หากจะให้ผมพรรณนาถึงภาพรวมของอุตสาหกรรมเมชา ผมคงจะเปรียบมันเป็นดั่งพีระมิดอันมหึมาที่ตั้งตระหง่านอยู่ท่ามกลางจักรวาล บนจุดสูงสุดของพีระมิดนั้นคือที่ประทับของเหล่าบรรษัทข้ามดาราวีถีผู้ยิ่งใหญ่ เครือข่ายธุรกิจของพวกเขาแผ่ขยายครอบคลุมไปทั่วทั้งเขตดาว เมชาที่ผ่านการปรับแต่งจนถึงขีดสุดของพวกเขานั้นถูกจำหน่ายออกไปนับล้านล้านเครื่องในทุกเมื่อเชื่อวัน ถัดลงมาคือเหล่าบรรษัทระดับข้ามเขตดาว กิจการของพวกเขาก้าวข้ามพรมแดนกั้นระหว่างเขตดาว และมักจะใช้ความแตกต่างของสภาวะในแต่ละพื้นที่มาสร้างผลกำไรอย่างชาญฉลาด ยิ่งไล่เรียงลงมาตามลำดับชั้นของพีระมิด เราก็จะพบกับบรรษัทระดับเขตดาว ระดับรัฐ ระดับระบบดาว และระดับดวงดาว ยิ่งฐานต่ำลงมากเท่าไหร่ จำนวนของพวกมันก็ยิ่งดาษดื่นมากขึ้นเท่านั้น หากพิจารณาตามหลักการแล้ว บริษัท ‘ลีฟวิ่ง เมชา’ (Living Mech Corporation) ของผมสามารถนับเป็นบรรษัทระดับเขตดาวได้ ซึ่งนั่นถือเป็นเกียรติประภูมิที่สูงส่งไม่น้อย ทว่า ณ ฐานล่างสุดของพีระมิด แม้แต่สมาคม MTA ก็ยังไม่อาจประเมินได้ว่ามี ‘เวิร์กชอปเมชาอิสระ’ เปิดดำเนินการอยู่มากเท่าใดในพื้นที่ของมนุษยชาติ ฐานของพีระมิดนี้จึงกว้างใหญ่ไพศาลอย่างไม่ต้องสงสัย แต่ถึงกระนั้น ส่วนยอดของพีระมิดเองก็มีความ "หนา" อยู่พอตัว การแข่งขันในแต่ละระดับชั้นนั้นดุเดือดเลือดพล่าน และไม่มีบรรษัทเมชาแห่งใดที่จะสามารถครองอำนาจเบ็ดเสร็จเหนือตลาดได้เพียงผู้เดียว เว้นแต่รัฐจะมอบสิทธิผูกขาดให้เท่านั้น กิจกรรมทางธุรกิจที่ดำเนินไปอย่างบ้าคลั่งนี้เองที่นำไปสู่ "แรงเสียดทาน" อันมหาศาล แม้ MTA จะพยายามยื่นมือเข้ามาควบคุมดูแลธุรกิจเมชาทั้งหมดอย่างจริงจัง แต่เรี่ยวแรงของพวกเขาก็มีจำกัด ภาระหน้าที่ที่พวกเขาแบกรับนั้นหนักอึ้งเกินกว่าจะมาใส่ใจกับความผิดลหุโทษเล็กๆ น้อยๆ สมาคมจึงมักจะผลักภาระในการตรวจสอบเรื่องจุกจิกเหล่านี้ให้เป็นหน้าที่ของรัฐในท้องถิ่นนั้นๆ แทน ซึ่งบางรัฐก็พิสูจน์ให้เห็นว่าพวกเขา ‘ละเลย’ ต่อหน้าที่มากกว่าที่ควรจะเป็น โดยเฉพาะในรัฐระดับสาม การบังคับใช้กฎเกณฑ์ต่างๆ มักจะขาดความต่อเนื่องหรือหละหลวมอย่างยิ่ง และนั่นคือการเปิดประตูต้อนรับเล่ห์เหลี่ยมกลโกงทางธุรกิจสารพัดรูปแบบ วิธีพื้นฐานที่บริษัทมักใช้ "ฟัน" ลูกค้าคือการทำงานที่ต่ำกว่ามาตรฐาน ตัวอย่างเช่น