บทที่ 404: โอลิเวอร์ที่ต้องตกตะลึง เกรย์ไม่ได้รู้สึกแปลกใจกับการตัดสินใจของพ่อคลอสที่จะออกจากจักรวรรดิ ท้ายที่สุดแล้ว พวกเขาก็ไม่สามารถขัดขวางจักรวรรดิได้ "เดี๋ยวนะ พวกเธอพบหยดของเหลวแก่นแท้แห่งพสุธาด้วยงั้นเหรอ?" โอลิเวอร์ดูเหมือนจะนึกอะไรบางอย่างออกจึงเอ่ยถามขึ้น นี่คือสิ่งที่สามารถเปลี่ยนแปลงโครงสร้างร่างกายของผู้ใช้อาคมธาตุและเปลี่ยนระดับธาตุของพวกเขาได้ มันหายากมากจนคนส่วนใหญ่ไม่เชื่อด้วยซ้ำว่ามันมีอยู่จริง "ครับ ตอนที่อยู่ในดินแดนทดสอบ" เกรย์ตอบ 'ไม่น่าแปลกใจเลยที่พวกเขาก้าวหน้ากันเร็วขนาดนี้ ถ้ามีสิ่งนั้น ระดับธาตุของพวกเขาก็คงได้รับพลังหนุนเสริม ไม่แน่ว่าพวกเขาอาจจะไปถึงระดับสีม่วงแล้วก็ได้' โอลิเวอร์คิดในใจด้วยความประหลาดใจ เขาไม่เคยคิดเลยว่าพวกเขาจะได้รับของล้ำค่าขนาดนี้ในดินแดนทดสอบ ตอนนี้เขาเข้าใจแล้วว่าทำไมจักรพรรดิถึงตามล่าตัวพวกเขาอย่างบ้าคลั่ง เมื่อพิจารณาถึงความมหัศจรรย์ของของเหลวแก่นแท้แห่งพสุธาแล้ว เด็กหนุ่มสาวเหล่านี้สามารถเติบโตไปเหนือกว่าเหล่าผู้ทรงอิทธิพลระดับแนวหน้าได้อย่างง่ายดาย ยกตัวอย่างเช่นเกรย์ เขาแข็งแกร่งกว่าอาจารย์ส่วนใหญ่ในสถาบันลูนาร์ไปแล้ว แม้แต่คลอสก็ยังเหนือกว่าอาจารย์เหล่านั้น ไหนจะอลิซและเรย์โนลด์อีก โอลิเวอร์นึกภาพไม่ออกเลยว่าเพื่อนทั้งสี่คนนี้จะสร้างผลงานอะไรได้บ้างหากมีเวลาเติบโต เขาเคยได้ยินเรื่องราวของคนสุดท้ายที่มีระดับธาตุสีม่วง ตามตำนานเล่าว่าคนผู้นั้นถูกสามจักรวรรดิรุมสังหารพร้อมกัน พวกเขาไม่อาจทนเห็นจักรวรรดิใดจักรวรรดิหนึ่งสร้างอัจฉริยะเช่นนี้ขึ้นมาได้ มันก็เหมือนกับกรณีที่เกิดขึ้นตลอดหลายปีที่ผ่านมากับจักรวรรดิอื่นๆ ที่พยายามกำจัดทุกคนที่พวกเขามองว่าเป็นภัยคุกคามที่มีศักยภาพ แม้ว่าพวกเขาจะทำไม่ค่อยสำเร็จ แต่ก็มีบางครั้งที่อัจฉริยะหนึ่งในร้อยปีถูกสังหารโดยจักรวรรดิฝ่ายตรงข้าม สิ่งเหล่านี้มักเกิดขึ้นระหว่างจักรวรรดิฉีหลินและจักรวรรดิอาซูร์ ทั้งสองฝ่ายต่างยกย่องว่าตนเองเป็นผู้นำที่แท้จริงของทวีป .... "จริงด้วยพ่อ ผมอยากจะมอบให้พ่อสักหยดครับ" คลอสพูดขึ้นมาทันที