**บทที่ 2754 สมบัติอันล้ำค่าที่สุด (ภาค 2)** แต่ละตนคือเหล่าอันเดดผู้ยังไม่ตื่นรู้ แต่ละตนเปี่ยมด้วยแกนพลังสีโลหิตที่เกือบเต็มเปี่ยม และสั่งสมประสบการณ์มานับศตวรรษ สภาฯ มิอาจเสี่ยงให้ผู้ใดเกิดอาการขี้ขลาดตาขาวในช่วงสุดท้ายจนแปรพักตร์ สมาชิกหน่วยสังหารทุกคนจึงมีอิสระที่จะถอนตัวได้ตลอดเวลาจนกว่าภารกิจจะเริ่มต้นขึ้น เหล่าอันเดดแต่ละตนสั่งสมพลังชีวิตมาอย่างมหาศาลจนมวลกายทัดเทียมจักรพรรดิอสูร และแม้จะใช้ได้เพียงเวทมนตร์ที่ตนถนัดตามธาตุประจำเผ่าพันธุ์อันเดด แต่พวกเขาก็รอดพ้นจากการปะทะกับจอมเวทผู้มีแกนพลังสีม่วงสดใสมาได้ เหล่าจอมเวทปลอมแปลงตายสนิทไปแล้วทั้งสิ้น การสังหารผู้ที่ตื่นรู้นั้นยากกว่ามาก แต่เหล่าอันเดดที่ถูกรวบรวมมานี้ต่างก็เคยโค่นล้มสมาชิกรัฐสภาผู้ทะนงตนไปนับไม่ถ้วนตลอดช่วงเวลาแห่งการเป็นอมตะของตน แม้จะมีสิ่งเหล่านั้นและอุปกรณ์เวทมนตร์ชั้นเลิศอันเป็นที่ภาคภูมิ แต่พวกอันเดดยังคงหวั่นไหว น้อยคนนักที่จะเคยเผชิญหน้ากับเทพสมร และแน่นอนว่าไม่เคยพบเจอผู้ที่ตื่นรู้และมีแกนพลังสีม่วงสดใส ผู้ที่เคยเผชิญหน้ามา จดจำการปะทะครั้งนั้นด้วยความขมขื่น และนับว่าตนโชคดีที่รอดชีวิตมาเล่าขานได้ ประสบการณ์ของพวกเขาประเมินค่ามิได้ในการรับมือกับอสูรขนาดมหึมา และการรับมือกับความสามารถอันเป็นสายเลือดของพวกมัน หน่วยสังหารนี้ถูกรวบรวมขึ้นเพื่อเป้าหมายในการโค่นล้มมังกรหรือพญามังกรเพลิงถึงรัง แต่เนื่องจากยังไม่แน่ชัดว่าทิอามาทคือสิ่งใด ผู้นำแห่งสภาฯ จึงเลือกที่จะไม่ประมาท เครื่องรางสื่อสารของรัคชูฉายภาพโฮโลแกรมของคฤหาสน์เวอร์เฮน แสดงแผนผังห้องและทางเดินภายในทั้งหมด ภาพโฮโลแกรมสีฟ้าคือเส้นทางที่พวกเขาแน่ใจว่าถูกต้อง เพราะได้รับการยืนยันจากพันธมิตรผู้ไม่รู้ตัวของพวกเขาในระหว่างงานเลี้ยงวันเกิดของเอลิเซีย ภาพโฮโลแกรมสีเทาคือข้อมูลที่เหล่าอันเดดได้มาจากหอจดหมายเหตุหลวงหลังติดสินบนเสมียนหลายคน แต่เส้นทางเหล่านั้นถูกระบุว่าไม่แน่นอนและอันตราย เหล่าราชวงศ์ชื่นชอบที่จะวางข้อมูลเท็จเพื่อล่อลวงศัตรูเข้าสู่กับดัก และเปิดโปงเจ้าหน้าที่ทุจริตได้อย่างฉมัง "อุปสรรคเริ่มต้นขึ้นทันทีที่ก้าวพ้นเขตอุทยาน" กูลอธิบาย "เราต้องหลบหลีกเหล่าอสูรเวทมนตร์, จักรพรรดิอสูร, และโกเล็ม เหล่าปีศาจขึ้นอยู่กับพละกำลังของเวอร์เฮน" "ในยามค่ำคืน เขาควรจะหลับใหล และเหล่าปีศาจก็ควรจะหลับใหลอยู่ภายในอาณาเขตของเขา แต่เราจะปฏิบัติตนราวกับคาดหวังว่าพวกมันจะออกตรวจตราคฤหาสน์ด้วยเช่นกัน" รัคชูหยุดไปครู่หนึ่งจนกระทั่งทุกคนพยักหน้า "โกเล็มมีเพียงสองตน และพวกมันต้องการเติมพลังเป็นระยะๆ เราได้จับเวลาความทนทานของพวกมันแล้ว และเราจะเคลื่อนพลทันทีที่ตัวใดตัวหนึ่งออกไปที่แท่นชาร์จพลัง มันควรจะเป็นในอีกไม่ช้านี้" เขาตรวจสอบนาฬิกาต้องมนตร์ซึ่งมีการนับถอยหลังหลายรายการดำเนินไปพร้อมกัน รายการที่เกี่ยวกับโกเล็มกำลังใกล้จะถึงศูนย์ และแท้จริงแล้ว ทรับเบิลได้หมุนคว้างกลางอากาศ ก่อนร่อนลงสู่หลังคาเพื่อเติมพลังให้แกนกลาง พร้อมทั้งรักษาจุดสังเกตการณ์อันได้เปรียบ การอยู่บนที่สูงไร้ประโยชน์เมื่อเทียบกับศัตรูที่เคลื่อนไหวจากเบื้องล่าง ดังนั้น สถานการณ์จึงเป็นไปตามที่เหล่าอันเดดต้องการ รัคชูใช้พลังแห่งกูลของตนทำให้ผืนดินอ่อนนุ่มลง แม้จะมีม่านอาคมผนึกปฐพีอันรายล้อมคฤหาสน์อยู่ก็ตาม ทำให้หน่วยสังหารสามารถเข้าถึงม่านอาคมป้องกันชั้นแรกได้อย่างเงียบเชียบ ณ จุดนั้น เป็นทีของกิอาโร ลาเมีย และอาร์โก คอร์วัก สองผู้พิทักษ์ที่เก่งกาจที่สุดในหมู่พวกเขา ลิธได้เรียนรู้เคล็ดลับบางอย่างจากการเป็นเรนเจอร์ ทำให้ขอบเขตอาคมของคฤหาสน์ของเขาคล้ายคลึงกับของกริฟฟอนทองคำ มันจะเปลี่ยนแปลงตามช่วงเวลาที่กำหนด สลับลำดับและประเภทของรูปแบบเวทมนตร์ที่ซ้อนทับกัน ซึ่งต้องใช้ลำดับการปลดอาคมที่จำเพาะเจาะจงและแตกต่างกันไปในแต่ละครั้งที่ระบบรีเซ็ต การที่ลิธทำสิ่งนี้ได้เป็นปริศนาแม้แต่สำหรับเหล่าราชวงศ์ เนื่องจากม่านอาคมถาวรนั้น ตามชื่อที่บ่งบอก ควรจะคงอยู่ตลอดไป การเปลี่ยนแปลงม่านอาคมเพียงหนึ่งเดียวหมายความว่าผู้พิทักษ์ต้องดัดแปลงเมทริกซ์แห่งเวทมนตร์ของรูปแบบนั้น และปรับสมดุลทุกสิ่งโดยรวม มันเป็นสิ่งที่ยืดเยื้อ ยากลำบาก และสิ้นเปลืองอย่างยิ่งแม้จะทำเพียงครั้งเดียว แต่กระนั้น ม่านอาคมแห่งคฤหาสน์เวอร์เฮนกลับเปลี่ยนแปลงประมาณวันละครั้ง เหล่าอันเดดรอให้ระบบรีเซ็ตก่อนเคลื่อนไหว เพื่อหลีกเลี่ยงการติดอยู่ภายในลำดับอาคมที่ไม่ทราบแน่ชัดและถูกกำจัดสิ้น กิอาโรและอาร์โกใช้เวลาหลายนาทีศึกษาถึงรูปแบบเวทมนตร์ด้วยเวทมนตร์ตรวจจับอาคมของตน และหารือกลยุทธ์อย่างละเอียดก่อนลงมือปฏิบัติ ภายใต้ม่านอาคม เวทมนตร์แห่งลมยังคงทำงานอยู่ และมันพัดพากระแสเสียงของพวกเขาไปด้วย เหล่าอันเดดไม่จำเป็นต้องหายใจ ซึ่งช่วยให้สมาชิกที่เหลือของกลุ่มสามารถรอได้ แทนที่จะสิ้นใจด้วยการขาดอากาศหายใจ เหล่าผู้พิทักษ์ทั้งสองต้องใช้ทักษะรวมกันทั้งหมดเพื่อเจาะทะลวงการป้องกันทางเวทมนตร์โดยไม่ก่อให้เกิดสัญญาณเตือนภัยใดๆ แต่พวกเขาก็ทำสำเร็จ เมื่อถึงจุดนั้น