บทที่ 379: งงงัน ผู้แปล: Translation Nation บรรณาธิการ: Translation Nation “หุ่นยนต์อมตะ!” ฉู่เฟิงรู้สึกถึงความกดดัน อมตะ คำๆ นี้เองก็แสดงถึงจุดสูงสุดโดยสิ้นเชิง สิ่งมีชีวิตอมตะเพียงหนึ่งเดียวก็พอที่จะโค่นล้มขุมดาวมังกรดำทั้งหมด หมัดเดียวของสิ่งมีชีวิตอมตะก็พอที่จะทำลายดาวเคราะห์ทั้งดวง และหากร่างกายสามารถไปถึงความเร็วแสง และท่องไปยังจักรวาลต่างๆ ได้ การเดินทางข้ามจักรวาล ไม่ว่าจะจักรวาลจริงหรือจักรวาลมืด ก็ง่ายดายราวกับกินข้าว “บาบาตะ เราจะมีปัญหาไหม ถ้าจะยึดยานของสิ่งมีชีวิตอมตะ?” ฉู่เฟิงถาม “สิ่งมีชีวิตอมตะคงไม่ยอมให้คนอื่นยึดยานของตนได้ง่ายๆ ใช่ไหม” “แน่นอน อย่างยานดาวเคราะห์หยุนโม หากข้าควบคุมและปิดประตูอย่างบังคับ แม้แต่คุณนายภาคก็ไม่อาจบุกเข้ายานหยุนโมได้!” บาบาตะกล่าว “ส่วนยานหุ่นยนต์นั้น ขึ้นอยู่กับตัวท่านและดวงชะตา เพราะสิ่งมีชีวิตอมตะหุ่นยนต์ต่างจากสิ่งมีชีวิตอมตะอื่นๆ” “ต่าง?” ฉู่เฟิง “ใช่ ฉู่เฟิง ข้าถามเจ้า ปกติผู้คนใช้อะไรควบคุมยาน?” บาบาตะถาม “ปัญญาประดิษฐ์” ฉู่เฟิงยิ้ม “ใช่ ปัญญาประดิษฐ์ ครูของเจ้าใช้ข้าควบคุมยานดาวเคราะห์หยุนโม” “แต่เผ่าหุ่นยนต์ แต่ละตัวเป็นปัญญาประดิษฐ์ที่มีชีวิต! ล้ำหน้ากว่าปัญญาประดิษฐ์ใดๆ และสำหรับพวกที่ทรงพลังที่สุด อย่างสิ่งมีชีวิตอมตะหุ่นยนต์ สิ่งนั้นแข็งแกร่งยิ่งกว่าข้า ปัญญาประดิษฐ์ที่มีชีวิต” บาบาตะกล่าว “ท่านคิดว่าเขาจะต้องการปัญญาประดิษฐ์บนยานไปทำไม?” “หมายความว่า…” ตาของฉู่เฟิงเป็นประกาย “สำหรับสิ่งมีชีวิตอมตะหุ่นยนต์ การขับขี่ยานเพียงใช้พลังประมวลผลหนึ่งในล้านล้านส่วน ก็ควบคุมยานจักรวาลได้อย่างสมบูรณ์” บาบาตะกล่าว “ดังนั้นสิ่งมีชีวิตอมตะหุ่นยนต์มักไม่ต้องใช้ปัญญาประดิษฐ์ควบคุมยานโดยเฉพาะ พวกเขาจัดการเองได้อย่างสบาย” “แต่เขาตายแล้ว!” “จึงไม่มีใครควบคุมยานหุ่นยนต์นี้อีกต่อไป” “ตอนนี้ขึ้นอยู่กับดวงชะตาของพวกท่าน หากยานหุ่นยนต์นี้มีประตูหรือทางเข้าที่ถูกล็อกและเปิดยาก ก็จะยุ่งยาก” “หากไม่มีทางที่ถูกปิดกั้น ก็ถือว่าโชคดี” บาบาตะกล่าว ฉู่เฟิงไม่อาจช่วยกลั้นหายใจไว้ได้ …… ฉู่เฟิงและตี้ฝาน คืออาจารย์กับทาส ยืนอยู่ในทะเลลึก มองดูยานรูปพีระมิดขนาดมหึมาด้วยความอดทน กำลังคอย ราว 5 นาทีต่อมา “อาจารย์ สำเร็จแล้ว” ความคิดถูกสื่อสารมา 𝘧𝘳𝘦ℯ𝓌𝘦𝒷𝘯𝑜𝑣𝘦𝓁.