ตอนที่ 2721: ความอดทนที่เพิ่มขึ้น วิสเกอร์กลับมาหาอเล็กซ์ เขายังไม่มั่นใจว่าอเล็กซ์ต้องใช้เวลานานแค่ไหนกว่าจะหาวิธีเข้าไปในพื้นที่จิตวิญญาณได้ จึงจำเป็นต้องอยู่ที่นี่เผื่อในกรณีที่อเล็กซ์ต้องการให้เขาเข้าไปช่วย ตัวอเล็กซ์เองไม่สามารถเข้าไปในพื้นที่จิตวิญญาณของตัวเองได้ และเนื่องจากรัศมีการสัมผัสทางจิตวิญญาณของผู้คนในโลกนี้มีจำกัด วิสเกอร์จึงกังวลว่าอเล็กซ์อาจไม่สามารถเข้าถึงทุกส่วนของพื้นที่จิตวิญญาณได้ในคราวเดียว เมื่อวิสเกอร์กลับมา อเล็กซ์เพิ่งจะนำแผ่นค่ายกลกลับมา โดยมีหัวใจตะวัน (Sunheart) ที่กำลังเสื่อมสภาพวางอยู่ด้านบนและเริ่มใช้งานมัน ค่ายกลนี้เป็นค่ายกลที่สร้างความทุกข์ทรมานทางจิตใจอย่างรุนแรง ซึ่งอเล็กซ์ไม่มีทางรับมือกับมันได้นอกจากต้องฝืนทนผ่านมันไปให้ได้ เขาสามารถใช้เจตจำนงเพื่อลดผลกระทบของค่ายกลที่มีต่อตนเองได้ แต่นั่นกลับตรงกันข้ามกับความต้องการที่จะเพิ่มความอดทนต่อความเจ็บปวด ดังนั้นเขาจึงไม่เลือกทางนั้น ในระยะใกล้ขนาดนี้ วิสเกอร์พอจะรับรู้ได้ว่าอเล็กซ์กำลังเผชิญกับอะไร แม้อเล็กซ์จะซ่อนอารมณ์ทั้งหมดไว้ภายใต้พันธะสัญญาแล้ว แต่บางส่วนก็ยังคงเล็ดลอดมาถึงวิสเกอร์ เมื่อรับรู้ได้เช่นนั้น วิสเกอร์เกือบจะจินตนาการถึงความเจ็บปวดที่อเล็กซ์ต้องเผชิญในขณะนี้ได้เลย เขาสัมผัสได้ว่าอเล็กซ์พยายามอย่างหนักเพียงใดเพื่อที่จะช่วยเหลือคนอื่นๆ วิสเกอร์อยู่เคียงข้างอเล็กซ์สักพัก คอยส่งยาที่จำเป็นให้ในช่วงเวลาสั้นๆ ที่อเล็กซ์ได้พักจากการฝึกฝน แต่หลังจากผ่านไปสักพัก อเล็กซ์ก็ขอรับยาน้อยลงเรื่อยๆ จนกระทั่งถึงจุดหนึ่ง เขาก็เลิกขอไปเลย วิสเกอร์ยังคงอยู่เคียงข้างเขาต่อไป แต่เมื่อวันเวลาผ่านไป เขาก็ตระหนักว่าเรื่องต่างๆ คงจะยังไม่เกิดขึ้นในเร็วๆ นี้ ในช่วงเวลาไม่กี่ครั้งที่อเล็กซ์หยุดพักจากการฝึกฝน วิสเกอร์ก็ได้พูดคุยกับเขา “ท่านไปถึงไหนแล้วพี่ชาย?” เขาสอบถาม “จะเสร็จในเร็วๆ นี้ไหม?” อเล็กซ์ส่ายหน้า “ข้ามีความคืบหน้าอย่างต่อเนื่อง แต่ถึงจะทำความเร็วในระดับปัจจุบัน ก็ยังต้องใช้เวลาอีกสองสามปี” วิสเกอร์รู้สึกกังวลแทนคนอื่นๆ “ผนึกนั้นแข็งแกร่งกว่าที่เราคิดไว้หรือ?” “ไม่หรอก มันก็แข็งแกร่งพอๆ กับที่เราคิดไว้แต่แรก