บทที่ 378: ยานยนต์เอทอม ผู้แปล: แทรนสเลชั่น เนชั่น บรรณาธิการ: แทรนสเลชั่น เนชั่น “เดอเหวินกับไป๋กาลุยโอ ทำไมจึงไม่มีรายงานกลับมาตั้งนานแล้ว?” ภายในจักรวาลเสมือน บนเกาะภูเขามังกรดำ ภายในห้องรับรองของวิลลาหรูหรา สวมเสื้อคลุมยาว ฉู่หน่อลานขมวดคิ้ว ตากระพริบสีแดงแล้วจ้องหน้าจอ หนักแน่นดุดันกล่าวว่า “ติดต่อพวกเขาอีกครั้งเดียว” “ได้ครับ อาจารย์” ปัญญาประดิษฐ์ขนาดกำปั้นบนบ่าฉู่หน่อลานตะโกนดังและชัดเจน ดู…ดู…ดู… “ไม่ถูกต้อง” “มีอะไรบางอย่างเกิดขึ้น” “ข้ากำลังพยายามติดต่อ พวกเขาไม่น่าจะกล้าไม่รับสายเชิญของข้า” สายตาของฉู่หน่อลานเต็มไปด้วยความตกใจและหวาดกลัว “ตราบใดที่…” “เป็นไปไม่ได้ ด้วยพลังของไป๋กาลุยโอ ทั้งคู่ไม่น่าจะเจอกับปัญหาใด ๆ เลย” ฉู่หน่อลานสั่นศีรษะ “เด็ดขาด!” คอยอยู่ในจักรวาลเสมือน รอข่าวคราวใด ๆ จากเดอเหวินหรือไป๋กาลุยโอ ฉู่หน่อลานเริ่มสงสัยว่าคงมีเหตุการณ์บางอย่างเกิดขึ้น แต่เขามีความมั่นใจมากเกินไปในศิษย์เอกไป๋กาลุยโอของตนเอง ต่อโลกซึ่งอยู่ในระดับเรียบง่าย เขาไม่น่าจะเจอกับปัญหาใด ๆ เลย นาทีและวินาทีเคลื่อนผ่าน 5 นาที 10 นาที ครึ่งชั่วโมง… 1 ชั่วโมง 2 ชั่วโมง… สีหน้าของฉู่หน่อลานทรามลงเรื่อย ๆ เขาหยุดความหวังไว้ตอนแรก แต่หลังจากผ่านไป 2 ชั่วโมงแล้ว ยังไม่ได้รับข่าวคราวจากศิษย์ สิ่งที่เกิดขึ้นก็ชัดเจนแล้ว… “อา!” ฉู่หน่อลานคำรามจากลึก ๆ ในลำคอ มือตบกระแทกอย่างรุนแรง กระแทกแก้วเหล้าบนโต๊ะข้างหน้าให้กระเด็นไป หม้อและจานลอยกระจายไปทั่ว กระแทกเข้ากับผนังหรือเครื่องประดับ รอบข้าง หรือบนเก้าอี้ พังแตกเสียงดังระงมทั่ว “ลั่วฟง” สายตาของฉู่หน่อลานเย็นชา เขากัดฟันแน่น บีบคำสองคำออกมาจากภายใน “เจ้าโหดร้ายจริง!” “ที่สามารถเอาเอาจอมเวทย์ระดับ 9 ของจักรวาลหรือแม้แต่เจ้าของที่ดินมาช่วยเจ้าได้” สายตาของฉู่หน่อลานเย็นชา เขายกกำปั้นแน่น นิ้วกดจ้ำเบี้ยเข้าไปที่ฝ่ามือ การสูญเสียนี้น่าโศกเศร้า! หนึ่ง เขาเสียสมาชิกสำคัญสองคนของครอบครัวคือเดอเหวินและไป๋กาลุยโอ สอง เขารู้อย่างชัดเจนว่าถ้าคู่ต่อสู้สามารถจัดการกับไป๋กาลุยโอได้อย่างง่ายดาย แล้วเขาฉู่หน่อลานจะไม่มีความหวังใด ๆ ในการครอบครองสมบัติของโลกอีกต่อไป “ที่จะสามารถจัดการกับไป๋กาลุยโอได้ คู่ต่อสู้จะต้องมีพลังอย่างน้อยระดับ 9 ของจักรวาล และระดับ 9 ของจักรวาล…ก็สามารถพรากยานยนต์นั่นไปได้อย่างเต็มที่” ฉู่หน่อลานตรึกตรองด้วยความโกรธ “แม้ข้าจะใช้เวลาถึง 3 ปีเพื่อไปถึงโลก