บทที่ 308 "เกริด...?" ชายที่ทำให้ทัลลอสต้องกรีดร้องด้วย 'แมจิกมิสไซล์' เพียงนัดเดียว บนศีรษะของเขามีชื่อไอดี 'เกริด' ลอยเด่นอยู่ กลุ่มของไวโอเล็ตและเหล่าผู้สื่อข่าวต่างตกอยู่ในความสับสนอย่างหนัก "นั่นเกริดจริงๆ เหรอ?" เกริด ผู้ครอบครองอาชีพในตำนานคนแรก! จะมีใครในโลกนี้บ้างที่ไม่รู้จักเขา? ยกเว้นเด็กที่อายุต่ำกว่าหกขวบและผู้สูงอายุที่อายุเกิน 80 คนส่วนใหญ่ก็น่าจะเคยได้ยินชื่อของเกริดมาแล้วทั้งนั้น กลุ่มของไวโอเล็ตเองก็รู้จักเกริดดี ทั้งเรื่องที่เขาใช้ชีวิตอย่างยากลำบากก่อนจะได้อาชีพในตำนาน เรื่องที่เขารวบรวมกิลด์เซดากาห์ และเรื่องอื่นๆ อีกมากมาย แทบไม่มีอะไรเกี่ยวกับเกริดที่เหล่าแรงเกอร์และผู้สื่อข่าวไม่รู้ นั่นคือสาเหตุที่ความตกใจในครั้งนี้ยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น 'ทำไมเกริดถึงใช้เวทมนตร์ได้?' ปกติเขาใช้สกิล 'บิน' (Fly) อยู่บ่อยครั้ง แต่นั่นก็ได้รับการวิเคราะห์แล้วว่าเป็นเวทมนตร์ที่จะปรากฏขึ้นเมื่อเขาสวมใส่รองเท้าบางคู่เท่านั้น แล้วตอนนี้ล่ะ? พวกเขาไม่รู้ว่าทำไม แต่ตอนนี้เกริดไม่ได้สวมใส่ไอเทมแม้แต่ชิ้นเดียว เขาสวมเพียงชุดพื้นเมืองเริ่มต้นที่ระบบมอบให้ทุกคนเท่านั้น กล่าวอีกนัยหนึ่ง แมจิกมิสไซล์ที่เขาเพิ่งใช้ไปไม่ใช่เวทมนตร์ที่ติดมากับไอเทม แต่เป็นเวทมนตร์ที่เขาใช้จากตัวเขาเองโดยตรง 'ช่างตีเหล็กจะใช้เวทมนตร์ได้ยังไง...? เฮือก! อย่าบอกนะว่า?' 'หรือว่าจะเป็น! อาชีพรอง!' ชาวมองโกลผู้ลึกลับคือคนแรกที่ได้รับอาชีพรอง และในช่วงเวลาหนึ่งปีครึ่งที่ผ่านมา มีผู้เล่นมากกว่า 100 คนที่มีอาชีพรองปรากฏตัวขึ้น พวกเขาจึงไม่อาจตัดความเป็นไปได้ที่เกริดจะเป็นหนึ่งในนั้น 'อาชีพในตำนาน แล้วยังมีอาชีพรองอีกงั้นเหรอ...!?' 'นี่มันพาดหัวข่าวหน้าหนึ่งชัดๆ!' กล้องของเหล่าผู้สื่อข่าวที่กำลังตื่นเต้นต่างโฟกัสไปที่เกริดเพียงคนเดียว พวกเขาหมดความสนใจในกลุ่มของไวโอเล็ตไปโดยสิ้นเชิง 'นี่มัน...!' ไวโอเล็ตเสียความรู้สึกในหลายๆ เรื่อง เธอลงทุนไปหลายล้านทองในการล่าครั้งนี้ แต่ผู้สื่อข่าวกลับกำลังบันทึกภาพความล้มเหลว