บทที่ 297 “ผลจะออกมาเป็นยังไงนะ?” ชายสามคนนั่งเรียงแถวกันในห้องนั่งเล่นกว้างขวางที่ดูราวกับสนามเด็กเล่น ตัวตนของเหล่าคนที่กำลังเพลิดเพลินกับโซจูเย็นฉ่ำและตีนไก่รสเผ็ดขณะสวมแว่นสามมิติอยู่คือใครกัน? พวกเขาคือประธานลิมชอลโฮ, ผู้อำนวยการยุนซังมิน และหัวหน้าทีมแอชลีย์ โทซัน ซึ่งล้วนเป็นบุคคลสำคัญของบริษัท เหตุผลที่ผู้คนซึ่งแสนจะยุ่งเหยิงเหล่านี้มาสวมวิญญาณนักดื่มในคฤหาสน์ของลิมชอลโฮไม่ใช่แค่เพื่อสังสรรค์ทั่วไป บนหน้าจอขนาดใหญ่ ปาร์ตี้ของเกริดกำลังจะเผชิญหน้ากับเอลฟินสโตนในไม่ช้า พวกเขาจะสามารถพิชิตเรดเอลฟินสโตนได้จริงหรือ? ทั้งสามคนต้องการพิสูจน์เรื่องนี้ และเกิดการถกเถียงกันขึ้น “ในการจะเรดเอลฟินสโตน อย่างน้อยต้องมีฮีลเลอร์คลาส 3 ถึงสามคนในปาร์ตี้” ลำดับความสำคัญสูงสุดคือการลบล้างพลังของ ‘บลัดฟิลด์’ (เขตแดนโลหิต) ของเอลฟินสโตน ทว่าเอลฟินสโตนใช้เวลาเพียง 1.8 วินาทีในการกางบลัดฟิลด์ มันยากมากที่จะขัดขวางไม่ให้มันทำงาน ดังนั้นจึงจำเป็นต้องชดเชยด้วยการฮีลอย่างต่อเนื่อง ปาร์ตี้ที่มีเพียงแปดคนและไม่มีฮีลเลอร์เลยย่อมไม่มีทางเรดเอลฟินสโตนสำเร็จ หัวหน้าทีมแอชลีย์ ผู้เปรียบเสมือนบิดาของเหล่าแวมไพร์ กล่าวอย่างมั่นใจ “ผมไม่รู้ว่าถ้าฮูรอยยังอยู่จะเป็นยังไง แต่ความเป็นไปได้ที่ปาร์ตี้ปัจจุบันของเกริดจะเรดเอลฟินสโตนสำเร็จคือศูนย์ครับ” ฮูรอยสามารถเพิ่มพลังโจมตีของสมาชิกปาร์ตี้ให้ถึงขีดสุดพร้อมกับดึงค่าความเกลียดชัง (Aggro) ไว้ที่ตัวได้ แอชลีย์คิดว่าเกริดช่างโง่เขลาที่เสียสละคนสำคัญระดับนั้นไป แต่ลิมชอลโฮกลับมีความเห็นต่างออกไป เพราะแต่แรกเริ่มเดิมที ปาร์ตี้ของเกริดคงถูกกวาดล้างไปแล้วหากไม่ยอมเสียสละฮูรอย “นอกจากนี้ ความแข็งแกร่งของทายาทของแพ็กม่ายังสูงกว่าที่วางแผนไว้ตอนแรกมาก เกริดคือหนึ่งในห้าคนในซาทิสฟายที่สามารถสร้างปาฏิหาริย์ให้เกิดขึ้นได้” เกริดไม่ใช่คนเดียวที่พิเศษในปาร์ตี้ จิชูค่า, พีคซอร์ด, ปอน, เรกัส, เฟเกอร์, วานต์เนอร์ และเซดนอส ทุกคนล้วนมีทักษะการควบคุมและสัญชาตญาณที่ยอดเยี่ยม แสดงให้เห็นถึงพละกำลังที่เหนือกว่ากรอบของเลเวลและคลาสทั่วไป “พวกเขาจะไม่พอยันกับเอลฟินสโตนไหวเชียวหรือ?” ยุนซังมินกินตีนไก่พลางคาดการณ์อย่างระมัดระวัง “ผมเห็นด้วยกับคุณทั้งสองคนนะครับ แต่พูดตามตรง ผมไม่คิดว่าปาร์ตี้ของเกริดจะสำเร็จในเรดนี้ อิทธิพลของบลัดฟิลด์มันรุนแรงเกินไป” ในอดีต ยุนซังมินเคยสบถด่าเกริดว่าโง่เง่าและน่าอึดอัด