บทที่ 352: คลื่นลมพลันกระโชก ผู้แปล: Translation Nation บรรณาธิการ: Translation Nation กลางดึกคืนดึก ลมพัดหวีดหลอน โลกภายในโลก ท่ามกลางกองทัพพันธมิตร หลัวเฟิง ฮง และ ทันเดอร์แลกเปลี่ยนสายตา ปรากฏรอยยิ้มออกมา “ไปกันเถอะ” หลัวเฟิงพูดเบาๆ ทีมห้าคนลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว ดูราวกับว่าเคลื่อนตัวไปยังพื้นที่ชานนอกของค่ายกองทัพโดยไม่ได้ตั้งใจ การจะเข้าเป็นส่วนหนึ่งของกองทัพพันธมิตรนั้นยาก ต้องมีการยืนยันตัวตน! ผู้ใดที่ไม่ได้สังกัดตระกูลหรือองค์กรใดเลยถูกห้ามเข้าโดยเด็ดขาด แต่การจะออกไปนั้นง่าย ยิ่งไปกว่านั้นเหล่าองค์กรใหญ่ๆ มักส่งคนเข้าออกอยู่เสมอเพื่อนำหินสายฟ้ามาแลกเปลี่ยน จึงไม่ใช่เรื่องแปลกที่จำนวนคนที่เข้าและออกจะมากเสียเลย “หัวหน้า ทีมห้าคนนั้นกำลังจะออกไป” “รีบติดตามไป” “เร็วเข้า” “พวกเจ้า ทุกคนรีบหน่อย” เหล่าลูกน้องขององค์ชายคนที่เก้าต่างเตรียมพร้อมมานานแล้ว คอยจับตาดูทีมเล็กๆ นี้อยู่ว่าจะเริ่มเคลื่อนไหวเมื่อไร ต้องรู้ไว้ว่าองค์ชายคนที่เก้าครอบครองคนมากกว่า 220,000 คน ทีมใหญ่ทั้งเจ็ดทีม แต่ละทีมมีสมาชิก 30,000 คน ส่วนทีมเล็กก็มีสมาชิก 1,000 คนต่อทีม และทีมลาดตระเวนนั้นเองก็เป็นทีมเล็ก 1,000 คนเหมือนกันเพียงแต่แบ่งกะสลับเวรกัน กลางดึกท่ามกลางสายลมที่หวีดหวิว ทีมของหลัวเฟิงบินลอยตัวขึ้นจากฐานของกองทัพพันธมิตร และด้านหลังของทีมนั้น มีทีม 1,000 คนยกตัวลอยขึ้นบนท้องฟ้าตามหลังพวกเขามา “พวกเจ้า อย่าพึ่งใจร้อนหรือใจกล้าเกินไป ณ จุดนี้ยังอยู่ไม่ไกลจากฐานของกองทัพพันธมิตร ถ้าพวกนั้นหันกลับเข้าไปในเขตค่าย เราจะทำอะไรไม่ได้เลย” “เราจะติดตามไปก่อน เมื่อได้ระยะห่างพอควรแล้วค่อยลงมือ” กัปตันของทีม 1,000 คนรายงานข่าวเบาๆ ไปยังสมาชิกในทีม …… ด้านหน้าในท้องฟ้า ทีมของหลัวเฟิง “ฮ่าฮ่า ตื่นเต้นจริงๆ ตื่นเต้นเหลือเกิน” เสียงของทันเดอร์กลาดดังขึ้นกลางท้องฟ้าสูงพร้อมกับรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความพอใจ “แค่คิดถึงผลแห่งชีวิตและอาวุธระดับลอร์ดแห่งเซกเตอร์สองชิ้นก็ทำให้ใจเต้นแรงจนควบคุมไม่อยู่แล้ว” “ก่อนที่เราจะมาถึงที่นี่ พวกเราก็กังวลเช่นกันว่าจะเกิดปัญหาขึ้นหลังจากการแลกเปลี่ยน” ฮองยิ้ม “แต่ตอนนี้เมื่อมองย้อนกลับไป ทุกอย่างดูราบรื่นดีเหลือเกิน” “พี่ใหญ่ 1 และ พี่ใหญ่ 2 หลังจากเถาองุ่นที่ติดต่อสัมพันธ์กับเมฆเจริญวัฒนาการขึ้นแล้ว จะยิ่งน่าตื่นเต้นกว่านี้อีก” หลัวเฟิงยิ้ม หัวใจเต็มเปี่ยมไปด้วยความคาดหวัง ก่อนหน้านี้ตอนที่พวกเขาขุดหาหินสายฟ้า พวกเขาต้องอาศัยการสแกนและค้นพบเบื้องต้นจากบาบาตาจึงได้รับผลตอบแทนอันมหาศาล และเมื่อกองทัพนักสำรวจ 20 ล้านคนเดินทางมาถึงแต่ละภูมิภาคแล้วขุดหาหินสายฟ้าที่เหลือทั้งหมด…สิ่งที่จะตามมาก็จะเป็นยุคแห่งการสังหารหมู่ที่ดุดันและป่าเถื่อนที่สุด ข้อนี้หลัวเฟิงแน่ใจอย่างยิ่ง ลูกน้องบางคนของลอร์ดแห่งเซกเตอร์สามารถแลกเปลี่ยนเพื่อขุมทรัพย์ ในขณะที่บางคนไม่ได้ ผู้ที่ไม่ได้รับสิ่งใดก็จะถูกสั่งให้สังหารและปล้นชิง! ในสายตาของลอร์ดแห่งเซกเตอร์เหล่านั้น ถึงแม้จะเสียนักสำรวจไปหมื่นคน ก็ไม่ได้หมายถึงอะไรเลย “อือ?” เกิดอะไรขึ้น มีทีมหนึ่งกำลังติดตามหลังเรามาอยู่ หลัวเฟิงขมวดคิ้วและติดต่อสื่อสาร “มีจริงๆ” ทันเดอร์ก็คับขิ้นอย่างเดียวกัน “พวกเขากำลังติดตามเรา อาจจะเป็นเพราะต้องการหินสายฟ้าเพิ่มเติมและบังเอิญไปทางเดียวกับเรา” ฮองพูด “เพิ่มความเร็วแล้วเลี้ยวซ้าย” หลัวเฟิงติดต่อสื่อสาร “ได้ นายท่าน!” ทีหนเหอและอ่าวกู่เชื่อฟังคำสั่ง เมื่อทีมทั้งห้าเปลี่ยนทิศทางเป็นรูปโค้งกลางอากาศและเพิ่มความเร็ว กลายเป็นห้วยแสงห้าดวงเลี้ยวไปทางซ้าย จากทีม 1,000 คนด้านหลัง “หัวหน้า พวกเขาพยายามจะหนี!” “เดี๋ยวนี้ระยะห่างจากกองทัพพันธมิตรยังประมาณร้อยกิโลเมตรเท่านั้น ทุกคนจงระลึกไว้ ด้วยความเร็วที่สูงที่สุดไล่ทีมห้าคนข้างหน้าและฆ่าให้สิ้นซาก” กัปตันออกคำสั่ง “ได้!” “ได้!” “เข้าใจแล้ว!” ในคืนมืดมน นักสำรวจระดับดาวฤกษ์ 9 ที่สวมชุดเกราะโลหะผสมสีดำปฏิบัติตามคำสั่ง ก่อให้เกิดความเร็วมหาศาลระเบิดออกมาทีละคนกลายเป็นห้วยแสงกระจายขึ้นไปบนท้องฟ้ายามราตรี ราวกับดาวตกนับพันดวงที่พุ่งร่อน แต่ละดวงมีความเร็วแตกต่างกันพุ่งเข้าหาห้วยแสงทั้งห้าอย่างบ้าคลั่ง