แทนที่จะส่งมอบเมชาที่มีมูลค่า 40 ล้านมาร์กเรนัลดัน พวกเขากลับแอบตัดงดลดสเปกและส่งมอบเมชาที่มีมูลค่าจริงๆ เพียง 30 ล้านมาร์กแทน แน่นอนว่า ธุรกิจเมชาใดก็ตามที่ปรารถนาจะขายเมชามือหนึ่งที่เพิ่งออกจากสายการผลิต จำเป็นต้องส่งมันไปให้ MTA รับรองคุณภาพเสียก่อน สิ่งนี้ช่วยคุ้มครองผู้บริโภคได้ในระดับหนึ่ง แต่มันก็ครอบคลุมเพียงเศษเสี้ยวเล็กๆ ของอุตสาหกรรมเมชาทั้งหมดเท่านั้น "การซื้อเมชามือหนึ่งน่ะปลอดภัย แต่ส่วนที่เหลือนั้นเต็มไปด้วยกับดักและการเอารัดเอาเปรียบ" หากใครสักคนต้องการขายเมชามือสอง พวกเขาสามารถส่งมันกลับไปให้ MTA รับรองคุณภาพอีกครั้งได้ แต่ก็ต้องแลกด้วยค่าธรรมเนียมที่สูงลิ่ว ซึ่งคนส่วนใหญ่มักไม่อยากจ่าย หรือไม่ก็ไม่มีทุนรอนเพียงพอที่จะแบกรับค่าใช้จ่ายนั้น เหล่าคนขี้เหนียวที่อยากได้ทุกอย่างในราคาถูกจึงมักจะเลือกขายเมชามือสองของตนให้กับผู้ซื้อโดยตรงผ่านช่องทางต่างๆ แน่นอนว่าเมื่อปราศจากตราประทับรับรองจาก MTA ผู้ซื้อจึงต้องพึ่งพา 'วิจารณญาณ' ของตนเองในการตัดสินว่าสินค้าที่ได้มานั้นตรงตามที่คาดหวังหรือไม่ เรื่องราวคร่ำครวญของลูกค้าที่หลงนึกว่าตนเองซื้อ ‘ม้าพันธุ์ดี’ แต่กลับได้ ‘ล่อ’ มาแทนนั้นมีให้เห็นเกลื่อนกลาดในเครือข่ายดาราวีถี หากวันไหนผมอยากจะหาเรื่องขำขันใส่ตัว ผมมักจะเข้าไปเยี่ยมชมฟอรั่มที่เหล่าเหยื่อผู้ถูกต้มตุ๋นมาใช้ระบายความอัดอั้นตันใจ "ตลาดเมชามือสองนั้นเปี่ยมไปด้วยทั้งความเสี่ยงและโอกาส" ในบางครั้ง ฝ่ายคนขายก็เป็นฝ่ายพลาดเอง ไม่ว่าจะเป็นเพราะความจำเป็นที่ต้องรีบกำจัดเมชาทิ้งอย่างเร่งด่วน หรือการที่พวกเขาไม่เข้าใจมูลค่าที่แท้จริงของมัน ผู้ซื้อที่มีสายตาเฉียบแหลมสามารถคว้าของดีราคาถูกมาครองได้อย่างง่ายดายหากเฝ้าติดตามตลาดอย่างใกล้ชิด นักออกแบบเมชาบางคนที่ตกอับถึงขั้นเปลี่ยนอาชีพมาเป็นผู้ประเมินราคาเมชาเต็มตัว เพื่อเก็งกำไรในตลาดมือสองหรือคอยให้คำแนะนำแก่ผู้ซื้อให้ได้ของที่คุ้มค่า "สมรภูมิแห่งการซ่อมแซมเองก็เต็มไปด้วยขวากหนามไม่แพ้กัน" เมชานั้นได้รับความเสียหายอยู่ตลอดเวลา พวกมันถูกสร้างมาเพื่อการเข่นฆ่า จึงไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจหากพวกมันจะกลับมาจากสนามรบในสภาพที่ดูไม่ได้ ช่างเทคนิคเมชาในสังกัดหน่วยเล็กๆ มีความสามารถเพียงแค่การซ่อมแซมส่วนพื้นผิวเท่านั้น