**บทที่ 2059: ย่างเหยียบสวรรค์ชั้นที่แปด** "เขาสามารถผ่านการทดสอบได้ภายในเวลาเพียงสองสัปดาห์เชียวหรือ? เรื่องพรรค์นั้นจะเป็นไปได้อย่างไร..." เทียนเยว่ซิงพึมพำออกมาด้วยสีหน้าโง่งมและสับสนอย่างถึงที่สุด "จะ...เจ้าโกหก! ไม่มีทางที่ใครจะผ่านการทดสอบนั่นได้ในเวลาแค่สองสัปดาห์! นอกเสียจากว่าบททดสอบที่เขาได้รับมันจะต่างจากของข้า!" เขาแผดเสียงก้องในชั่วอึดใจต่อมา ปฏิเสธที่จะเชื่อในผลลัพธ์อันน่าเหลือเชื่อนี้อย่างรุนแรง ผู้อาวุโสไป่เพียงแต่ส่ายหน้าและตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย "ข้าจะโกหกเจ้าไปเพื่อประโยชน์อันใด? หากเจ้าไม่เชื่อ ก็จงไปย้อนดูบันทึกเหตุการณ์ในภายหลังเสียเถิด" เทียนเยว่ซิงพลันตกอยู่ในความเงียบงัน "ข้าแพ้แล้วจริงๆ หรือ...? แพ้ให้กับสามัญชนธรรมดานี่นะ? ทั้งที่ข้าคือโอรสสวรรค์..." เขามรพึมพำเสียงแผ่วเบาราวกับล่องลอยอยู่ในความฝันอันโหดร้ายที่ไม่อาจตื่นขึ้นมาได้ แม้ทว่านี่จะไม่ใช่ความพ่ายแพ้ครั้งแรกในชีวิต แต่เขาไม่เคยสัมผัสกับความพ่ายแพ้อันน่าอัปยศอดสูเช่นนี้มาก่อน โดยเฉพาะจากคนไม่มีหัวนอนปลายเท้าอย่างหยวนที่จู่ๆ ก็ปรากฏตัวมาจากที่ใดก็ไม่อาจทราบได้ เขาคือโอรสสวรรค์—ผู้ที่เกิดมาเพื่อยืนอยู่บนจุดสูงสุด เป็นที่หนึ่งในทุกสรรพสิ่งที่กระทำ เขาเป็นผู้ที่อยู่แถวหน้าเสมอ เป็นบุคคลที่ผู้อื่นต้องวิ่งไล่ตามอย่างไม่ลดละ แต่บัดนี้ เป็นครั้งแรกในชีวิตที่เขาพบว่าตนเองกำลังเป็นฝ่ายวิ่งไล่ตามแผ่นหลังของผู้อื่น และในที่สุดเขาก็ได้ลิ้มรสชาติของความคับแค้นใจและความอับจนหนทางที่ผู้อื่นเคยรู้สึกยามพยายามจะไล่ตามเขาให้ทัน มันเป็นความรู้สึกที่แปลกประหลาดจนไม่อาจบรรยาย ในที่สุด เทียนเยว่ซิงก็ยอมรับความพ่ายแพ้และเอ่ยถามผู้อาวุโสไป่ "เขาไปที่ไหนแล้ว?" "ข้าไม่ทราบ" ผู้อาวุโสไป่ส่ายหน้า "ท่านพอจะมีวิธีติดต่อเขาหรือไม่? ข้าต้องการชำระหนี้แค้นนี้ให้เร็วที่สุด" เดิมทีผู้อาวุโสไป่อยากจะโป้ปดว่าไม่รู้ แต่ในเมื่อหยวนได้ประกาศศักดาให้ทุกคนรับรู้แล้วว่าเขาเป็นส่วนหนึ่งของขุนพลสวรรค์ (Celestial Overlords) การจะจับพิรุธคำลวงนั้นคงง่ายดายเกินไป "ข้าจะแจ้งให้เขาทราบว่าเจ้าต้องการพบ" ผู้อาวุโสไป่กล่าว "บอกเขาว่าให้ไปหาข้าที่สำนักสวรรค์แท้จริง (True Heaven Sect) หรือไม่ก็ที่ตระกูลเทียน หากเขามีเหตุผลที่ติดต่อข้าไม่ได้ ข้าจะเป็นฝ่ายไปหาเขาเอง" เทียนเยว่ซิงประกาศ "ข้าเข้าใจแล้ว ทีนี้ เจ้ามีอะไรจะกล่าวกับผู้ที่มารอชมบ้างหรือไม่?" เมื่อได้ยินเช่นนั้น เทียนเยว่ซิงจึงหันไปเผชิญหน้ากับฝูงชน ทว่าดวงตาของเขากลับไม่ได้มองเห็นคนเหล่านั้นอย่างแท้จริง สายตาของเขาดูเหมือนจะตรึงอยู่ที่สถานที่อันห่างไกลเกินกว่าที่ใครจะเอื้อมถึง หลังจากตกอยู่ในความเงียบชั่วครู่ เขาก็เอ่ยด้วยน้ำเสียงดังกังวานและชัดถ้อยชัดคำ "ครั้งนี้ข้าอาจจะพ่ายแพ้ แต่มันจะไม่มีวันเกิดขึ้นซ้ำสอง! จงจำคำข้าไว้ให้ดี เมื่อใดที่เราได้เผชิญหน้ากันอีกครั้ง ข้าจะเป็นฝ่ายสยบเจ้าเอง!" ทุกคนในที่นั้นต่างตระหนักได้ทันทีว่าเทียนเยว่ซิงกำลังประกาศสงครามกับหยวน ผู้ซึ่งอาจจะเฝ้ามองดูอยู่จากที่ไหนสักแห่ง "เจ้ามีชื่อสำหรับฉายาใหม่ในใจหรือยัง?" ผู้อาวุโสไป่เอ่ยถามต่อ "ข้าไม่สนว่าคนจะเรียกข้าว่าอะไร แต่ข้าจะขานรับเพียงชื่อ 'จักรพรรดิกระบี่สวรรค์' (Heavenly Sword Emperor) เท่านั้น" เขาตอบด้วยน้ำเสียงเด็ดเดี่ยว "ขอแสดงความยินดีด้วย จักรพรรดิกระบี่สวรรค์ สำหรับพิธีแต่งตั้งจักรพรรดิกระบี่นั้น จะจัดขึ้นในภายหลังเมื่อผู้เข้าร่วมทุกคนเสร็จสิ้นภารกิจ" เทียนเยว่ซิงหรี่ตาลงเล็กน้อยเมื่อเอ่ยถึงพิธีการ เขาไม่ได้สนใจมันนัก แต่เมื่อตระหนักได้ว่าหยวนอาจจะมาร่วมงานด้วย เขาจึงกล่าวว่า "ข้าจะไป" โดยไม่เอ่ยคำใดเพิ่มเติม เขาพุ่งตัวลงจากแท่นพิธีและบินตรงไปยังจุดที่น้องสาวของเขาเฝ้ารออยู่ "ข้าจะกลับบ้าน" เขารู้ดีว่าน้องสาวจะต้องถากถางเรื่องที่เขาแพ้แน่ๆ ดังนั้นก่อนที่นางจะได้ทันอ้าปาก เทียนเยว่ซิงก็หมุนตัวและทะยานจากไปอย่างรวดเร็ว "ช่างเป็นผู้แพ้ที่ดูไม่ได้เลยจริงๆ" เทียนจินฮุ่ยพึมพำก่อนจะจากไปเช่นกัน ในขณะเดียวกัน หลังจากผ่านพ้นบททดสอบ หยวนก็ได้เดินทางมาถึงสวรรค์ชั้นที่แปด "สวรรค์ชั้นที่แปดงั้นหรือ? ตอนนี้ข้าเหลืออีกเพียงก้าวเดียวก็จะถึงสวรรค์ชั้นสูงสุด (Supreme Heaven) แล้ว..." หยวนพึมพำกับตนเอง "แล้วท่านจะไปเยือนเผ่าไหนเป็นลำดับแรกเล่า?" เฟิ่งยวี่เสียงเอ่ยถามเขาหลังจากนั้นไม่นาน "ก็น่าจะเป็นเผ่าหงส์ทะยาน (Rising Phoenix Clan)" หยวนตอบ "ท่านตั้งใจจะปลอมตัวเป็นคนในเผ่าหงส์ เหมือนตอนที่ปลอมเป็นจักรพรรดิมังกรเพื่อแย่งชิงตราประทับโบราณครั้งก่อนอย่างนั้นหรือ?" หยวนยิ้มบางๆ แล้วกล่าวว่า "นั่นเป็นเพราะข้ามีทรัพยากรเพียงพอจะปลอมเป็นจักรพรรดิมังกรได้ แต่สำหรับการแสร้งเป็นคนในเผ่าหงส์นั้น... ข้าไม่คิดว่าข้าจะมีสิ่งที่จำเป็นครบถ้วน นอกจากเพลิงสวรรค์เยือกแข็งและวิชาเคลื่อนที่ของเจ้าแล้ว ข้าก็ไม่มีอะไรที่จะช่วยให้การปลอมตัวเป็นหงส์ดูแนบเนียนเลย" "แล้วเรื่องความประสานสอดคล้องแห่งอัคคี (Fire Harmony) ของท่านล่ะ? นั่นคือสิ่งที่แม้แต่เหล่าหงส์เองยังยากจะบรรลุถึง อีกอย่าง ข้ายังมีสิ่งของอีกมากมายที่ท่านสามารถใช้เพื่อสร้างการปลอมตัวอันไร้ที่ติได้" เฟิ่งยวี่เสียงปรากฏกายออกมาจากจุดตันเถียนของเขา และเริ่มค้นหาของในแหวนมิติของนาง เพียงชั่วครู่ นางก็หยิบเอาสิ่งของหลายอย่างออกมา ซึ่งหยวนจำพวกมันได้ทันที เพราะเขาเคยแอบสำรวจดูในแหวนมิติของนางในช่วงที่ติดอยู่ในดินแดนบรรพกาล (Primal Expanse) "อาภรณ์หงส์โบราณ (Ancient Phoenix Robes)? แต่เห็นว่ามีเพียงผู้ที่มีสายเลือดหงส์เท่านั้นถึงจะสวมใส่มันได้ไม่ใช่หรือ" หยวนเอ่ยขึ้น "หืม? ท่านรู้จักสมบัตินี้ด้วยหรือ?" เฟิ่งยวี่เสียงมองเขาด้วยสีหน้าประหลาดใจ หยวนเกาหัวพลางอธิบายด้วยน้ำเสียงรู้สึกผิดเล็กน้อย "ข้าลืมบอกเจ้าไปเลย ข้าเคยค้นดูในแหวนมิติของเจ้าตอนอยู่ในดินแดนบรรพกาลเพื่อหาสิ่งที่พอจะช่วยให้ข้าเข้าหาพวกเผ่าหงส์ที่นั่นได้ ข้าเคยสวมอาภรณ์หงส์โบราณนี้ และยังใช้มันเพื่อฝึกฝนความต้านทานไฟของข้าด้วย" เขาเปิดเผยทุกอย่างให้นางฟัง รวมถึงสมบัติชิ้นอื่นๆ ที่เขาเคยหยิบใช้ เฟิ่งยวี่เสียงรับฟังทุกคำพูดด้วยสีหน้าเรียบเฉย เมื่อเขากล่าวจบ นางก็เอ่ยขึ้นเบาๆ "ไม่มีความจำเป็นต้องขอโทษหรอกเจ้าค่ะนายน้อย อย่างไรเสียท่านก็ทำไปเพื่อข้า และต่อให้จะไม่ใช่เหตุผลนั้น ข้าก็ไม่ถือสา—เพราะทุกสรรพสิ่งที่เป็นของข้าล้วนเป็นของท่านอยู่แล้ว ไม่ว่าจะเป็นร่างกายหรือจิตวิญญาณของข้าก็ตาม" นางกล่าวต่อ "อีกอย่าง ข้าทราบดีถึงเงื่อนไขของอาภรณ์หงส์โบราณนี้ ทว่าเรื่องนั้นสามารถแก้ไขได้โดยง่ายด้วยสิ่งนี้เจ้าค่ะ" เฟิ่งยวี่เสียงยื่นขวดแก้วใบเล็กที่บรรจุหยดโลหิตเพียงหยดเดียวภายในออกมาให้เขาดู "นี่มันไม่ใช่ว่า..." หยวนจดจำสมบัติชิ้นนี้ได้ในทันที "ใช่แล้วเจ้าค่ะ นี่คือหยดโลหิตแก่นแท้หงส์บรรพกาล (Primordial Phoenix Blood Essence) หากท่านกลืนกินมันเข้าไป ท่านจะได้รับพลังและสายเลือดแห่งหงส์มาครอบครอง" หยวนลอบกลืนน้ำลายด้วยความประหม่า ทว่าเขากลับไม่กล้าที่จะรับมันมาง่ายๆ "เจ้าแน่ใจแล้วหรือ?" เขาเอ่ยถามด้วยความหนักใจ