บทที่ 103: เลือดมังกร ผู้แปล: Translation Nation บรรณาธิการ: Translation Nation “ท่านหยาง!” จู่เก๋ตงและหัวหน้าอีกสามคนตะโกนอย่างเคารพนบนอบ ชายวัยกลางคนผู้นี้ชื่อ “หยางฮุย” ดูเผิน ๆราวกับมีอายุราวสามสิบกว่าปี แต่ที่จริงแล้วอายุยินดีเกินห้าสิบ และยังเป็น “นักรบเทพระดับกลาง” อีกต่างหาก ทว่าโดยปกติแล้ว เขาอาศัยอยู่ที่สำนักงานใหญ่ของสำนักขีดจํากัด ไม่ว่าจะเป็นด้านพลังหรือฐานะ หยางฮุยผู้นี้เทียบเคียงได้กับชายที่มีสมญานามว่า “หัตถ์กลืนเหล็ก” โจวเจียงยง “ครั้งสุดท้ายที่เราเจอกันเป็นแปดปีมาแล้วนะ ไหน ไปกัน ไปหาที่นั่งดื่มชากันสักหน่อย พอถึงนั้นเราค่อยไปกินข้าวเที่ยงกัน โอ้ ใช่แล้ว จู่เก๋ สามีของเจ้าอยู่ในเมืองหลวงหรือเปล่า? เชิญมาโดยสารมาด้วย” หยางฮุยเอ่ยพลาง “ได้เลย เดี๋ยวข้าจะเรียกสามีทันที” จู่เก๋ตงกล่าว หยางฮุยเป็นนักรบเทพ ประธานโจวเจียงยงก็เป็นนักรบเทพ และพี่ชายของจู่เก๋เต่า “จู่เก๋ซาน” ก็เป็นนักรบเทพเช่นกัน ยามคบหากัน ผู้คนย่อมมองฐานะของกันและกัน คนที่ไม่มีพื้นหลังอะไรเลยย่อมไม่มีทางได้เข้าไปในแวดวงนี้แน่นอน “หัตถ์กลืนเหล็ก มือสืบสวนนั้นยังอยู่ในเมืองหลวงหรือยัง?” หยางฮุยถาม “มือสืบสวนนั้นไปยังเมืองป่าที่มีหมายเลข 003 เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา เพื่อฝึกฝนกระบวนหอกบนทัพหัวหน้าฝูงอสูร” หัตถ์กลืนเหล็ก โจวเจียงยงกล่าว “ครั้นเมื่อมือสืบสวนกลับมา ข้าจะพาท่านไปพบเขา เมื่อครึ่งปีก่อน เมื่อหัวหน้าเสด็จมาหามือสืบสวนที่เมืองเจียงหนาน มือสืบสวนนั้นยังอยู่ในป่า” หัวหน้า! พอคำนี้หลุดออกมาจากปากของโจวเจียงยง ทั้งสามหัวหน้าที่ยืนอยู่ข้าง ๆ และหยางฮุยก็มีสีหน้าเคร่งขรึมลงทันที มีเพียงชายเพียงคนเดียวเท่านั้นที่ประธานของสำนักขีดจํากัดเมืองเจียงหนานจะเรียกว่า “หัวหน้า” นั่นคือ นักรบผู้ทรงพลังที่ไม่มีใครอาจโต้แย้ง ยอดนักรบผู้ทรงพลังที่สุดบนโลก มือบุกเบิกสำนักขีดจํากัด “ฮง”! นักรบผู้ทรงพลังที่ดูราวกับมีกําลังเกลือกิเลสไม่รู้จบ นักรบผู้ทรงพลังที่สุดของมวลมนุษย์! “มือสืบสวนนั้นฝึกฝนอย่างหนัก เพราะเขาพยายามจะเป็นสิ่งมีชีวิตที่เหนือกว่าระดับนักรบเทพ” หยางฮุยถอนหายใจ “และหัวหน้าก็ได้ตรัสว่า มือสืบสวนหลิวโฝนั้นมีความหวังมากที่สุดในการทําเช่นนั้น” มือสืบสวน??????