บทที่ 78: เปิดหีบสมบัติ หลังจากกลับมาถึงโรงแรม อเล็กซ์ก็นำหีบสมบัติทั้งหกใบที่ได้จากการออกสำรวจในป่าลอยฟ้าออกมา หีบใบแรกบรรจุรองเท้า ‘ไซเลนต์ สไตรเดอร์’ ตามที่เขาตั้งตารอไว้ตั้งแต่มาถึงเมืองทาโลเรีย —— < ไซเลนต์ สไตรเดอร์ > ระดับไอเทม: หายาก (Rare) ค่าสถานะ: พรางตัว +2, ความคล่องตัว +3 เอฟเฟกต์: ลดเสียงขณะเดิน ช่วยให้เข้าใกล้เป้าหมายอย่างเงียบเชียบได้ง่ายขึ้น —— เขาไม่ลังเลที่จะสวมรองเท้าคู่นี้ทันทีก่อนจะเปิดหีบสมบัติใบถัดไปที่ได้รับมาด้วยความช่วยเหลือจากเหล่าแฟรี่ —— < โสมพันปี > “สมบัติไม่ได้มีแค่สิ่งที่เปล่งประกาย แต่บางอย่างก็เติบโตในความเงียบงัน” ระดับไอเทม: หายาก (Rare) — วัตถุดิบอันล้ำค่าที่เหล่านักเล่นแร่แปรธาตุต่างเสาะหา — ไอเทมนี้สามารถนำไปแลกเป็นแต้มอาร์คานา (Arcana Points) ในร้านค้าอาร์คานาได้ โดยมีมูลค่า 200 แต้ม —— “แค่ 200 แต้มอาร์คานาเหรอ?” อเล็กซ์กะพริบตาปริบๆ ก่อนจะเปิดร้านค้าอาร์คานาเพื่อค้นหาในแท็บวัตถุดิบ เขารำลึกได้ลางๆ ว่าร้านค้าอาร์คานาก็มีวัตถุดิบที่มีประโยชน์สำหรับนักเล่นแร่แปรธาตุขายเช่นกัน อย่างไรก็ตาม เมื่อเห็นว่าโสมพันปีถูกวางขายในร้านด้วยราคาถึง 500 แต้มอาร์คานา เขาจึงตัดสินใจไม่ขายโสมที่มีอยู่ในมือและเก็บมันไว้ใช้ในอนาคตดีกว่า ชายหนุ่มทำพิธีขอพรเพื่อความโชคดีอีกครั้งก่อนจะเปิดหีบสมบัติใบที่สาม เขาหวังว่าจะได้ของดีที่สามารถนำมาใช้ได้ทันที —— < ยาโดงเกอร์ > “กินยานี้เข้าไปแล้วเจ้านั่นของคุณจะผงาดขึ้นเร็วกว่ากองทัพของเนโครแมนเซอร์เสียอีก” ระดับไอเทม: หายากพิเศษ (Super Rare) — ไม่เหมาะสำหรับคนใจเสาะ หรือคนที่มีสะโพกไม่แข็งแรง — ยาที่จะรักษาอาการนกเขาไม่ขันได้ในทันที! — เพิ่มการฟื้นฟูความเหนื่อยล้าอย่างถาวร 50% — ผลข้างเคียงอาจรวมถึงอาการแสยะยิ้มอย่างพึงพอใจ, ต้นขาตึง, ปวดสะโพก และคู่ครองที่ดูมีความสุขอย่างน่าสงสัย — ตำนานกล่าวว่ามันเคยจัดการซัคคิวบัสมาแล้ว... ถึงสามครั้ง คำเตือน: อาจทำให้ผนังห้องสั่นสะเทือนและเพื่อนบ้านต้องร้องเรียน —— มุมปากของอเล็กซ์กระตุกหลังจากอ่านข้อมูลของยาโดงเกอร์ แม้ว่ามันจะเป็นไอเทมระดับหายากพิเศษ แต่ชายหนุ่มกลับรู้สึกสับสนเล็กน้อยกับสมบัติที่เพิ่งได้มา ครู่ต่อมา เขาแสร้งไอเบาๆ แล้วจ้องมองตัวยาทำราวกับว่าเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านอาหารที่กำลังวิจารณ์คุณภาพอย่างจริงจัง “การเพิ่มการฟื้นฟูความเหนื่อยล้าถาวรก็ถือว่าไม่เลว” อเล็กซ์กล่าว พยายามทำเสียงให้ดูเป็นกลาง “ฉันจะเก็บอันนี้ไว้ก่อนแล้วกัน” แม้คำพูดนั้นจะไม่ใช่เรื่องโกหก แต่ก็ไม่ใช่ความจริงทั้งหมด ดิมดิมมองมาที่เขาด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์บนใบหน้าอันน่ารัก ราวกับอ่านความคิดของอเล็กซ์ออก “อะแฮ่ม ต่อไป!” อเล็กซ์รีบเปิดหีบสมบัติใบที่สี่เพื่อเปลี่ยนเรื่อง —— < รองเท้าลอยตัวขั้นต้น > “อย่างน้อยเท้าคุณก็จะไม่เลอะเทอะ ยกเว้นแต่ว่าคุณจะสะดุดล้มขึ้นมาเสียก่อน” ระดับไอเทม: หายาก (Rare) — ผู้สวมใส่จะลอยสูงจากพื้นสองนิ้วอยู่ตลอดเวลา — ช่วยให้ผู้สวมใส่สามารถเดินบนน้ำได้ — คุณไม่สามารถกระโดดหรือบินได้ขณะสวมรองเท้านี้ — เหมาะสำหรับผู้ที่ต้องการตัวสูงขึ้นอีก 2 นิ้ว —— ‘ไม่เลว’ อเล็กซ์คิด ‘สิ่งนี้อาจมีประโยชน์ในบางสถานการณ์’ หากมีช่วงเวลาที่เขาจำเป็นต้องต่อสู้ในพื้นที่ที่มีแหล่งน้ำ รองเท้าลอยตัวขั้นต้นจะเป็นตัวช่วยที่ดีสำหรับเขาอย่างแน่นอน “เหลืออีกแค่สองใบ” อเล็กซ์พึมพำ ไอเทมที่เขาได้รับมาทั้งหมดล้วนมีประโยชน์ในทางของมัน รวมถึงยาที่ช่วยชีวิตได้นั่นด้วย เขาจึงตั้งตารอที่จะดูว่าหีบสมบัติอีกสองใบที่เหลือมีอะไรอยู่ข้างใน —— < ตะเกียงนักเดินทาง > “แสงสว่างที่ไม่เคยดับมอด แม้ในเงามืดที่ลึกที่สุด” ระดับไอเทม: หายาก (Rare) — ตะเกียงเวทมนตร์ที่ไม่จำเป็นต้องเติมเชื้อเพลิง ให้แสงสว่างในรัศมี 30 ฟุต แม้ในความมืดมิด —— “อันนี้มีประโยชน์จริงๆ” อเล็กซ์กล่าวหลังจากจุดตะเกียงดูความสว่างของมัน ครู่ต่อมา ชายหนุ่มพยักหน้าอย่างพึงพอใจ ความสว่างของตะเกียงนั้นกำลังดี ไม่แสบตาจนเกินไปและไม่มืดจนเกินไป ‘เอาล่ะ ใบสุดท้าย’ อเล็กซ์วางมือลงบนฝาหีบใบสุดท้าย ‘ขอของดีๆ ให้ฉันที’ —— < แผนที่เส้นทางที่ถูกลืม > “ไม่ใช่ทุกเส้นทางที่ถูกสร้างมาเพื่อให้ค้นพบ แต่บางเส้นทางก็สมควรถูกค้นพบอย่างแน่นอน” ระดับไอเทม: หายากพิเศษ (Super Rare) — เผยให้เห็นห้องลับ เส้นทางลับ และทางลัดภายในดันเจี้ยนหรือพื้นที่โดยรอบ — เมื่ออยู่ในบริเวณใกล้เคียงกับดันเจี้ยนหรือซากปรักหักพัง แผนที่จะไฮไลต์ประตูลับ ทางเดินลับ หรือบันไดที่ซ่อนอยู่ในรัศมี 300 เมตรโดยอัตโนมัติ — เส้นทางต่างๆ จะถูกทำเครื่องหมายไว้อย่างชัดเจนด้วยสัญลักษณ์หรือเส้นแสงบนแผนที่ ซึ่งมองเห็นได้เฉพาะผู้ถือครองแผนที่เท่านั้น — สมบัติที่ซ่อนอยู่ กับดัก และแม้แต่ตำแหน่งของศัตรูบางชนิดอาจถูกเปิดเผย — แผนที่นี้สามารถเปิดใช้งานได้เพียงวันละครั้ง และเอฟเฟกต์จะคงอยู่เป็นเวลาสามชั่วโมง หลังจากช่วงเวลานี้สิ้นสุดลง แผนที่จะรีเซ็ตและจะไม่สามารถใช้งานได้จนกว่าจะครบ 24 ชั่วโมงถัดไป [หมายเหตุ: แผนที่เส้นทางที่ถูกลืมสามารถรวมเข้ากับแผนที่ส่วนตัวของผู้เล่นได้] [คุณต้องการรวมแผนที่ทั้งสองเข้าด้วยกันหรือไม่?] [ใช่ / ไม่ใช่] —— อเล็กซ์ไม่ลังเลและเลือกที่จะรวมแผนที่เส้นทางที่ถูกลืมเข้ากับแผนที่ที่มีอยู่เดิม เขาจึงไม่ต้องกังวลว่ามันจะถูกใครขโมยไปอีก สิ่งนี้ยังช่วยให้แผนที่ของเขามีความยืดหยุ่นมากขึ้น เพราะเขาสามารถเรียกมันออกมาดูเมื่อไหร่หรือที่ไหนก็ได้ ‘เยี่ยมไปเลย’ อเล็กซ์อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา เพราะเขาได้รับรางวัลใหญ่จากหีบสมบัติที่ได้มาจากป่าลอยฟ้า หลังจากเก็บทุกอย่างลงในแหวนเก็บของอย่างระมัดระวัง ชายหนุ่มก็ตัดสินใจงีบหลับสั้นๆ “ดิมดิม ช่วยปลุกฉันก่อนพระอาทิตย์ตกด้วยนะ” อเล็กซ์กล่าว ดิมดิมพยักหน้า “ดิม” จากนั้นชายหนุ่มก็หลับตาลง แม้จะดูไม่เหมือนคนเหนื่อย แต่จริงๆ แล้วเขาเพิ่งผ่านการต่อสู้ที่หนักหน่วงและร่างกายก็เต็มไปด้วยความเจ็บปวดในหลายจุด แต่เนื่องจากเหล่านักบวชกำลังยุ่งกับการรักษาผู้บาดเจ็บสาหัส เขาจึงตัดสินใจดื่มเพียงยาฟื้นฟูและปล่อยให้แผลหายไปตามธรรมชาติ ไม่นานนักอเล็กซ์ก็เข้าสู่ห้วงนิทราที่ไร้ฝัน เขานอนกรนเบาๆ อยู่บนเตียง ในทางกลับกัน ดิมดิมคลานไปที่หน้าต่างของห้องและมองออกไปที่เมืองซึ่งกำลังได้รับความเสียหายอย่างหนักจากผลกระทบของฝูงสัตว์ประหลาดที่บุกเข้ามา มันมองไปยังสถานที่ที่มันและอเล็กซ์เคยไป มันมองไปยังสถานที่ที่มันเคยเล่นกับเด็กๆ ในเมือง สถานที่เหล่านั้นกลายเป็นซากปรักหักพังหลังจากที่พวกกอบลินและออร์คบุกเข้ามาในเมือง แต่ดิมดิมเชื่อว่าเมืองทาโลเรียจะกลับมารุ่งเรืองเหมือนเก่าและกลายเป็นศูนย์กลางที่เหล่าผู้กล้าแห่งอาร์คานาในอนาคตจะต้องมาเยือนอย่างน้อยหนึ่งครั้งระหว่างที่พวกเขาพักอยู่ในอาณาจักรแอวาลอน