ตอนที่ 972
943 / 3199
อ่าน 5 นาที
Chapter 972 Then
เผยแพร่เมื่อ 11 มี.ค. 2569 09:25
Chapter 972 - จากนั้น
ไวท์ซิตี้เป็นเมืองเดียวกับที่ลีโอเนลเคยทิ้งลงมาจากฟากฟ้าเพื่อบดขยี้อนาเรดและอินวาลิดสายพันธุ์กลาย พูดตามตรง เขาเพิ่งจะนึกขึ้นได้ว่าเขาได้แลกจี้จักรพรรดิรูบี้ที่เขาอุตส่าห์หามาได้เพื่อแลกกับมันมา เขาคิดว่ามันอาจจะเป็นวิธีที่สะดวกในการเริ่มต้นทำบางสิ่งบางอย่าง เพราะถึงอย่างไรเขาก็ไม่มีความอดทนพอที่จะสร้างเมืองขึ้นมาใหม่ แม้ว่าตัวเขาเองจะมีคุณสมบัติเหมาะสมที่จะทำเรื่องแบบนั้นก็ตาม
สำหรับเหตุผลที่ลีโอเนลต้องการเมืองนี้ มันจะเป็นป้อมปราการที่สะดวกสบาย อีกทั้งเขายังมีศิลปะพลังงานเชิงพื้นที่ขนาดมหึมาที่เขาสามารถซ่อมแซมและนำกลับมาใช้ใหม่ได้ ก่อนหน้านี้เขาใช้มันได้เพียงครั้งเดียวมันก็เสียหายหนักเกินไป แต่ตอนนี้เขามั่นใจมากกว่าเดิมในการทำให้มันแข็งแกร่งขึ้น ทว่ามันคงต้องใช้การจัดวางรูปแบบที่ทรงพลังยิ่งกว่าเดิมในการเคลื่อนที่ไปมาในโลกมิติที่ห้า
อย่างไรก็ตาม ลีโอเนลไม่แน่ใจนักว่าเกิดอะไรขึ้นกับไวท์ซิตี้ เขาเคยทิ้งมันลงตรงหน้าเมืองหลวงจักรวรรดิ และเมื่อลองคิดดูให้ดี รอบๆ นั้นควรจะมีเมืองที่สองอยู่ด้วย ไม่ต้องพูดถึงเมืองที่สามซึ่งก็คือเมืองที่เขาขับตกลงไป
สภาพของไวท์ซิตี้ควรจะย่ำแย่มากหากไม่มีใครเข้าไปแตะต้อง เพราะมันคงไม่รอดพ้นจากเหตุการณ์เช่นนั้นมาได้โดยไม่มีรอยขีดข่วน อีกทั้งยังบอกไม่ได้เลยว่ามันยังคงอยู่รอบเมืองหลวงหรือถูกย้ายไปที่อื่นแล้ว
เอาเข้าจริง ลีโอเนลไม่ได้ใส่ใจนักตอนที่เขากำลังเดินทางมาที่นี่ เขาเคลื่อนที่เร็วเกินไปและมุ่งเน้นไปที่การถล่มเมืองหลวงเพื่อสร้างความโกลาหลเพียงอย่างเดียว ซึ่งเขาก็ทำได้สำเร็จ ดังนั้นตอนนี้เขาจึงพอใจที่จะลงหลักปักฐานและหาเงินสักก้อน
ทว่าเมื่อลีโอเนลเหลือบไปเห็นไวท์ซิตี้ คิ้วของเขาก็ขมวดเข้าหากัน
หากไม่ใช่เพราะเขายังสัมผัสได้ถึงเศษเสี้ยวที่หลงเหลืออยู่ของค่ายกลเชิงพื้นที่ขนาดใหญ่ที่เขาวางไว้ เขาคงไม่เชื่อมโยงเมืองทั้งสองเข้าด้วยกันเลย ไวท์ซิตี้ที่เขาเคยรู้จักแทบไม่เหลือเค้าเดิมให้เห็น
ขนาดของเมืองยังคงเท่าเดิมมาโดยตลอด เนื่องจากอาณาจักรเทอร์เรนไม่เคยพิชิตโลกของตัวเองได้อย่างสมบูรณ์ เมืองต่างๆ จึงถูกสร้างขึ้นมาให้ใหญ่โตโดยเจตนาเพื่อรองรับผู้คนจำนวนมากและทรัพยากรมหาศาล กล่าวคือมันมีขนาดใหญ่มาก ใหญ่กว่าเมืองปกติทั่วไปถึงสองเท่า
อย่างไรก็ตาม สิ่งที่น่าตกใจคือจำนวนผู้คนและความวุ่นวายคึกคัก เศรษฐกิจกำลังเฟื่องฟูจนน่าเหลือเชื่อ ลีโอเนลแทบจะได้กลิ่นเงินอบอวลอยู่ในอากาศ แต่สิ่งที่น่าตกใจที่สุดอาจจะเป็นการที่ผู้คนที่นี่เพียงครึ่งหนึ่งเท่านั้นที่เป็นชาวโลก ส่วนอีกครึ่งหนึ่งมีลายเซ็นพลังงานที่บ่งบอกชัดเจนว่าพวกเขาเป็นคนต่างถิ่น
สิ่งที่ลีโอเนลไม่รู้ก็คือไวท์ซิตี้และเมืองสกายฟอลอื่นๆ ซึ่งเป็นชื่อที่ผู้คนบนโลกเรียกขานในปัจจุบัน ได้กลายเป็นศูนย์กลางสำหรับการค้าและการทูตไปแล้ว
เมืองสกายฟอลแห่งอื่นๆ ถูกทำลายจนราบเป็นหน้ากลอง แต่มีเพียงสองแห่งนี้คือไวท์ซิตี้และแบล็คซิตี้ ซึ่งแห่งหลังนี้เคยขนาบข้างเมืองหลวงของจักรวรรดิร่วมกับเคเฟอร์ซิตี้ที่ยังคงอยู่รอดและกลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวชั้นยอด