กลับเกือบจะถึงยอดสูงสุดของสำนักขีดจํากัดทั้งมวล! ผู้เช่นโจวเจียงยงและหยางฮุยที่ได้เข้าใกล้นักรบผู้ทรงพลังที่สุดของโลกอย่าง “ฮง” อยู่เนือง ๆ ก็ยังอาจนับได้ว่าเป็นบุคคลผู้ทรงอิทธิพลที่สุดบางคนของสำนักขีดจํากัดเช่นกัน “ไปกันเถอะ ไปหาชาดื่มกันก่อน เราค่อยมาตรวจสอบข้าวของเจาหลัวโฝน้อยนั่นทีหลังยิ้ม” นักรบเทพหยางฮุยกล่าว ทูตประจำสำนักงานใหญ่หยางฮุย พร้อมด้วยบิ๊กโฟร์ของเมืองเจียงหนาน จึงก้าวลงจากเครื่องบิน ※※ 28 กุมภาพันธ์ รุ่งสาง หลังจากฝึกยืดเส้นยืดสายพื้นฐานครึ่งชั่วโมงในห้องฝึกซ้อม หลิวโฝจึงก้าวเข้าไปยังห้องรับชมเสียงและภาพ ม่านหน้าต่างปิดสนิท ส่งผลให้ภายในห้องดูมืดมน สิ่งเดียวที่ให้แสงคือแสบตาจากรอยแยกใต้ประตู “เปิด” หลิวโฝสั่ง หลิวโฟ่งานสบายเมื่อชงชาเสร็จและนั่งลงบนโซฟา ในเวลาเดียวกัน เขาก็วางคีย์บอร์ดไร้สายไว้บนตักแล้วพิมพ์เข้าสู่ “กระดานสนทนาแห่งราชันย์” ใน “บ้านแห่งขีดจํากัด” และตอบกระทู้ต่าง ๆ กระทู้เหล่านี้มีนักรบราชันย์นับไม่ถ้วนจากอเมริกาใต้ สหภาพยุโรป แอฟริกา ฯลฯ และบ่อยครั้งที่นักรบเทพก็มาแวะเวียนด้วย และผ่านกระทู้เหล่านี้ ยังสามารถวิดีโอคุยตัวต่อตัวกับนักรบบางคนได้อีกด้วย มีฟังก์ชันต่าง ๆ มากมาย “ยารักษานิรันดร์หายากจริง ๆ” หลิวโฝตั้งกระทู้ในหัวข้อ “ยารักษานิรันดร์” บนบางกระทู้ที่เงียบมานาน เขาทําให้กระทู้สามอันดับติดหน้าใหม่ โดยที่หมายถึง “การปั่นกระทู้” ตามคําศัพท์ของกระดานสนทนา แน่นอนว่านักรบราชันย์จากทั่วโลกก็ได้เห็นกระทู้ที่อัพเดต จึงเริ่มพูดคุยเรื่องนี้กันมากมาย ผ่านการสนทนาเหล่านี้ หลิวโฝก็ได้รู้จัก “ยารักษานิรันดร์” มากขึ้น บางครั้งเขาก็ตอบโต้และพูดคุยกับนักรบในกระทู้นั้นด้วย “มีนักรบราชันย์ในสำนักขีดจํากัดทั่วโลกนับไม่ถ้วน แต่ไม่มีใครรู้ว่า ‘ยารักษานิรันดร์’ อยู่ที่ไหน” หลิวโฝขมวดคิ้ว “จริง ๆ แล้วจะเป็นอย่างที่ว่ากันหรือไม่ ที่ว่ายารักษานิรันดร์ที่หายากทุกเม็ดต้องไปจบที่การประมูล?” แม้ยารักษานิรันดร์จะมีจริง หลิวโฝก็ไม่กล้าซื้ออยู่ดี เขาไม่มีพละกําลังมากพอ ครั้นแล้วคู่หุ่นแร้งและแมงป่องรู้เข้า ฝันร้ายของเขาจะเริ่มขึ้น “เอาเถอะ สําหรับข้าตอนนี้ สิ่งสำคัญที่สุดคือการเพิ่มพละกําลัง!” “อาวุธที่ทรงพลังที่สุดของข้าคือพลังวิญญาณ! ขณะนี้ระดับความฟิตของร่างกายข้าอยู่ที่ขั้นต้นของนักรบราชันย์เท่านั้น