ข้าเคยเชื่อว่าอาจต้องใช้เวลาหลายทศวรรษกว่าจะผ่านมันไปได้ ดังนั้นด้วยความเร็วในตอนนี้ ข้าถือว่าเร็วกว่าที่คาดไว้มาก” วิสเกอร์พยักหน้า “ถ้าอย่างนั้นท่านก็คงไม่ต้องการให้ข้าอยู่ด้วยสักพักใช่ไหม?” เขาถาม อเล็กซ์นิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพยักหน้า “ข้าน่าจะส่งเจ้าออกไปเร็วกว่านี้ เจ้าคงสัมผัสได้ถึงทุกอารมณ์ที่ข้าต้องเผชิญ ข้าไม่ควรให้เจ้าต้องมาเจอเรื่องแบบนี้” “ไม่เป็นไรหรอก ข้าโอเค” วิสเกอร์กล่าว “ไปเถอะ” อเล็กซ์บอก “ยังไงข้าก็คงยังไม่ก้าวหน้าในเร็วๆ นี้ ไปทำในสิ่งที่เจ้าต้องทำเถอะ” วิสเกอร์พยักหน้า เมื่ออเล็กซ์กลับไปฝึกเจตจำนงอีกครั้ง วิสเกอร์ก็จากไป อเล็กซ์ค่อยๆ พัฒนาความอดทนต่อความเจ็บปวดผ่านการใช้ค่ายกล และเริ่มเพิ่มความเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ ตามความสามารถที่เพิ่มขึ้น ขณะนี้เขากำลังใช้งานค่ายกลอยู่ที่ประมาณครึ่งหนึ่งของประสิทธิภาพสูงสุด เขาจึงตัดสินใจเพิ่มระดับมันขึ้น ทันทีที่เขาเพิ่มระดับ ความเจ็บปวดก็กลายเป็นสิ่งที่ทนแทบไม่ได้อีกครั้ง อเล็กซ์ซวนเซลงบนแผ่นโลหะซึ่งเป็นที่ตั้งของค่ายกล พยายามอย่างสุดความสามารถที่จะรักษาความมีสติเอาไว้ ความเจ็บปวดนั้นรุนแรงมากพอที่จะทำให้ผู้ที่เป็นอมตะคลุ้มคลั่งได้เลย หลายครั้งที่อเล็กซ์ควรจะหมดสติไปในระหว่างการฝึก แต่เขาก็ยังคงมุ่งมั่นทำต่อไปโดยไม่วอกแวก วันเวลาผ่านไปจนกลายเป็นเดือน วิสเกอร์กลับมาอีกครั้งและนั่งรออยู่ในมุมห้องสักพักก่อนจะจากไป อเล็กซ์สงสัยว่าเจ้าหนูตัวน้อยกำลังทำอะไรอยู่ เขามีการคาดเดาอยู่บ้าง แต่เขาก็ไม่มีเวลามากพอที่จะไปนั่งนึกถึงการกระทำของวิสเกอร์ เขาจำเป็นต้องทุ่มเทความสนใจทุกหยาดหยดให้กับการฝึกฝน อย่างไรก็ตาม วิสเกอร์ก็เก็บทุกอย่างไว้กับตัว คงเพราะไม่อยากทำให้อเล็กซ์เสียสมาธิ เมื่อสถานการณ์นี้คลี่คลายลง วิสเกอร์คงจะเล่าให้เขาฟังเอง การไปๆ มาๆ ของวิสเกอร์กลายเป็นเรื่องปกติในขณะที่อเล็กซ์ใช้ค่ายกลฝึกฝนจิตใจหนักขึ้นเรื่อยๆ หลังจากผ่านไปเกือบหนึ่งปี ขณะนี้อเล็กซ์สามารถนั่งอยู่ภายในค่ายกลที่เปิดใช้ประสิทธิภาพสูงสุดได้อย่างสบายๆ เป็นเวลาเกือบ 5 วันติดต่อกันก่อนที่จะต้องพัก