ก็คงจะเป็นการเสียเวลาเปล่าเท่านั้น! อีกอย่างหนึ่งบนโลก ยังมีสิ่งนั้น…” ระบบสุริยะ ดาวอังคาร ขณะที่ฉู่หน่อลานกำลังคิดว่าไป๋กาลุยโอจะถูกฆ่าตาย มัดฟันกรอด้วยความโกรธ… “อย่าขัดขืน” เสียงก้องครืนก้องไปทั่วทราย ร่างที่ใหญ่โตของอสูรเขาเหลืองทองนอนราบอยู่ ศีรษะสูงและใหญ่ดุจภูเขา มองลงมาที่ไป๋กาลุยโอผู้ตัวเล็ก “ครับ” ไป๋กาลุยโอยืนอย่างเคารพ อสูรเขาเหลืองทองเริ่มปล่อยตราเป็นทาสแห่งจิตวิญญาณของดาวยุนโม ค่อย ๆ มีของเหลวใสแทบไม่มีสีคล้ายหยดน้ำไหลออกมาจากตาซ้ายของอสูร พุ่งลงมาอย่างรวดเร็ว หยดผลึกนี้ถ้าสังเกตอย่างละเอียดจะเห็นรอยพิมพ์ที่ซับซ้อนลอยอยู่ในศูนย์กลางของหยด! “ฉี่!” หยดน้ำเข้าสู่หน้าผากของไป๋กาลุยโอ มันซึมเข้าไปและเข้าสู่จิตสำนึกของไป๋กาลุยโออย่างลึกซึ้ง ภายในจิตสำนึก นี่คือกาแล็กซีขนาดย่อมอันกว้างใหญ่ คือที่ประทับของจิตวิญญาณของไป๋กาลุยโอ กาแล็กซีย่อมนี้หมุนเวียนอย่างต่อเนื่อง และ 8 แขนของกาแล็กซีก็วนเป็นเกลียวคล้ายกัน หยดน้ำปรากฏขึ้นทันทีและเข้าสู่กาแล็กซีทันที แสงระยิบระยับสีเงินโปร่งแสงพุ่งเข้าไปและซึมซาบเข้าไปอย่างรวดเร็ว ทุกอย่างเกิดขึ้นตามธรรมชาติ …… หลังจากราวครึ่งชั่วโมง ยืนอยู่ในถิ่นทุรกันดาร ไป๋กาลุยโอเปิดตาขึ้นและมองดูอสูรเขาเหลืองทอง สายตามีแววแห่งความเลื่อมใสและเคารพบูชาจากภายในจิตวิญญาณ “อาจารย์” ไป๋กาลุยโอคุกเข้าแสดงความเคารพ ในสายตาของอสูรเขาเหลืองทองก็มืดลงเล็กน้อย การใช้ตราเป็นทาสแห่งจิตวิญญาณนั้นเสมือนตัดชิ้นส่วนเล็ก ๆ ของจิตวิญญาณตนเอง ความเสียหายมหาศาล กัม! อสูรเขาเหลืองทองหายไปและปรากฏเป็นลั่วฟง “ตราเป็นทาสแห่งจิตวิญญาณช่างลี้ลับจริง” ลั่วฟงมองดูไป๋กาลุยโอผู้อยู่ต่อหน้าจากตระกูลดาบ ชัดเจนว่าความเลื่อมใสที่อยู่ลึกซึ้งในจิตวิญญาณเกือบราวกับกำลังมองดูกษัตริย์ของตน “ที่อาจารย์สามารถสร้างตราเป็นทาสแห่งจิตวิญญาณนี้ได้ ย่อมน่าประทับใจอย่างยิ่ง” “ตีฟาน ไป๋กาลุยโอ ไปกันเถอะ กลับไปยังโลก” ลั่วฟงกล่าว “ได้ครับ อาจารย์!” ตีฟานและไป๋กาลุยโอตอบอย่างเคารพร่วมกัน ยานจักรวาลรูปจานสีดำมุ่งกลับไปยังโลกจากดาวอังคาร ภายในห้องควบคุมยาน ลั่วฟงและทาสทั้งสองกำลังสนทนากัน “อาจารย์ ปัญญาประดิษฐ์และคอมพิวเตอร์ควอนตัมจากซากทั้งหมดถูกนำมาแล้ว” ไป๋กาลุยโอกล่าวอย่างเคารพ “จะไม่มีการรั่วไหลของฉากที่อสูรเขาเหลืองทองเผยโฉมแน่นอน” “ดี” ลั่วฟงยอมรับ ความระมัดระวังและความสุขุมเป็นสิ่งสำคัญที่สุด ความลับของอสูรเขาเหลืองทองจริง ๆ แล้วจะรั่วไหลไม่ได้ “ไป๋กาลุยโอ ตราเด็ดของฉู่หน่อลานนั้นคืออะไร และรู้เรื่องโลกมากแค่ไหน?” ลั่วฟงถาม “ตราเด็ด?” ไป๋กาลุยโอเขย่าศีรษะ “ฉู่หน่อลานไม่มีตราเด็ดเลย ตระกูลทั้งหมดตื้นเขิน นอกจากตัวฉู่หน่อลานเองซึ่งเป็นเสาหลักแล้ว ตระกูลไม่มีพลังอันยิ่งใหญ่เลย! ครั้งนี้เขาส่งเดอเหวินและข้าไป หนึ่งเพื่อแย่งยานยนต์และสองเพื่อฆ่าท่าน! คนเลวคนนั้น คิดจะฆ่าอาจารย์ สมควรถูกลงโทษถึงตาย!!!” ถ้อยคำของไป๋กาลุยโอเต็มไปด้วยเจตนาฟันฝ่าและสังหารต่อฉู่หน่อลาน ตราเป็นทาสแห่งจิตวิญญาณได้เปลี่ยนแปลงจิตสำนึกของเขาและความเลื่อมใสต่ออาจารย์มาจากภายในจิตวิญญาณ ชีวิตของอาจารย์สำคัญที่สุดสำหรับเขา ดังนั้นเมื่อฉู่หน่อลานพยายามฆ่าลั่วฟง… ไป๋กาลุยโอผู้อยู่ในปัจจุบันจึงเต็มไปด้วยความเกลียดชังอย่างรุนแรงจากภายใน “ฮ่าฮ่า…” “ฉู่หน่อลานนั้นเป็นเพียงพวกโง่เล็กน้อย” ลั่วฟงหัวเราะ “ใช่ ท่านพูดถึงยานยนต์เมื่อกี้นี้?” ลั่วฟงมองเห็นประกายไฟในตา ตลอด 2 ปีที่ผ่านมา เขาแทบจมอยู่กับการเข้าใจกฎเกณฑ์แห่งกำเนิดจักรวาล การเข้าใจกฎเหล่านี้ไม่จำเป็นต้องน่าเบื่อ จริง ๆ แล้วเหมือนกับกอดของมารดาขณะทารกยังเล็ก เป็นความรู้สึกที่ปลอบประโลมจิตวิญญาณมาก สองปีที่จมอยู่กับการฝึกฝนอย่างลึกซึ้งทำให้ลั่วฟงลืมไปแล้ว…ว่ายานยนต์นั้นนั่งอยู่ในพื้นที่เบอร์มิวดาของโลก “ใช่ ฉู่หน่อลานพูดพล่ามถึงยานยนต์มาตลอด ยานนั้นต้องมีมูลค่ามากกว่าความมั่งคั่งทั้งหมดของเขาแน่” ไป๋กาลุยโอกล่าวอย่างเคารพ “ฮ่าฮ่า…” ลั่วฟงหัวเราะ “บาบาต้า” ลั่วฟงตะโกน “ยานจะไม่กลับบ้านในตอนนี้ เราจะมุ่งหน้าไปยังพื้นที่เบอร์มิวดา ถึงเวลาที่จะยึดยานยนต์นั้น” “เข้าใจแล้ว!” ปิศาจตัวน้อยตะโกนอย่างตื่นเต้น …… ยานจักรวาลทะลุชั้นบรรยากาศของโลก มุ่งหน้าสู่มหาสมุทรเบอร์มิวดาทันที หลังจากนั้นยานจักรวาลหายไปและลั่วฟงกับทาสทั้งสองกลายเป็นแสงสามสายพุ่งเข้าสู่มหาสมุทร ภายในผืนน้ำทะเลที่เย็นยะเยือก มีร่างสีขาวขนาดมหึมา “ฮึ?” ลั่วฟงบินเข้าใกล้ ลอยอยู่ในมหาสมุทร พีระมิดสีขาวขนาดใหญ่มหึมาถึง 1,200 เมตร ใหญ่กว่าตึกระฟ้าใด ๆ บนโลก ลั่วฟงสามารถรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าพีระมิดที่ลอยอยู่นั้นบิดเบือนบริเวณโดยรอบเล็กน้อย “ยานจักรวาลของเผ่ายานยนต์” สายตาของตีฟานเปล่งประกาย “นี่เป็นครั้งแรกที่ข้าได้เห็นยานจักรวาลของเผ่ายานยนต์จริง ๆ” ไป๋กาลุยโอก็ตกใจเช่นกัน “เทคโนโลยีของเผ่ายานยนต์นั้นสูงเกินไป