Chapter 333: [ตอนพิเศษ] หนึ่งเดือน ครืด! อุปกรณ์ไม้ในมือของเกรย์สั่นสะเทือน ดึงดูดความสนใจของเขาให้หันไปมอง เขามองมันอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะส่งสัมผัสจิตเข้าไปในอุปกรณ์ ‘เกรย์ เกรย์ ได้ยินฉันไหม?’ เสียงหนึ่งดังขึ้นในหัวของเกรย์ทันทีที่เขาส่งสัมผัสจิตเข้าไป มันเป็นเสียงที่เขาคุ้นเคยเป็นอย่างดี เขาหัวเราะเบาๆ พลางส่ายหน้าก่อนจะตอบกลับไปว่า ‘ได้ยินครับ ไม่ต้องเรียกชื่อผมสองรอบก็ได้นะ’ ‘อ๊ะ มันได้ผล! ยอดเยี่ยมไปเลย! แต่เอาจริงๆ นะ เจ้าสิ่งนี้มันทำงานยังไงกันแน่?’ เสียงตื่นเต้นของอลิซดังขึ้นในหัวของเขาอีกครั้ง ‘จริงๆ มันก็เรียบง่ายมาก วงเวทที่วาดไว้ในอุปกรณ์จะเชื่อมต่อกับพลังงานแห่งจิตวิญญาณของโลก…’ เกรย์อธิบาย เมื่อมีคนใช้สัมผัสจิตกระตุ้นการทำงานของมัน พวกเขาก็จะสามารถพูดคุยผ่านอุปกรณ์ได้ โดยเสียงจะถูกส่งผ่านไปในรูปแบบของการสั่นสะเทือน ก่อนจะปรากฏออกมาเป็นเสียงของคนพูดเมื่อไปถึงอุปกรณ์อีกเครื่องหนึ่ง ซึ่งสามารถเลือกได้ว่าจะพูดออกมาดังๆ หรือจะสื่อสารผ่านความคิดก็ได้ ‘ว้าว มหัศจรรย์มาก! คราวนี้เธอทำผลงานได้สุดยอดจริงๆ เกรย์’ อลิซกล่าวชมหลังจากฟังคำอธิบาย “ก็นะ อย่างที่บอกไปในจดหมายนั่นแหละ คนอื่นเขาทำกันได้มานานแล้ว ผมแค่ทำเลียนแบบพวกเขามาอีกที แม้ว่าจะมีการดัดแปลงไปบ้างเล็กน้อย แต่มันก็ไม่ได้ต่างกันมากหรอก” เกรย์เกาหัวอย่างเคอะเขิน การได้ยินเสียงของอลิซอีกครั้งทำให้เขารู้สึกดีไม่น้อย ถ้าเพียงแต่เขาจะได้พบหน้าเธอ รวมถึงคนอื่นๆ ด้วยก็คงจะดี ‘อ๋อ โอเค แต่ยังไงเธอก็ทำได้ดีอยู่ดีล่ะ ฉันกำลังชมอยู่นะ รับไว้ซะ’ อลิซตะโกนใส่ จนเกรย์เกือบทำอุปกรณ์หลุดมือด้วยความตกใจ “ครับๆ โธ่เอ๊ย ไม่เห็นต้องดุดันขนาดนั้นเลยนี่นา” เกรย์บ่นพึมพำ ‘อื้ม ตอนนี้เธอก็ทำอุปกรณ์เสร็จแล้ว แสดงว่าเธอก็คงจะรีบออกเดินทางแล้วสินะ’ อลิซถามด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา “ใช่ ผมต้องเอาเครื่องนี้ไปให้เรย์โนลด์ แล้วก็เคลาส์ แต่ก่อนจะไป ผมจะแวะไปหาเธอก่อน” เกรย์ตอบ ‘รู้ไหม ฉันคิดถึงพวกเธอจริงๆ นะ การอยู่ที่นี่มันน่าเบื่อชะมัด ไม่มีใครให้ฉันจัดการเลยสักคน’ อลิซกล่าว เมื่อเกรย์ได้ยินประโยคแรก เขาก็รู้สึกสะเทือนใจเมื่อนึกถึงเรื่องที่พวกเขาต้องคอยหลบซ่อน แต่พอได้ยินประโยคถัดมา เขาก็เกือบจะเปลี่ยนใจไม่อยากไปหาเธอแล้วหลังจากที่ทำความเข้าใจเกี่ยวกับธาตุมิติ “อลิซ เธอเป็นผู้หญิงนะ ไม่ควรจะไล่จัดการคนอื่นบ่อยขนาดนั้น” เกรย์กล่าวพลางกระตุกยิ้มที่มุมปาก ‘อะไรนะ?! ใครบอกว่าผู้หญิงจัดการคนอื่นไม่ได้?’ อลิซตะโกน จนอุปกรณ์สั่นสะเทือนไม่หยุด “ผม… ผม…” ‘ถ้าพูดอีกคำ ฉันจะหักขาเธอทิ้งซะ!’ อลิซขู่ เกรย์ตัวสั่นด้วยความกลัว พวกเขาไม่ได้เจอกันนานจนเขาเกือบลืมไปแล้วว่าเธอมีนิสัยอย่างไร ‘โชคดีนะที่เราไม่ได้อยู่ด้วยกัน’ เขาคิดอย่างโล่งอก พวกเขาคุยกันต่ออีกเกือบสามสิบนาทีก่อนที่เกรย์จะตัดสินใจยุติการสนทนา จากความกระตือรือร้นของอลิซ เขารู้ได้เลยว่าเธอคงจะเบื่อมากจริงๆ ในสถานที่แห่งนั้น “ไม่ต้องห่วงนะ ทุกอย่างจะจบลงในไม่ช้า แล้วเราจะได้ท่องเที่ยวไปทั่วทวีปอย่างอิสระ” เกรย์กล่าว ‘ฉันหวังว่าจะเป็นแบบนั้นนะ แล้วก็อย่าลืมเอาของที่เหลือไปให้เรย์โนลด์กับเคลาส์ด้วยล่ะ ฉันไม่ได้คุยกับพวกเขานานมากแล้ว’ อลิซกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อยๆ “ได้สิ แต่รู้ใช่ไหมว่าเธอคุยกับผมได้ตลอดเวลา ต่อให้ผมจะยุ่งอยู่ก็ตาม?” เกรย์ถามพร้อมหัวเราะเบาๆ ‘จริงเหรอ?’ “จริงสิ แค่เธอฝากข้อความทิ้งไว้ ต่อให้ผมไม่ตอบทันที ผมก็จะได้รับและตอบกลับในภายหลังแน่นอน” เกรย์ยิ้ม ‘อื้ม โอเค’ “งั้นแค่นี้นะ ไปก่อนล่ะ ผมต้องทำงานต่อแล้ว” เกรย์โบกมือลา ทั้งที่อลิซไม่ได้อยู่ตรงนั้น ‘บายบาย ไว้ฉันเบื่อเมื่อไหร่จะทักไปหาใหม่นะ’ เกรย์ยิ้มก่อนจะเก็บอุปกรณ์เข้าแหวนเก็บของ “เฮ้อ คิดถึงวันเก่าๆ จัง” เขาถอนหายใจ การได้คุยกับอลิซทำให้เขาหวนนึกถึงช่วงเวลาที่อยู่ในสถาบันและดินแดนแห่งการทดสอบ “จักรพรรดิเจ้าเล่ห์นั่น ไม่ใช่ว่าผมอยากจะไปท้าทายเขาสักหน่อย ทำไมต้องทำกับผมขนาดนี้ด้วย? แถมตามที่ตาแก่เจรัลด์บอก ไม่ใช่แค่เขา แต่จักรวรรดิอื่นๆ ก็กำลังตามล่าผมอยู่เหมือนกัน บ้าเอ๊ย! ผมต้องรีบแข็งแกร่งขึ้นให้เร็วกว่านี้ ไม่เช่นนั้นคงถูกพวกงี่เง่านี่ฆ่าตายแน่” เกรย์กำหมัดแน่น แววตามุ่งมั่นฉายชัดขึ้น ความเร็วที่สุดในการพัฒนาพลังคือการทำความเข้าใจธาตุอื่น เมื่อใดที่เขาเข้าใจธาตุมิติได้สำเร็จ เขาก็จะเหลือธาตุที่รู้จักอีกเพียงธาตุเดียว นั่นคือธาตุแสง หลังจากเข้าใจธาตุมิติแล้ว ความเร็วในการบ่มเพาะของเขาจะเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล ไม่ใช่แค่เรื่องนั้นเท่านั้น แต่ระดับพลังของเขาจะเพิ่มขึ้นด้วย แม้อาจจะยังไม่สามารถก้าวข้ามไปสู่ระดับที่เจ็ดของขอบเขตต้นกำเนิดได้ในทันที แต่เขาก็คงจะอยู่ไม่ห่างจากจุดนั้นหลังจากเพิ่มระดับความเข้มข้นของธาตุมิติ เกรย์รอให้วอยด์กลับมาและเริ่มฝึกฝนทำความเข้าใจธาตุมิติร่วมกับมันทันที เขาต้องการใช้วิธีเดียวกับที่เคยใช้ตอนฝึกธาตุความมืด เขาจะให้วอยด์แสดงพลังธาตุมิติออกมาในขณะที่เขาศึกษา แม้เขาจะรู้ว่ามันไม่ง่ายเพราะได้ลองมาหลายครั้งตลอดหลายเดือนที่ผ่านมา แต่เขาก็ไม่คิดจะยอมแพ้ ยิ่งไปกว่านั้น เขาสัมผัสได้ว่าเขาเข้าใกล้ความเข้าใจมันเต็มที ความรู้สึกนี้ใกล้เคียงกับตอนที่เขาทำความเข้าใจธาตุความมืด เพียงแต่ไม่ได้เข้มข้นเท่าในตอนนั้น วันเวลาผ่านไปโดยที่เกรย์ทุ่มความสนใจไปกับการทำความเข้าใจธาตุมิติเป็นส่วนใหญ่ โชคร้ายที่เขาไม่สามารถจดจ่อกับมันได้เต็มที่เพราะอลิซมักจะติดต่อมาหาเขาทุกๆ สองชั่วโมง วันเวลาเริ่มผ่านไปอย่างเชื่องช้าในขณะที่เขาพยายามทำความเข้าใจธาตุมิติ เวลาที่ไม่ได้ฝึกฝนธาตุมิติ เขาก็จะใช้ไปกับการคุยกับอลิซ หรือไม่ก็บ่มเพาะเพื่อเพิ่มแก่นแท้แห่งธาตุของตน เขาไม่ได้ละเลยการฝึกร่างกายประจำวัน เพียงแต่สถานที่ที่ถูกกักขังอยู่ในที่แคบเช่นนี้ทำให้ทำอะไรได้ไม่มากนัก แต่เขาก็ยังคงมุ่งมั่นฝึกฝนต่อไป หนึ่งเดือนผ่านไปในลักษณะนี้ อลิซมีสภาพจิตใจที่ร่าเริงขึ้นเพราะสามารถพูดคุยกับเกรย์ได้ทุกวัน เกรย์สามารถเกลี้ยกล่อมให้เธอเว้นช่วงเวลาให้เขาบ้าง พวกเขาจึงตกลงกำหนดเวลาที่จะคุยกันในแต่ละวันเอาไว้