แทนที่จะออกมาเคลื่อนไหวผ่านคฤหาสน์ รัคชูได้ทำตามแผนและขุดเส้นทางมุ่งสู่สวนภายในต่อ มันจะช่วยให้พวกเขาลัดผ่านส่วนสำคัญของอาคารไปได้โดยไม่ต้องออกจากที่กำบังของพื้นดินอันแข็งแกร่ง "ด้วยวิธีนี้ เราจะมั่นใจได้ว่าแผนสำรองสำหรับแผนสำรองของเวอร์เฮนจะไม่มีการทำงานใดๆ และเรายังสามารถยกเลิกภารกิจได้โดยไร้ความสูญเสีย" กูลกล่าว และทุกคนก็เห็นด้วย ก่อนจะโผล่ขึ้นมาจากพื้นดิน กิอาโรและอาร์โกได้ตรวจสอบด้วยเวทมนตร์ของตนอีกครั้ง พบว่าม่านอาคมที่ถูกก่อกวนยังคงสภาพเดิม และไม่มีม่านอาคมใหม่หรือการมีอยู่ของสิ่งมีชีวิตที่ไม่รู้จักภายในขอบเขตผลกระทบของม่านอาคมตรวจจับชีวิตของพวกเขา เหล่าอันเดดโผล่ขึ้นมาจากพื้นดินทีละสองตน สร้างแนวป้องกันและตรวจตรากับดักรวมถึงยามเฝรเวร ก่อนจะปล่อยให้คนอื่นออกจากโพรงที่ปลอดภัย รัคชูออกมาเป็นคนสุดท้าย เตรียมพร้อมที่จะหนีหากสถานการณ์พลิกผันไปในทางที่เลวร้าย เพื่อให้แน่ใจว่าอย่างน้อยหนึ่งคนจะรอดชีวิตและใช้ข้อมูลเพื่อการโจมตีครั้งใหม่ "ปีศาจ... ปีศาจทุกหนแห่ง!" ซาโม ไนท์วอล์คเกอร์ ชี้ไปยังทิศทางต่างๆ ที่ซึ่งความคุ้นเคยโดยธรรมชาติของเขาต่อธาตุมืดได้เผยให้เห็นมวลพลังงานอันหนาทึบที่เจือปนด้วยความโกลาหลเล็กน้อย เหล่าอันเดดไม่มีการเชื่อมโยงจิต และม่านอาคมผนึกอากาศก็ยังคงอยู่ แต่พวกเขาก็ได้พัฒนากลุ่มภาษามือสำหรับสถานการณ์เช่นนี้ กิอาโรส่งสัญญาณให้รัคชู ซึ่งนำเครื่องรางของตนออกมาอีกครั้ง และลาเมียก็ทำเครื่องหมายจุดสีแดงตรงที่ม่านอาคมตรวจจับชีวิตรับรู้ถึงอสูร ซาโมทำเช่นเดียวกัน โดยทำเครื่องหมายจุดสีดำบนแผนที่ที่ซึ่งสัมผัสเร้นลับของเขามรวจจับพบปีศาจ เมื่อพวกเขาทำเสร็จ อูฟา แวมไพร์ ก็ลากเส้นสีต่างๆ แสดงเส้นทางที่พวกเขามี ซึ่งช่วยให้หลีกเลี่ยงยามเฝ้าระวัง ขณะเดียวกันก็รักษาเส้นทางหลบหนีไว้อย่างน้อยหนึ่งเส้นทาง เหล่าอันเดดชี้นิ้วพร้อมกันไปยังทางเลือกที่รวดเร็วที่สุดแต่ก็แฝงความเสี่ยงสูงสุด รู้ดีว่าความรอบคอบจะรับประกันความอยู่รอด ทว่ามีเพียงความหาญกล้าเท่านั้นที่จะนำไปสู่ชัยชนะขณะอยู่ในดินแดนอันเป็นปฏิปักษ์ ยิ่งพวกเขาอยู่ภายใต้ชายคาของลิธนานเท่าใด โอกาสที่สิ่งต่างๆ จะผิดพลาดก็จะยิ่งสูงขึ้นเท่านั้น และ ณ จุดนั้น ภารกิจก็จะบานปลายอย่างรวดเร็ว จากการสังหารกลายเป็นการควบคุมความเสียหายในพริบตา "จำไว้ เจ้าจะฆ่าใครก็ได้ตามที่ต้องการ แค่อย่าแตะต้องเด็กหญิงตัวน้อย" รักชูกล่าวผ่านภาษามือ "หากเราพบเจอชาวเวอร์เฮนคนใดก็ตาม ให้จับเป็นไป แต่ไม่ต้องเสียเวลาพยายามใช้พวกเขาเป็นตัวประกัน"