𝒸𝘰𝓂 “เยี่ยมมาก” ตาของฉู่เฟิงเป็นประกาย “ปัญญาประดิษฐ์ช่วยเหลือของข้าสามารถเจาะเข้าระบบควบคุมยานได้ โอ้ แฮกสำเร็จ! ตัดไฟฟ้าประตูห้องโดยสาร! สำเร็จ!” บาบาตะโห่ร้อง “ฉู่เฟิง มาเถอะ พวกเราสามารถเข้ายานได้แล้วโดยไม่ต้องกลัวกับดักทางเข้า ข้าตัดไฟเรียบร้อยแล้ว” “ตี้ฝาน มาเถอะ” ฉู่เฟิงสั่ง บินเข้าสู่ทางเข้ายานรูปพีระมิดเป็นคนแรก เมื่อเข้าผ่านทางเดิน พื้นที่นั้นอยู่ชั้นล่างสุดของพีระมิดทั้งหมด ทางเดินกว้างขวาง มีความกว้าง 10 เมตร ด้วยเกราะโลหะผสมภายนอกและเกราะเถาวัลย์เมฆติดต่อภายใน ปราการของฉู่เฟิงแน่นหนาสมบูรณ์ เพียงแค่คิด สายเถาวัลย์ยาวก็ยืดเข้าไปในทางเดิน “ปลอดภัยอย่างสมบูรณ์” ฉู่เฟิงบินเข้าไปและตี้ฝานตามหลังอยู่ข้างๆ “รูปแบบที่ไม่เหมือนใคร” ฉู่เฟิงเข้ายานและตกตะลึงเมื่อค้นพบ: รูปแบบทั้งหมดของยานรูปพีระมิดแตกต่างจากยานจักรวาลของเผ่ามนุษย์โดยสิ้นเชิง ภายในยานมีทางเดินหลักเพียงเส้นเดียว เกลียวขึ้นในรูปแบบก้นหอย! คล้ายกับเส้นทางบนภูเขาที่พันขึ้นไป ทางเดินที่เกลียวขึ้นมีความกว้าง 30 เมตร พันขึ้นตรงกลางของพีระมิด ห้องควบคุมยานรูปพีระมิดตั้งอยู่ตรงกลาง ห่างจากด้านล่างประมาณ 800 เมตร ห้องควบคุมเองเป็นวงกลม พื้นกระจ่างใสและระยิบระยับ สวยงามมาก ทว่าไม่มีแผงควบคุมในห้อง มีเพียงลูกแก้วผลึกลอยตัวอยู่ตรงกลาง “อาจารย์” ไป๋กาโลมองฉู่เฟิง “ทำได้ดี” ฉู่เฟิงยิ้ม “บาบาตะ ตรวจยานลำนี้” ฉู่เฟิงตะโกน “ได้” “เกราะพลังงาน สภาพสมบูรณ์” “บ้าดีเดือด ระดับเกราะพลังงานสูงขนาดนี้ แม้เราไม่ต้องอาศัยยานเพื่อป้องกัน แค่เกราะเพียงอย่างเดียวก็ขวางการโจมตีเกรด E9 ได้ นี่หมายความว่า…หากยังไม่ถึงระดับอมตะ ก็ไม่อาจทะลวงผ่านแม้แต่ชั้นเดียวของเกราะพลังงาน” เสียงของบาบาตะก้องกังวานทั่วห้องควบคุม ฉู่เฟิง ตี้ฝาน และไป๋กาโล ต่างตกใจ เฉพาะเกราะพลังงานก็สุดโต่งขนาดนี้แล้ว “นี่ ยานของใครกันแน่? เจ้าของเดิมคือใคร?” ไป๋กาโลไม่อาจช่วยถาม “มัน…บ้าล้ำเกินไป กระทั่งยานเกรด E9 ในจักรวาลก็ไม่สุดโต่งขนาดนี้” “เจ้าของเป็นสิ่งมีชีวิตอมตะ!” ฉู่เฟิงกล่าว “สิ่งมีชีวิตอมตะหุ่นยนต์!” ตาของไป๋กาโลและตี้ฝานแทบจะหลุดออกจากเบ้า อมตะ? แถมยังเป็นสิ่งมีชีวิตอมตะหุ่นยนต์? สิ่งมีชีวิตอมตะใดๆ ก็มีค่าอย่างยิ่ง และเผ่าหุ่นยนต์เป็นเผ่าที่ก้าวหน้าทางเทคโนโลยีมากที่สุดในจักรวาลทั้งหมด หากสิ่งมีชีวิตอมตะหุ่นยนต์ควบคุมยานนี้อย่างเต็มที่ การแปลงรูปคงจะน่าหวาดหวั่นสุดขีด “อาวุธยิงทำลาย สภาพสมบูรณ์” “บ้าดีเดือด นี่บ้าล้ำเกินไป อาวุธเทคโนโลยียานหุ่นยนต์นี้ยังบ้าล้ำกว่ายานของครูอีก สมชื่อยานหุ่นยนต์ ยานของสิ่งมีชีวิตอมตะหุ่นยนต์ ก็เพียง…หรูหราล้ำเกินไป บ้าล้ำสุดขีด มันมีปืนใหญ่ทำลายดาวระดับเจ้านายดาวถึงสามกระบอก และปืนเลเซอร์เกรด E3 อีกเก้าชิ้น” ฉู่เฟิงตะลึง ปืนใหญ่ทำลายดาว? อาวุธเทคโนโลยีในตำนาน ปืนใหญ่ทำลายดาวไร้คู่เปรียบเทียบ ดังที่ชื่อได้พูดไว้: เพียงนัดเดียวก็ทำลายดาวเคราะห์ทั้งดวง! ในแง่ของพลัง…สามารถเทียบเคียงกับสิ่งมีชีวิตอมตะได้เลย ทว่าปืนใหญ่ทำลายดาวมีข้อบกพร่อง ประการแรกคือรัศมีการโจมตีใหญ่โต มันไม่อาจรวมจุดการโจมตีได้เหมือนสิ่งมีชีวิตอมตะ ประการที่สองคือมันใช้พลังงานมหาศาล อย่างไรก็ตาม แม้จะมีข้อบกพร่อง ก็ไม่อาจลดความปรารถนาของเผ่ามนุษย์ต่ออาวุธประเภทนี้ลงได้ “ระบบขับเคลื่อน สภาพสมบูรณ์!” “ฉู่เฟิง เจ้าได้ถูกรางวัลใหญ่ ระบบขับเคลื่อนยานหุ่นยนต์นี้ป่วยหนักเกินไป ไม่น่าแปลกใจเลยที่รูปแบบทางเดินทั้งหมดเป็นทางเกลียว ที่จริงแล้ว แกนกลางของยานหุ่นยนต์ทั้งลำ ดูเหมือนจะเป็นระบบขับเคลื่อนขนาดมหึมา” “ยานสูง 1,200 เมตร กว่าสองในสามของยานเป็นระบบขับเคลื่อน” “ป่วยหนัก! อัตราเร่งทันที การหลอกหลีกและการเคลื่อนไหวอื่นๆ ของยานลำนี้ คงไม่แพ้ยานดาวเคราะห์หยุนโมของครูเลย” “ข้ามึนงง” “ตามข้อมูลของยาน ส่วนผสมโลหะของยานหลักอยู่ที่เกรด E มันยังมีฟังก์ชันซ่อมแซมตนเองด้วย! ร่วมกับเกราะพลังงาน…มันคงจัดอยู่ในระดับสุดยอดของยานเกรด