น่าเหลือเชื่อมากที่ความอดทนต่อความเจ็บปวดของเขาพัฒนาขึ้นอย่างรวดเร็วภายในเวลาเพียงหนึ่งปี นับตั้งแต่วันที่เขาตัดสินใจเพิ่มความอดทนต่อความเจ็บปวดทางจิตใจ อเล็กซ์ก็หยุดยุ่งเกี่ยวกับผนึกโดยสิ้นเชิง ดังนั้นหลังจากผ่านไปหนึ่งปี ในที่สุดเขาก็ตัดสินใจทดสอบดูว่าตนเองพัฒนาขึ้นมากเพียงใด เจตจำนงของเขาพัฒนาขึ้นโดยไม่ได้ตั้งใจในช่วงเวลานี้ด้วยเช่นกัน คงเป็นเรื่องยากหากต้องเผชิญกับความเจ็บปวดทางจิตใจเป็นวันๆ แล้วจะไม่แข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิม เป็นการยากที่จะบอกว่าเขาพัฒนาขึ้นในแง่นั้นมากน้อยเพียงใด สิ่งเดียวที่ทำได้คือการทดสอบ ครั้งล่าสุดที่เขาทำเช่นนี้ อเล็กซ์ทำได้เพียง 15 ครั้งในการพยายามทะลวงผนึก ซึ่งในตอนจบเขาจะอยู่ในสภาพที่เกือบจะหมดสติ เมื่อพิจารณาว่าเขาพัฒนาขึ้นแล้ว ตามแผนที่วางไว้ เขาควรจะใช้จำนวนครั้งที่น้อยลงมาก อเล็กซ์เริ่มโจมตีผนึกรอบพื้นที่จิตวิญญาณของเขาต่อไป ในขณะที่ผนึกต่อต้านกลับด้วยการทำร้ายจิตใจของเขา เมื่อความเจ็บปวดเพิ่มระดับขึ้นเรื่อยๆ มันก็ไปถึงจุดที่เขาเคยต้องหยุดไปเมื่อปีก่อน แต่ปัจจุบัน เขาสามารถทำต่อไปได้นานกว่านั้นมาก อเล็กซ์ยังคงทนรับความเจ็บปวดนั้นและผ่านมันมาได้ในขณะที่มันทวีความรุนแรงขึ้น จนกระทั่งถึงจุดหนึ่ง เขาก็หยุดลง อเล็กซ์ใช้เวลาครู่หนึ่งเพื่อให้จิตใจผ่อนคลาย และตระหนักได้ว่าตนเองพัฒนาขึ้นมากทีเดียว หากนับเฉพาะความอดทนต่อความเจ็บปวด เขาก็พัฒนาขึ้นมากกว่าครึ่งหนึ่งแล้ว อันที่จริง เขามั่นใจว่าหากลองพยายามดู เขาสามารถทำต่อไปได้นานกว่านั้นอีกเล็กน้อย ดังนั้น หลังจากพักสั้นๆ เขาก็เริ่มลงมืออีกครั้ง ความเจ็บปวดค่อยๆ ก่อตัวขึ้นในจิตใจของเขาจนถึงจุดเดิมเหมือนก่อนหน้านี้ แต่คราวนี้อเล็กซ์ใช้เจตจำนงส่วนหนึ่งเพื่อต่อต้านแง่มุมที่สร้างความเจ็บปวดของผนึก ขณะที่เขาทำเช่นนั้น มันทำให้อเล็กซ์สามารถตอบโต้ได้รุนแรงยิ่งขึ้น โดยทุ่มเทกำลังทั้งหมดที่มีเพื่อเปิดผนึกนั้น ความเจ็บปวดทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ และทันทีที่เขากำลังจะหยุด เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่เขาเริ่มฝึก อเล็กซ์สัมผัสได้ว่าผนึกนั้นมีการยืดหยุ่นเล็กน้อยภายใต้การโจมตีของเขา