หากเป็นความเสียหายที่ลึกซึ้งและซับซ้อนกว่านั้น จำเป็นต้องพึ่งพาแผนกซ่อมบำรุงที่เต็มรูปแบบหรือความช่วยเหลือจากภายนอก ธุรกิจซ่อมแซมเมชามากมายผุดขึ้นเป็นดอกเห็ดบนดวงดาวที่มีการรวมตัวกันของเมชาและนักบินเมชาจำนวนมาก หนึ่งในเอกลักษณ์ของอุตสาหกรรมซ่อมแซมคือ ‘ชื่อเสียงที่ตกต่ำถึงขีดสุด’ พวกเขาไม่เพียงแต่ถูกตราหน้าว่าเป็นพวกต้มตุ๋น แต่ในสาขานี้ยังเต็มไปด้วยพวกไร้ฝีมือ ผู้ที่กุมบังเหียนงานซ่อมแซมในธุรกิจเหล่านี้ส่วนใหญ่มักจะเป็นอดีตหัวหน้าช่างเทคนิคที่เกษียณอายุ หรือไม่ก็นักออกแบบเมชาที่ล้มเหลว คนทั้งสองประเภทนี้ไม่มีความสามารถที่โดดเด่นเลยเมื่อเทียบกับนักออกแบบเมชาที่ประสบความสำเร็จอย่างผม เกียรติยศของพวกเขานั้นต่ำต้อย และผลกำไรก็ยิ่งน้อยนิดเนื่องจากการแข่งขันที่สูงลิบ ธุรกิจซ่อมแซมที่เชื่อถือได้เพียงอย่างเดียวคือพวกที่รับงานเฉพาะสัญญาระยะยาวกับลูกค้าขาประจำเท่านั้น และเนื่องจากพวกแวนดัลแวะเวียนมายังระบบฮาร์เคนเซนเพียงชั่วครั้งชั่วคราว พวกเราจึงไม่อยู่ในกลุ่มลูกค้าในอุดมคติของพวกเขาเลย ผมส่ายหัวและเตรียมใจสำหรับการสืบค้นข้อมูลอันยาวเหยียด "เห็นทีผมคงต้องลงไป 'คุ้ยขยะ' เสียแล้ว" ในคราแรกผมเบนสายตาไปยังธุรกิจขนาดใหญ่ แม้พวกเขาจะเรียกเก็บค่าบริการสูงกว่าเจ้าเล็กๆ แต่พวกเขาก็ยังมีชื่อเสียงที่ต้องรักษา เนื่องจากรายได้นั้นมหาศาลและมีช่างเทคนิคเมชาในสังกัดนับพันชีวิต "ปัญหาเพียงอย่างเดียวคือ... ค่าพรีเมียมของพวกเขามันแพงหูฉี่เกินไป" การเลือกบริษัทใหญ่ก็ใช่ว่าจะดีเสมอไป บริษัทพวกนี้มักจะขูดรีดลูกค้าด้วยกลเม็ดที่ซับซ้อนกว่า หากลูกค้าตรวจพบความผิดปกติ บริษัทเหล่านี้ก็แค่ยักไหล่ไม่ใส่ใจ เพราะพวกเขามั่นใจว่าธุรกิจจะไม่ล่มสลายหากเรื่องฉาวโฉ่ไม่ได้เกิดขึ้นบ่อยเกินไป นอกจากนี้ ธุรกิจซ่อมแซมขนาดใหญ่หลายแห่งยังมีความสัมพันธ์ที่หยั่งรากลึกกับองค์กรและผู้มีอิทธิพลต่างๆ โดยเฉพาะรัฐบาลเรนัลดัน ความเสี่ยงที่จะปะทะกับ ‘สายลับ’ หรือ ‘สายข่าว’ นั้นสูงเกินกว่าที่ผมจะกล้าฝากฝังให้พวกเขาซ่อมแซมเมชาของพวกแวนดัล แม้จะอยู่ภายใต้การกำกับดูแล แต่ก็มีวิธีมากมายที่ช่างเทคนิคจะแอบดัดแปลงส่วนประกอบเล็กๆ น้อยๆ ได้ "ส่วนพวกเจ้าเล็กๆ ก็ใช่ว่าจะดีไปกว่ากัน" ปัญหาใหญ่สองประการที่เกิดจากการจ้างบริษัทขนาดเล็กคือ... ประการแรก