E อย่างแน่นอน บวกกับการขยับที่น่าตกใจ ทำให้มันมีค่ามหาศาล” “และนี่ยังไม่รวมค่าของปืนใหญ่ทำลายดาว” “ฉู่เฟิง ครั้งนี้เจ้าได้กำไรใหญ่จริงๆ แค่ยานหุ่นยนต์นี้ลำเดียว ก็มีค่ามากกว่าสมบัติทั้งหมดในโลกภายในโลกรวมกัน!!!” บาบาตะกล่าว “แพง?” ฉู่เฟิงซึ่งอยู่ภายในห้องควบคุมกลมๆ แต่ไม่ตื่นเต้นอย่างที่เคยตอนแรก สีหน้าเป็นข้อสงสัย “แม้ว่าจะแพง แต่ไม่ว่าจะแพงเพียงใด ก็ยังเป็นเพียงยานเกรด E เมื่อเทียบกับยานเกรด F9 ดาวเคราะห์หยุนโม คุณนายธรรมดาใช้ยานเกรด D คุณนายภาคใช้ยานเกรด E สิ่งมีชีวิตอมตะควรจะใช้ยานเกรด F และยานลำนี้อยู่แค่ระดับสุดยอดของเกรด E ไม่ควรจะบ้าล้ำขนาดนี้ใช่ไหม?” “ผิด ทั้งหมดผิด” บาบาตะตะโกน “อาจารย์ ไม่ใช่อย่างนั้น” ไป๋กาโลกล่าว ฉู่เฟิงสงสัย ส่วนตี้ฝานข้างๆ ก็งงงันด้วย “ฉู่เฟิง เมื่อเจ้าออกไป อย่าเคยพูดว่าเจ้าเป็นศิษย์ของดาวเคราะห์หยุนโม มันเป็นการเหยียดหยามหน้าตาครูอย่างแท้จริง พูดสิ่งโง่เง่าอย่างนั้น! ตี้ฝานคนนั้น แม้เคยเป็นทาส ก็ช่างเถอะ เขาโง่ก็เถอะ แต่เจ้า หลังจากอ่านหนังสือมากมาย เรียนรู้เรื่องจักรวาลและความรู้ทั่วไปมากมาย กลับพลาดข้อมูลสำคัญเช่นนี้…” บาบาตะเริ่มวิจารณ์เขา “ข้าพลาดตรงไหน?” ฉู่เฟิงตัดบทขณะบาบาตะพูด “ประการแรก ยานจักรวาลของเผ่ามนุษย์ สาเหตุที่ไม่แพงมากนัก ก็เพราะทำจากโลหะผสม!” “ยานโลหะแท้ถือเป็นของที่หรูหรา ดังนั้นยานโลหะผสมจึงเป็นทางเลือก เจ้าคิดแบบนั้นใช่ไหม?” บาบาตะถาม “เข้าใจแล้ว โลหะผสมถูก แต่คุ้มค่า” ฉู่เฟิงพยักหน้า ในเกรด C5 เดียวกัน โลหะผสมถูกกว่าโลหะแท้อย่างน้อยหนึ่งร้อยเท่า “แต่…” “ทั่วจักรวาล โลหะผสมที่แข็งแกร่งที่สุดอยู่ที่เกรด E9 ไม่ว่าจะเป็นเผ่ามนุษย์หรือเผ่าหุ่นยนต์ที่ก้าวหน้ากว่า โลหะผสมที่แข็งแกร่งที่สุดที่ผลิตได้คือเกรด E9 เท่านั้น ดังนั้นเพื่อสร้างยานจักรวาลเกรด F จึงต้องใช้โลหะแท้ อย่างเช่นครูใช้หินแดงยูเนียน ทั้งนี้เพราะไม่มีโลหะผสมเกรด F เพียงอย่างเดียว!” “โลหะแท้เกรด F มีความหายากสุดขีด!” “ยกตัวอย่างเช่น หินแดงยูเนียน แม้บางครั้งจะมีเส้นแร่ปรากฏ แต่หลังจากขุดขึ้นมา