บทที่ 369: ทุ่งหญ้าในความฝันของเขา ผู้แปล: Translation Nation บรรณาธิการ: Translation Nation “ผนึก!” ชายชุดดำชื่อ ฮังก์ ลอยตัวอยู่กลางอากาศ ดินและทรายวนเวียนรอบตัวเขา ด้วยเสียงตะเบ็ง เสมือนงูขาวหิมะที่พันรอบตัวเขาก็หยุดนิ่ง สิ่งที่เคยเป็นลายปักเงินขาวสลับซับซ้อนบนพื้นผิวเริ่มสว่างขึ้นแล้วหล่อเลี้ยงเป็นมังกรยาว “ปัง!” ลายปักมากมายแยกกระจาย ปกปิดผืนดินและท้องฟ้าโดยเร็ว ทุกอนูส่องประกาย กลายให้ทั่วทั้งโลกเป็นสีขาวเงินในกะพริบตา! อาณาเขตของฮังก์…อาณาเขตน้ำแข็งหิมะ! “นี่หยุดข้าไม่ได้!” ชายชุดสีฟ้าค่อย ๆ ก้าวเดินเข้าหาฮังก์ ท่าทางดูเชื่องช้าแต่ความเร็วนั้นปราดเปรียวดังสายฟ้า ระหว่างก้าวเดิน ร่างของชายชุดสีฟ้าก็ทวีเงาสะท้อนขึ้นถึงสาม มองแล้วแทบแยกไม่ออกว่าร่างใดเป็นตัวจริง ทั้งสามจ้องมองฮังก์อย่างจัดจ้าน สายตาคมดั่งเข็ม “ไร้ประโยชน์!” ฮังก์ชุดดำพ่นคำเย็นชา ซิว! ซิว! ซิว! เข็มสามสิบเก้าอันรวบรวมกันกลายเป็นงูเงียบบางเฉียบ ความเร็วดุจสายฟ้าฟาดพุ่งเข้าหาสามร่างชุดสีฟ้า เมื่อได้ยินเสียงฉาดหลายครั้ง สองร่างถูกทำลายเหลือเพียงร่างจินจีที่ยืนหยัดด้วยออร่าหนักแน่น จินจีชักดั้งโล่ โล่นั้นพลันแผ่ปิดล้อมเขาอย่างหนาแน่น จนงูเงียบบางเฉียบไม่อาจเล็ดลอดผ่านได้ ชายชุดสีฟ้าย่างเท้าเดินต่อไป ออร่าที่ไร้รูปธรรมยิ่งกำเริบหนักขึ้น ด้ามมีดรบที่เขาอีกข้างหนึ่งยังไม่ได้เอ่ยถึงเลย จักรวาลเสมือน ห้องส่วนตัวของสำนักฝึก หลูอ๋อฟงและพวกพ้องมองดูอย่างจดจ่อ หยาดเหงื่อผาดหน้าผาก ฮงพูดเบา ๆ ด้วยสีหน้าตื่นเต้น “เหลือเชื่อ แค่ใช้โล่ ป้องกันได้ขนาดนี้ เสมือนไร้ร่องรอยรั่วซึมทุกด้าน ถูกผนึกสนิท สิ่งนี้ช่างเกินจริงไปมาก ทั้งศิลปะการต่อสู้และฝีมือของเขาไปถึงขั้นที่เหลือเชื่อแล้ว” “แท้จริงแล้วเหลือเชื่อ” สายฟ้าแห่งฟ้าคำรามกลั้นหายใจ “น่าประทับใจ” หลูอ๋อฟงที่เคยใช้โล่เช่นกัน จึงรู้ความน่าหวาดหวั่นของจินจีได้แจ่มชัดยิ่งกว่า “ฮังก์ก็น่าประทับใจเหมือนกัน เขานำอาวุธวิญญาณผนึกกับอาณาเขตของตน