**บทที่ 2233: หมัดอัคคีผลาญปรากฏอีกครา** “ผมเข้าใจแล้ว ขอบคุณท่านมาก” หลินอี้คลี่ยิ้มบางพลางกล่าวคำขอบใจจากใจจริง “อย่างไรก็ตาม เพื่อเป็นการตอบแทนเจ้า ข้ามีคัมภีร์วิชาลับของพวกมนุษย์จะมอบให้... มันเคยเป็นของที่เจ้านายพันธสัญญาของข้าทิ้งเอาไว้...” ราชสีห์เพลิงยักษ์เอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มพร่า แววตาของมันฉายแววอ้างว้างโดดเดี่ยวอย่างเห็นได้ชัดเมื่อรื้อฟื้นถึงความหลังอันไกลโพ้น “เจ้านายของท่าน? ท่านเคยเป็นสัตว์อสูรพันธสัญญาของผู้อื่นด้วยอย่างนั้นหรือ!” ดวงตาของหลินอี้เบิกกว้างด้วยความประหลาดใจ “เมื่อหลายร้อยปีก่อนน่ะใช่...” เจ้าแห่งป่าเอ่ยพึมพำ “แต่เขากลับจากไป... เพื่อมุ่งสู่ขอบเขตที่เหนือล้ำยิ่งกว่า สิ่งที่พวกเจ้าเรียกว่า วิถีแห่งสวรรค์ (Heavenly Dao)... หลังจากนั้นเขาก็ไม่เคยกลับมาอีกเลย! เขาคืออดีตเจ้าสำนักของสำนักโบราณแห่งนี้นี่แหละ” “อา...” หลินอี้ทอดถอนใจด้วยความสะท้านในอก มนุษย์ทุกคนต่างดิ้นรนเพื่อมุ่งสู่จุดสูงสุดของเส้นทางสายศิลปะการต่อสู้ แต่จะมีสักกี่คนที่สามารถก้าวข้ามขีดจำกัดนั้นได้สำเร็จ? “วิชาชุดนี้เคยเป็นสุดยอดวิชาที่สำคัญที่สุดของสำนัก และเป็นหนึ่งในวิชาธาตุไฟที่ล้ำเลิศที่สุด” ราชสีห์เพลิงยักษ์กล่าวต่อ “ตอนนี้เจ้าอยู่ในขอบเขตมาสเตอร์ระดับโลก (Earth Class) ช่วงกลาง ก็น่าจะพอฝึกฝนจนถึงกระบวนท่าที่ห้าได้แบบปรกๆ หากเจ้าบรรลุกระบวนท่าที่ห้าเมื่อใด เจ้าจะสามารถกระตุ้นใช้กระบวนท่าพร้อมกับ ‘กระสุนเพลิงเทวะ’ ได้ทันที มันจะช่วยรีดเร้นพลังทำลายล้างของเจ้าให้พุ่งทะยานไปถึงระดับเทียบเท่ากระบวนท่าที่สิบชั่วคราว!” “กระสุนเพลิงเทวะ? มันคืออะไรกัน?” หลินอี้ขมวดคิ้วด้วยความฉงน เขาไม่เคยได้ยินชื่อสิ่งนี้มาก่อนเลย “มันคืออาวุธธาตุไฟที่กลั่นกรองมาจากลมหายใจศักดิ์สิทธิ์ของเผ่าพันธุ์ราชสีห์เพลิง แต่มันเป็นของที่ใช้แล้วหมดไป” ราชสีห์เพลิงยักษ์อธิบาย “ในเทือกเขาแห่งนี้ เผ่าพันธุ์ของข้าก็มีศัตรูอยู่ไม่น้อย ตัวข้าเองไม่มีปัญหาหรอก แต่ลูกราชสีห์และเมียของข้านั้นไม่ได้มีพลังโจมตีที่กล้าแกร่ง พวกเขาจึงต้องพึ่งพากระสุนเพลิงเทวะที่ข้าสร้างขึ้นเพื่อใช้หลบหนีจากการจู่โจมของศัตรู!” “อย่างนี้นี่เอง!” หลินอี้พยักหน้าเข้าใจถึงความสำคัญของมัน “การจะสร้างกระสุนเหล่านี้แต่ละลูกต้องใช้เวลานานแสนนาน และมันยังเป็นของสิ้นเปลือง ตอนนี้ข้าจึงมีเหลือเพียงสามลูกเท่านั้น เจ้าจงใช้มันอย่างประหยัด!” ราชสีห์เพลิงยักษ์กำชับ “เมื่อเจ้าใช้มันควบคู่กับวิชา กระบวนท่าที่ห้าจะทรงพลังเท่ากับกระบวนท่าที่สิบ และกระบวนท่าที่สิบจะรุนแรงเท่ากับกระบวนท่าที่สิบห้า... พลังจะบวกเพิ่มขึ้นไปเรื่อยๆ โดยไม่มีขีดจำกัดล่าง แต่มีเงื่อนไขว่าอย่างน้อยเจ้าต้องใช้ออกด้วยกระบวนท่าที่ห้าเป็นพื้นฐาน มิเช่นนั้นเจ้าจะไม่สามารถกระตุ้นอานุภาพของกระสุนเพลิงเทวะลูกนี้ได้เลย” “มันทรงพลังขนาดนั้นเชียว!” หลินอี้ฟังคำอธิบายแล้วถึงกับต้องลอบเดาะลิ้นด้วยความทึ่ง กระสุนเพลิงเทวะนี้สามารถยกระดับพลังของวิชาได้ถึงห้าขั้นในพริบตา นั่นหมายความว่าเขาสามารถสยบคู่ต่อสู้ที่อยู่ระดับสูงกว่าได้อย่างไม่ยากเย็น! “ถูกต้อง แต่พลังการผลิตของมันต่ำเตี้ยเรี่ยดินนัก ข้าจำเป็นต้องเก็บไว้สองลูกเพื่อความปลอดภัยในอนาคต ดังนั้นข้าจึงมอบให้เจ้าได้เพียงสามลูกเท่านั้น ท่านผู้มีพระคุณ” ราชสีห์เพลิงยักษ์เอ่ยด้วยน้ำเสียงที่แฝงความเสียดายเล็กลง “สามลูก... นั่นก็มากเกินพอแล้ว!” หลินอี้ไม่ใช่คนโลภโมโทสัน การได้รับของวิเศษเช่นนี้มาสามชิ้นก็นับว่าเป็นวาสนาอันประเสริฐ หากเขามีสิ่งนี้ตอนที่เข้าปะทะกับพวกบ้านลำดับที่ห้า (Fifth House) เขาคงไม่ต้องตกอยู่ในสภาพสะบักสะบอมเช่นนั้น อย่างไรก็ตาม เขาไม่แน่ใจว่าวิชานี้จะฝึกฝนได้ยากเย็นเพียงใด แต่หลินอี้ก็ไม่ได้กังวลนัก เพราะเขามีประสบการณ์ในการฝึกฝน ‘หมัดอัคคีผลาญ’ และ ‘หมัดไม้ไพรพันจำแลง’ มาก่อน จึงมีความมั่นใจในการโคจรพลังเพื่อกระตุ้นใช้วิชาพอสมควร แต่ติดอยู่ที่ว่าตอนนี้หลินอี้ใช้ได้เพียงกระบวนท่าที่สี่เท่านั้น แม้จะก้าวเข้าสู่ Earth Class ช่วงกลางและพยายามลองกระบวนท่าที่ห้าของวิชาเดิมดูบ้างแล้ว แต่ก็ยังไม่ประสบผลสำเร็จ เขาคาดเดาว่าเป็นเพราะรากฐานพลังของเขายังไม่มั่นคงพอ ทว่าตอนนี้สถานการณ์เปลี่ยนไปแล้ว หลินอี้ได้หล่อหลอมและขัดเกลาพลังจนมั่นคงในระดับ Earth Class ช่วงกลางอย่างสมบูรณ์ หากเขาทุ่มเทสมาธิอย่างหนัก การจะเอื้อมให้ถึงกระบวนท่าที่ห้าก็คงไม่ไกลเกินเอื้อม! “วิชาที่เจ้านายของข้าทิ้งไว้ให้ มีทั้งหมดสามสิบกระบวนท่า...” ราชสีห์เพลิงยังไม่ทันขาดคำ หลินอี้ก็โพล่งขัดขึ้นมาทันที “อะไรนะ! สามสิบกระบวนท่า?” คำพูดของราชสีห์เพลิงทำลายความเข้าใจเดิมๆ ของหลินอี้จนหมดสิ้น “ทำไมถึงมีสามสิบกระบวนท่าล่ะ? ในโลกนี้วิชาสายต่อสู้ไม่ว่าจะระดับสูงหรือต่ำ ต่างก็ถูกแบ่งไว้เพียงยี่สิบกระบวนท่าไม่ใช่หรือ?” จะโทษที่หลินอี้ตกใจก็ไม่ได้ เพราะลุงฝูเคยพร่ำสอนเขาว่า สิบกระบวนท่าแรกนั้นมีไว้สำหรับยอดฝีมือระดับ Earth Class ส่วนสิบกระบวนท่าหลังมีไว้สำหรับระดับ Sky Class แม้แต่วิชาที่เขาเคยเห็นในตระกูลซ่อนเร้นอย่างตระกูลหาน ก็ยังสิ้นสุดเพียงกระบวนท่าที่ยี่สิบ แล้วเหตุใดวิชาของราชสีห์เพลิงตัวนี้ถึงมีถึงสามสิบได้! “ฮ่าๆ ยี่สิบกระบวนท่า... นั่นมันก็แค่สิ่งที่เหล่านักสู้ทั่วไปเขารู้กันเท่านั้นแหละ สิบท่าแรกสำหรับโลก สิบท่าหลังสำหรับสวรรค์ นอกจากเจ้านายของข้าที่บังเอิญค้นพบความลับนี้แล้ว คนอื่นๆ ในสำนัก แม้แต่อดีตเจ้าสำนักคนก่อนๆ ก็รู้แค่ยี่สิบกระบวนท่าเท่านั้น...” ราชสีห์เพลิงยักษ์พยักหน้าพลางรื้อฟื้นความทรงจำ “และก็เป็นเพราะเจ้านายของข้าค้นพบสิบกระบวนท่าสุดท้ายนี่แหละ เขาถึงได้คลั่งไคล้และโหยหาขอบเขตที่อยู่เหนือกว่าระดับสวรรค์ เพราะในตอนที่เขาอยู่ระดับ Sky Class ช่วงปลายอันสูงสุด (Late Phase Peak) คอขวดของเขาก็คือกระบวนท่าที่ยี่สิบ และไม่ว่าจะพยายามอย่างไรเขาก็ไม่สามารถใช้ออกด้วยกระบวนท่าที่ยี่สิบเอ็ดได้! แต่จากการวิจัยและวิเคราะห์ของเขา ตั้งแต่กระบวนท่าที่ยี่สิบเอ็ดเป็นต้นไป วิชาการต่อสู้จะก้าวเข้าสู่ขอบเขตใหม่ที่เหนือจินตนาการ... แน่นอนว่าเจ้าฟังไว้เป็นเรื่องแปลกใหม่ก็พอ ไม่ต้องไปดันทุรังไขว่คว้ามันนักหรอก” “ผมเข้าใจแล้ว” หลินอี้รับคำ เขารู้ดีว่าราชสีห์เพลิงกำลังเตือนไม่ให้เขาเป็นพวก ‘โลภเกินตัว’ “เหตุผลที่ข้าไม่เคยบอกผู้สืบทอดรุ่นหลังของสำนักนี้เกี่ยวกับความลับของสิบกระบวนท่าสุดท้าย ก็เพราะเกรงว่าพวกเขาจะมักใหญ่ใฝ่สูงจนหลงลืมแก่นแท้ของวิชาไป” ราชสีห์เพลิงยักษ์กล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลขึ้น “แต่ที่ข้าส่งมอบวิชานี้ให้เจ้า ก็เพราะสำนักนี้ไม่มีผู้สืบทอดหลงเหลืออยู่อีกแล้ว ข้าหวังว่าเจ้าจะนำมันไปสืบสานต่อ เพื่อไม่ให้อารยธรรมนี้ต้องสูญสิ้นไปตามกาลเวลา...” “ตกลง! ก่อนที่ผมจะไปถึงระดับ Sky Class ช่วงปลายอันสูงสุด ผมจะไม่แตะต้องหรือศึกษามันเด็ดขาด” หลินอี้พยักหน้าให้คำมั่นสัญญา ราชสีห์เพลิงยักษ์พอใจในคำตอบ มันเดินไปที่ซอกลับตรงมุมถ้ำก่อนจะคาบคัมภีร์โบราณเล่มหนึ่งออกมาส่งให้หลินอี้ “ข้าแนะนำให้เจ้าฝึกฝนที่นี่เสียก่อน จะเป็นการดีที่สุดหากเจ้าบรรลุกระบวนท่าที่ห้าได้ก่อนจะขึ้นเขาไป แต่หากทำไม่ได้จริงๆ ข้าก็จะไม่ห้ามเจ้าหากเจ้าจะออกเดินทางในเช้าวันพรุ่งนี้” หลินอี้รับคัมภีร์มาด้วยความตื่นเต้นท่วมท้น แต่ทันทีที่สายตาปะทะกับตัวอักษรขนาดใหญ่สองสามตัวบนหน้าปก เขาก็ถึงกับยืนตัวแข็งทื่อ พูดไม่ออกบอกไม่ถูก! เพราะบนหน้าปกของคัมภีร์เล่มนั้น จารึกไว้ด้วยตัวอักษรอันทรงพลังว่า... **“หมัดอัคคีผลาญ”!** ชื่อของ ‘หมัดอัคคีผลาญ’ นั้นหลินอี้ย่อมรู้จักดีแทบเข้าไส้ เพราะมันคือวิชาที่เขาใช้อยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน แต่นั่นมันไม่ใช่วิชาตกทอดของตระกูลลุงฝูหรอกหรือ? แล้วเหตุใด... ราชสีห์เพลิงยักษ์ตัวนี้ถึงมีคัมภีร์ ‘หมัดอัคคีผลาญ’ เล่มนี้อยู่ในครอบครองได้กันเล่า! (โปรดติดตามตอนต่อไป)