บทที่ 373: ฉู่เฟิงและไป๋กาหลั่ว ผู้แปล: Translation Nation บรรณาธิการ: Translation Nation “ตระกูลนู่่ลานซาน?” ฉู่เฟิงยิ้ม “ข้ารอคอยพวกเขามานานเกินไปแล้ว” สองปีแปดเดือนก่อน พวกเขาได้ทราบแล้วว่าตระกูลนู่่ลานซานกำลังผ่านรูมไฮเวย์ มุ่งหน้ามายังโลก! ด้วยเวลาอันมากมาย ฉู่เฟิงได้เตรียมการอย่างเต็มที่ “เต็มเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ!” เสียงเย้ยหยันของบาบาต้าดังก้องภายในยานจักรวาล “ใช่แล้ว ฉู่เฟิง ถึงเวลาที่เราต้องกลับสู่โลกแล้ว” “ไม่เร่งรีบ” ฉู่เฟิงส่ายหน้า “ตอนนี้สัตว์ร้ายเขาสีทองกำลังฝึกฝน เทพีแห่งโลกอยู่ ไม่อาจหยุดยั้งได้ในเวลานี้ ขอให้รอสักพัก ข้าจะใช้โอกาสนี้ไปฝึกฝนเล็กน้อยในสนามรบแห่งโรงฆ่าสัตว์ มันพักหนึ่งแล้วนับตั้งแต่ข้าไปที่นั่น” “สนามรบแห่งโรงฆ่าสัตว์? ไม่มีความท้าทายใดๆ สำหรับเจ้าที่นั่น” “เมื่อต่อสู้กับฝ่ายระดับสูงกว่า ย่อมต้องมีความท้าทายบ้าง” ฉู่เฟิงยิ้ม นั่งขัดสมาธิและคลายตา จิตสำนึกของเขาเข้าสู่เครือข่ายจักรวาลเสมือน เครือข่ายจักรวาลเสมือน เกาะภูเขามังกรดำ ภายในหนึ่งในสนามรบของโรงฆ่าสัตว์ ที่นั่นเป็นทะเลทรายอันไม่มีที่สิ้นสุด ในทะเลทรายนั้นยืนชายสองคน คนหนึ่งมีเกล็ดสีเขียวบนใบหน้า มีเขาเดี่ยวบนหน้าผาก และมีมีดรบที่ไขว้กันอยู่บนหลัง จ้องมองฝ่ายตรงข้ามด้วยความเย็นชา ฝ่ายตรงข้ามของเขาคือผู้ที่สวมเสื้อคลุมรบสีขาว มีผมสีเงินและตาสีเงิน เป็นชายหนุ่มรูปงาม “หนึ่งร้อยดาบ?” ชายผมสีเงินหัวเราะ “เจ้ากล้าเอาชีวิตไปสู้กับผู้ที่ระดับสูงกว่าจริงๆ ข้าจะให้เจ้ารู้…ความแตกต่างระหว่างระดับจักรวาล 8 และ 9!” “ฮึ” ชายที่มีเกล็ดสีเขียวสกัดฟัน ทำให้ฉายาของชายผมสีเงินเปลี่ยนไป กัมปนาท! กัมปนาท! ชายที่มีเกล็ดสีเขียวและชายผมสีเงินกลายเป็นเส้นแสงพร้อมกันและปะทะกัน …… ภายในห้องพักเงียบสงบแห่งหนึ่งในโรงฆ่าสัตว์ นู่่ลานซานที่สวมชุดรบสีเขียวเข้มกำลังคุยกับผู้หนึ่งที่สวมเสื้อคลุมสีเทายาว มีจอภาพลอยตัวอยู่เบื้องหน้าและกำลังแสดงภาพการต่อสู้ระหว่างชายที่มีเกล็ดสีเขียวกับชายผมสีเงิน “พลังของไป๋กาหลั่วเพิ่มขึ้นมากจากเมื่อก่อน” ชายที่สวมเสื้อคลุมสีเทาพูดชม สายตาของเขาเรียวยาว แย้มยิ้มพูด “พรสวรรค์ ความมุ่งมั่น และความเข้าใจอันลึกซึ้งของไป๋กาหลั่วคือสูงสุดและดีที่สุดในบรรดาศิษย์ทั้งหมดของข้า” นู่่ลานซานกล่าวด้วยความภาคภูมิใจ “แม้ข้าจะมีสมญานามขวานรบ แต่ครั้งเมื่อข้าอยู่ระดับจักรวาล 8 ข้าคงไม่มีพละกำลังเท่ากับเขาในตอนนี้” “การประเมินสูงเช่นนี้เหรอ?” ชายเสื้อคลุมสีเทาพูดอย่างตกตะลึง “งั้นท่านคิดว่าเขาจะชนะการต่อสู้ครั้งนี้ได้ไหม?” “เขาจะชนะ!” นู่่ลานซานพยักหน้า “ฝ่ายตรงข้ามของเขาคือระดับจักรวาล 9” ชายเสื้อคลุมสีเทากล่าว “รอดูสิ!” นู่่ลานซานกล่าวด้วยความมั่นใจ บนจอภาพ ไป๋กาหลั่วที่มีเกล็ดสีเขียวทั่วทั้งใบหน้ากำลังต่อสู้กับฝ่ายตรงข้ามอย่างดุเดือดเกินบรรยาย ลมสีเขียวแรงกล้าพุ่งพล่าน โดยรอบ ไป๋กาหลั่วเป็นเสมือนบุตรแห่งสายลม ทั้งกายกลายเป็นขื่นหมุนไม่หยุด มีดในมือกลายเป็นประกายแสงฟันเฉือนชายผมสีเงิน ชายผมสีเงินมีท่วงท่างามสง่างาม แสงสีขาวห่อหุ้มกาย ทั้งกายเปรียบเสมือนดวงอาทิตย์ เขาบังคับอาวุธวิญญาณเส้นด้ายพันรอบตัวไป๋กาหลั่วอย่างไม่หยุดหย่อน “สิบดาบ!” ชายที่มีเกล็ดสีเขียวสีหน้าโหดร้ายเปล่งเสียงออกมา มีดทั้งหลายกลายเป็นแสงสิบเส้นทันที! “ห้าสิบดาบ!” ตะโกนขึ้นอีกครั้ง ประกายแสงมีดสีหิมะขาวทวีคูณมากขึ้นอีก ประกายแสงจากมีดดูราวกับกลีบดอกบัวที่บานสะพรั่ง มีดทุกเล่มและเงาสะท้อนเปรียบเสมือนกลีบดอกบัว ซ่า… อาวุธเส้นด้ายเต้นระบำไปมาโดยรอบ โจมตีไป๋กาหลั่วครั้งแล้วครั้งเล่า “หนึ่งร้อยดาบ!!!” ไป๋กาหลั่วตะโกน “กัมปนาท…” แสงประกายมีดที่เจิดจ้าอย่างยิ่งก่อตัวขึ้นทันที ราวกับคลื่นสึนามิ คลื่นที่ก่อตัวจากเงาสะท้อนและประกายแสงของหนึ่งร้อยดาบ พุ่งเข้าหุ้มหุ้มชายผมสีเงินในทันที ในดวงตามีแววตกตะลึงและหวาดกลัว เขาไม่อาจเชื่อในสิ่งที่เกิดขึ้น และด้วยเสียงครืน อวัยวะทั้งหมดของเขาพังทลาย ไป๋กาหลั่วชายผู้มีเกล็ดสีเขียวเต็มหน้าสกัดฟันและหายตัวไปจากสนามรบ …… “งดงามจริงๆ!” ชายเสื้อคลุมสีเงินยาวเผยสีหน้ายินดีและตะโกนด้วยความปลาบปลื้ม “เจ้าคิดว่าเป็นเช่นไร ข้ามิได้กล่าวเกินจริงใช่หรือไม่” นู่่ลานซานยิ้ม “แท้จริงแล้วงดงามจริงๆ ศิษย์ของท่านทรงพลังเหลือเกิน” สีหน้าของชายผู้นั้นแดงเรื่อเพราะความตื่นเต้น “ทั้งฝีมือมีดและขุนพลังลม ทั้งสองได้หลอมรวมอย่างสมบูรณ์แบบ นอกจากนั้นความเร็วของมือยังเร็วขึ้นตามกาลเวลา ยิ่งช้าหรือยิ่งสายเท่าไร การโจมตีก็ยิ่งรุนแรงขึ้นเท่านั้น สุดท้ายก็กดขี่และทำลายระดับจักรวาล 9 ได้อย่างราบคาบ!” “ถูกต้อง” นู่่ลานซานพยักหน้า “จุดแข็งของไป๋กาหลั่วคือ เมื่อเขาใช้เทคนิคนี้และยิ่งเวลาผ่านไป ก็จะยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ! ทว่าจุดอ่อนของเขาชัดเจนมาก…ในช่วงเวลาที่ต้องใช้เพื่อให้ถึงขีดสุดของพลัง พลังในช่วงนั้นยังไม่อาจเรียกได้ว่าแข็งแกร่ง หากฝ่ายตรงข้ามคว้าโอกาสนั้น ก็มีโอกาสสูงที่จะเอาชนะเขาได้!” “หึหึ อย่าพูดจาเผ็ดร้อนนัก! ศิษย์ของท่านใช้มีดสองเล่มหมุนวนอย่างไม่หยุดยั้ง และด้วยขุนพลังลมและความคล่องตัว…ยากเหลือเกินที่จะจู่โจมเขาในช่วงต้น และเพียงเมื่อใช้เทคนิคมือดาบออกมา ก็จบเกม” ชายเสื้อคลุมสีเทาหัวเราะ “ไม่เลว ไม่เลวเอาซะเลย” “เขาจะผ่านได้ไหม?” นู่่ลานซานมองไปที่เขา “ไม่มีปัญหา! ข้าจะส่งภาพนี้ให้เจ้านายเมื่อกลับไป ข้าเชื่อ…การวางให้ไป๋กาหลั่วเป็นหนึ่งในหัวหน้าพิเศษของสหพันร้อยเสือ ไม่ควรเป็นปัญหาใดๆ” ชายเสื้อคลุมสีเทายิ้ม รอยยิ้มของนู่่ลานซานก็ลึกขึ้น พักหนึ่ง ในห้องเหลือแต่นู่่ลานซาน “ปัง! ปัง! ปัง!” มีเสียงเคาะประตู “เชิญเข้ามา” นู่่ลานซานตะโกน ประตูเปิด ออกมาเป็นไป๋กาหลั่วในชุดเสื้อคลุมสีดำและเต๋อเหวินที่มีใบหูแหลมคม เดินเข้ามา “อาจารย์ (ท่านผู้สอน)” เต๋อเหวินและไป๋กาหลั่วคำนับอย่างเคารพ “อื้ม” นู่่ลานซานเงยหน้ามองคนทั้งสองที่อยู่เบื้องหน้า ไป๋กาหลั่วในชุดเสื้อคลุมสีดำและใบหน้าที่เต็มไปด้วยเกล็ดสีเขียวทำให้ดูเย็นชา แต่นู่่ลานซานกลับรู้สึกชอบใจยิ่งขึ้นเมื่อมอง “ไป๋กาหลั่ว ข้าเพิ่งตกลงกับสหพันร้อยเสือเพื่อวางเจ้าเป็นหัวหน้าพิเศษเพื่อให้เจ้าเติบโต” “ขอบคุณอาจารย์” ไป๋กาหลั่วคำนับเล็กน้อย “ดี” นู่่ลานซานหันไปมองเต๋อเหวิน “เต๋อเหวิน พวกเจ้ากำลังจะถึงโลกในไม่ช้า” “อาจารย์ บัดนี้เราใกล้จะถึงโลกแล้ว ข้าประเมินว่าจะถึงภายใน 3 วัน” ในดวงตาของเต๋อเหวินมีประกายแห่งความหวัง หลังจากการเดินทางมานานสองปีแปดเดือน เขาก็กระวนกระวายอย่างเป็นธรรมชาติ “ดีเลิศ” นู่่ลานซานตื่นเต้น “ไป๋กาหลั่ว” นู่่ลานซานมองไปที่เขา “อาจารย์” ไป๋กาหลั่วทูลตอบอย่างเคารพ “จงจำไว้ เป้าหมายแรกของการเข้าสู่โลก…จงยึดยานอัตโนมัตินั้น! อย่ากระตุ้นหรือรบกวนกองทัพของโลก และแม้แต่ฉู่เฟิงผู้นั้น จงยึดยานลำนั้นก่อน! นั่นคือสิ่งที่สำคัญที่สุด!” นัยน์ตาของนู่่ลานซานจริงจัง “เมื่อเจ้ายึดยานได้แล้ว หากได้โอกาส ก็จงกำจัดฉู่เฟิงเสีย” “เชิญตามสบาย!” ไป๋กาหลั่วและเต๋อเหวินทูลตอบอย่างเคารพ “ไปเถอะ ข้าจะคอยรอข่าวดีจากเจ้า” นู่่ลานซานยิ้ม ไป๋กาหลั่วและเต๋อเหวินจากไปในทันที พร้อมกันเมื่อไป๋กาหลั่วเพิ่งจบการต่อสู้ ภายในสนามรบแห่งโรงฆ่าสัตว์ “แตก!” ฉู่เฟิงมองดูฝ่ายตรงข้าม ปลาดาบทองคำโค้งงออันงดงามชวนให้เคลิบเคลิ้ม ปลาดาบทองคำทะลุหน้าฝ่ายตรงข้ามแล้ว คลุ้มคลั่ง ชัยชนะ! “แตก!” คลุมตัวด้วยขุนพลังทองคำ ปลาดาบทองคำตื่นเต้นอย่างยิ่ง กระโดดโลดเต้น เขย่าและโบกหาง ทันทีก่อให้เกิดโค้งงออันงดงาม แทงทะลุเกราะป้องกันที่ดูไร้จุดอ่อนได้อย่างง่ายดาย ทะลุเข้าผากของฝ่ายตรงข้าม คลุ้มคลั่ง ชัยชนะ! “แตก!” “แตก!” “แตก!” …… ชื่อเสียงของคลุ้มคลั่งแพร่หลายไปทั่วโรงฆ่าสัตว์เกาะภูเขามังกรดำ “คลุ้มคลั่ง คือนักรบระดับเก้าดาวผู้ทรงพลัง ต่อสู้กับฝ่ายระดับสูงกว่าในทุกครั้ง! ครั้งก่อนเขาเป็นเพียงผู้อ่านวิญญาณระดับดาว 6 แต่เขาสามารถเคลียร์และกวาดล้างทุกสิ่งในระดับของตนได้ เมื่อเขาก้าวเข้าสู่ระดับดาว 7 เขาก็ไต่เต้าถึงเกรดดาว 9 อย่างรวดเร็วและไม่มีใครเทียบได้ในระดับเดียวกัน แม้แต่เมื่อต่อสู้กับฝ่ายระดับสูงกว่า เขาก็มีโอกาสชนะถึง 99% น่าพรั่นพรึงสักเพียงไร! ภายในมณฑลดาวมังกรดำ มีอำนาจหลายกลุ่มได้ให้ความสนใจต่ออัจฉริยะคนนี้แล้ว! ไม่ว่าจะเป็นพวกเลวิอาธาน 4 องค์ หรือดินแดนศักดิ์สิทธิ์ 2 แห่ง ต่างก็ยื่นคำเชิญและมือเข้าหาอัจฉริยะผู้ไร้เทียมทานคนนี้ทั้งนั้น…” ทว่าอัจฉริยะที่ชื่อว่าคลุ้มคลั่งไม่ได้ใส่ใจพวกเขาเลย “จบแล้ว ข้าจะเลิกที่นี่” ฉู่เฟิงยิ้มและหายตัวไปจากสนามรบ ดาวอังคาร ภายในยาน นั่งขัดสมาธิ ฉู่เฟิงลืมตา “โรงฆ่าสัตว์ในมณฑลดาวมังกรดำ ไม่มีความท้าทายใดๆ เลย” ฉู่เฟิงกล่าว “เจ้าภาคภูมิใจในสิ่งใด? เจ้าใช้สัตว์ร้ายเขาสีทองพร้อมด้วยขุนพลัง 4 ชั้นและความเข้าใจกฎแห่งจักรวาลทองคำ เจ้าต้องรู้…แม้แต่ในการต่อสู้ระดับจักรวาลของสำนักขวานมหึมา หากผู้ใดเริ่มเข้าใจกฎแห่งจักรวาล ก็จะเป็นชัยชนะในทันที!” “เจ้าเข้าใจกฎแห่งจักรวาลและมีขุนพลัง 4 ชั้น!” “และสิ่งที่สำคัญที่สุดคือระดับความตื่นรู้ของเจ้าไกลเกินกว่าผู้ที่อยู่ในระดับเดียวกัน เพราะความตื่นรู้ของเจ้าคือของสัตว์ร้ายเขาสีทอง” “ขุนพลัง กฎแห่งจักรวาล ระดับความตื่นรู้ ทั้งหมดแข็งแกร่งเหลือเกิน อะไรเล่าที่แปลกประหลาดที่จะไร้เทียมทานในระดับเดียวกันในมณฑลดาวมังกรดำ?” “หากเจ้าต้องการแข่งขัน จงแข่งขันกับเหล่าอัจฉริยะทั้งปวงของจักรวรรดิกันหวู แข่งขันกับเหล่าอัจฉริยะทั้งปวงของจักรวาล!” บาบาต้าไม่อาจทนกับตอนที่ฉู่เฟิงเย่อหยิ่งได้ จึงกระโดดเข้าไปลดหน้าเขาทีละครั้ง ฉู่เฟิงยิ้มกว้าง รีบบินออกจากยานจักรวาลและลงจอดบนพื้นผิวดาวอังคาร “กัมปนาท…” ในระยะไกลมีสัตว์ร้ายมหึมาที่ยากจะเห็นจุดสิ้นสุด คลุมเกล็ดสีดำ กำลังทะยานออกมาจากดิน! ตาของมันเย็นชาและโหดร้าย แววตาส่องประกายสีทองขณะมองไปที่ฉู่เฟิง และต่อมาสัตว์ร้ายแห่งอวกาศนั้นก็หายตัวและเข้าสู่โลกภายในของฉู่เฟิง “เทพีแห่งโลก ฝึกฝนยากจริงๆ!” “แต่โชคดีที่จากโลกในโลก โลกภายใน ข้าได้รับความมั่งคั่งอย่างน่าตกใจและสามารถซื้อวัสดุมีค่าเหล่านี้ได้ทั้งหมด ไม่น่าแปลกใจที่สัตว์ร้ายเขาสีทองจำนวนมากสามารถฝึกฝนได้เพียงระดับแรกเท่านั้นด้วยอายุขัยทั้งหมดของพวกมัน” ฉู่เฟิงถอนหายใจและส่ายศีรษะก่อนรีบบินกลับเข้ายานอย่างรวดเร็ว กัมปนาท… ยานจักรวาลทะยานขึ้นและออกจากดาวอังคารมุ่งหน้าสู่โลก