ห้วยแสงที่ลอยอยู่ด้านหลังค่อยๆ ไล่ทันห้วยแสงที่อยู่ข้างหน้า พวกเขาทั้งหมดเป็นผู้อ่านวิญญาณระดับดาวฤกษ์ 9 ที่ใช้อาวุธวิญญาณ มีความเร็วมากกว่ากลุ่มของหลัวเฟิงมาก! ในบรรดากลุ่มของหลัวเฟิง เฉพาะอ่าวกู่ที่เป็นระดับดาวฤกษ์ 9 เท่านั้นที่พอจะเทียบเคียงได้ แต่เขากำลังยุ่งอยู่กับการแบกทั้งฮองและทันเดอร์กลาด “ไม่ดี” “พวกเขากำลังไล่ทัน” สีหน้าของทันเดอร์กลาดเปลี่ยนไป “นายท่าน รีบหนีไปเถอะ” ใบหน้าของอ่าวกู่ที่แก่ชราเต็มไปด้วยความหวาดกลัว หลัวเฟิงเหลือบมองไปทางหลัง ห้วยแสงเหล่านั้นกำลังไล่ทันพวกเขาด้วยความเร็วที่น่าหวาดเสียว เกือบจะลดระยะห่างเหลือไม่ถึง 1 กิโลเมตรในทันที “จะให้ทำอย่างไร?” ทันเดอร์กลาดและฮองต่างหน้าหมอง ทีหนเหอและอ่าวกู่ ทั้งสองทาสระดับดาวฤกษ์ 9 ก็เป็นกังวลเช่นกัน “ข้างหลังมีคนระดับดาวฤกษ์ 9 ถึง 1,000 คน” หลัวเฟิงมองลงไปที่จอแสดงผลที่แขน เสียงในใจของเขาหนาวเย็นลงทุกที เหล่าห้วยแสง 1,000 ดวงนั่นกำลังปิดล้อมเข้ามาอย่างรวดเร็ว เขามองดูราวกับว่าจะถูกกลืนกินในพริบตา “นายท่าน!!!” อ่าวกู่และทีหนเหอมองดูหลัวเฟิง ทันเดอร์กลาด และฮองที่กำลังพุ่งร่อนรีบด่วนด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความกระวนกระวาย ภายในใจของหลัวเฟิงปั่นป่วน ตั้งแต่เข้าสู่โลกสายฟ้า โลกภายในโลก แม้ทีมของพวกเขาจะเคยเผชิญอันตรายครั้งแล้วครั้งเล่า แต่ยังไม่เคยเจอกับสถานการณ์ที่คุกคามท่วมท้นแบบนี้มาก่อน กองทหารระดับดาวฤกษ์ 9 จำนวน 1,000 คน ถ้าพวกเขาร่วมกันโจมตีด้วยอาวุธพร้อมเพรียง ก็จบลงในพริบตาแน่นอน เว้นแต่… ควรเข้าสิงห์รูปอสูรมีเขา (Golden Horned Beast) หรือไม่? อย่างไรก็ตาม พวกเขาก็ยังไม่ได้ห่างไกลจากฐานของกองทัพพันธมิตรนัก ทันทีที่มันปรากฏตัวขึ้น ก็จะถูกเปิดโปงให้คนทั้งโลกได้รู้! และทันทีที่การมีอยู่ของอสูรมีเขา (Golden Horned Beast) ถูกเปิดเผย…สิ่งมีชีวิตอมตะหลายตนจะเดินทางมายังดาวแห่งคังหลันทันที พาครอบครองหลัวเฟิงผู้เป็นอสูรมีเขาไป ตั้งให้เป็นทาส การฝึกสัตว์ร้าย การประทับตราในจิตวิญญาณเพื่อทาส ฯลฯ ในจักรวาลกว้างใหญ่ ไม่ใช่เพียงแต่มหาอาจารย์ หยุนโม เท่านั้นที่รู้ทางเหล่านี้! เมื่อถึงเวลานั้น หลัวเฟิง…ก็ถูกกำหนดให้กลายเป็นทาสของผู้อื่น “ฆ่าพวกมันซะ!” กัปตันสั่งการ “ได้!” มีเสียงร้องรับทราบดังกึกก้องมาจากด้านหลังหลายร้อยเสียง ซิว! ซิว! ซิว! ซิว! ซิว! ซิว! ปกคลุมทั้งท้องฟ้าและพื้นดิน พร่ามัวด้วยปรากฏการณ์อาวุธวิญญาณมากมายบินพล่านไปหมด ราวกับฝนเทลงมาประปรายเหนือกลุ่มของหลัวเฟิง ณ ขณะนั้น ฮอง ทันเดอร์กลาด ทีหนเหอ และอ่าวกู่ต่างหมดหวัง “ออกมา!” หลัวเฟิงจ้องมองตรงไปยังระลอกคลื่นของใบมีดเป็นจำนวนมาก กัม! วัตถุขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นต่อหน้าทีมทั้งห้าคน ได้ยินเพียงเสียงระเบิดดังครั่นครอง วัตถุขนาดใหญ่นั้นไม่ได้ขยับเขยื่อนแม้แต่น้อย มันเป็นยานจักรวาลรูปจาน กว้างประมาณ 100 เมตร สีดำสนิท ระดับ C9 ระดับ 5 หรือ 6 แห่งยูนิเวิร์สจะพบว่ายากที่จะทำลายยานลำนี้ ในจักรวาล ไม่มีใครรู้ว่าตนเองจะต้องใช้ยานเมื่อไร แม้ว่าจะมียานจอดอยู่ที่ท่าอวกาศของดาวคังหลัน แต่ด้วยเงินจากบัญชีแรกที่อาจารย์ฝากไว้ จึงไม่ใช่เรื่องยากสำหรับหลัวเฟิงที่จะซื้อยานจักรวาลลำอื่นๆ เก็บไว้ “ยาน!” “เขาพายานมาด้วยจริงๆ! เขาต้องมีที่เก็บของความจุใหญ่กว่า 100 เมตรแน่ๆ!” “รีบๆ! ฆ่าซะ” นักอ่านวิญญาณระดับดาวฤกษ์ 9 หลายร้อยคน หลังจากคลื่นโจมตีรอบแรกไม่สำเร็จ ก็รวมพลังงานขึ้นมาทันที แล้วเหวี่ยงอาวุธขึ้นเป็นวงกลมด้วยความเร็วปานสายฟ้าแลบ โคจรรอบยานจักรวาลและพุ่งตรงเข้าหากลุ่มของหลัวเฟิง “นายท่าน รีบๆ!” “รีบหนี!” หลัวเฟิง ฮอง และทันเดอร์กลาดต่างพุ่งตัวเข้าสู่ทางเข้ายานโดยพลัน โชคดีที่ตอนหลัวเฟิงนำยานออกมา ทางเข้าของยานหันเข้าหาพวกเขาพอดี แต่ความเร็วในการบินของพวกเขานั้นช้ากว่าอาวุธวิญญาณมาก! แต่โชคดีที่ยังอยู่ไม่ไกลจากยานนัก “รีบเข้า!” “รีบ!” ตาของฮองและทันเดอร์กลาดแดงฉาน “พุ่งเข้าไป!” ตาของหลัวเฟิงก็แดงฉานตามเช่นกัน อ่าวกู่และทีหนเหอเป็นคนสุดท้ายที่ตามหลังมา อาวุธวิญญาณหลายร้อยชิ้นทำเป็นวงโค้งใหญ่และรวมตัวกันแล้วเทกระหน่ำลงมาจากด้านหลัง