พวกเขามีขีดความสามารถที่จำกัด ในเมื่อผมต้องการกู้คืนสภาพเมชาอย่างน้อยหกร้อยเครื่อง ผมคงต้องทำสัญญากับเวิร์กชอปมากกว่าร้อยแห่ง การกระจายงานแบบนั้นเป็นภาระที่หนักหนาสาหัสเกินไป เพราะเวิร์กชอปแต่ละแห่งมีช่างเทคนิคเพียงไม่กี่คนและทำงานได้จำกัดในแต่ละครั้ง ประการที่สองและเป็นปัญหาที่ร้ายแรงกว่า คือการที่เวิร์กชอปขนาดเล็กเหล่านั้นยังคงจิ๋วอยู่ได้ ก็เพราะพวกเขาไร้ซึ่งความสามารถในการแข่งขัน ซึ่งนั่นหมายถึงการขาดทักษะและความไร้สมรรถภาพ เมชาแต่ละรุ่นที่พวกแวนดัลใช้นั้นไม่มีเครื่องไหนที่เรียบง่าย การออกแบบเมชาระดับทางการทหารนั้นประกอบไปด้วยส่วนประกอบและระบบที่ซับซ้อนเกินกว่าจะยอมให้นักออกแบบเมชาปลายแถวมาแตะต้อง แม้ธุรกิจขนาดเล็กจะเรียกเก็บค่าบริการถูกที่สุด แต่งานนี้ 'คุณภาพย่อมเป็นไปตามราคา' เผลอๆ ผมอาจจะได้งานที่มีคุณภาพมากกว่านี้ หากส่งมันไปให้ลิงที่ถือเครื่องมือสารพัดประโยชน์ซ่อมเสียยังดีกว่า ยิ่งไปกว่านั้น การที่พวกเขาขาดแคลนลูกค้าทำให้พวกเขาหิวเงินจนยอมรับสินบนได้ง่ายๆ ใครก็ตามที่ต้องการทำลายเมชาของพวกแวนดัล แค่โยนถุงเงินมาร์กเรนัลดันใส่พวกขอทานที่หิวโหยเหล่านี้ก็เพียงพอแล้ว ถุงเงินนั้นไม่จำเป็นต้องใหญ่โตนักก็หวังผลได้เลย "สรุปคือ... ผมเหลือทางเลือกเดียวคือธุรกิจซ่อมแซมขนาดกลาง" โดยภาพรวมแล้ว บริษัทขนาดกลางจะอยู่กึ่งกลางระหว่างสองขั้ว ทั้งในเรื่องของราคาและเกณฑ์อื่นๆ ผมประเมินว่าส่วนใหญ่มีการจ้างช่างเทคนิคที่มีฝีมือพอตัวสำหรับการซ่อมแซมที่ได้มาตรฐาน แต่ถึงอย่างนั้นผมก็ยังต้องระแวดระวังรอบด้าน พวกเขาอาจจะไม่เล่ห์เหลี่ยมจัดเท่าบรรษัทใหญ่ แต่การที่เติบโตมาจนถึงขนาดนี้ได้ ย่อมหมายความว่าพวกเขามีสัญชาตญาณที่เฉียบคมว่าควรจะ ‘ล้ำเส้น’ ได้มากน้อยเพียงใด การคัดเลือกบริษัทที่เหมาะสมจึงเป็นกระบวนการที่ต้องทำอย่างละเอียดรอบคอบ ผมต้องขุดคุ้ยข้อมูลเชิงลึกของทุกบริษัทที่อยู่ในเกณฑ์ ระบบเมชาในฮาร์เคนเซน III นั้นมีความคึกคักไม่แพ้เบนไธม์ ดังนั้นผมจึงมีบริษัทประมาณร้อยแห่งให้ต้องพิจารณา ริกส์ รีแพร์ (Rick’s Repairs), โลโว-ออปโต เมชา เรสโทเรชัน (Lovo-Opto Mech Restoration), เดอะ เมชา ฟิกเซอร์ (the Mech Fixers), อาร์กูแลนท์ เวิร์กชอป (Argulant Workshop)... รายชื่อนั้นยาวเป็นหางว่าว