บทที่ 358 — การแลกเปลี่ยนครั้งสุดท้าย แปลโดย Translation Nation บรรณาธิการ: Translation Nation “พวกคุณไม่ใช่หน่วยทหารห้าคนหรือไง?” กัปตันเบนดีหันไปมองกลุ่มของหลูเหอที่มีเพียงสี่คน เบนดีเป็นหนึ่งในนักรบระดับเอกภพเพียงสองคนภายในโลกใบเล็ก เขาจึงสามารถเข้าถึงข้อมูลรายละเอียดมากมาย “ใช่ แต่สมาชิกในหน่วยเราตายไปหนึ่งคน” หลูเหอถอนใจ “ถูกใครฆ่า?” เบนดีขมวดคิ้ว “ลูกน้องขององค์ชายองค์ที่เก้า” หลูเหอไม่ได้อารมณ์ดีนัก แม้ตีเหหนีเฮจะเป็นทาส แต่บนโลกไม่มีทาสเลย ดังนั้นหลูเหอจึงไม่ได้ใช้เขาเป็น “สินค้า” ในจิตใต้สำนึก แต่ปฏิบัติกับเขาเหมือนเป็นมือป้องกันตัว การตายของตีเหหนีเฮทําให้หลูเหอรู้สึกขอบคุณในความซื่อสัตย์ของเขา และในเวลาเดียวกันก็โกรธองค์ชายองค์ที่เก้า “องค์ชายองค์ที่เก้าเหรอ?” เบนดีสั่นหัว “งั้นเราก็ทำอะไรไม่ได้ ผู้คนตายด้วยมือลูกน้องของเขามากเหลือเกิน” “ข้าเข้าใจ” หลูเหอพยักหน้า “ถ้าพวกคุณรอดมาได้ ลอร์ดหมิงหยูคงจะยินดีมาก” เบนดียิ้ม “บอกไว้ก่อนนะ ข้าก็อยู่ใต้ลอร์ดหมิงหยูเหมือนกัน” “หรือ?” หลูเหอ ฮง และ ธันเดอร์กอด ต่างก็ตกตะลึง เมื่อกองกำลังของภูเขาสามขวานมีผู้นําหลายคนระดับเจ้าแคว้นและเจ้าแดน และ ‘หมิงหยู’ ก็ไม่ได้นับว่าเป็นยอดฝีมือ แต่กลับมีหนึ่งในนักรบระดับเอกภพที่ปรากฏตัวในกลุ่มภูเขาสามขวานอยู่ใต้บังคับบัญชาของหมิงหยู “งั้นกัปตันเบนดีก็อยู่ใต้ลอร์ดหมิงหยูเหมือนกัน” หลูเหอแสดงอาการยินดี “ฮ่า ๆ เมื่อเราออกจากโลกใบนี้แล้วกลับไปยังดาวซางหลาน พวกคุณมากับข้าก็ได้เพื่อไปพบลอร์ดหมิงหยูด้วยกัน” เบนดียิ้ม หากไม่ใช่เพราะมีผู้บังคับบัญชาคนเดียวกันคือ ‘ลอร์ดหมิงหยู’ เบนดีคงไม่มาพร้อมกราบทักกลุ่มของหลูเหอด้วยตนเอง “ย่อมดีครับ” หลูเหอยิ้มตอบ เบนดีจากไป ในฐานะผู้ใหญ่ของกลุ่มภูเขาสามขวาน เขายังมีธุระอีกมากที่ต้องจัดการ แม้จะดึกดื่นแล้ว แต่ก็ยังเห็นผู้คนสวมชุดรบและหมวกกันน็อกเดินเข้าสู่ปราสาทธันเดอร์ที่อยู่ตรงกลางอยู่เนือง ๆ หลูเหอ ฮง และ ธันเดอร์กอด มองไปที่ปราสาทธันเดอร์ตรงกลางจากไกล ๆ อยู่ท่ามกลางฝูงชน “พี่ใหญ่ พี่รอง พวกคุณจะแลกเปลี่ยนอะไร?” หลูเหอส่งเสียงผ่านพลังจิต “ปืนไรเฟิลราง D6 และคู่มือธันเดอร์” ธันเดอร์กอดตอบ “งั้นรับรอง” หลูเหอยิ้ม นี่คือความสุขของคนมั่งคั่ง: อยากได้อะไรก็ซื้อสิ่งนั้นมา “พี่ใหญ่ แล้วพี่ล่ะ?” หลูเหอหันไปมองฮง “ดูเหมือนของที่มีประโยชน์กับฉันจะไม่ค่อยมี หากมี ‘ผลไม้แห่งชีวิต’ เหลืออยู่ ช่วยซื้อมาหน่อย และถ้ายังมี ‘หัวใจดวงดาว’ เหลืออยู่ ก็ซื้อให้ฉันด้วย เท่านี้ก่อน” ฮงกล่าว “เข้าใจแล้ว” หลูเหอพยักหน้าแล้วยิ้ม “พี่ใหญ่ พี่รอง ข้าจะเอาเศษหินธันเดอร์ที่เหลือไปแลกกับสมบัติอย่างอื่น…… สมบัติเหล่านั้นก็แสดงสภาพของทรัพย์สมบัติมหาศาล เมื่อเราออกไปแล้ว เราจะเอาเงินมหาศาลจำนวนนั้นไปแลกกับสิ่งที่เราต้องการจริง ๆ” “ได้เลย” ฮงยิ้ม “น้องสาม ทำตามใจชอบเลย เพราะเจ้าคนเก็บหินพวกนี้มาได้คนเดียว” ธันเดอร์กอดขำแหย่ “พี่ใหญ่กับข้าก็แค่ฉวยโอกาสจากเจ้าเท่านั้นเอง” …… หลูเหอไม่ได้รีบแลกเปลี่ยนทันที เขาสังเกตการณ์เงียบ ๆ ก่อน ที่แท้จริงแล้วก็มีผู้คนเข้าปราสาทธันเดอร์อยู่ไม่น้อย แต่ 99% ของพวกเขาน่าจะเป็นเพียงตัวล่อเพื่อทำให้คนอื่นสับสนเท่านั้น คืนค่อย ๆ ผ่านไป และแสงรุ่งอรุณก็เริ่มสาดส่องในโลกใบเล็ก ลมเย็นพัดผ่านทุ่งราบ หลูเหอที่สวมชุดรบโลหะผสมพร้อมหมวกกันน็อกและมีดโลหะผสมติดหลังไว้ เหมือนนักผจญภัยเอกภพทั่วไป ก้าวตรงเข้าหาปราสาทธันเดอร์ “เขาไปปราสาทโบราณ” “เขาเป็นตัวล่อ หรือไปแลกเปลี่ยนของจริง ๆ?” “จะไปสนใจอะไรล่ะ ว่าเขาจะทำธุรกรรมจริงหรือไม่ รีบไปรายงานลอร์ดเดี๋ยวนี้ หัวหน้าหน่วยสี่คนไปที่ปราสาทโบราณ” “รับทราบ” นักผจญภัยที่เฝ้าระวังอยู่ใต้องค์ชายองค์ที่เก้ารีบรายงานข้อมูลนี้ทันที ทั้งนี้หลูเหอไม่รู้เรื่องนี้เลย แต่หากเขารู้ หลูเหอคงจะหัวเราะอย่างไม่ใส่ใจ เพราะในฐานะทหารของกองทัพภูเขาสามขวาน หลูเหอแทบไม่กลัวอะไรเลย ท่ามกลางสายตาของคนหมู่มากที่อยู่ในพันธมิตร หลูเหอเดินผ่านประตูปราสาท ปราสาทธันเดอร์ ห้องโบราณที่มืดครึ้มและเย็นฉ่ำ หลูเหอยืนเงียบ ๆ “ข้าต้องการทำธุรกรรม” หลูเหอร้องขึ้น “เดี๋ยวก่อนนะ หนุ่มน้อย” เสียงทุ้ม ๆ ก้องกังวานไปทั่วห้องโบราณ “ช่วงสองวันนี้มีคนมาทำธุรกรรมเยอะ ข้าค่อนข้างยุ่ง ขอจัดการกับคนนี้ก่อน” หลูเหอตกใจเมื่อได้ยินเช่นนั้น: “เอไอที่ยังมีชีวิตกำลังยุ่งกับคนอื่นอยู่เหรอ?” “บ้าชิบ!” บาบาตะตะโกน “เกิดอะไรขึ้น?” หลูเหอถาม “เอไอที่มีชีวิตตัวนี้มันนิสัยพิลึกและชั่วร้ายจริง ๆ” บาบาตะโกรธ “แม้จะมีคนของพันธมิตรเข้าปราสาทมากมาย แต่ก็ยังเข้าไปทีละคนไม่กี่นาที และนั่นคือตอนที่มีคนเข้าเยอะ! คิดดูสิ ถ้าเอไอที่มีชีวิตนั้นบอกเจ้าตรง ๆ ว่า… คนที่อยู่ก่อนหน้าเจ้า กำลังทำธุรกรรมอยู่จริง ๆ?” หลูเหอตกตะลึง “จินตนาการดูสิ ถ้าเจ้ามีอำนาจและเป็นผู้นําของกองทัพใหญ่ เจ้าจะทำอย่างไร?” บาบาตะถาม “ข้าจะจัดคนให้ดูเขา หลังจากที่เขาออกจากเขตของพันธมิตร ข้าจะลงมือ” ดวงตาของหลูเหอเต็มไปด้วยความตกตะลึง เข้าใจแล้ว เข้าใจจริง ๆ! “ใช่เลย เอไอที่มีชีวิตตัวนี้มันชั่วร้ายจริง ๆ ในฐานะเอไอที่มีชีวิต มันจะคาดการณ์ผลลัพธ์ของทุกถ้อยคำที่มันพูดไม่ได้งั้นเหรอ? ความสามารถในการคอมพิวเตอร์ของมันเหนือชั้น มันคงไม่ทำผิดพลาดโง่ ๆ แบบนี้ นั่นแปลว่า…… มันทำไปโดยเจตนา!” “มีเหตุผลเดียวที่มันทำแบบนี้ คืออยากให้พวกเจ้าสังหารกันเอง!” “เอไอที่มีชีวิตตัวนี้ชั่วร้ายเหลือเกิน” บาบาตะโกรธมาก หลูเหอก็โกรธเล็กน้อย หากการเดานี้ถูกต้อง เอไอที่มีชีวิตในปราสาทโบราณนี้อาจจะเป็นสาเหตุที่องค์ชายองค์ที่เก้าบรอลินสั่งให้คนไล่ตามพวกเขา มิฉะนั้นแล้ว ไม่มีเหตุผลอื่น… ที่ทําไมองค์ชายใหญ่เพียงคนเดียวถึงเลือกไล่ตามเฉพาะกลุ่มของหลูเหอแต่ไม่สนใจกลุ่มอื่น! เสียงฝีเท้าดังมาจากทางเดิน คนแก่หน้าตาอ้วน ใส่เคราแพะสีขาวยิ้มแย้มขณะเดินเข้ามา มีแสงสว่างจาง ๆ ห่อหุ้มร่างกาย หากสังเกตดีจะพบ… ว่าคนแก่หนวดขาวคนนี้ไม่ใช่มนุษย์จริง ๆ แต่เป็นสิ่งมีชีวิตที่ประกอบขึ้นจากพลังงาน “ลอร์ดอู่” แม้หลูเหอจะโกรธอยู่ในใจ แต่ภายนอกยังคงแสดงกิริยาสุภาพ การต่อสู้กับเอไอที่มีชีวิตและวิปริตที่เหงาอยู่นับหมื่นปีเป็นเรื่องที่โง่เขลา “เฮ้ เด็กน้อย นี่เราเจอกันเป็นครั้งที่สองแล้วใช่ไหม?” คนแก่หนวดขาวยิ้ม “ดูเหมือนการเก็บเกี่ยวของเจ้าจะไปได้สวย เล่าให้ข้าฟังซิ ว่าอยากแลกเปลี่ยนเป็นอะไร?” “ผลไม้แห่งชีวิตหนึ่งลูก” หลูเหอตอบ “เจ้าเพิ่งแลกเปลี่ยนผลไม้แห่งชีวิตไปเมื่อก่อน และยังอยากได้อีก?” คนแก่หนวดขาวมองหลูเหอด้วยความประหลาดใจ “ครับ” หลูเหอยักหน้า “ไม่มีเหลือ ไม่มีเลย” คนแก่หนวดขาวสั่นหัวตอบ “ผลไม้แห่งชีวิตที่ข้ามีหมดเกลี้ยงแล้ว ไม่เหลือแม้แต่ลูกเดียว” “ไม่เหลือแม้แต่ลูกเดียวหรือ?” หลูเหอแข็งตัว ใช่ หินธันเดอร์แทนทรัพย์สิน แต่นั่นไม่ได้หมายความว่า ‘หินธันเดอร์’ จะให้ทรัพย์สินที่เจ้าต้องการได้เสมอไป เพราะสมบัติในที่นี้มีจำนวนจำกัด! เหมือนแม้องค์ชายองค์ที่เก้าบรอลินจะได้หินธันเดอร์มาเป็นกองภายหลัง เขาจะไม่มีวันได้รหัสผ่านลำดับที่สามของลูกแก้วคริสตัลแห่งมรดกเลย “งั้นข้าจะแลกเปลี่ยนเป็นหัวใจดวงดาว” หลูเหอพูด “ไม่มีเหลือเช่นกัน” คนแก่หนวดขาวสั่นหัว “อะไรนะ? ไม่มีเลย? งั้น…… อย่างน้อยก็ต้องมีปืนไรเฟิลราง D6 เหลืออยู่บ้างใช่ไหม?” หลูเหอจ้องหน้าคนแก่หนวดขาว ปืนไรเฟิลราง D6 ไม่ได้มีประโยชน์อะไรมากนักสำหรับเจ้าแคว้นและเจ้าแดน ดังนั้นโอกาสที่จะมีคนแลกเปลี่ยนจึงค่อนข้างต่ำ และยิ่งไปกว่านั้นยังมีปืนไรเฟิลราง D6 ทั้งหมดสามกระบอกอยู่ “ไม่มีเหลือเช่นกัน” คนแก่หนวดขาวสั่นหัว “วันแรกทีเดียว มีคนแลกเปลี่ยนปืนไรเฟิลราง D6 ทั้งสามกระบอกนี้ในครั้งเดียว” “อื้อ——” หลูเหอหายใจเข้าลึก ๆ ไม่มีอย่างนี้ ไม่มีอย่างนั้น ไม่มีอะไรเลย “ลอร์ดอู่ ยังมีสมบัติอะไรเหลืออยู่บ้าง?” หลูเหอมองหน้าคนแก่หนวดขาว “ยังเหลือสมบัติอีก 63 ชิ้น” คนแก่หนวดขาวยิ้มมองหลูเหอ “ดูเจ้าซิ ข้าจะไม่เสียเวลาของเจ้าเปล่าๆ” พูดจบเขาก็ส่ายหน้า ชั่วพริบตาเดียวแสงพลังงานก็พุ่งรวมตัวกันล้อมรอบเขาและกลายเป็นจอแสดงผล ภายในจอมีรายการสมบัติที่ระบุชัดเจนว่าเหลือสมบัติแต่ละประเภทอยู่เท่าใด เลขที่ 1 บัญชีธนาคารของทั้งหมดคำสอนมรดกลูกแก้วคริสตัล (สามบัญชี) คงเหลือ: ไม่มี เลขที่ 2 บัญชีธนาคารของอาจารย์ใหญ่ คงเหลือ: ไม่มี เลขที่ 3 ยาเปลี่ยนร่างเลือดระดับเจ้าแดน (หนึ่งส่วน) …… เลขที่ 18 ชุดคู่มือธันเดอร์ (หกเล่มต่อชุด) คงเหลือ: ห้าชุด …… เลขที่ 68 อาวุธพลังงานพันธุกรรมระดับ 5 ‘ไฟวีล’ คงเหลือ: ไม่มี หลูเหอมองรายการนี้แล้วหายใจเข้าลึก ๆ บริสุทธิ์ ไม่มี ไม่มี ไม่มี ไม่มี ไม่มี ไม่มี! รายการ “ไม่มี” ยาวเหยียดทําให้ใจหนาวเย็น “เด็กน้อย จะเอาอะไร?” คนแก่หนวดขาวยิ้มมองหลูเหอ ทว่า หลูเหอกลับต้องประสบกับความยากลำบากในการเลือก ควรจะเลือกอันไหนดี? “หลูเหอ ยังมัวสับสนอะไรอยู่นัก? โง่จริงๆ!” เสียงของบาบาตะดังขึ้นในความคิดของเขา “เจ้าอยากได้หัวใจดวงดาว? ที่นี่ไม่มี แต่มีในเอกภพ!” “เจ้าอยากได้ผลไม้แห่งชีวิต? มันมีในเอกภพเช่นกัน!” “ตราบใดที่เจ้ามีทรัพย์สมบัติมากพอและมีความสัมพันธ์ที่เหมาะสม เจ้าก็สามารถซื้อมันได้ ดังนั้น…… ไม่จำเป็นต้องสับสนหรอก สิ่งที่เจ้าต้องทำคือแลกเปลี่ยนเฉพาะสิ่งที่มีมูลค่ามากกว่าจากรายการนี้ สมบัติเหล่านี้แสดงสภาพของทรัพย์สมบัติมหาศาล ทำไมไม่ซื้อสิ่งที่เจ้าต้องการในเอกภพในภายหลังล่ะ?” บาบาตะกล่าว หลูเหอยิ้ม ความคิดที่เรียบง่ายเช่นนี้ แต่ความคิดของเขากลับถูกจำกัดอยู่กับรายการข้างหน้า “อันที่มีมูลค่ามากกว่า ซื้อของพวกนี้” บาบาตะบอกหลูเหอผ่านการสื่อสารทางความคิดว่าควรซื้ออะไรบ้าง “อันนั้น และอันนั้น” “และอันที่เหล่านั้น ข้าต้องการทั้งหมด” หลูเหอมั่งคั่ง คนแก่หนวดขาวตกตะลึง เพราะผู้ที่มีหินธันเดอร์จำนวนมากมักจะซื้อสิ่งที่ตนตั้งแต่แรก ส่วนผู้ที่มาแลกเปลี่ยนในตอนท้าย… มักจะมีหินธันเดอร์ไม่มาก แต่หลูเหอกลับต้องการซื้อสินค้าจำนวนมากในครั้งเดียว จำนวนหินธันเดอร์ที่ต้องใช้จึงน่าตกใจ “รวมแล้วทั้งหมด 9.02 ล้านหินธันเดอร์” คนแก่หนวดขาวจ้องหลูเหอ