เขาเคยขอเกรย์ไว้หนึ่งหยดเพื่อมอบให้พ่อของเขาตอนที่ออกจากดินแดนทดสอบ และเกรย์ก็ตกลงที่จะให้ แต่เนื่องจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นหลังจากที่พวกเขามาถึง ทำให้เขาไม่มีโอกาสรับของเหลวมาจากเกรย์ จึงยังไม่ได้มอบให้พ่อเสียที "ใช่ครับอาจารย์ใหญ่ ผมวางแผนไว้ว่าจะมอบให้หลังจากที่เรามาถึงที่ที่ปลอดภัยกว่านี้" เกรย์พยักหน้า เขาไม่ได้ลืมเรื่องนี้เลย แม้แต่ตอนที่เขาใช้มันกับธาตุมืดเมื่อครั้งก่อน เขาก็ยังจำได้ว่าหยดหนึ่งที่เหลือไว้นั้นคือของพ่อของคลอส โอลิเวอร์ไม่ได้คาดคิดว่าจะได้รับของล้ำค่าเช่นนี้จึงพูดไม่ออกไปชั่วขณะ แต่ในฐานะผู้ที่มีประสบการณ์สูง เขาก็สามารถตั้งสติได้อย่างรวดเร็ว "ฉันก็แก่แล้ว พวกเธอควรเก็บไว้ใช้เองเถอะ" เขาตอบกลับ แม้เขาจะอยากได้มันมากเพียงใด แต่เขาก็รู้สึกว่ามันจะมีประโยชน์กับเด็กๆ มากกว่า ด้วยพรสวรรค์ของพวกเขา การจะก้าวข้ามเขาและคริสไปนั้นไม่ใช่เรื่องยากเลย "พวกเราหลอมรวมกันไปคนละหยดแล้วครับ แม้แต่วอยด์ก็ยังหลอมรวมไปหยดหนึ่งเหมือนกัน" เกรย์อธิบาย เขาไม่อยากให้ปฎิเสธจากอาจารย์ใหญ่ เพราะท้ายที่สุดแล้ว ชีวิตของคลอสก็อยู่ในกำมือของเขา ดังนั้นยิ่งเขาแข็งแกร่งเท่าไหร่ คลอสก็จะยิ่งปลอดภัยมากขึ้นเท่านั้น "แม้แต่เจ้าแมวนั่นด้วยเหรอ?" โอลิเวอร์ถามด้วยความตะลึง ทำไมใครจะมอบสมบัติล้ำค่าขนาดนี้ให้กับแมวกัน? มันไม่สมเหตุสมผลเลยสักนิด! แน่นอนว่าเขารู้สึกเช่นนั้นก็เพราะเขาไม่ได้รู้จักวอยด์จริงๆ รวมถึงไม่รู้ถึงความสามารถของมัน สำหรับเขา วอยด์เป็นเพียงสัตว์เลี้ยงที่เกรย์เก็บมาจากดินแดนทดสอบ มันอาจจะพิเศษ แต่ก็ไม่ถึงระดับที่จะได้รับสิทธิพิเศษขนาดนี้ "แน่นอนครับ วอยด์สามารถอัดคลอสจนน่วมได้ง่ายๆ เลย ทำไมมันถึงจะไม่ได้ ในเมื่อคลอสยังได้?" เกรย์ถาม โดยไม่ลืมที่จะใช้โอกาสนี้จิกกัดคลอสไปในตัว "บ้าเอ๊ย! ทำไมต้องยกผมเป็นตัวอย่างด้วยล่ะ? ผมหมายถึงยังมีเรย์อยู่นะ" คลอสกระโดดขึ้นแล้วชี้ไปที่เกรย์อย่างโอเวอร์ "ใช่ และเขาก็อัดนายจนน่วมได้เหมือนกัน เห็นไหมล่ะ?" เกรย์แสยะยิ้ม "ผมอยากเห็นเหมือนกันว่าตอนนี้เขาจะทำแบบนั้นได้ไหม หึ!" คลอสพ่นลมหายใจ เขามั่นใจในความแข็งแกร่งของตัวเองในปัจจุบันมาก