ทีหนเหอที่เป็นนักรบระดับดาวฤกษ์ 9 เป็นคนสกัดหน้าอาวุธไว้ก่อน และข้างหลังเขาคืออ่าวกู่ที่เป็นผู้อ่านวิญญาณระดับดาวฤกษ์ 9 ฉีก! ฉีก! ฉีก! ฉีก! ฉีก! ฉีก! ดุจสายฝนของลูกธนู อาวุธวิญญาณเฉือนเฉือนผ่านทีหนเหอในทันที ตัดเขาจนขาดกระจุยกระจาย…เมื่อถูกอาวุธวิญญาณระดับเดียวกันนับร้อยอาวุธรุมโจมตีพร้อมเพรียงกัน แม้แต่นักรบขวานมหึมาที่เป็นระดับดาวฤกษ์ 9 จะแพ้ราบคาบโดยไม่มีข้อสงสัย! กัม! กัม! ประตูทางเข้าภายนอกและประตูภายในปิดสนิท กันโลกภายนอกออกไปอย่างสิ้นเชิง เซียว! ยานจักรวาลเร่งความเร็วอย่างรุนแรง ลากกลุ่มนักสำรวจระดับดาวฤกษ์ 9 ทิ้งไว้ไกลอย่างรวดเร็ว หายลับไปอย่างไร้ร่องรอย …… บรรดาห้วยแสงของทีม 1,000 คนที่ลอยตัวอยู่กลางอากาศมัวๆ มองดูยานที่จากสายตาไปแล้วรู้สึกน่าเวทนา “คน 1,000 คนฆ่าคน 5 คน แล้วยังให้หนีไปได้?” กัปตันที่หนวดเคราราบเต็มหน้าระเบิดอารมณ์ “แล้วฉันจะไปตอบองค์ชายคนที่เก้าอย่างไรล่ะเนี่ย?” “หัวหน้า อย่าว่ากลุ่มพวกเราเลย ใครจะไปรู้ว่าเขามียานจักรวาล!” “ใช่แล้ว ยานจักรวาลกว้างอย่างน้อยก็ 100 เมตร ท่ามกลางทีมห้าคนนั้น มีคนหนึ่งครอบครองที่เก็บของที่ใหญ่โตขนาดนี้ สุดจะเชื่อได้” “ใช่เลย” กัปตันพยักหน้า “ที่เก็บของใหญ่โตขนาดนี้ ก็เป็นเรื่องสุดจะเชื่อจริงๆ” ยานจักรวาลกำลังมุ่งหน้าออกจากเขตศูนย์กลางด้วยความเร็วอย่างน้อยหนึ่งร้อยเท่าถึงหนึ่งพันเท่าของความเร็วการบินของพวกเขา ภายในยาน “อ่าวกู่ รีบดูดพลังชีวิตภายในคริสตัลมู่เย่อ!” หลัวเฟิง ฮอง และทันเดอร์กลาดล้อมวงรอบอ่าวกู่อย่างกระวนกระวาย ชุดเกราะโลหะผสมบนร่างกายของเขาหายไปแล้ว ส่วนที่ต่ำกว่าระดับหน้าอกฉีกขาดกระจุยกระจายไปแล้ว เหลือแต่ส่วนบนเท่านั้นที่ยังอยู่รอด ตอนที่ถูกอาวุธวิญญาณหลายร้อยชิ้นโจมตีก่อนหน้านี้…คนที่อยู่หน้าสุดคือทีหนเหอถูกฉีกเป็นชิ้นๆ ไม่มีชิ้นส่วนเหลือเลย และอ่าวกู่ที่ยืนอยู่ข้างหลังทีหนเหอ แม้จะได้ความแข็งแกร่งจากทองแดงผสมมาช่วยก็เกือบจะป้องกันหัวไว้ได้ แต่ส่วนใต้หน้าอกถูกอาวุธเล่นงานทีละครั้ง จนถูกเฉือนกระจุยกระจายไป “ฮู ฮู…” เส้นสายของพลังชีวิตแทรกซึมเข้าไปในร่างกายของอ่าวกู่ อ่าวกู่ค่อยๆ ฟื้นตัว “พวกคนชั่ว!” หลัวเฟิงแสดงปฏิกิริยา ความโกรธพลุ่งพล่านภายในใจ “บาบาตา คนพวกนั้นเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของใคร?” “ลักษณะและข้อมูลของผู้คนทั้งหมดในกองทัพพันธมิตรถูกบันทึกไว้หมดแล้ว คน 1,000 คนนี้เป็นลูกน้องขององค์ชายคนที่เก้าชื่อบรอลิน” บาบาตาตอบ เมื่อหลัวเฟิงเข้ามาในกองทัพพันธมิตรครั้งแรก ตอนที่พักผ่อนอยู่ภายใน บาบาตาจึงบันทึกข้อมูลพื้นฐานของทุกคนในกองทัพพันธมิตรไว้หมด ตัวอย่างเช่น กลิ่น รูปลักษณ์ ระดับความแข็งแกร่ง ฯลฯ “บรอลิน?” หลัวเฟิงขมวดคิ้ว โกรธอย่างหนักในใจ “ทำไมเขาจะมาทำร้ายฉัน ฉันไม่ได้มีเรื่องบาดหมางกับเขาเลย” “น่าจะเกิดจากเรื่องขุมทรัพย์นี่แหละ” บาบาตาพูด “เขาจะรู้ได้ยังไงว่าฉันแลกเปลี่ยนขุมทรัพย์มา ในเมื่อมีคนเข้าออกปราสาทสายฟ้าอยู่ตลอดเวลา?” หลัวเฟิงรู้สึกแย่มาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้พิทักษ์ร่างกายอีกสองคนของทีม คือทีหนเหอได้ตายไปแล้ว และอ่าวกู่ก็เกือบจะเสียชีวิต คนไม่ใช่ต้นไม้หรือพุ่มไม้ เขามีหัวใจ 𝗳𝚛𝗲𝕖𝕨𝕖𝗯𝚗𝚘𝕧𝕖𝗹.𝗰𝗼𝕞 แม้พวกเขาจะเป็นทาสที่เขาซื้อมา แต่เสียงที่พวกเขาตะโกนว่า “นายท่าน รีบหนี!” ยังคงดังก้องอยู่ในใจและหูของเขา เมื่อเผชิญกับอันตรายและวิกฤติทั้งสองคนก็ใช้ชีวิตของตนปกป้องเขา “บรอลิน บรอลิน!!!” หลัวเฟิงแผดเสียงในใจอย่างเดือดดาลและไม่สงบ มันเจ็บปวด! “หลัวเฟิง อย่าพึ่งหมกมุ่นกับเรื่องนี้ในตอนนี้ แม้ว่าคุณจะไม่ได้ใช้สิงห์รูปอสูรมีเขา (Golden Horned Beast) แต่คุณก็ใช้ยานจักรวาล มันก็ยังเป็นเรื่องใหญ่เช่นเดียวกัน” บาบาตาบอก “ที่เก็บของกว้างกว่า 100 เมตรเป็นของที่มีมูลค่าอย่างยิ่ง ตอนที่ฉันให้ของขวัญนี้แก่คุณ ฉันได้บอกคุณแล้วว่าอย่าได้เปิดเผยมันให้ใครรู้ นี่เป็นเพราะว่าสิ่งเหล่านี้เป็นที่เก็บของเกรดพิเศษ มีเพียงเจ้าผู้ครองแดนอาณาจักรไม่กี่คนที่มีเท่านั้น และยิ่งไปกว่านั้นหลังจากการสู้รบครั้งก่อน บรอลินจะต้องระวังตัวคุณมากขึ้น ตอนนี้เขาเริ่มจับตาดูคุณแล้ว คุณจะมีปัญหา” “จับตาดูฉันหรือ? ฉันเองก็จับตาดูเขาอยู่!” หลัวเฟิงคำราม