แถมตอนนี้เกริดยังเข้ามาแทรกแซงอีก? มันทั้งเหนื่อยและน่ารำคาญ เธอขู่จะฟ้องร้องเหล่าผู้สื่อข่าว ก่อนจะตะโกนใส่เกริด "เกริด! นายไม่รู้จักมารยาทพื้นฐานหรือไง? การแทรกแซงการล่าที่กำลังดำเนินอยู่โดยไม่ได้รับอนุญาต มันเป็นการกระทำที่สมควรถูกประณามนะ!" ไวโอเล็ตเป็นผู้หญิง แต่เธอพูดจาเหมือนผู้ชาย นอกจากนี้ รูปลักษณ์ภายนอกของเธอก็แทบไม่ต่างจากผู้ชาย ผมสั้นกุดและสวมเกราะหนักที่ไม่มีการตกแต่งใดๆ ปมด้อยเรื่องรูปร่างเป็นสาเหตุหลักที่ทำให้เธอเลือกแสดงออกด้วยรูปลักษณ์ที่เป็นกลางแบบนี้ "มารยาทงั้นรึ?" เกริดค่อยๆ ร่อนลงมาจากเพดานที่พังทลายลงมา เขามองลงมาที่ไวโอเล็ตด้วยสายตาเย็นชาและแสยะยิ้ม "เจ้ากล้าสั่งสอนเรื่องมารยาทกับผู้ที่อยู่เหนือกว่างั้นรึ?" "อะ... อะไรนะ...?" ใบหน้าของไวโอเล็ตเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำ พูดด้วยน้ำเสียงแบบนี้กับคนที่เพิ่งเคยเจอหน้ากันครั้งแรกเนี่ยนะ? แล้วยังบอกว่าตัวเองเหนือกว่าอีก? บ้าบอที่สุด! "นี่เป็นครั้งแรกเลยที่ฉันเห็นคนที่ยโสโอหังขนาดนี้!" เกริดคือผู้ครอบครองอาชีพในตำนาน เป็นดยุกแห่งอาณาจักร และเป็นหัวหน้ากิลด์โอเวอร์เกียร์ ในฐานะตัวแทนของตำแหน่งทั้งหมดนั้น เขาควรจะระมัดระวังคำพูดและพฤติกรรมให้มากกว่านี้ ไวโอเล็ตรู้สึกผิดหวังและอับอายอย่างมากกับการกระทำที่จองหองนี้ ทางด้านเกริดเองก็รู้สึกไม่ต่างกัน 'บราฮัม ไอ้บัดซบ...!' ตอนนี้บราฮัมเป็นผู้ควบคุมร่างของเกริดอยู่ และเขาคือคนที่เพิ่งพูดประโยคเหล่านั้นออกไป "ฉันไม่ได้พูดนะเว้ย!" เกริดตะโกนก้อง แต่มันกลับกังวานอยู่แค่ในสมองของบราฮัมเท่านั้น เขารู้สึกหงุดหงิดเหลือเกินในขณะที่บราฮัมเดินเข้าไปหาไวโอเล็ต รอยแดงเริ่มปรากฏบนแก้มทั้งสองข้างของไวโอเล็ต 'หะ... หล่อจัง?' เดิมที รูปลักษณ์ของเกริดนั้นค่อนข้างธรรมดา ดวงตาที่เฉี่ยวคมและท่าทางถือดีของเขาอาจจะทำให้ดูไม่แย่นัก แต่ก็ไม่อาจเรียกได้ว่าหล่อเหลา ทว่าตอนนี้เขากลับเปลี่ยนไป ผิวขาวนวลที่รับกับเส้นผมสีขาว กรามที่คมชัด และดวงตาสีทับทิม ความแตกต่างเพียงเล็กน้อยนี้ขับเน้นเครื่องหน้าให้โดดเด่นและยกระดับรูปลักษณ์ของเกริดไปสู่อีกขั้น แม้แต่หัวใจของไวโอเล็ตก็เริ่มเต้นแรง ทั้งที่ปกติเธอขาดความมั่นใจในความเป็นผู้หญิงและสร้างกำแพงกั้นเพศตรงข้ามมาโดยตลอด เหล่าผู้สื่อข่าวเองก็ตระหนักได้ว่ารูปลักษณ์ของเกริดนั้นต่างไปจากปกติ 'อะไรกัน? แค่ย้อมผมทำไมถึงหล่อได้ขนาดนี้?' 