Chapter 2720: Bored Whisker

เผยแพร่เมื่อ 12 มี.ค. 2569 01:07

Chapter 2720: วิสเกอร์ผู้เบื่อหน่าย ในขณะที่อเล็กซ์ทุ่มเทสมาธิกับการหาทางเข้าสู่พื้นที่จิตวิญญาณ (Soul Space) ของเขาให้เร็วที่สุด วิสเกอร์ก็ใช้เวลาไปกับการจัดการเนื้อที่อเล็กซ์หามาให้ มันจะนอนเอกเขนกอยู่ข้างๆ ค่อยๆ เคี้ยวเนื้อเหล่านั้นเพื่อเสริมสร้างร่างกายของมัน มันเคยผ่านการฝึกฝนร่างกายมาสองสามครั้ง แต่สุดท้ายก็เกลียดทุกช่วงเวลาของการฝึกเหล่านั้นเข้าไส้ ความเจ็บปวดที่ต้องเผชิญเพื่อยกระดับร่างกายดูไม่คุ้มค่าเลยสำหรับวิสเกอร์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อพิจารณาว่าขีดจำกัดความอดทนต่อความเจ็บปวดของมันนั้นต่ำเตี้ยเรี่ยดินตั้งแต่แรก ร่างกายของมันในตอนนี้อยู่ในระดับเริ่มต้นของขอบเขตแท้จริง (True realm) เป็นอย่างมาก แม้ว่าระดับการบ่มเพาะพลังที่แท้จริงของมันจะอยู่ในระดับขอบเขตอมตะ (Immortal realm) แล้วก็ตาม อย่างไรก็ตาม หลังจากได้เรียนรู้เกี่ยวกับเรื่องของน้ำอมฤตพวกนี้ วิสเกอร์ก็รู้สึกดีใจอย่างยิ่งที่รู้ว่ามันสามารถยกระดับการฝึกฝนร่างกายได้โดยไม่ต้องทำอะไรเลยนอกจากแค่กินเข้าไป ไม่ว่าจะต้องใช้เวลานานกี่ปี วิสเกอร์ก็พร้อมที่จะทำเช่นนั้น ทว่าหนึ่งเดือนต่อมา วิสเกอร์ก็เริ่มเบื่อ มันไม่ได้เบื่อการกินเนื้อหรอก แต่มันเบื่อที่ต้องทำตัวว่างงานต่างหาก ในขณะที่อเล็กซ์กำลังทำทุกวิถีทางเพื่อช่วยเหลือผู้ที่ตกอยู่ในอันตรายภายในพื้นที่จิตวิญญาณ อเล็กซ์กลับต้องจัดการทุกอย่างเพียงลำพัง วิสเกอร์ไม่ได้ช่วยอะไรเลย ดังนั้นการอยู่ข้างๆ อเล็กซ์โดยไม่มีอะไรทำจึงทำให้มันเบื่อหน่ายมาก หลังจากปล่อยให้เวลาผ่านไปหลายวันโดยทำเพียงแค่นั้น มันจึงตัดสินใจที่จะทำอะไรด้วยตัวของมันเอง มันออกไปต่อสู้ไม่ได้ เพราะสัตว์อสูรทุกตัวในทะเลทรายแห่งนี้จะรุมฆ่ามันทันที และมันก็ออกไปสุงสิงกับมนุษย์คนอื่นไม่ได้เช่นกัน เพราะในโลกนี้คงไม่มีใครเข้าใจว่าทำไมจู่ๆ ถึงมีสัตว์อสูรที่พูดภาษาคนได้ เพียงแค่การปรากฏตัวของมันก็อาจสร้างความโกลาหลไปทั่วขุมนรก (Hell) ดังนั้นมันจึงจำเป็นต้องซ่อนตัวอยู่ตลอด หลังจากไตร่ตรองอยู่นาน