตรูระดับต่ำอีกต่อไป อย่างน้อยคู่ต่อสู้จะต้องมีเลเวลสามขึ้นไปเขาถึงจะได้รับค่าประสบการณ์ การจับคู่ได้รับการยืนยันและเฟ็กซ์ก็ถูกส่งตัวไปยังที่นั่งในอารีน่า เขามองเห็นควินน์ยืนอยู่ฝั่งหนึ่ง ในขณะที่คู่ต่อสู้ของเขายืนอยู่อีกฝั่ง คู่ต่อสู้ของเขาดูผอมสูงและมีลักษณะคล้ายกับต้นไม้ สิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจคือ เมื่อเขานั่งลงบนที่นั่ง เขาไม่ได้เป็นเพียงคนเดียวที่กำลังเฝ้าดูการต่อสู้ของควินน์อยู่ “เฮ้ นายมาใหม่เหรอ” เนทพูดพลางมองไปที่เฟ็กซ์ “นี่มันอะไรกัน?” เฟ็กซ์ถามด้วยความสับสน “ทุกคนมาที่นี่เพื่อดูสองคนนี้สู้กันเหรอ? คู่ต่อสู้ของเขาน่าจะพิเศษมากสินะ” เขามองไปที่อัฒจันทร์และสังเกตเห็นฝูงชนที่ก่อตัวขึ้น มีคนทั้งหมดห้าสิบคนและทุกคนต่างสวมใส่ชุดอวตารที่แตกต่างกัน เมื่อดูจากสิ่งที่ควินน์เล่าเกี่ยวกับเกม การกระทำนี้เป็นเรื่องสมัครใจ หมายความว่าทุกคนที่ปรากฏตัวขึ้นมาล้วนเลือกที่จะมาดูด้วยตัวเอง “แน่นอนสิ ดูเหมือนว่า 'Blood Evolver' จะมีผู้ติดตามไม่น้อยเลยนะ” เนทตอบ นับตั้งแต่การต่อสู้ครั้งล่าสุดระหว่างควินน์กับผู้ใช้เลเวลสี่ ผู้คนต่างก็กลายเป็นแฟนคลับของเขา พวกเขาเพิ่มเขาไว้ในรายการที่ต้องจับตามอง เพื่อที่จะได้รับแจ้งเตือนทุกครั้งที่ Blood Evolver ออนไลน์ เดิมทีคนส่วนใหญ่ดูการต่อสู้ของควินน์ด้วยเหตุผลที่ต่างกันออกไป เขาเป็นที่รู้จักในฐานะแฮกเกอร์ ผู้ที่สามารถใช้ความสามารถที่ไม่ได้ถูกโปรแกรมไว้ในเกมได้ ไม่มีใครรู้ว่าเขาทำแบบนั้นได้อย่างไร แต่หลังจากได้เห็นฝีมืออันโดดเด่นของเขาในการต่อสู้ครั้งที่ผ่านมา พวกเขาก็ลืมเรื่องอื่นไปจนหมดสิ้นและต้องการเฝ้าดูการต่อสู้ทุกนัดของ Blood Evolver เพียงอย่างเดียว เนทดูการต่อสู้ของควินน์มาทุกนัดจนถึงตอนนี้ เขาจึงจำได้ว่าใครเป็นขาประจำหรือขาจร ซึ่งนั่นเป็นเหตุผลที่ทำให้เขาสังเกตเห็นเฟ็กซ์ได้ในทันที “งั้นนายจะบอกว่าคนพวกนี้ทั้งหมดมาที่นี่เพื่อดู Blood Evolver งั้นเหรอ?” เฟ็กซ์ถาม “อะไรที่ทำให้เขาพิเศษขนาดนั้น?” เนทนิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่งด้วยสีหน้าครุ่นคิด หลังจากผ่านไปสักพักเขาก็ให้คำตอบออกมา “ตอนแรก ฝีมือของเขานั่นแหละที่ทำให้ฉันสนใจ เหมือนกับคนอื่นๆ ที่นี่แหละ แต่หลังจากนั้น ฉันก็สังเกตเห็นอะไรบางอย่าง ทุกครั้งที่เขากลับมาเล่นเกม เขาก็จะแข็งแกร่งขึ้นแบบก้าวกระโดด และไม่รู้ทำไม การได้ดูใครสักคนเติบโตจากปลาซิวปลาสร้อยกลายเป็นมังกรที่ดุร้ายมันทำให้ฉันตื่นเต้น!” เนทอธิบายพลางเหลือบมองไปที่การแข่งขัน “เอาล่ะ มาดูกันว่าคราวนี้เขาจะเติบโตขึ้นไปได้แค่ไหน” การนับถอยหลังเริ่มขึ้นและถึงเวลาที่ทั้งสองต้องเข้าห้ำหั่นกัน ทันทีที่เริ่ม นักเรียนที่ดูคล้ายต้นไม้นั่นก็วางมือทั้งสองข้างลงบนพื้น ในขณะเดียวกัน