เมื่อมองจากภายนอกยากที่จะบอกได้ว่ายานนี้อยู่ในเกรดใด” เทคโนโลยีของมนุษย์ในจักรวาลนั้นห่างไกลจากเผ่ายานยนต์ ยานจักรวาลที่มนุษย์สร้างขึ้นสามารถบอกเกรดได้ง่าย ๆ และการสแกนก็จะบอกได้ง่าย ๆ ว่าสร้างจากโลหะหรือโลหะผสมชนิดใด แต่สำหรับโลหะผสมของยานยนต์ มนุษย์ไม่สามารถตรวจจับเกรดได้เลยจากภายนอก “แต่ตามที่ฉู่หน่อลานบอกข้า ยานยนต์นี้อย่างน้อยต้องเกรด D” ไป๋กาลุยโอชี้ไปที่พีระมิดขนาดมหึมา “ทางเดินสามเหลี่ยมนั้น การป้องกันควรจะเกรด C เช่นกัน เกรดต่ำสุดของยานจักรวาลชนิดนี้คือเกรด D ดังนั้นราคาจึงสูงมาก หลายเจ้าของที่ดินไม่สามารถซื้อได้” “ฮึ?” ตีฟานมองไป๋กาลุยโอด้วยความตกใจ “แพงถึงเพียงนั้นหรือ?” “อย่ามองแค่ภายนอกเลย! และนี่เป็นเพียงเกรด D หากเป็นเกรด E…นั่นจะน่าตกใจเกินไป จะต้องบ้าคลั่งกว่าสมบัติจากโลกในโลกที่ทำให้มวลชนแห่งจักรวรรดิภูเขามังกรดำสะเทือนไปหมด” ไป๋กาลุยโอสั่นศีรษะ “แต่โอกาสที่จะเป็นเกรด E นั้นต่ำมาก” “เป็นเกรด E” ลั่วฟงกล่าว “อาจารย์” ตีฟานและไป๋กาลุยโอต่างก็ตกใจ ตีฟานไม่อาจช่วยถามได้ “อาจารย์ ไม่อาจบอกเกรดได้จากภายนอกเลย” “เป็นเกรด E! ข้ามั่นใจมาก” ลั่วฟงมองที่พีระมิดขนาดมหึมาข้างหน้า ก่อนจะหันไปมองสองคนของทาส “พวกเจ้า ยังเกรดไหนของเกราะที่สวมใส่อยู่?” “อาจารย์ ข้าสวมเกราะพันธุกรรมระดับ 3 ชั้นใน และเกราะโลหะผสมเกรด d3 ชั้นนอก” ตีฟานกล่าวอย่างเคารพ “ข้าสวมเกราะพันธุกรรมระดับ 3 ชั้นใน และเกราะโลหะผสมเกรด d5 ชั้นนอก” ไป๋กาลุยโอกล่าวอย่างเคารพ ลั่วฟงยอมรับ เกราะพันธุกรรมคล้ายกับชุดพระเจ้าดำในอดีต สามารถคลุมร่างกายได้ง่าย แต่ความสามารถในการป้องกันของเกราะพันธุกรรมขึ้นอยู่กับระดับพลังงานพันธุกรรม ยิ่งพลังงานพันธุกรรมแข็งแกร่งเท่าใด เกราะก็ยิ่งมีประสิทธิภาพมากขึ้นเท่านั้น เกราะเหล่านี้มีราคาแพงมาก เช่นเดียวกับอาวุธพลังงานพันธุกรรม เกราะโลหะผสมเป็นโลหะผสมภายนอก ทนทานต่อทักษะต่ำมาก เหมือนโล่ขนาดใหญ่ ราคาถูก…ข้อเสียคือเกราะโลหะผสมมีช่องว่างมากมาย ไม่สามารถป้องกันร่างกายได้ครบถ้วน 100% “ไป๋กาลุยโอ เจ้าจงเข้าไปในยานยนต์” ลั่วฟงสั่ง “ชิปปัญญาประดิษฐ์นี้ ให้เข้าไปในห้องควบคุมและใส่ลงที่นั่น” “ได้ครับ อาจารย์” ไป๋กาลุยโอรับชิปอย่างเคารพและพุ่งตรงไปยังทางเดิน ฉี่ ฉี่… ภายในทางเดินของยานยนต์ เลเซอร์สามสีพุ่งออกมาทันที แต่ความเร็วของไป๋กาลุยโอดูไม่ได้ช้าลงเลย พุ่งเข้าไปตรง ๆ ยานยนต์ ลั่วฟงมองที่ยานพีระมิดตรงหน้าและร้องภายใน “เจ้าของยานลำนี้คืออสูรนักรบอมตะเผ่ายานยนต์นั้นเอง!”