วิสเกอร์ก็ตระหนักว่ามีสิ่งหนึ่งที่มันสามารถทำได้ในที่แห่งนี้ ซึ่งไม่เพียงแต่จะช่วยให้มันหายเบื่อเท่านั้น แต่ยังน่าจะเป็นประโยชน์ต่ออเล็กซ์ในระยะยาวอีกด้วย มันตั้งใจจะออกไปสำรวจและพยายามหาความจริงว่าเหตุใดในขุมนรกจึงมีพลังหยิน (Yin Qi) น้อยนัก วิสเกอร์เดินวนเวียนไปรอบทะเลทรายอย่างเงียบเชียบจนไม่มีใครสามารถตรวจจับตัวมันได้ ในยามค่ำคืนมันจะเดินสำรวจเพื่อทำความเข้าใจสภาพแวดล้อมของขุมนรกให้ดีขึ้น ส่วนในยามกลางวัน มันจะเกาะกลุ่มอยู่ใกล้ๆ กับสัตว์อสูรขนาดยักษ์ที่มีหัวใจสุริยะ (Sunheart) แข็งแกร่งพอที่จะทำให้มันไม่ได้รับผลกระทบจากพลังหยาง วิสเกอร์เดินทางไปยังสถานที่ต่างๆ ทั่วทะเลทรายเพื่อให้แน่ใจว่าสิ่งที่มันสัมผัสได้เมื่อสองสามสัปดาห์ก่อนนั้นไม่ใช่เหตุการณ์บังเอิญ หลังจากตระเวนไปทั่วพื้นที่โดยรอบทะเลทราย วิสเกอร์ก็ได้เรียนรู้ว่าสิ่งที่มันสัมผัสได้นั้นถูกต้องจริงๆ ทุกค่ำคืนเมื่ออากาศเริ่มเย็นลงเพราะไร้แสงอาทิตย์ พลังงานหยินจะเริ่มก่อตัวขึ้น แต่ไม่ว่าด้วยเหตุผลใด พลังหยินส่วนใหญ่กลับถูกดึงออกไปจากสถานที่นั้นและไหลลงสู่ใต้ดิน วิสเกอร์เริ่มสงสัยว่าทำไมถึงเป็นเช่นนั้น มันถูกดึงลงไปจริงๆ หรือมีอะไรบางอย่างกำลังผลักดันให้มันจมลงสู่เบื้องล่างกันแน่? มันไม่รู้สึกถึงการมีอยู่ของสิ่งอื่นใดเลย ไม่ว่าจะใช้หนวดหรือสัมผัสทางจิตวิญญาณ (Spiritual sense) ตรวจสอบ ดังนั้นเท่าที่มันรู้ พลังหยินถูกพื้นดินดึงดูดลงไปจริงๆ ตอนนี้สิ่งที่มันต้องทำคือหาเหตุผลให้ได้ว่าทำไม ทำไมพลังหยินถึงถูกดึงลงไปเบื้องล่าง? เนื่องจากวิสเกอร์อยู่ในทะเลทรายมาระยะหนึ่งแล้ว มันจึงสังเกตเห็นปรากฏการณ์ที่น่าสนใจอื่นๆ ซึ่งเป็นที่ทราบกันดีสำหรับผู้คนในโลกนี้ นั่นคือในตอนกลางวัน สัตว์อสูรที่มีหัวใจสุริยะจะออกมาจากผืนทราย ในขณะที่สัตว์อสูรที่ไม่มีหัวใจสุริยะเกือบทั้งหมดเลือกที่จะหลบอยู่ใต้ดิน และในตอนกลางคืนก็เป็นไปในทางตรงกันข้าม สัตว์อสูรที่มีหัวใจสุริยะจะหลบอยู่ใต้ดิน ส่วนสัตว์อสูรที่ไม่มีมันกลับเลือกที่จะขึ้นมาข้างบน คนส่วนใหญ่เชื่อว่ามันเกี่ยวข้องกับพลังหยางที่มีอยู่รอบๆ และสัตว์อสูรที่มีหัวใจสุริยะไม่ชอบอยู่ในที่ที่ไม่มีพลังหยางหนาแน่นในตอนกลางคืน คนเหล่านั้นยังเชื่ออีกว่าพื้นที่ใต้ดินเต็มไปด้วยพลังหยางที่ถูกกักขังไว้ในตอนกลางคืน ซึ่งนั่นคือเหตุผลที่สัตว์อสูรเหล่านั้นพากันลงไปใต้ดิน อย่างไรก็ตาม หลังจากได้เรียนรู้เกี่ยวกับพลังหยินและวิธีการที่มันถูกดึงลงไปใต้ดินในโลกนี้ วิสเกอร์ก็ได้ตั้งสมมติฐานที่แตกต่างจากผู้คนทั้งโลกนี้อย่างสิ้นเชิง ‘พวกมันลงไปที่นั่นเพราะที่นั่นมีพลังหยินอยู่มาก’ วิสเกอร์ครุ่นคิด แนวคิดนั้นสมเหตุสมผลสำหรับวิสเกอร์เมื่อมันมองจากมุมมองของสัตว์อสูรทั่วไป ในตอนกลางคืนพวกมันจะออกมาล่าเหยื่อเมื่อมีพลังหยินอยู่รายล้อม และในตอนกลางวันพวกมันก็จะกลับลงไปใต้ดิน ซึ่งที่นั่นควรจะมีพลังหยินจากเมื่อคืนหลงเหลืออยู่ แต่เมื่อมันเปลี่ยนมุมมองไปที่สัตว์อสูรที่มีหัวใจสุริยะ ทุกอย่างกลับดูซับซ้อนขึ้นมาก มันไม่เข้าใจว่าทำไมสัตว์อสูรประเภทนั้นถึงต้องลงไปใต้ดินในตอนกลางคืนด้วย มันไม่ใช่ว่าพลังหยางในตอนกลางคืนจะมีน้อยจนพวกมันต้องไปตามหาจากที่อื่นเสียเมื่อไหร่ เริ่มแรกเลย สัตว์อสูรที่มีหัวใจสุริยะนั้นมีอิสระมากกว่าสัตว์อสูรตัวอื่นๆ มาก พวกมันไม่จำเป็นต้องยึดติดกับวงจรกลางวันกลางคืน พวกมันสามารถท่องไปทั่วทะเลทรายได้ทุกเวลาที่ต้องการ ไม่ใช่ว่าพวกมันจำเป็นต้องนอนเสียหน่อย ความคิดที่ว่าสัตว์อสูรอาจได้รับประโยชน์จากพลังหยินแวบเข้ามาในหัวของวิสเกอร์ แต่ถ้าเป็นอย่างนั้น ประโยชน์ดังกล่าวก็ควรจะคงอยู่กับพวกมันไม่ว่าจะเป็นกลางวันหรือกลางคืนก็ตาม ไม่ใช่ว่าสัตว์อสูรที่มีหัวใจสุริยะไม่ต้องการพลังหยิน แต่พวกมันควรจะได้รับมันเมื่อไหร่ก็ได้ที่ต้องการ ถ้าเช่นนั้น ทำไมถึงมีวงจรกลางวันและกลางคืนตามธรรมชาติสำหรับสัตว์อสูรทั่วไปและสัตว์อสูรที่มีหัวใจสุริยะ? ทำไมสัตว์อสูรที่มีหัวใจสุริยะถึงแข็งแกร่งกว่าเสมอ? และทำไมสัตว์อสูรทั่วไปถึงพยายามจะกินหัวใจสุริยะทุกครั้งที่มีโอกาส? ‘ข้างใต้ดินนั่นมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?’ มันควรรอให้อเล็กซ์ฝึกฝนเสร็จก่อนดีไหม? หรือมันควรจะลงไปหาคำตอบด้วยตัวเอง?

React

พูดคุย