กลายเป็นอาณาเขตน้ำแข็งหิมะที่ไม่อาจพิชิตได้” ย่อมมีผู้ที่เหนือกว่าอยู่เสมอ หลูอ๋อฟงและพวกพ้องคิดว่าตัวเองแข็งแกร่งพอสมควร แต่เมื่อได้เห็นสองนักรบในมรณะพิธีนี้ ไม่ว่าจะเป็นสภาพจิตใจ ระดับอาณาเขต ทักษะการใช้โล่ หรือพลังผู้อ่านวิญญาณ ทั้งหมดล้วนเกินตัวพวกเขาหมด “อย่างไรก็ดี ดูทีท่าแล้วจินจีอาจชนะ” สายฟ้าครุ่นคิดแล้วย่นคิ้ว “ถูกต้อง” หลูอ๋อฟงยอมรับ “ใช่” ฮงเปล่งเสียง “ออร่าของจินจีนี้ได้กดขี่คู่ต่อสู้ท่วมท้น และทักษะการใช้โล่ของเขาทำให้ไม่มีช่องโหว่เลย ยังไม่ทันปล่อยดาบ หากเขาถอนฝักบัวครั้งหนึ่งคงจะเป็นความไม่อาจพิชิตได้จริง ๆ” …… ดวงดาวรกร้าง หนุ่มน้อยในชุดเกราะสีฟ้าคือจินจี ดูเคลื่อนไหวเชื่องช้า แต่เพียงพริบตาเดียวก็สั้นระยะทางหลายกิโลเมตรจนลอยตัวขึ้น ใช้พลังทั้งหมดบังคับอาวุธวิญญาณบุกโจมตี ฮังก์ดูคลุ้มคลั่งขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน: “มังกรสามตัว…แตก!” ซิว! ซิว! ซิว! เข็มรวบรวมพลันกลายเป็นงูเงียบสามตัว ห้อมล้อมและโจมตีจินจีอย่างบ้าคลั่ง “ฮึ!” จินจีนุ่มเสียง ใช้แรงจากขาทิ้งหลุมอุกกาบาตไว้เบื้องล่างแล้วกระโดด มีดรบในมือทั้งหมดกลายเป็นภาพเขียวพร่า คลุมโอบฮังก์ซึ่งลอยตัวอยู่ ขณะเดียวกันฮังก์ก็ชักดาบทั้งสองบนเอวออก ถือคู่แล้วเปลี่ยนเป็นลำแสง 锵! 锵! 锵! 锵! 锵! 锵! 锵! การต่อสู้ของสองนักรบระดับจักรวาล แรงปะทะจากการฟาดฟันสร้างคลื่นกระแทกมหึมา ทันทีที่ทำให้ผืนดินเกิดรอยฉีกขาดใหญ่หลวงและกร่อนลงไปชั้นแรก ตามด้วยอีกหลายสิบเมตรต่ำลงไป บริเวณโดยรอบเป็นเวลาหลายสิบกิโลเมตรพลันกลายเป็นที่ร้างในกะพริบตา คลื่นกระเพื่อมแผ่ขยายและแตกกระจายไปทุกด้าน ด้วยทุกหมัดหนักและการกระทบกระทั่ง คลื่นปะทะแผ่กว้างและรุนแรงออกไปทุกทิศ กวาดล้างพื้นที่รอบข้างไปหมด “ขวาง!” “ขวาง!” “ขวาง!” จินจีกระซิบเบา ๆ ดาบในมือยังคงความสง่างามอันไร้ที่ติขณะฟาดฟันฮังก์ ก่อเงื้อมดาบสีเขียวฝันที่ดูราวกับกำลังเพ่งมองใบหญ้าเล็ก ๆ ทะลักออกมาจากดิน แข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อเติบโต