ข้อมูลอย่างเป็นทางการส่วนใหญ่บอกเล่าความจริงให้ผมรู้เพียงครึ่งเดียว ผมจึงต้องดำดิ่งลงไปในเครือข่ายดาราวีถีเพื่อหาภาพลักษณ์ที่แท้จริงของการดำเนินธุรกิจของพวกเขา ผมคัดบริษัทที่มีประวัติการถูกร้องเรียนล่าสุดกองเป็นภูเขาออกไป ซึ่งนั่นทำให้รายชื่อลดลงไปถึงครึ่งหนึ่ง จากนั้นผมจึงหันมาพิจารณาใบเสนอราคา และตัดพวกที่เรียกเก็บค่าพรีเมียมเกินเหตุหรือพวกที่มีนิสัยชอบบวกค่าธรรมเนียมจุกจิกเพิ่มเติมในภายหลังออกไป รายชื่อจึงถูกหั่นลงอีกครึ่ง ในที่สุด ผมก็ได้เลือกสรรบริษัทมาห้าแห่งที่ส่งมอบผลงานได้น่าประทับใจในขณะที่ราคายังถือว่าแข่งขันได้ในตลาด "นี่อาจจะไม่ใช่ตัวเลือกที่สมบูรณ์แบบที่สุด แต่มันก็น่าจะเพียงพอ" สิ่งเดียวที่ผมไม่อาจตรวจสอบได้คือ ‘ความซื่อสัตย์’ ของพวกเขา บางทีบริษัทหนึ่งอาจจะเป็นฉากหน้าลับๆ ของพวกเวเซียน ขณะที่อีกบริษัทอาจจะเปิดฐานข้อมูลให้หน่วยข่าวกรองเรนัลดันเข้าถึงได้ มันเป็นไปไม่ได้เลยที่ผมจะเปิดโปงความลับประเภทนี้ผ่านทางเครือข่ายดาราวีถี "การจะไปเยี่ยมเยียนธุรกิจซ่อมแซมทั้งห้าแห่งด้วยตนเองนั้นคงใช้เวลามากเกินไป" เมื่อพิจารณาว่ามีลูกค้าเพียงไม่กี่รายที่บ่นถึงธุรกิจที่ผมเลือก ผมจึงคิดว่ามันน่าจะเพียงพอแล้วหากพวกแวนดัลจะส่งคนไปควบคุมดูแลและร่วมสังเกตการณ์ในการซ่อมแซมด้วย ในชั่วโมงต่อมา ผมใช้เวลาไปกับการจัดเรียงรายละเอียดต่างๆ ผมจำแนกประเภทเมชาตามรุ่น ความเสียหาย และความยากง่ายในการซ่อมแซม จากนั้นจึงติดต่อแต่ละธุรกิจเพื่อหยั่งเชิง บางบริษัทชอบทำงานกับเมชารุ่นน้ำหนักเบา ขณะที่บางบริษัทไม่อนุญาตให้คนนอกเข้ามาก้าวก่ายการทำงานของพวกเขาเลย "วุ่นวายเสียจริง" อุปสรรคทั้งหลายเหล่านี้ทำให้ผมแทบอยากจะทึ้งผมตัวเอง ผมต้องกลับไปดูรายชื่ออีกรอบและเลือกบริษัทอื่นมาทดแทนตัวเลือกเดิมที่ไม่ลงตัว ในที่สุดความพยายามของผมก็สัมฤทธิ์ผล ผมได้ข้อตกลงเบื้องต้นกับบริษัทห้าแห่งที่ดูเข้าที เมื่อผมมั่นใจว่ามีพื้นฐานความร่วมมือที่สอดประสานกัน ผมจึงส่งรายละเอียดทั้งหมดไปยังแผนกส่งกำลังบำรุงเพื่อให้พวกเขาไปตกลงรายละเอียดปลีกย่อยกันต่อ "งานของผมเสร็จสิ้นลงแล้ว นาวาตรีหญิงโซพสโตนน่าจะสามารถเจรจาข้อตกลงที่คุ้มค่าได้จากพารามิเตอร์ที่ผมจัดเตรียมไว้ให้" หน้าที่ของผมในฐานะนักออกแบบเมชานั้นจำกัดอยู่เพียงเรื่องของเมชาเท่านั้น ส่วนประเด็นเรื่องสัญญา