แต่เนื่องจากพลังวิญญาณเพิ่มระดับที่แท้จริงให้ขึ้นสองขั้น ข้าจึงเป็น ‘นักรบราชันย์ระดับสูง’ ในความเป็นจริง กล่าวคือ ข้าสามารถเอาชนะนักรบราชันย์ระดับสูงได้อย่างเปิดเผยและสบายๆ” หลิวโฝยิ้มแย้ม เมื่อก่อน เขาสังหารทหารเก่าแก่ชื่อหลิวและคนป่าเถื่อนสีขาวได้ทันทีด้วยการซุ่มโจมตีจากด้านหลังเมื่อเขาไม่ทันตั้งตัว! หากโจมตีแบบตัวต่อตัว โล่วเฟิงอาจไม่มีโอกาสชนะร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่โล่วเฟิงคนปัจจุบันสามารถทำลายทั้งสองคนได้แม้ไม่ซุ่มโจมตี! ผู้อ่านจิตวิญญาณสามารถทำลายนักรบที่อยู่ในระดับเดียวกันได้ และสามารถต่อสู้กับนักรบที่เหนือกว่าระดับของตัวเอง! นี่คือความจริงที่รู้จักกันในแวดวงนักรบ “ขณะนี้ ข้าสามารถต่อสู้กับนักรบเทพขั้นต้นได้!” “หากข้าพยายามเล่นสกปรกและพึ่งพาพลังวิญญาณ การฆ่านักรบเทพขั้นต้นก็ไม่ยากเกินไป” โล่วเฟิงพัฒนาอย่างแท้จริงอย่างรวดเร็ว เพียง 8 เดือนหลังจากที่เขาตื่นขึ้นมา พลังของเขาก็เทียบเคียงได้กับนักรบเทพขั้นต้นแล้ว! ทว่านี่ไม่ใช่เรื่องแปลกประหลาด เพราะโล่วเฟิงเป็นผู้อ่านจิตวิญญาณที่หายากอย่างยิ่ง คุณค่าของผู้อ่านจิตวิญญาณนั้นไร้ผู้ทัดเทียม เมื่อพวกเขาถือกําเนิด พลังวิญญาณที่อ่อนแอแต่แรกเกิดก็จะรวมตัวกันและซ่อนตัวอยู่ในจิตใจ พลังวิญญาณจะกลายเป็นสถานะของของเหลวสำหรับผู้ที่มีปริมาณน้อย และสำหรับผู้ที่มีมาก มันจะอยู่ในรูปแบบที่เป็นการผสมผสานระหว่างของเหลวและของแข็ง ยิ่งมีของแข็งมากเท่าใด พลังวิญญาณก็ยิ่งมากเท่านั้น และสำหรับผู้ที่มีปริมาณมหาศาล มันจะอยู่ในรูปแบบของแข็งล้วน! โล่วเฟิงเป็นหนึ่งในบรรดาผู้ที่มีพลังวิญญาณมหาศาล อัตราการเติบโตของเขาน่าจะน่าตกใจแล้ว แต่เมื่อนําคู่มือสั่งการขั้นสูงสุด “กระบวนฟ้าคํารนคําที่เก้า” และการฝึกฝนอย่างทรหดของโล่วเฟิงมาเพิ่ม อัตราการเติบโตของโล่วเฟิงก็จะถึงขั้นน่าตกใจ! ในเพียง 8 เดือนสั้น ๆ เขาก็เทียบเคียงได้กับนักรบเทพขั้นต้นที่น่าทึ่งแล้ว! กระนั้น เมื่อเทียบกับ “ฮง” และ “เทพผู้ทรงฟ้า” ยังมีความแตกต่าง “ฮง” และ “เทพผู้ทรงฟ้า” ได้กลายเป็นสิ่งมีชีวิตที่เหนือกว่าการเป็นนักรบเทพในช่วงความหายนะครั้งใหญ่; อัตราการเติบโตของพวกเขาที่น่าตกใจยิ่งกว่านั้นอีก! “ลูกบอลสีทองมืดในมโนธรรมของข้าถือพลังวิญญาณมหาศาล