ความมีชีวิตที่เฟื่องฟูนี้ให้ความรู้สึกถึงพลังงานที่ไร้ขีดจำกัด หน้าผากของฮังก์เริ่มมีเหงื่อเม็ดพรากลง เขาขบเขี้ยวเคี้ยวฟันต่อและเลี่ยงการโจมตี ขณะเดียวกันก็ผาดปลายและควบคุมอาวุธวิญญาณบดขยี้จินจีอย่างรุนแรง บางครั้งก็ใช้เทคนิคโจมตีทางจิตวิญญาณด้วย… จนตรอก… จินจีไม่ได้รับผลกระทบแม้แต่น้อย! ดาบที่เต็มเปี่ยมด้วยลมหายใจแห่งชีวิตนี้รับและโจมตีซ้ำแล้วซ้ำเล่า แข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ ซ้ำแล้วซ้ำเล่า… ภายในห้องส่วนตัว “จินจีชนะ ฮังก์ทนไม่ไหวแล้ว” หลูอ๋อฟงกล่าว มองจอเสมือนตรงกลางสำนักฝึก สายตาเต็มหวัง การใช้ดาบที่เต็มไปด้วยพลังชีวิตอันไร้ขีดจำกัด จินจี “คนที่สาม หากจินจีชนะ เราจะได้เงินก้อนโต” สายฟ้ายิ้ม “ยังไม่จบ” ฮงทำสีหน้าเคร่งเครียด ในพวกเขาสามคน หลูอ๋อฟงสะกิดกับชีวิตและเรื่องราวของจินจี แต่ฮงกลับสะกิดกับฮังก์ ทั้งคู่เฝ้าระวังแชมป์ของตนเอง แน่นอน หากฮังก์ตาย หลูอ๋อฟงก็ยังคงรู้สึกโศกเศร้าและเสียใจ แต่ในมรณะพิธีนี้ หนึ่งในสองต้องตาย ไม่มีทางเลือกอื่น “ฮะ?” สีหน้าของหลูอ๋อฟงเปลี่ยนไป “ยังมีความหวัง!” ตาของฮงส่องประกาย “แปลกประหลาด” สายฟ้าเบิกตาใหญ่ “วา!” “เกิดเหตุการณ์พิเศษ” “ฮ่า ฮ่า ฮ่า ตาชั่งกำลังจะพลิกผัน” เสียงตะโกนที่ตกใจดังก้องห้องฝึกทันที ทุกคนเข้าร่วมสนทนา ใคร่จะรู้ว่าความผิดปกติในมรณะพิธีนั้นหาได้ยาก! มรณะพิธีเหล่านี้ต้องอาศัยกำลังของผู้แสดง และกำลังของจินจีก็สูงกว่าฮังก์ ไม่ว่าจะเป็นโล่หรือดาบ ทั้งป้องกันและโจมตีไปพร้อม ๆ กัน ไร้ที่ติ และสภาพจิตใจของจินจีก็เข้มแข็งยิ่ง โล่ดวงทิพย์แน่นหนา จนเทคนิคจู่โจมทางจิตวิญญาณหรือการสะกดจิตไม่ส่งผลใด ๆ ต่อเขาเลย ดังนั้น เงินรางวัลที่หอประชันขวานโบกับจินจีจึงต่ำกว่าฮังก์มาก แน่นอนว่าพวกเขาพิจารณาแล้วว่าเขามีกำลังมากกว่าฮังก์ อย่างไรก็ตาม ในตอนนี้… “เขาผลักดันตัวเองให้ก้าวหน้า” “ฮังก์นี้ เมื่อเผชิญหน้ากับความตาย กลับหยั่งรู้ถึงบางส่วนของกฎเกณฑ์ต้นกำเนิด?” “แท้จริงแล้วเป็นกฎเกณฑ์ต้นกำเนิด ควรจะเป็นกฎเกณฑ์ต้นกำเนิดแห่งน้ำ แม้เพียงหยั่งรู้เพียงนิดเดียว แต่ก็ยังก้าวผ่านประตูอันยิ่งใหญ่มาแล้ว” “ฮ่า ฮ่า มรณะพิธีนี้ พวกเราได้เห็นสิ่งเช่นนี้จริง ๆ ถือว่าคุ้มค่าแล้ว” …… หลูอ๋อฟงและพวกพ้องฟังการสนทนาจากที่นั่งชมการแข่งขัน พวกเขารู้จักกฎเกณฑ์ต้นกำเนิดน้อยมาก แต่ในเวลานี้พวกเขาสามารถเห็นการเปลี่ยนแปลงมหาศาลในสถานการณ์ของมรณะพิธีระหว่างจินจีและฮังก์ได้อย่างแจ่มชัด การปะทะก่อให้เกิดคลื่นกระแทกที่ทำให้พื้นดินสั่นสะเทือนอย่างสาหัส ก่อให้เกิดคลื่นกระแทกมหึมาข้างล่าง สองเงาร่างเคลื่อนไหวดุจสายฟ้าแลบ “ฉิว! ฉิว! ฉิว!” ตาของฮังก์เปล่งประกาย อาณาเขตน้ำแข็งหิมะของเขาครอบคลุมผืนดินและพื้นโลกทั้งหมด งูเงียบสามตัวดูเหมือนจะมีชีวิตขึ้นมาอีกครั้ง ราวกับงูบางเลื้อยสามตัว ห้อมล้อมและโจมตีจินจีอย่างบ้าคลั่ง จินจีใช้โล่ป้องกัน แต่ดูคลุ้มคลั่ง ไม่ผ่อนหนักผ่อนเบาอีกต่อไป “锵! 锵!” ไม่เพียงใช้โล่ จินจียังใช้มีดรบป้องกันด้วย “ไม่!” “ไม่!” จินจีเริ่มมีเหงื่อท่วมตัว การป้องกันทั้งด้วยโล่และดาบของเขาก็ถึงขีดสุดแล้ว ลอยตัวอยู่ในระยะไกล ฮังก์ชุดดำมองฉากนี้อยู่ สายตาเขากะพริบแล้วความเร็วในการโจมตีของงูเงียบสามตัวก็เพิ่มขึ้นและเติบโตขึ้นอีก จนจินจีไม่อาจป้องกันได้ แสงเงินบางเบาเล็ดลอดผ่านโล่และแทงงูเงียบบางเฉียจนั้นให้ระเบิดขึ้น แต่เพลาแรกของมัน ซึ่งก่อรูปด้วยเข็ม เงินสว่างแทงผ่านศีรษะของจินจีไปจริงๆ เงียบงัน! เข็มทั้งหมดหยุดการโจมตีและลอยตัวอยู่กลางอากาศ แล้วรวบรวมตัวเข้าด้วยกันอย่างรวดเร็ว ร่วมกับเข็มโดยรอบ ก่อรูปเป็นจานกลมแล้วลงที่ข้าง ๆ ฮังก์ สวมเกราะสีน้ำเงิน ด้วยเสียงครืน เขาหยุดนิ่งด้วยเข่า จากนั้นร่างกายของเขาก็ค่อย ๆ ทรุดตัวลง “ฮ่า ฮ่า ฮ่า…” “วิ่งไปเร็วๆ ไปหาพ่อจ๋า” “พ่อจ๋า พ่อจ๋า” ตาของจินจีมัวเมา กลับเห็นทุ่งหญ้างามนั้นชัดเจน บนนั้นมีลูกสาววัยห้าขวบอันเป็นที่รัก กำลังหัวเราะ วิ่งไล่เงาร่างใหญ่และร้อง “พ่อจ๋า พ่อจ๋า…” ทุ่งหญ้าในความฝันของเขา ทุ่งหญ้าที่งดงามที่สุดของจินจี บ้านของเขา! สถานที่ที่เขาต้องปกป้อง “ลู่ซิ่ว…ลู่ซิ่ว…” ในวินาทีที่จิตวิญญาณของเขาพังทลาย เขากระซิบร้องชื่อบ้านของเขา ปัง! ร่างของเขาพุ่งกระแทกพื้นเลือดซึมออกจากหน้าผาก แม้บาดแผลจะไม่ดูรุนแรงมากนัก แต่ในความเป็นจริงสมองและสำนึกของเขาถูกแทงทะลุแล้ว จิตวิญญาณของเขาพังทลาย สายลมพัดหวีดหวิว! ชายชุดดำฮังก์บินมาจากที่ไกล ลงจอดข้าง ๆ มองดูศพในชุดสีฟ้า ฮังก์ค่อย ๆ คุกเข่าลง เอามือถูตาของจินจีให้ปิด แต่…เขารู้สึกว่ามือของเขาชุ่มชื้นนิดหน่อย ฮังก์มองดูมือของเขา ของเหลวใสสะอาด “น้ำตา?” “ข้าละอายใจ” ฮังก์ลดสายตามองดูร่างของจินจี พูดเบา ๆ ว่า “ข้า เพียงแค่อยากกลับบ้าน!” ในทุกมรณะพิธี ฮังก์มักจะดุดันและไร้ความรู้สึก แต่หลังจากการต่อสู้แต่ละครั้ง เขาจะกล่าวคำขอโทษเสมอ… ฮังก์หลับตา ความทรงจำงดงามของดาวเคราะห์ บ้านของเขา…เขาห่างหายจากการกลับบ้านมาหลายพันปีแล้ว “822 ยังมีมรณะพิธีอีก 178 ครั้ง ข้าจึงจะกลับบ้านได้” ฮังก์ยืนขึ้น ครืน! เขาพุ่งสู่ท้องฟ้า! เหลือไว้เพียงพายุน้ำแข็งรอบท้องฟ้า พายุเกล็ดหิมะและน้ำแข็งปกคลุมศพของจินจีอย่างรวดเร็ว นักรบระดับจักรวาลลำดับที่ 6 ผู้ซึ่งอาจมีอนาคตที่เจิดจ้า ทางเดินที่ไร้ขอบเขต ได้ตายลงบนดวงดาวรกร้างเช่นนี้ ภายในห้องส่วนตัว อุปกรณ์กล้องของหอประชันขวานโบกันล้ำหน้าจนหาใดเปรียบ จนถึงน้ำตาสองหยดที่จินจีทิ้งไว้ก็ถูกจับภาพไว้ได้อย่างชัดเจน 𝙛𝒓𝓮𝒆𝔀𝒆𝙗𝓷𝒐𝙫𝒆𝙡.𝒄𝓸𝓶 จบ ชีวิตของจินจี ชัยชนะของฮังก์ หลูอ๋อฟงและสายฟ้าต่างก็แพ้เดิมพัน ฮงชนะ อย่างไรก็ดี ทั้งสามคนต่างครุ่นคิดอย่างลึกซึ้งเป็นเวลานาน แม้แต่ฮงผู้ชนะก็มองฉากจบของศพที่ถูกฝังด้วยฝุ่นอย่างจริงจัง “จินจีตายแล้ว” หลูอ๋อฟงกล่าวอย่างจริงจัง “ฮังก์ ยังต้องการชัยชนะอีก 178 ครั้งจึงจะกลับมามีชีวิต” ฮงและสายฟ้าเงียบงัน ในจักรวาล การไต่เต้าและต่อสู้เพื่อสถานะอันทรงพลังเป็นเรื่องยากลำบากจริง ๆ! หากอัจฉริยะคนหนึ่งประมาทในสถานการณ์ใดก็ตาม ย่อมนำไปสู่ความตายได้ และคนเก่งที่สุดของทั้งโลก…ก็มีเพียงพวกเขาสามคนเท่านั้น เมื่อมองดูฉากนี้ หลูอ๋อฟง ฮง และสายฟ้าแห่งฟ้าคำรามรู้สึกกดดันมหาศาล