จักรพรรดิฟอว์คสไม่อนุญาตให้ผู้คนเดินทางไปทั่วโลกได้อย่างอิสระ แต่นี่ก็เป็นเรื่องที่สมเหตุสมผล เพราะทรัพยากรที่โลกมีในฐานะโลกแห่งผู้มีพรสวรรค์นั้นเหนือกว่าสิ่งที่โลกแห่งหายนะหลายแห่งจะหวังมีได้
การจะมา 'ล่า' บนโลกจำเป็นต้องจ่ายค่าตอบแทนที่แพงลิบลิ่ว ซึ่งมักจะมีค่ามากกว่าทรัพยากรที่คนเหล่านั้นจะหาได้เสียอีก อย่างไรก็ตาม หลายคนก็ยังยอมกัดฟันจ่ายราคานี้เพราะพรสวรรค์ของสัตว์ร้ายที่นี่เหนือกว่าสิ่งที่พวกเขาจะหาจากที่อื่นได้มากนัก
ผลึกสัตว์ร้ายของโลกมอบโอกาสพิเศษในการเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับความสามารถของพวกเขา ใครก็ตามที่มีเงินเพียงพอต่างก็ส่งลูกหลานมาที่นี่ ส่งผลให้โลกมีเงินหมุนเวียนมากมายเกินกว่าจะจัดการได้ทัน ไม่ต้องพูดถึงการปล้นกิลด์คราฟต์พลังงาน ลีโอเนลควรคิดเรื่องการปล้นคลังสมบัติของคุณปู่เขาเสียดีกว่า
นั่นหมายความว่าเมืองที่ลีโอเนลยืนอยู่เหนือนั้นบนกระดานโต้คลื่นพลังงานสีดำ ซึ่งเขาได้อัปเกรดจนสามารถลอยตัวอยู่สูงหลายร้อยเมตรได้แม้ในโลกมิติที่ห้า คือขุมทรัพย์ทรัพยากรมหาศาล...
แต่ทว่า ลีโอเนลรู้ดีว่าเขาไม่สามารถแตะต้องมันได้โดยง่าย
สีหน้าของลีโอเนลเปลี่ยนเป็นเย็นชา เมืองนี้ไม่มีทางดำเนินการได้ด้วยตัวเอง มันต้องมีคนคอยบงการอยู่เบื้องหลังอย่างแน่นอน
แม้ลีโอเนลจะไม่ได้ยินเสียงหัวเราะของคุณปู่ แต่เขาก็จินตนาการถึงรอยยิ้มอันชาญฉลาดของชายชราผู้นั้นได้เป็นอย่างดี มันน่าหงุดหงิดยิ่งกว่าที่ชายชราคนนั้นดูดีเกินวัยไปมาก ลีโอเนลแทบอยากจะบอกเขาว่าเวลาของเขาหมดลงแล้วและควรปล่อยวางเสีย แต่เขารู้ดีว่านั่นจะยิ่งทำให้เขาดูขมขื่นกว่าที่เป็นอยู่
เขาควรจะทำอย่างไรดี?
เขาไม่สามารถขับไล่คนเหล่านี้ออกไปได้ ถึงแม้ครึ่งหนึ่งจะไม่ใช่ชาวโลก แต่อีกครึ่งหนึ่งก็อาศัยที่นี่ทำมาหากิน พวกเขาได้สร้างชีวิตและครอบครัวที่นี่มาตลอดสามปีที่ผ่านมาแล้ว
เขาไม่สามารถใช้กำลังได้เช่นกัน พวกเขาจะตอบโต้คนที่จู่ๆ ก็เข้ามาครอบครองบ้านของพวกเขาอย่างเผด็จการหลังจากที่พวกเขาอยู่อย่างสงบสุขมานานได้อย่างไร?
และแน่นอนว่าเขาไม่สามารถฆ่าพวกเขาทั้งหมดได้
เพียงแค่กวาดสายตามอง ลีโอเนลก็บอกได้เลยว่าแทบไม่มีใครในที่แห่งนี้ที่ยากจน แม้ว่าการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ของคุณปู่จะเป็นสิ่งที่ลีโอเนลไม่มีวันยอมรับได้ แต่สิ่งที่เขาต้องยอมรับก็คือตำแหน่งที่ยอดเยี่ยมที่มันได้มอบให้กับโลก พวกเขาอยู่ในจุดที่ชาวโลกทุกคนสามารถเจริญรุ่งเรืองและได้รับประโยชน์โดยไม่ต้องขาดแคลนสิ่งใด
ลีโอเนลยืนอยู่ห่างจากตัวเมือง ลอยตัวอยู่กลางอากาศด้วยกระดานโต้คลื่นของเขา
หลังจากผ่านไปครู่หนึ่ง มุมปากของเขาก็ยกยิ้มขึ้น
เขาสะบัดแขนออกไปพร้อมส่งข้อความหลายฉบับออกไป ถึงเวลาที่เขาจะต้องเริ่มต้นแล้ว
'ตระกูลโดฟงั้นเหรอ? ถ้าอย่างนั้น เรามาเล่นสนุกกันหน่อยเถอะ'
React
พูดคุย
ความคิดเห็นและกิจกรรมของชุมชนจะโหลดเมื่อคุณเลื่อนถึงส่วนนี้
Scroll a little further or use the button above to open the discussion panel.