ปริมาณหินแดงยูเนียนแท้อาจจะมีเพียงขนาดฝ่ามือ หรือไม่ก็ 1 หรือ 2 ตันเท่านั้น” “เส้นแร่เดียว อาจได้เพียงขนาดฝ่ามือเท่านั้น ที่จะรวบรวมเพียงพอสำหรับสร้างยานจักรวาลเส้นผ่านศูนย์กลาง 800 เมตร นั่น…นับเป็นเรื่องที่ไม่อาจเชื่อได้ แม้จะขายขุมดาวมังกรดำทั้งหมดก็ไม่มีเงินเพียงพอเลย ดังนั้น แม้แต่ในหมู่สิ่งมีชีวิตอมตะ ส่วนใหญ่ก็ไม่สามารถสร้างยานได้!” “สิ่งมีชีวิตอมตะ ส่วนใหญ่ใช้เพียงยานเกรด E ระดับสุดยอดเท่านั้น” บาบาตะกล่าว “และความแตกต่างระหว่างยานเกรด E ของสิ่งมีชีวิตอมตะ เมื่อเทียบกับยานเกรด E ของคุณนายภาค คือ…ขนาด และยิ่งต้องการขนาดใหญ่เท่าใด ก็ยิ่งต้องการเครื่องยนต์ที่แข็งแกร่งและทรงพลังมากขึ้น ทำให้มันมีความคล่องตัวเหนือกว่า!” “ยาว 100 เมตรกับ 1,000 เมตร ความแตกต่างของขนาด หากเป็น 1,000 เท่า ความต่างของราคาก็จะเป็น 1,000 เท่าเช่นกัน” “นี่คือความแตกต่างหลักระหว่างยานเกรด E ของสิ่งมีชีวิตอมตะเมื่อเทียบกับยานเกรด E ของคุณนายภาค” “ครูของท่านเป็นอัจฉริยะในหมู่สิ่งมีชีวิตอมตะ ดังนั้นจึงสามารถสร้างยานดาวเคราะห์หยุนโมได้ กระนั้น ท่านยังใช้ความมั่งคั่งเป็นจำนวนมากพร้อมสมบัตินับไม่ถ้วนเพื่อแลกมาซึ่งเรือนั่น” บาบาตะกล่าว “และสิ่งมีชีวิตอมตะหุ่นยนต์ผู้นี้ ยานที่เขาใช้ยังล้ำหน้ากว่ายานของสิ่งมีชีวิตอมตะเผ่ามนุษย์จำนวนมากอีกด้วย!” “ประเด็นหลักคือ ความคล่องตัวของยานสูงเกินไป” “เรามีการประเมิน ยานเกรด E ของคุณนายภาคปกติ จะมีราคา约 1 ล้านล้านดอลลาร์จักรวาล ซึ่งเท่ากับ 1 หน่วยธาตุผสม” “และยานเกรด E ระดับสุดยอดที่สิ่งมีชีวิตอมตะใช้ ตามปกติจะมีมูลค่าหลายร้อยล้านล้านดอลลาร์จักรวาล ซึ่งเท่ากับ หลายร้อยหน่วยธาตุผสม” “ยานเกรด E ระดับสุดยอดนี้ ยานหุ่นยนต์สูง 1,200 เมตรนี้ มีมูลค่าประมาณ 1,000 ถึง 2,000 หน่วยธาตุผสม!” “และสมบัติที่เจ้าได้มาในโลกภายในโลกก่อนหน้านี้ รวมกันทั้งหมดจะมีค่าเพียงแค่ 11 หน่วยธาตุผสม ดังนั้น ข้าถึงได้กล่าวว่า สมบัติทั้งหมดในโลกภายในโลกรวมนั้น แม้จะรวมกันหมด…ก็ไม่สู้กับยานของสิ่งมีชีวิตอมตะหุ่นยนต์นี้เลย!”