'นี่มันชัดเจนเลยว่า...' ผู้สื่อข่าวที่กำลังงุนงงพลันนึกบางอย่างขึ้นมาได้ 'ศัลยกรรม!' เหล่าผู้สื่อข่าวต่างปักใจเชื่อว่าเกริดต้องไปศัลยกรรมมาแน่ๆ เพราะเกาหลีใต้นั้นมีชื่อเสียงด้านนี้มาก แต่นั่นเป็นความเข้าใจผิด เกริดไม่ได้ทำศัลยกรรม เขาไม่ได้มีปัญหาอะไรกับหน้าตาตัวเอง และเขาก็กล้าพอที่จะทนอยู่กับมันแม้จะได้รับบาดเจ็บสาหัสเพียงใด ถ้าไม่ใช่การศัลยกรรม แล้วทำไมเกริดถึงดูดีขนาดนี้? มันเป็นผลพวงจากการรับดวงวิญญาณของบราฮัมเข้ามา รูปลักษณ์ของเกริดจึงถูกกลืนกินด้วยรูปลักษณ์ของบราฮัมไปบางส่วน เช่นเดียวกับที่ผู้หญิงมีพลังของการแต่งหน้าและดาราที่มีแสงไฟส่องสว่าง ตอนนี้เกริดกำลังมีพลังแห่งดวงวิญญาณคอยเกื้อหนุนอยู่ "ข้าไม่ใช่คนเสียมารยาท แต่เป็นเจ้าต่างหาก เจ้าควรจะขอบคุณที่ข้าช่วยชีวิตเจ้าไว้ แต่เจ้ากลับกล้าพูดกับข้าด้วยท่าทางแบบนั้น" 'ว้าว ยโสชะมัด' กลุ่มของไวโอเล็ตและผู้สื่อข่าวต่างพากันเดาะลิ้นให้กับความโอหังของเกริด ไวโอเล็ตเต็มไปด้วยความโกรธ เธออยากจะขอท้าดวล PK กับเกริดเดี๋ยวนี้เลย แต่คู่ต่อสู้ของเธอคือหัวหน้ากิลด์โอเวอร์เกียร์ เธอไม่รู้ว่ากิลด์ของเธอจะต้องเดือดร้อนแค่ไหนหากเธอทำลงไป ไวโอเล็ตปฏิเสธที่จะคุยกับเกริดอีกต่อไป แต่เขาก็ไม่ได้ใส่ใจ ไม่สิ บราฮัมกลับชอบใจด้วยซ้ำ "ใช่ หดหัวไปซะ นั่นแหละคือหน้าที่ของเจ้า" 'ซวยแล้วกู!' เกริดอยากจะร้องไห้ เขาแสนจะกังวลว่าจะต้องมีแอนตี้แฟนเพิ่มขึ้นมหาศาลเพราะนิสัยของบราฮัม 'ฉันต้องถูกด่าในทุกบทความบนอินเทอร์เน็ตแน่ๆ!' จำนวนสมาชิกแฟนคลับคงลดฮวบ และคงมีการด่าทอโจมตีส่วนตัวกันยกใหญ่ ในกรณีที่แย่ที่สุด ผู้คนอาจจะด่าไปถึงพ่อแม่เหมือนที่ฮูรอยชอบทำ ในขณะที่เกริดกำลังโศกเศร้า ร่างกายของเขาก็เคลื่อนไหวไปเอง เขาเมินกลุ่มของไวโอเล็ตแล้วหันไปเผชิญหน้ากับทัลลอส "วิญญาณของอามอแร็กต์ซ่อนอยู่ที่ไหน?" ในช่วงเวลาที่เกริดเสียเวลาคุยกับไวโอเล็ต ทัลลอสได้รักษาบาดแผลของตนเองจนหายดีแล้ว "วิญญาณของอามอแร็กต์คืออะไร? ทำไมแกถึงมาถามข้า?" "แมจิกมิสไซล์" ฉึก! "อั้ก!" ทัลลอสถึงกับขวัญผวา เพราะแมจิกมิสไซล์ที่ชายผมขาวคนนั้นใช้ทะลวงผ่านหน้าอกของเขาไปอีกครั้ง 'มันเป็นไปได้ยังไง?' ทัลลอสคือจอมเวทดำคลาสสี่ และเป็นหนึ่งในสิบมหาจอมเวทแห่งทวีป พลังเวทมนตร์อันแกร่งกล้าจะปกคลุมร่างกายเขาอยู่เสมอ ดังนั้นเวทมนตร์ระดับต่ำจึงไม่มีทางทะลวงผ่านมันมาได้ ทว่าตอนนี้ แมจิกมิสไซล์กลับเจาะทะลุหน้าอกของเขา มันเป็นสิ่งที่ไม่ควรจะเกิดขึ้นเลย "ไม่มีทาง... แกเป็นใครกันแน่?" เขาก็พยายามรักษาบาดแผลในขณะที่ถามคำถาม แต่เกริดก็ยิงแมจิกมิสไซล์ออกมาอีกครั้ง ทัลลอสถูกยิงที่ต้นขาจนล้มคุกเข่าลง 'บ้าไปแล้ว!' ทัลลอสแทบจะเสียสติ เขาได้รับเลือกให้เป็นตัวแทนของอามอแร็กต์ แต่กลับต้องมาทรมานเพราะแมจิกมิสไซล์งั้นเหรอ? เขาไม่อาจยอมรับได้ เกริดยิงแมจิกมิสไซล์ใส่ทัลลอสอีกนัด จนเขาเริ่มตระหนักถึงความร้ายแรงของสถานการณ์ "กว๊ากกก!" ทัลลอสกรีดร้องเมื่อหัวใจของเขาถูกทะลวงในครั้งนี้ เขากระอักเลือดคำโตออกมา ในขณะที่เกริดถามหน้าตาเฉย "แค่ตอบคำถามข้ามา วิญญาณของอามอแร็กต์ซ่อนอยู่ที่ไหน?" "อึก...!" สิ่งที่โลกได้รับรู้มานั้นผิดเพี้ยนไป ทัลลอสไม่ใช่สาวกลำดับที่ 1 ของยาตัน สาวกลำดับที่ 1 ที่แท้จริงคืออามอแร็กต์ มหาปีศาจแห่งความขัดแย้ง ผู้ที่รู้ความจริงนี้มีเพียงเหล่าสาวกของยาตันเท่านั้น ทัลลอสตั้งคำถามในใจ 'เขาเป็นใครกันแน่? ทำไมถึงแข็งแกร่งขนาดนี้ และเขารู้เรื่องอามอแร็กต์ได้ยังไง?' เกริดยิงแมจิกมิสไซล์ใส่เขาอีกนัดเมื่อเห็นว่าเขาไม่ยอมตอบ "กว๊ากกกกกก!" ทัลลอสล้มลงหลังจากถูกยิง มันเจ็บปวดมาก แต่ความอับอายนั้นมีมากกว่า เขาคือหนึ่งในสิบมหาจอมเวทของทวีป! ในเบื้องหน้า เขาคือสาวกลำดับที่ 1 ของยาตัน! พวกสุนัขรับใช้จากวิหารโดมิเนียนกำลังมองดูเขาถูกหยามด้วยแมจิกมิสไซล์! มันเป็นความอัปยศอดสูอย่างที่สุด! ทัลลอสที่บันดาลโทสะเริ่มเปิดฉากโจมตี "ข้าจะไม่ยกโทษให้แก...! เดธเฟียร์ (Death