เขาเคยแค้นเคืองที่คนหัวช้าแบบนั้นกลับได้ครอบครองหนึ่งในเก้าคลาสตำนาน แต่ตอนนี้เขาเปลี่ยนไปแล้ว เขาเฝ้าดูการเปลี่ยนแปลงและการเติบโตของเกริดตลอดช่วงหนึ่งปีที่ผ่านมา และตอนนี้เขากลายเป็นผู้สนับสนุนเกริด ภรรยาของเขาไม่รู้เลยว่าเขานี่แหละคือสมาชิกตัวยงของแฟนคลับเกริด อย่างไรก็ตาม แม้แต่ยุนซังมินก็ยังรู้สึกกังขาเกี่ยวกับเรดครั้งนี้ ริมฝีปากของลิมชอลโฮที่บวมเจ่อเพราะความเผ็ดของตีนไก่ยกยิ้มขึ้น “งั้นแต้มต่อของฉันก็สูงขึ้นสิ” ใช่แล้ว เหล่าผู้นำของบริษัทที่ใหญ่ที่สุดในโลกมารวมตัวกันเพื่อวางเดิมพันข้างเกริด พวกเขาดูเหมือนจะมีเวลาว่างเหลือเฟือ แต่มันไม่ใช่แบบนั้น พวกเขาไม่ได้เสียเวลาไปเปล่าๆ กับการเฝ้ามองเกริด เพราะเกริดคือตัวตนที่พิเศษ พวกเขาไม่อยากพลาดเรื่องราวชีวประวัติของบุคคลที่เติบโตขึ้นผ่านโลกซาทิสฟาย *** ยูรา อดีตอันดับ 5 ของโลก เธอคือนักเล่นเกมหญิงที่เก่งที่สุดในโลกซึ่งอันดับร่วงกราวอย่างกะทันหันเมื่อสี่เดือนก่อน สาเหตุคืออะไร? เรื่องนี้ยังคงเป็นประเด็นใหญ่และสร้างความสงสัยให้กับผู้คนนับไม่ถ้วน ทว่าเลาเอลและสมาชิกโอเวอร์เกียร์ได้รับรู้ความจริงแล้ว “ดีมอนสเลเยอร์...!” ยูราเข้าร่วมกิลด์โอเวอร์เกียร์ด้วยอำนาจการตัดสินใจของเลาเอลในฐานะตัวแทนเจ้าเมือง สมาชิกกิลด์ยังไม่คุ้นเคยกับคลาสของเธอนัก และเป็นไปตามที่หลายคนคาดเดา เธอได้รับคลาสลับ... แถมยังเป็นคลาสลับระดับตำนานอีกด้วย! เลาเอลและสมาชิกโอเวอร์เกียร์ต่างตื่นเต้น ชื่อคลาสดีมอนสเลเยอร์ถูกเขียนด้วยตัวอักษรสีทอง เช่นเดียวกับทายาทของแพ็กม่า แต่มีบางอย่างที่แปลกประโยค ‘ตามที่เกริดบอก คลาสตำนานเลเวลจะถูกรีเซ็ตกลับไปที่เลเวล 1 ไม่ใช่เหรอ?’ ทว่าตอนนี้ยูรากลับมีเลเวลถึง 203 นั่นหมายความว่าเธอไต่จากเลเวล 1 มาถึง 203 ได้ในเวลาเพียงสี่เดือน สำหรับผู้เล่นทั่วไป... ไม่สิ แม้แต่แรงก์เกอร์ที่แข็งแกร่งที่สุด เธอก็ยังพัฒนาได้เร็วกว่าถึงสามเท่า ‘น่าทึ่งจริงๆ’ เธอคือคนที่รักษาอันดับ 5 ไว้ได้ด้วยคลาสจอมเวทดำซึ่งเก็บเลเวลได้ยากเย็น การได้รับคลาสตำนานจึงเปรียบเสมือนการติดปีกให้เธอ ยูราใช้พรสวรรค์ที่มีมาแต่กำเนิด ความพยายาม และความรู้ความชำนาญ (Know-how) ที่สะสมมาในฐานะอันดับ 5 ของโลก เพื่อเพิ่มเลเวลด้วยความเร็วที่เหนือล้ำสามัญสำนึก ในขณะที่เลาเอลและสมาชิกโอเวอร์เกียร์กำลังตกตะลึง ยูรากลับจ้องมองไปที่จุดเกิดของปราสาทเรย์ดัน ‘เห็นบอกว่าคุณยองอูจะปรากฏตัวในไม่ช้า’ เธอได้ยินเรื่องราวที่เกิดขึ้นแล้ว กลุ่มคนทั้งแปดต้องเผชิญหน้ากับบอสที่ไม่มีทางเอาชนะได้และกำลังจะถูกกวาดล้าง ‘ฉันไม่คิดอย่างนั้น’ ยูราเฝ้ามองเกริดอยู่เสมอ เธอติดตามทุกเรื่องราวที่เกี่ยวข้องกับเขา เมื่อคำนวณจากการเติบโตของเกริดและคุณสมบัติของคลาสตำนาน... ‘คุณยองอูสามารถสร้างผลลัพธ์ที่คนอื่นจินตนาการไม่ถึงได้’ ยูรารู้เรื่องอดีตของเกริด เขาต้องผ่านความยากลำบากสารพัดเพราะขาดพรสวรรค์และโชคชะตาที่ไม่เป็นใจ เขาใช้ชีวิตอย่างไม่มีความสุขมาตลอด 26 จาก 27 ปี และต้องเผชิญกับบาดแผลนับไม่ถ้วน ยูราไม่อยากให้เขาต้องรู้สึกสิ้นหวังอีกต่อไป เธอเพียงแค่อยากให้เขามีความสุข ‘ฉันจะแบ่งปันโชคดีของฉันให้ ดังนั้นโปรดกลับมาอย่างปลอดภัยพร้อมกับรอยยิ้มที่สดใสด้วยนะคะ’ หัวใจที่แท้จริงของยูราเผยออกมาในยามที่เกริดกำลังตกที่นั่งลำบาก *** เอลฟินสโตนนอนหลับไป 23 ชั่วโมงและอยู่ในสภาพที่สมบูรณ์ที่สุด เมื่อวานเขาได้ทรมานมนุษย์ที่บังอาจดูหมิ่นชิโซ เบเรียเช่ และได้พักผ่อนอย่างเต็มที่ “วันนี้ข้าควรจะทำงานให้หนักกว่าปกติสักหน่อย” มีบริวารนับพันที่ร่อนเร่อยู่ในเมืองใต้ดินที่เป็นบ้านของเอลฟินสโตน พวกมันกลายเป็นหูเป็นตาให้เขาในยามที่เขาตื่น เอลฟินสโตนรู้ดีว่ากลุ่มของเกริดได้สังหารเหล่าแวมไพร์ในเมืองไปมากมาย “เมืองคงจะถูกทำลายย่อยยับในไม่ช้าแน่หากปล่อยไว้แบบนี้” เอลฟินสโตนไม่แยแสกับการตายของแวมไพร์ทั่วไป เพราะเขาสามารถสร้างขึ้นมาใหม่เมื่อไหร่ก็ได้ ทว่าแวมไพร์สายเลือดแท้นั้นต่างออกไป มีเพียงชิโซ เบเรียเช่ และสมาชิกครอบครัวสายตรงเท่านั้นที่สร้างพวกมันได้ พวกเขาคือทรัพยากรที่ล้ำค่า การสูญเสียพวกมันไปจึงเป็นเรื่องน่ารำคาญ ‘ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ข้าต้องกินมนุษย์ให้ได้วันละสองคน’ เขาจะเก็บชายผมดำคนนั้นไว้เป็นคนสุดท้าย เขาจะเก็บอาหารที่อร่อยที่สุดไว้กินท้ายสุด ‘เขายอมสละเพื่อนร่วมทางไปแล้ว แต่ในวินาทีที่เขาต้องยอมรับความตาย เขาจะรู้สึกสิ้นหวังแค่ไหนกันนะ?’ มันช่างน่าสนุกที่ได้จินตนาการถึงผู้คนที่ร้องไห้คร่ำครวญ เอิร์ลเอลฟินสโตนแต่งกายให้ดูสง่างามที่สุดด้วยชุดทักซิโด้สีขาวหางยาว เขาเยื้องกรายออกจากคฤหาสน์ จุดหมายปลายทางคือตำแหน่งของปาร์ตี้เกริด *** ‘คนไหนที่ข้าควรกินก่อนดี?’ ท่ามกลางความมืดมิดที่หนาทึบ ดวงตาสีแดงของเอลฟินสโตนลุกวาวขณะเขาสูดดมกลิ่นเพื่อแยกแยะสมาชิกในปาร์ตี้ของเกริด วันนี้เขาจะล่าปอนและเรกัส ‘กำจัดสองคนนั้นก่อนจะดีกว่า’ ความจริงแล้ว มือสังหารที่ชื่อเฟเกอร์นั้นน่ารำคาญที่สุด ทว่าเรกัสและปอนแข็งแกร่งกว่าเฟเกอร์เล็กน้อย พละกำลังของพวกเขานั้นดีเยี่ยม หากปล่อยให้รอดชีวิตอยู่นานเกินไปมันจะน่ารำคาญ หากจัดการพวกนั้นก่อน เขาก็จะสามารถสนุกกับการไล่ล่าที่เชื่องช้าได้ ‘เอาละนะ’ ซูรูรุก! เอลฟินสโตนกลายร่างเป็นกลุ่มควันสีดำและกลืนกลไปกับความมืดมิด เขาพุ่งเข้าหาเกริดราวกับสายฟ้า ด้วยความเร็วที่เหนือกว่าเฟเกอร์มากนัก ‘ตอนนี้แหละ! มอบเลือดสดๆ ของเจ้ามาให้ข้า!’ มนุษย์ช่างเป็นเผ่าพันธุ์ที่ต่ำต้อยจริงๆ ไม่มีใครสังเกตเห็นเลยว่าเขาอยู่เหนือหัวพวกมัน ความโง่เขลานี้ช่างน่าขันนัก เอิร์ลเอลฟินสโตนหัวเราะเยาะในใจพลางใช้ ‘เอ็กซ์ตรีมบลัดทรานส์ฟิวชัน’ (สูบโลหิตขั้นสุดยอด) เป้าหมายของเขาคือปอน พรูววววววว! ม่านโลหิตพุ่งทะยานเข้าหาปอน ตอนนี้ปอนควรจะถูกทำลายและพลังชีวิตของเขาจะกลายเป็นอาหารของเอลฟินสโตน นั่นคือสิ่งที่ควรจะเป็น ทว่า... “ฉันรออยู่พอดี” “อะไรนะ...?” ดวงตาของเอลฟินสโตนเบิกกว้าง ชายผมดำที่ชื่อเกริด! ชายที่ยืนอยู่ข้างหลังปอนกำลังจ้องมองเขาอยู่เนี่ยนะ? ‘มนุษย์สังเกตเห็นการเข้าหาของข้าได้ยังไง? เรื่องแบบนี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน’ เขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่มันก็สายไปแล้ว เอ็กซ์ตรีมบลัดทรานส์ฟิวชันถูกใช้งานไปแล้ว และปอนกำลังจะตาย นั่นคือความเชื่อที่สั่นคลอนไม่ได้ของเอลฟินสโตน แต่เกริดกลับทำลายความเชื่อนนั้นทิ้ง เช่นเดียวกับบอสตัวอื่นๆ ที่เกริดเคยล่ามา เอลฟินสโตนถูกบังคับให้ต้องเผชิญกับความสับสน “รีวอลฟ์ (สะท้อนกลับ)” “...!” มันเป็นภาพที่เหลือเชื่อ เอ็กซ์ตรีมบลัดทรานส์ฟิวชันที่กำลังพุ่งใส่ปอนถูกดาบยักษ์ของเกริดปัดป้องและสะท้อนกลับไปหาเอลฟินสโตนเสียเอง! “เฮือก!” เอ็กซ์ตรีมบลัดทรานส์ฟิวชันคือมหาเวทที่รุนแรงที่สุด แม้แต่ตัวเขาเองก็เลี่ยงบาดแผลไม่ได้ เอลฟินสโตนหน้าถอดสีและรีบเปลี่ยนร่างเป็นควันเพื่อหลบหนี แต่เขากลับถูกขัดขวางด้วยหอกสีทองที่แทงเข้าที่สีข้าง “นี่มันอะไรกัน...?” พรูววววววว! ม่านโลหิตกลืนกินตัวเอลฟินสโตนเอง กระบวนการทั้งหมดเกิดขึ้นในเวลาเพียงชั่วอึดใจ สมาชิกโอเวอร์เกียร์ทุกคนที่เฝ้ารอการปรากฏตัวของเอลฟินสโตนอย่างเคร่งเครียดต่างตกใจ เกริดเคลื่อนไหวอย่างกะทันหัน และเอลฟินสโตนก็ร่วงลงมาจากฟ้าในสภาพบาดเจ็บ “แค่ก! แค่ก!” เอลฟินสโตนกระอักเลือดลงพื้น ใบหน้าที่งดงามพอจะสะกดใจบุรุษเพศบิดเบี้ยวด้วยความโกรธ “แก!” เอลฟินสโตนที่ทั้งโกรธและสับสนลุกขึ้นยืนทันที หน้าต่างแจ้งเตือนที่น่าสะ