บทที่ 426 เลือดพิเศษ โรเคนเดินห่างออกมาได้เพียงครู่ เขามักจะหยุดชะงักและหันกลับไปมองข้างหลังอยู่บ่อยครั้ง เขาเกลียดการที่ต้องทิ้งคนเดียวที่เข้าใจเขาไว้เบื้องหลัง แต่เขามีทางเลือกอื่นที่ไหนกันล่ะ? หากเขาไม่ทำเช่นนั้น เขาคงเดือดร้อนหนัก และอาจถูกตระกูลของตัวเองทอดทิ้ง แม้ว่าเขาจะเป็นทายาทสายตรงก็ตาม ในตระกูลยังมีคนอื่นที่อายุมากกว่าและทรงพลังกว่าเขาอีกมาก พวกเขาพร้อมจะแย่งชิงตำแหน่งผู้นำได้ทุกเมื่อ เขาไม่ใช่คนแรกในลำดับการสืบทอดอย่างแน่นอน "นายทำอะไรลงไป? ทำไมนายถึงกลัวขนาดนั้น? ฉันอธิบายสิ่งที่เกิดขึ้นได้นะ เขาเป็นอาจารย์ที่ดี เขาจะเข้าใจ เขาต้องเข้าใจแน่" โรเคนพึมพำขณะเริ่มวิ่งย้อนกลับไปยังทางเดิมที่เขาจากมา หลังจากผ่านไปไม่นาน เขาก็มาถึงจุดเดิมที่เคยอยู่ แต่ภาพตรงหน้ากลับดูต่างออกไป มีโดมสีม่วงขนาดค่อนข้างใหญ่ปรากฏขึ้นบนสนาม มันขยับเขยื้อนไปมาอย่างต่อเนื่องราวกับว่ามันมีชีวิต ‘นั่นมันอะไรกัน?!’ ตอนแรกโรเคนคิดว่าเขามาผิดที่ แต่หลังจากเห็นร่างของนักเรียนทั้งสามคนนอนอยู่นอกโดม เขาก็มั่นใจว่าเขามาถูกที่แล้ว ‘พวกเขากำลังต่อสู้กันอยู่ในนั้นสินะ ฉันสงสัยจังว่านั่นคืออะไร?’ เมื่อโดมแห่งเงามืดโอบล้อมคลาร์กไว้ เขาก็อดรู้สึกกังวลเล็กน้อยไม่ได้เมื่อเห็นเงารอบตัวเคลื่อนไหวไปมา เขาไม่เคยเผชิญหน้ากับผู้ใช้พลังเงาหรือที่เรียกกันว่า ‘ผู้ลงทัณฑ์’ มาก่อน แต่ก็พอจะรู้เรื่องของพวกเขาดี พวกเขาคือแวมไพร์ที่ทำหน้าที่รักษาความยุติธรรมตามกฎแห่งแวมไพร์ในอดีต นั่นหมายความว่าพวกเขาจำเป็นต้องมีพลังที่เหนือกว่าระดับของสิบสามตระกูล เพราะเขาเห็นว่านักเรียนตรงหน้าเป็นเพียงแวมไพร์ระดับทั่วไป เขาจึงประมาทเกินไปหน่อย ในตอนแรกคลาร์กสะบัดเลือดโจมตีออกไปด้านข้างอย่างรวดเร็ว แต่เมื่อมันกระทบกับผนังโดม การโจมตีนั้นกลับถูกดูดกลืนเข้าไปจนหมดสิ้นและโดมยังคงรักษารูปทรงไว้ได้ การโจมตีโดมนั้นจะขึ้นอยู่กับความรุนแรงของการโจมตีซึ่งจะลดพลัง MC ของควินน์ลง แต่โดยปกติแล้วเมื่อเห็นดังนี้ คนอื่นมักจะสรุปว่าโดมนั้นยากที่จะทำลาย ซึ่งคลาร์กเองก็คิดเช่นเดียวกัน ตอนนี้เขาจึงหันมาโฟกัสกับศัตรูที่อยู่ตรงหน้าแทน โดมถูกใช้เพื่อบังคับให้เกิดการต่อสู้ในระยะประชิด แต่ด้วยเหตุผลบางอย่าง เขาพบว่าคลาร์กพยายามรักษาระยะห่างในระยะกลาง ซึ่งถือเป็นเรื่องแย่สำหรับควินน์ที่มีถุงมือระดับสูงชิ้นใหม่ แต่มันก็มีเหตุผลอีกประการหนึ่งที่เขาเลือกใช้ทักษะความว่างเปล่าแห่งเงามืด ในช่วงการฝึกฝนก่อนที่จะมายังโลกแวมไพร์ ทักษะนี้ได้เลเวลอัพขึ้นเป็นเลเวลสามแล้ว ในเลเวลสาม ทักษะเงาทั้งหมดที่ใช้ภายในโดมจะลดการใช้พลังลงห้าสิบเปอร์เซ็นต์ ผลพลอยได้อีกอย่างคือพลัง MC ของเขาจะฟื้นฟูได้เร็วขึ้นในขณะที่ยังอยู่ในโดม ต่างจากเมื่อก่อนที่หากใช้ความว่างเปล่าแห่งเงามืด พลัง MC จะไม่ฟื้นฟูเพราะทักษะยังคงทำงานอยู่ ความว่างเปล่าแห่งเงามืดไม่จำเป็นต้องใช้ MC หลังจากร่ายทักษะไปแล้ว แต่เนื่องจากข้อบกพร่องในตอนแรกมันจึงมีความเสี่ยงเพราะมันสูบพลัง MC ไปเกือบครึ่งหลอด แต่ตอนนี้มันได้เปรียบเสมอที่จะต่อสู้ภายในโดมให้นานที่สุด ตราบใดที่ไม่มีใครโจมตีเข้ามาจากภายนอกหรือภายใน นี่จึงเป็นสมรภูมิที่สมบูรณ์แบบสำหรับการต่อสู้ตัวต่อตัวเช่นนี้ [ผ้าคลุมเงามืด] ชั่วพริบตาเดียวนักเรียนคนนั้นก็หายไปจากตรงหน้า คลาร์กยังคงสัมผัสได้ถึงควินน์ แต่เขากลับเคลื่อนไหวไปทั่วจนยากที่จะระบุตำแหน่งที่แน่ชัด แต่นั่นก็เปล่าประโยชน์ คลาร์กใช้เล็บอันแหลมคมกรีดลงบนฝ่ามือทั้งสองข้างอย่างรวดเร็ว จากนั้นเขาก็สะบัดแขนทั้งสองข้างออก ส่งผลให้หยดเลือดพุ่งกระจายออกไปราวกับหยาดฝน เมื่อเห็นดังนั้น ในหัวของควินน์เขารู้ทันทีว่าต้องรีบก้าวพริบตาหลบละอองเลือดเหล่านั้น เขาคิดว่าคลาร์กตั้งใจใช้เลือดของตัวเองเพื่อระบุตำแหน่งที่เขาอยู่ ท้ายที่สุดแล้ว แม้เขาจะล่องหนอยู่ แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าวัตถุต่างๆ จะไม่สามารถสัมผัสหรือโดนตัวเขาได้ แต่กลายเป็นว่านั่นไม่ใช่เหตุผลของคลาร์ก "คลิก!" คลาร์กส่งเสียง และในทันทีนั้น... หยดเลือดทั้งหมดที่พุ่งกระจายในอากาศเริ่มเรืองแสงสีส้มจางๆ และเกิดการระเบิดเล็กๆ ขึ้นจากหยดเลือดทั้งหมดนั้นพร้อมๆ กัน มันเหมือนกับดอกไม้ไฟที่ระเบิดออกภายในโดม แม้การระเบิดแต่ละจุดจะไม่ใหญ่มาก แต่การระเบิดพร้อมกันทั้งหมดนั้นรุนแรงพอที่จะครอบคลุมพื้นที่เกือบทั้งโดม ควินน์ถูกแรงระเบิดจนกระเด็นถอยหลังไปฟาดกับพื้น ผิวหนังตามใบหน้าและแขนหลายแห่งฉีกขาด เขากำลังตกอยู่ในอันตรายสาหัสเพราะความเจ็บปวดแล่นพล่านไปทั่วร่าง พลังเงามืดถูกใช้ไปกับการพรางตัว ทำให้มันไม่สามารถป้องกันการโจมตีที่ไม่คาดคิดนี้ได้ [12/95 HP] ‘เปิดใช้งานธนาคารเลือด!’ ควินน์สั่งการ หลังจากที่เขาเพิ่งใช้เลือดไป 100 มิลลิลิตรในการต่อสู้ครั้งก่อน นี่คือเลือด 100 มิลลิลิตรชุดถัดไปที่ยังไม่ได้ใช้ และมันเป็นชุดสุดท้ายของเขาแล้ว [ธนาคารเลือดว่างเปล่า] [62/95 HP] บาดแผลของเขาเริ่มสมานตัวด้วยความเร็วที่น่าเหลือเชื่อ แม้แต่คลาร์กยังสังเกตเห็น มันเป็นเรื่องผิดปกติแม้แต่สำหรับแวมไพร์เว้นเสียแต่ว่าพวกเขาจะดื่มเลือดมนุษย์ แต่นี่เขากลับไม่เห็นสิ่งนั้นเลย รอยไหม้และบาดแผลทั่วร่างของควินน์เริ่มหายดี และโชคร้ายที่ชุดสูทตัวสวยที่โลแกนอุตส่าห์ตัดให้เขากลับต้องฉีกขาดอีกครั้ง ‘พลังของเขา คือเลือดระเบิดงั้นเหรอ?’ ควินน์คิด และการคาดเดาของเขาก็ถูกต้อง พลังของตระกูลที่ห้าคือความสามารถในการสร้างพลังระเบิดจากเลือดของพวกเขา ขึ้นอยู่กับว่าพลัง MC ของพวกเขาสูงแค่ไหนและใช้เลือดมากเพียงใด ก็จะสามารถสร้างการระเบิดที่รุนแรงขึ้นได้ เมื่อเห็นโดมประหลาดนี้ คลาร์กไม่ได้กังวลใจนัก นั่นเป็นเพราะพลังของเขา ในพื้นที่แคบๆ เช่นนี้ ตราบใดที่เขาระวังไม่ให้ตัวเองโดนลูกหลง มันก็ถือว่าได้เปรียบอย่างมาก การระเบิดของเขามีโอกาสโดนเป้าหมายสูงกว่าในพื้นที่ปิดขนาดเล็กแบบนี้ เขาไม่ต้องการให้ควินน์ฟื้นตัวได้อย่างสมบูรณ์ แทนที่จะสาดเลือดออกไปเหมือนก่อนหน้านี้ คราวนี้เขาจึงโยนก้อนเลือดที่มีขนาดใหญ่กว่าออกไป ด้วยพลังที่รุนแรง เขาทำให้เลือดจับตัวกันเป็นก้อนได้ แม้ว่ามันจะยังแยกตัวออกบ้างก็ตาม และเมื่อมันไปอยู่ตรงหน้าควินน์... "คลิก" คำสั่งพิเศษถูกใช้เพื่อจุดชนวนเลือด ทำให้เกิดการระเบิดขึ้นอีกครั้ง ครั้งนี้รุนแรงกว่าครั้งก่อนถึงสองเท่า และเขาค่อนข้างมั่นใจว่าเขาชนะการต่อสู้นี้แล้ว อย่างไรก็ตาม โดมยังคงตั้งอยู่ นั่นหมายความว่านักเรียนคนนั้นยังมีชีวิตอยู่ เมื่อฝุ่นควันจากการระเบิดจางลง เงามืดก็ปรากฏขึ้นปกคลุมร่างของควินน์ และเขาไม่ได้รับอันตรายใดๆ เลย อันที่จริงควินน์ก็ไม่แน่ใจนักว่ามันจะป้องกันการระเบิดได้หรือไม่ เพราะโดยปกติแล้วเงามืดของเขามักจะช่วยลดทอนแรงปะทะ แต่ถึงอย่างนั้นมันก็ได้ผล และเมื่อเขาย้ายตัวเองและเงามืดออกมา แรงระเบิดก็ปะทุขึ้นอีกครั้งในจุดที่ต่างจากจุดที่ควินน์ยืนอยู่ เรื่องนี้ทำให้คลาร์กสับสนเล็กน้อย แต่เขารู้ว่าเขาจะมัวคิดมากไม่ได้ เพราะเขาต้องจดจ่อกับคนที่กำลังพุ่งเข้ามาหาเขา [MC 30/100] แม้ควินน์จะสามารถป้องกันการโจมตีได้สำเร็จ แต่ปัญหาก็คือมันสูบพลัง MC ของเขาไปมากทีเดียว แม้จะมีโดมทำงานอยู่ก็ตาม เขาคงป้องกันได้อีกไม่กี่ครั้ง "เลือดสะบัด" เขาสะบัดเลือดโจมตีออกไปสองครั้งพร้อมออร่าสีแดง และมีสายเลือดจริงๆ พุ่งตามหลังมา ควินน์รู้ว่านี่จะเป็นการโจมตีครั้งใหญ่ หากเขาป้องกันครั้งนี้ได้ เขาคงไม่สามารถใช้พลังเงาได้อีก ‘ฉันทำได้แค่ลองวิธีเดียวเท่านั้น’ เขาขยับแขน เงามืดเคลื่อนที่ตามมาและถูกวางลงบนพื้นตรงหน้าเขาอย่างรวดเร็ว [ก้าวกระโดดเงา] เขาเคลื่อนที่และก้าวเข้าไปในเงามืดที่พื้น ร่างของเขาจมหายไปและหายตัวไปโดยสมบูรณ์ ทำให้การโจมตีพุ่งผ่านไปโดยไม่โดนอะไรเลย นี่ไม่เหมือนกับการพรางตัวด้วยเงาที่คลาร์กยังสัมผัสเขาได้ คราวนี้คลาร์กไม่รู้เลยว่าควินน์อยู่ที่ไหน เหมือนกับว่าเขาหายตัวไปโดยสิ้นเชิง เมื่อมองไปยังจุดที่เขาเห็นควินน์ครั้งล่าสุด เขากลับไม่พบอะไรเลย ทันใดนั้นเอง ควินน์ก็ปรากฏตัวขึ้นจากด้านหลังที่ขอบของเขตความว่างเปล่าแห่งเงามืด [เปิดใช้งานย่างก้าวสายลม] [ก้าวพริบตา] [ก้าวพริบตา] [ก้าวพริบตา] เขาใช้ทุกอย่างที่มีโดยไม่คิดจะประหยัดแรงกาย จนในที่สุดเขาก็พุ่งไปอยู่ด้านหลังของคลาร์กได้ในพริบตา เขาคว้าเข้าที่ศีรษะของอีกฝ่ายอย่างรวดเร็วและเปิดใช้งานทักษะจากถุงมือ พลังงานเริ่มไหลทะลักเข้าสู่ร่างกายของคลาร์กและทำให้เกิดไฟฟ้าช็อต เขาไม่แน่ใจว่ามันได้ผลหรือไม่ ทันทีที่มือทั้งสองปล่อยจากศีรษะ เขาก็กระทืบเท้าลงบนพื้นอย่างแรงแล้วชกหมัดใส่ท้องของคลาร์กเต็มแรงด้วยการโจมตีแบบค้อน [ก้าวพริบตา] เขาใช้ก้าวพริบตาอีกครั้งเพื่อรักษาระยะไม่ให้แรงปะทะจากการชกทำให้ร่างของคลาร์กกระเด็นไปไกล จากนั้นเขาก็ยกขาขึ้นแล้วฟาดลงมากลางร่างของคลาร์กจนกระแทกพื้น ขณะที่ควินน์เงื้อหมัดจะซ้ำลงไปอีกครั้ง เขากลับรู้สึกว่าขาทั้งสองข้างหมดแรงไปดื้อๆ มันรู้สึกอ่อนปวกเปียกราวกับเยลลี่ และเขาก็ทรุดลงกองกับพื้น [พลังกายหมดลง] ควินน์คอยจับตาดูพลังกายระหว่างการต่อสู้ แต่ดูเหมือนว่าการใช้ทักษะทั้งหมดต่อเนื่องกันโดยไม่หยุดพักหรือหายใจนั้น ทำให้มันหมดลงเร็วกว่าปกติ แต่นี่คือสิ่งที่เขาจำต้องทำ เขาไม่รู้ว่าถุงมือจะมีผลต่ออัศวินแวมไพร์มากแค่ไหน และมันเป็นความเสี่ยง ในขณะเดียวกันควินน์ก็ไม่อยากใช้การโจมตีแบบฟันที่อาจทำให้เกิดแผลฉกรรจ์ เพราะเกรงว่าคลาร์กจะใช้เลือดจากแผลนั้นสร้างการระเบิดขึ้นมาอีก เมื่อนอนกองอยู่บนพื้น ความว่างเปล่าแห่งเงามืดรอบตัวก็เริ่มจางหายไป ดูเหมือนว่าต่อให้เขายังมีพลัง MC เหลืออยู่ แต่ถ้าพลังกายหมด เขาก็ไม่มีแรงที่จะคงทักษะไว้ได้ เขาเอียงคอไปด้านข้างและเห็นร่างของคลาร์กนอนแน่นิ่งไปแล้ว ถึงกระนั้น ร่างที่ไม่ไหวติงนั้นไม่ใช่สิ่งที่ทำให้ควินน์รู้ว่าการต่อสู้จบลงแล้ว แต่มันคือข้อความจากระบบที่ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา [ยินดีด้วย คุณเอาชนะอัศวินแวมไพร์ได้แล้ว] [ได้รับรางวัลเลเวลอัพทันที!] *ติ๊ง! [คุณเลเวล 20 แล้ว] [กระบวนการวิวัฒนาการกำลังจะเริ่มขึ้น . . .]