Fear)!" กี๊ซซซซ! ภาพลวงตาของวิญญาณร้ายนับร้อยปรากฏขึ้นด้านหลังทัลลอส พร้อมกับคลื่นกระแทกอันรุนแรง สมาชิกของลัทธิยาตัน กลุ่มของไวโอเล็ต และผู้สื่อข่าวจากสถานีโทรทัศน์ระดับชาติต่างๆ ทุกคนต่างรู้สึกถึงความเจ็บปวดแสนสาหัสและตกอยู่ในอาการตื่นตระหนกภายใต้ผลของเวทมนตร์ที่ไม่แยกแยะมิตรหรือศัตรู พวกเขาล้มลงและเส้นเลือดเริ่มเปลี่ยนเป็นสีดำ ทว่าเกริดกลับไม่เป็นอะไรเลย ทัลลอสสับสนอย่างมาก แต่เขาก็ไม่พลาดที่จะร่ายเวทมนตร์บทต่อไปต่อเนื่องทันที "ดาร์กเรจ (Dark Rage)!" ตูมมมม! เกริดถูกซัดด้วยพลังเวทมนตร์สายมืด มันเป็นเวทมนตร์ที่แม้แต่หนังหนาๆ ของบาซิลิสก์ก็ยังทะลวงผ่านได้ ทัลลอสยิ้มอย่างพอใจแต่ก็ยังคงตื่นตัวอยู่ เขาใช้เวทมนตร์ต่อเนื่องจนพื้นดินรอบตัวเกริดพังพินาศและลุกไหม้ด้วยเปลวเพลิงที่อัญเชิญมาจากนรก เขาใช้พลังทั้งหมดที่มี ปกติแล้วเกริดควรจะกลายเป็นเถ้าถ่านไปแล้ว อย่างไรก็ตาม เขายังคงสบายดี "มะ... แค่ชิลด์ (Shield)...!" เวทมนตร์ป้องกันระดับต่ำสุดอย่าง 'ชิลด์' มันดูดซับความเสียหายได้เพียงระดับหนึ่งเท่านั้น แต่เวทมนตร์ที่แสนธรรมดาและพื้นฐานนี้กลับสยบเวทมนตร์สายมืดที่แข็งแกร่งที่สุดของเขาได้ถึงสี่บท เขาทำได้ยังไง? ไม่สิ มันง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ! "นี่มันสมเหตุสมผลแล้วเหรอ?" 20 ปี... ทัลลอสรับบทบาทเป็นตัวแทนของอามอแร็กต์มานานขนาดนั้น เขารักษาความยิ่งใหญ่มาโดยตลอด แต่ตอนนี้เขากลับต้องมาตกระกำลำบากเช่นนี้ "ไอ้สัตว์ประหลาด! ข้าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของแกหรอก ฆ่าข้าเร็วๆ เข้าสิ!" ท่าทีของเกริดที่มีต่อเขายังคงไม่เปลี่ยนไปเลย "แมจิกมิสไซล์" "กว๊ากกกก! บัดซบ! บัดซบ!! ฆ่าข้าด้วย 'เมเทโอ' (Meteor) ให้ตายในทีเดียวเลยสิ!" "แมจิกมิสไซล์" "อั้ก! ไอ้คนโหดเหี้ยม!" สาวกคนแรกของยาตัน ถูกฆ่าด้วยแมจิกมิสไซล์! หากข่าวลือนี้แพร่ออกไป เขาเกรงว่าภาพลักษณ์ของลัทธิยาตันจะเสียหายยับเยิน ทัลลอสหวังว่าชายผมขาวคนนี้จะฆ่าเขาด้วยเวทมนตร์ระดับสูง อย่างไรก็ตาม ชายผมขาวคนนั้นยังคงใช้แมจิกมิสไซล์ต่อไป จนทัลลอสแทบจะเป็นบ้า ใช้เวลาไม่นาน พลังจิตใจอันเข้มแข็งของมหาจอมเวทดำที่แข็งแกร่งที่สุดก็พ่ายแพ้ "ดะ... ได้โปรด... หยุดใช้แมจิกมิสไซล์เถอะ..." ทัลลอสกำลังอ้อนวอน เกริดหยุดมือในขณะที่กำลังจะใช้แมจิกมิสไซล์อีกครั้ง "วิญญาณของอามอแร็กต์ซ่อนอยู่ที่ไหน?" "ถะ... ถ้ำลัดฮาดัน..." แมจิกมิสไซล์ได้ผลดียิ่งกว่าเวทมนตร์สะกดจิตใดๆ ยิ่งคู่ต่อสู้มีความทะนงตัวมากเท่าไหร่ พวกเขาก็ยิ่งได้รับผลกระทบมากเท่านั้น มันเพียงพอที่จะทำให้ทัลลอสยอมเปิดปาก แม้เขาจะจงรักภักดีต่ออามอแร็กต์อย่างสุดซึ้งก็ตาม "ตกลง ข้าจะเอาชีวิตอันต่ำต้อยของเจ้าเป็นการแลกเปลี่ยนสำหรับคำตอบนั้น" ทัลลอสร้องขอ เขาไม่ได้ขอชีวิต แต่เขามีบางอย่างที่ต้องการ "ดะ... ได้โปรดฆ่าข้าด้วยเวทมนตร์ระดับสูงที" เขาคงจะอับอายเกินไปหากต้องตายด้วยแมจิกมิสไซล์ ทัลลอสไม่ต้องการให้เกิดเหตุการณ์แบบนั้น เกริดพยักหน้าให้กับทัลลอสที่กำลังร้องขอเวทมนตร์ระดับสูงอย่างสิ้นหวัง "ไฟร์บอล (Fireball)" "ไอ้ลูกสุนัข ㅅ...!" คำสาปแช่งของทัลลอสอยู่ได้ไม่นาน เขาถูกกลืนกินด้วยเปลวเพลิงที่ร้อนแรงราวกับไฟนรกและกลายเป็นเถ้าถ่านไป [คุณพิชิตทัลลอส ตัวแทนของอามอแร็กต์ได้สำเร็จ] [ได้รับค่าประสบการณ์ 2,620,090,770] [เลเวลของคุณเพิ่มขึ้น] [ได้รับดาร์กรูน (Dark Rune)] 'ว้าว...' เกริดยืนยันในหน้าต่างสถานะว่าบราฮัมยังคงอยู่ที่เลเวล 545 นั่นหมายความว่าเกริดคือคนที่เลเวลเพิ่มขึ้น ไม่ใช่บราฮัม 'กะ... กำไรเน้นๆ...' สมาชิกโอเวอร์เกียร์ต้องตกใจแน่ๆ เกริดได้เพิ่มเลเวลและได้รับรูนปริศนาเพียงแค่ยอมรับวิญญาณของบราฮัมเข้ามา! เขารู้สึกตื่นเต้นกับผลกำไรที่คาดไม่ถึงในขณะที่เหล่านักข่าวรีบกรูเข้ามาหาเขา "คุณได้รับจอมเวทเป็นอาชีพรองใช่ไหมครับ?" "ทำไมแมจิกมิสไซล์ของคุณถึงทรงพลังขนาดนี้? นั่นคือแมจิกมิสไซล์จริงๆ ใช่ไหมครับ?" "การป้องกันของชิลด์มันเกินกว่าจะจินตนาการได้เลย! พลังเวทมนตร์ของคุณสูงแค่ไหนกันครับ?" "ไฟร์บอลนั่นดูเหมือนไฟจากนรกเลย! อะไรคือความลับเบื้องหลังสกิลสุดยอดนี้ครับ?" เหล่าผู้สื่อข่าวมองเขาด้วยสายตาอิจฉา ความขุ่นเคืองที่มีต่อท่าทีอันโอหังของเกริดจางหายไปจนหมดสิ้น