การจัดซื้อ การเงิน และเรื่องทำนองนั้น เป็นหน้าที่ของพวกนักบัญชีในกองพันแวนดัล อย่างน้อยที่สุด ผมก็หวังว่าพวกเขาจะยินดีที่การสำรวจตลาดอย่างถี่ถ้วนของผมช่วยประหยัดงบประมาณไปได้มหาศาล "หากพวกนักบัญชีไม่ทำงานพลาด พวกเขาควรจะประหยัดต้นทุนไปได้ถึงหกสิบเปอร์เซ็นต์" นั่นจะทำให้ค่าซ่อมแซมในท้ายที่สุดลดลงมาอยู่ในระดับที่น่าพอใจ ผมเอนตัวพิงพนักเก้าอี้และแอบชมเชยตัวเองอยู่ในใจ มีเพียงนักออกแบบเมชาที่เคยคลุกคลีอยู่ในอุตสาหกรรมเมชาและผ่านการทำธุรกรรมในตลาดเอกชนมาอย่างโชกโชนเท่านั้นที่จะมีความเฉียบแหลมได้ถึงเพียงนี้ พวกนักออกแบบเมชาสายข้าราชการในกองกำลังเมชา (Mech Corps) น่ะเหรอ... เมื่อเทียบกันแล้วพวกเขาก็แทบจะเป็นคนหัวทึบดีๆ นี่เอง "พวกนักออกแบบในระบบกองทัพอาจจะมีจุดแข็งในแบบของตนเอง แต่เมื่อเป็นเรื่องของตลาดเอกชน แม้แต่ระดับจอร์นีย์แมน (Journeyman) อย่างอัลล็อก (Alloc) ก็คงไม่รู้ประสีประสาไปกว่าผมหรอก" ทว่าอารมณ์ดีๆ ของผมก็มลายหายไปทันทีเมื่อชื่อของอัลล็อกผุดขึ้นมาในความคิด นักออกแบบเมชาระดับจอร์นีย์แมนผู้นั้นยังคงไม่ปรากฏชื่อในรายชื่อใดๆ สองเดือนผ่านมานับตั้งแต่ปฏิบัติการเดเทเมน (Detemen Operation) พวกเวเซียนยังไม่เคยส่งสัญญาณเลยว่าเขาตกเป็นเชลยศึก หลังจากเนิ่นนานไปโดยปราศจากข่าวคราว ผมจำต้องสันนิษฐานถึงสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุด แม้ผมจะมีความเชื่อที่ดูเพ้อฝันอยู่บ้างในบางเรื่อง แต่กับเรื่องนี้ผมเลือกที่จะมองตามความเป็นจริง ผมไม่ใช่ประเภทที่จะฝากความหวังไว้กับลมๆ แล้งๆ สถานะ ‘สูญหายในการรบ’ ของอัลล็อกดูจะริบหรี่ลงเรื่อยๆ ตามกาลเวลาที่ผันผ่าน ในใจของผม... ผมได้เปลี่ยนสถานะของเขาเป็น ‘เสียชีวิต’ ไปเรียบร้อยแล้ว แม้พวกแวนดัลจะสูญเสียนักบินเมชาไปมากมายเมื่อเร็วๆ นี้ แต่ความตายของพวกเขาเหล่านั้นไม่ได้กระทบจิตใจผมเท่าใดนัก ทว่าการสูญเสียนักออกแบบเมชาเพียงคนเดียวกลับส่งผลต่อผมอย่างมหาศาล แม้ตามหลักการแล้วนักออกแบบเมชาจะเป็นหน่วยที่ไม่ใช่สายต่อสู้ แต่สมรภูมินั้นกลับโหดเหี้ยมเกินกว่าจะยกเว้นให้ใคร มันย้ำเตือนผมถึงภยันตรายของการรับใช้กองพันแวนดัล ระบบฮาร์เคนเซนอาจจะดูสงบเงียบในคราแรก... ทว่าผมกลับรู้สึกราวกับว่าตนเองได้ก้าวย่างเข้าสู่สมรภูมิรบอีกแห่งหนึ่งเสียแล้ว