แค่ร่างกายของข้ายังไม่แข็งแกร่งพอ พลังวิญญาณจึงสามารถมีอยู่ได้แค่ในลูกบอลสีทองมืดนั้น” โล่วเฟิงถือถ้วยชาและจิบเบา ๆ กลิ่นหอมของชาตีเข้าไปในปาก “ดังนั้น ยิ่งร่างกายของข้าแข็งแกร่งขึ้นเท่าใด พลังวิญญาณของข้าก็จะยิ่งเข้มแข็งขึ้นเท่านั้น” “ขณะนี้ ข้าควรเพิ่มระดับความฟิตของร่างกายให้เร็วที่สุด!” โล่วเฟิงพิมพ์ “วิธีเพิ่มระดับความฟิตของร่างกาย” ในฟังก์ชันค้นหาของกระดานและพบกระทู้จำนวนมากทันที ชัดเจนว่าหัวข้อนี้ได้ถูกพูดคุยกันโดยผู้คนมากมาย โล่วเฟิงคลิกที่กระทู้บางอันที่มีคนตอบมากที่สุด “วิธีอะไร?” “ยารักษาพันธุกรรม? ราคาไม่แพง และผ่านเพื่อน ๆ ของกัปตัน ข้าซื้อได้ด้วยเงิน 200 ล้าน แต่ยารักษาพันธุกรรมชนิดนี้ทำร้ายร่างกายค่อนข้างมาก หลังจากใช้เพื่อเพิ่มทักษะแล้ว จะยากที่จะเพิ่มขึ้นอีก” โล่วเฟิงส่ายหัวเบา ๆ ยารักษาพันธุกรรมมักจะทําให้ความหวังในอนาคตหมดสิ้น ดังนั้นเพียงแต่ผู้เช่นเว่ยไท่ เว่ยชิง และเฉินกู่ ซึ่งไม่สามารถเพิ่มทักษะของตนได้แม้แต่น้อยนานมาแล้ว และผู้ที่ไม่มีความมั่นใจว่าจะทําได้ในอนาคต จึงเต็มใจใช้ยารักษาพันธุกรรม ส่วนผู้เช่นโล่วเฟิงล่ะ? คนที่มีศักยภาพไม่จํากัดใช้ยารักษาพันธุกรรมเป็นการกระทำของคนโง่ “วิธีที่สี่นั้นดีมาก ครั้งหนึ่งทําแล้ว พละกําลังของเจ้าจะเพิ่มขึ้นหลายเท่า! ไม่เพียงแต่ไม่มีผลข้างเคียง แต่ยังเร่งความเร็วในการฝึกฝนได้อีกด้วย” โล่วเฟิงมองไปที่วิธีที่สี่และส่ายหัวด้วยความพินาศ “เสียแต่ว่า วิธีนี้แพงเกินไป” วิธีที่สี่คือการพรมเลือดมังกรทั่วร่างกายและปล่อยให้ร่างกายดูดซับเพื่อให้แข็งแกร่งขึ้น! กระนั้น ข้อกําหนดสำหรับเลือดมังกรนั้นสูงมาก ประการแรก ต้องเป็นมังกรระดับจักรพรรดิ! ต่อไปเลือดต้องมาจากหัวใจของมังกร เมื่อสังหารมังกรระดับจักรพรรดิได้ เพียงหนึ่งส่วนของ “เลือดมังกร” เท่านั้นที่จะถูกทําขึ้นมา มีมอนสเตอร์ระดับจักรพรรดิกี่ตัวบนโลก? และในบรรดามอนสเตอร์เหล่านั้นมีเป็นมังกรกี่ตัว? คงจะเดาได้ว่า “เลือดมังกร” แพงขนาดไหน! “เพียงหนึ่งส่วนของ ‘เลือดมังกร’ โดยใช้ส่วนลดครึ่งหนึ่งของสำนักขีดจํากัด ราคาถึง 8 หมื่นล้าน! และข้อกําหนดส่วนลดคือระดับการมีส่วนร่วมสี่ดาว” โล่วเฟิงจ้องมอง นี่เปรียบเสมือนยาสุดยอดในตำนาน: ครั้นเมื่อใช้แล้ว พละกําลังจะพุ่งสูงขึ้นโดยไม่มีผลข้างเคียงและอัตราการฝึกฝนจะเพิ่มขึ้น! น่าประทับใจเพียงใด! กระนั้น มีคนกี่คนบนโลกที่สามารถซื้อสิ่งนี้ได้? “วิธีที่สาม? ฝึกฝนอย่างทรหด!” โล่วเฟิงส่ายหัว สิ่งเดียวที่เขาสามารถทําได้คือฝึกฝนอย่างซื่อสัตย์และทรหด ซึ่งเป็นเส้นทางที่นักรบส่วนใหญ่เดิน “ด้วยอัตราการฝึกฝนของข้า” “ระดับความฟิตของร่างกายของข้าควรจะถึงขั้นกลางของนักรบราชันย์ในอีกครึ่งปี!” “ครั้นเมื่อถึงขั้นกลางของนักรบราชันย์ ระดับความฟิตของร่างกายของข้าควรจะถึงขั้นสูงของนักรบราชันย์ในหนึ่งปี” โล่วเฟิงพยักหน้า: “อีกนัยหนึ่ง ด้วยพลังวิญญาณของข้า ข้าจะสามารถถึง ‘ขั้นกลางของนักรบเทพ’ และสามารถเอาชนะผู้ที่อยู่ในระดับเดียวกันได้ ข้าสามารถท้าทายนักรบเทพระดับสูงได้อีกด้วย! ภายในสามปี ด้วยพลังวิญญาณของข้า ข้าจะสามารถถึง ‘ขั้นสูงของนักรบเทพ’ ทําให้ข้าแทบจะเกรียงไกรเหนือนักรบเทพระดับสูงคนอื่น ๆ! และเมื่อถึงเวลานั้น ข้าจะยังกลัวแร้งและแมงป่องอีกหรือ? เตะมีดเพียงสองครั้งก็พอที่จะจัดการพวกเขาแล้ว” แน่นอน??????เขาคิดในแง่ดีเกินไป มีเงื่อนไขสำคัญประการหนึ่งสำหรับทั้งหมดนี้! นั่นคือลูกบอลสีทองมืดของเขาต้องสามารถจ่ายพลังวิญญาณที่เพียงพอเพื่อให้เขาไปถึง ‘ขั้นสูงของนักรบเทพ’ ได้ หากระหว่างการฝึกฝน ลูกบอลสีทองมืดหายไป... แล้วช่วงการเติบโตอย่างรวดเร็วของเขาก็จะจบลง! ผู้อ่านจิตวิญญาณทุกคนมี “ช่วงการเติบโตอย่างรวดเร็ว” ซึ่งพึ่งพาการดูดซับพลังวิญญาณที่พวกเขาถือกําเนิดมา ครั้นเมื่อพวกเขาดูดซับจนหมด ช่วงการเติบโตอย่างรวดเร็วจะยุติลง! “การมีอยู่ของลูกบอลสีทองมืดทําให้ข้าสามารถฝึกฝนได้อย่างรวดเร็ว! หวังว่าช่วงการเติบโตอย่างรวดเร็วของข้าจะอยู่ต่อไปจนกว่าข้าจะถึง ‘ขั้นสูงของนักรบเทพ’ ด้วยพลังวิญญาณ” โล่วเฟิงคิดอย่างมีความหวัง ผู้อ่านจิตวิญญาณระดับสูงของนักรบเทพ... สำหรับสิ่งมีชีวิตที่ต่ํากว่านักรบเทพ พวกเขาเป็นสิ่งมีชีวิตที่น่ากลัวที่สุด และลูกบอลสีทองมืดของเขา... จะคงอยู่ได้อีกนานเท่าใดจนกว่าจะถูกใช้จนหมด? -- ข้าได้อัปเดตโน้ตในเล่มที่ 5 ตอนที่ 2 เพราะข้าผิดอีกครั้ง รู้สึกว่างานตรวจสอบได้เลย ถ้าไม่อยากตรวจสอบก็ไม่เป็นไร สรุปพื้นฐานคือ: จู่เก๋เต่าเป็นหนึ่งในสามหัวหน้าที่อยู่ใต้ประธานจริง ๆ