รากไม้อันหนาหลายรากก็เริ่มก่อตัวขึ้นทั่วพื้นและเลื้อยเข้าหาควินน์ สิ่งที่เขาทำเป็นอย่างแรกคือการปล่อย 'คมโลหิต' (Blood Swipe) ไปที่รากไม้เหล่านั้น หวังจะตัดพวกมันให้ขาด เมื่อการโจมตีไปถึง รากไม้ชุดแรกก็พังทลายลง แต่พวกมันก็ยังคงรุกคืบเข้ามา [เปิดใช้งาน 'ก้าวย่างสายลม' (Wind walk)] ด้วยรองเท้าเทียร์สองของเขา ทำให้เขาสามารถหลบหลีกรากไม้เหล่านั้นได้ แม้จะมีรากไม้อยู่มากมายจนคมโลหิตของเขาจัดการได้ไม่หมด แต่เขาก็อาศัยความเร็วของตัวเองวิ่งหลบมันออกมาได้ เขาเคลื่อนที่เป็นวงกลมหลบการโจมตีและอ้อมไปด้านข้างของนักเรียนคนนั้น เตรียมพร้อมที่จะลองทำสิ่งที่เขาอยากลองมาตลอดตั้งแต่เริ่มเล่นเกมนี้ ผู้ใช้พลังไม้เห็นดังนั้นจึงยิงลำต้นไม้ขนาดใหญ่ออกมาจากฝ่ามือในทันที มันพุ่งตรงมาด้วยความเร็ว “ก้าวกระพริบ!” ควินน์ใช้ก้าวกระพริบเพื่อหลบการโจมตีและขยับเข้าไปใกล้คู่ต่อสู้มากขึ้น “ต้นไม้เอ๋ย จงปกป้องข้า!” ผู้ใช้พลังไม้ตะโกนขึ้น ทันใดนั้นเขาก็ถูกล้อมรอบด้วยลำต้นไม้หนาจากทุกทิศทาง ราวกับมีป่าผุดขึ้นมากลางสนามรบในพริบตา 'นี่มันสมบูรณ์แบบมาก!' ควินน์คิด ตอนนี้เขาต้องการทดสอบไอเดียที่เขามี และคู่ต่อสู้คนนี้ก็ดันกลายเป็นเป้านิ่งให้พอดี มันเหมาะแก่การฝึกซ้อมที่สุด เขาหยุดฝีเท้าลงแล้วปักหลักเท้าทั้งสองข้างลงบนพื้น จากนั้นเขาก็เหวี่ยงขาขึ้นมาเหมือนแส้โดยเริ่มจากปลายเท้าไล่ขึ้นไปถึงสะโพก ขณะที่ทำท่าเหล่านั้น เขาก็เริ่มนึกย้อนถึงความรู้สึกตอนปล่อยคมโลหิตออกมาจากฝ่ามือ พลังงานที่พุ่งพล่านไปทั่วร่างกายขณะที่มันพุ่งออกจากปลายนิ้ว ในระหว่างที่ฝึกเตะในห้องโถงอาวุธ เขาเคยจินตนาการถึงการเคลื่อนไหวนี้หลายครั้ง และนี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้ผสมผสานทั้งสองอย่างเข้าด้วยกันจริงๆ พลังงานไหลเวียนจากภายในร่างกายแล้วถูกปล่อยออกมาจากขาของเขา ลำแสงพลังงานสีแดงเส้นใหญ่สายหนึ่งพุ่งออกมาพร้อมกัน มันมีรูปร่างคล้ายพระจันทร์เสี้ยว ซึ่งมีขนาดใหญ่กว่าคมโลหิตปกติของเขามาก เมื่อมันปะทะเข้ากับลำต้นไม้ชุดแรก มันก็สามารถตัดผ่านเข้าไปได้อย่างง่ายดาย ผู้ใช้พลังไม้ก้มหลบได้ทัน ทำให้รอดพ้นจากการถูกตัดศีรษะไปได้อย่างหวุดหวิด แต่ควินน์ยังไม่จบแค่นั้น เขากระโดดเปลี่ยนท่าทางเล็กน้อย แล้วทำการเตะแบบเดิมด้วยขาอีกข้าง ตัดต้นไม้จากอีกฝั่ง ลำต้นไม้ทั้งสองฝั่งสั่นไหวเพราะรอยตัดที่เฉียงเล็กน้อยก่อนจะล้มลงสู่พื้น ผู้ใช้พลังไม้เริ่มตื่นตระหนก แต่ก่อนที่เขาจะทันได้ทำอะไร ควินน์ก็พุ่งตัวอยู่เหนือเขาแล้ว และเตะลงมาด้วยท่า 'ขวานจาม' (Axe kick) ปิดท้ายด้วยคมโลหิต [คู่ต่อสู้เลเวล 4 พ่ายแพ้] [ได้รับค่าประสบการณ์ 10 แต้ม] [ค่าประสบการณ์ 80/100] [ยินดีด้วย สร้างทักษะใหม่สำเร็จ: ลูกเตะเสี้ยวโลหิต (Blood Crescent kick)] “ดูเหมือนว่านายจะแข็งแกร่งขึ้นอีกแล้วนะ” เนทกล่าว