หากเป็นตอนที่เพิ่งออกจากดินแดนทดสอบใหม่ๆ เขาคงไม่กล้าพูดแบบนี้ แต่ตอนนี้ เขารู้สึกว่าหากต้องสู้กับเกรย์อย่างจริงจัง เขาคงจะไม่พ่ายแพ้ยับเยินนัก "เหอะๆ... ฉันว่านั่นไม่น่าจะจบสวยสำหรับนายนะ" เกรย์หัวเราะเบาๆ ซึ่งเห็นได้ชัดว่าเขากำลังล้อเลียนคลอสอยู่ "อย่าบอกนะว่าเขาไปถึงระดับแปดแล้ว?" คลอสถามด้วยสีหน้าบูดบึ้ง ในตอนที่เขาคิดว่าจะได้โชว์เหนือใส่เรย์โนลด์อีกครั้ง เกรย์กลับหัวเราะเยาะเขาเสียอย่างนั้น นั่นหมายความว่าเรย์โนลด์แข็งแกร่งกว่าเขา "ไม่หรอก อันที่จริงเขาเพิ่งอยู่ในระดับห้าเท่านั้นเอง" เกรย์ตอบอย่างจริงใจ "อืม ถ้าเขาอยู่ระดับห้า นักรบธาตุของเขาก็น่าจะอยู่ในระดับหกหรือเจ็ด ผมมั่นใจว่าผมชนะมันได้" คลอสพึมพำ "ประเด็นคือ นักรบธาตุของเขาอยู่ในระดับแปดแล้ว" เกรย์ทิ้งระเบิดใส่คลอส "ผมคิดว่านักรบธาตุจะเหนือกว่าเจ้าตัวแค่ระดับหรือสองระดับเท่านั้น แล้วมันกลายเป็นสามระดับได้ยังไง?" คลอสถามด้วยความประหลาดใจ "นายไม่ใช่คนเดียวที่โชคดีหรอกนะ" เกรย์ตอบพร้อมกับหัวเราะในลำคอ ในบรรดาเพื่อนทั้งสี่คน คลอสอาจกล่าวได้ว่าเป็นคนที่มีโชคดีที่สุด เห็นได้จากการแข่งขันรวมถึงเหตุการณ์ล่าสุดที่ผ่านมา นอกเหนือจากตอนที่เกรย์เผลอวาร์ปเข้าไปในกำแพงจนได้รับธาตุไฟมา วอยด์ก็เป็นผู้นำทางพวกเขาไปสู่จุดที่มีสมบัติอยู่ตลอด "เดี๋ยวนะ เจ้าเด็กนั่นเป็นผู้ใช้อาคมอัญเชิญงั้นเหรอ?" โอลิเวอร์ถาม เขารู้สึกประหลาดใจมากขึ้นเรื่อยๆ จากสิ่งที่ได้ยิน เขาแทบไม่อยากจะเชื่อเลยว่าสิ่งที่เกิดขึ้นกับเกรย์และเพื่อนๆ ในดินแดนทดสอบนั้นจะทำให้พวกเขาได้รับอะไรมามากมายขนาดนี้ "ไม่ใช่แค่ผู้ใช้อาคมอัญเชิญธรรมดา แต่เป็นผู้ใช้อาคมอัญเชิญระดับสูงเลยล่ะครับ" คลอสตอบอย่างภาคภูมิใจ ราวกับว่าเขาเองที่เป็นผู้ใช้อาคมอัญเชิญเสียเอง ใครๆ ก็มองเห็นถึงความยินดีและความภาคภูมิใจที่แท้จริงบนใบหน้าของเขาเมื่อพูดถึงความสำเร็จของเพื่อนๆ เขาไม่ได้กังวลเลยสักนิดหากพวกเขาแข็งแกร่งกว่าเขา เพราะท้ายที่สุดแล้ว เขาก็ต้องการให้ทุกคนประสบความสำเร็จ ไม่ได้หมายความว่าเขาต้องเป็นคนที่ประสบความสำเร็จก่อนคนอื่นเสมอไป