บทที่ 41: จู่โจมยามค่ำคืน [ตอนที่ 1] เมื่ออาณาเขตอีเทอเรียน (Etherion Domain) ดำดิ่งสู่ความมืดมิดยามค่ำคืน เหล่าแคทคิน (Catkins) ก็ทยอยมาถึงชั้นที่สองกันมากขึ้น พวกเขาประหลาดใจเมื่อเห็นว่ามีการตั้งค่ายพักแรมอยู่ห่างจากทางเข้าเพียงไม่กี่เมตร เมื่อเห็นลาวิเนีย (Lavinia) เป็นผู้นำเหล่าแคทคินคนอื่นๆ กลุ่มที่มาใหม่ก็ตัดสินใจเข้าร่วมกลุ่มกับเธอโดยไม่ลังเลใจ อีกอย่างพวกเขาก็สงสัยอยู่เหมือนกันว่าทำไมเจ้าหญิงของพวกเขาถึงรวบรวมผู้คนมากมายขนาดนี้ "หรือว่าเธอต้องการจะไปท้าทายชั้นที่สามแล้วกำลังหาคนติดตามอยู่หรือเปล่านะ?" แคทคินตนหนึ่งถามเพื่อนของตน "ไม่รู้สิ แต่ถ้าเป็นสิ่งที่ท่านหญิงน้อยต้องการ ก็คงไม่มีใครกล้าปฏิเสธที่จะเข้าร่วมกับเธอหรอก" เพื่อนของเขาตอบกลับ ด้วยความสงสัย พวกเขาจึงสอบถามแคทคินที่มาถึงก่อนหน้านี้ ปรากฏว่าตามคำบอกเล่าของมนุษย์เพียงคนเดียวในกลุ่มนี้ มีบอสระดับ 2 (Rank 2 Boss Monster) อยู่ทางทิศตะวันออกของอาณาเขตแห่งนี้ โชคร้ายที่วิหารเองก็ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเช่นกัน ซึ่งนั่นทำให้เหล่าแคทคินรู้สึกกังวล "ไม่ต้องห่วง พวกเราทุกคนจะช่วยท่านหญิงน้อยจัดการมันเอง" ลิโอเรน (Lioren) ผู้ซึ่งหลายคนยอมรับว่าเป็นหนึ่งในแคทคินที่แข็งแกร่งที่สุดในรุ่นของพวกเขาประกาศ "ตอนนี้ พักผ่อนกันก่อนเถอะ พรุ่งนี้เราจะได้รู้กันว่าไอ้มนุษย์นั่นแค่พ่นคำโกหกออกมาหรือเปล่า" แคทคินหนุ่มเหลือบมองชายหนุ่มหางตา ก่อนจะบอกให้พวกที่มาใหม่กินข้าวและพักผ่อนกันไปก่อนในตอนนี้ "มู่ววว!" "ดิมดิม เธอตอนทำแก้มป่องนี่ดูน่ารักจังเลยนะ" "ดิม!" "ไม่ต้องห่วงนะ พรุ่งนี้หลังจากที่พวกเขาเห็นบอสด้วยตาตัวเองแล้ว เดี๋ยวฉันจะขอให้เจ้าลิโอเรนนั่นขอโทษเธอเอง" อเล็กซ์ (Alex) กล่าวเพื่อปลอบใจเทพติ่มซำ (Dim Sum God) ที่กำลังแก้มป่อง หลังจากที่ลิโอเรนแสดงท่าทีดูถูกว่าพวกเขาเป็นคนโกหกอีกครั้ง ชายหนุ่มลูบหัวดิมดิมเบาๆ ก่อนจะหันไปมองค่ายของเหล่าแคทคิน ซึ่งตอนนี้มีสมาชิกเกือยสามสิบคนแล้ว 'ด้วยจำนวนแคทคินขนาดนี้ เราจัดการบอสนั่นได้แน่' อเล็กซ์คิด วิธีที่พวกเขาตั้งค่ายทำให้เขาหวนนึกถึงช่วงแรกๆ ของเกม Endless Leveling Online ตอนนั้นมีบอสระดับ 4 (Rank 4 Boss Monster) ขวางทางเข้าป่าอยู่ มันทั้งเร็วและทรงพลัง แถมยังจัดการผู้เล่นร่วงได้ในการโจมตีเพียงครั้งเดียว เหล่าผู้เล่นถูกบีบให้ต้องตั้งแคมป์อยู่ข้างนอกและรวมปาร์ตี้ขนาดใหญ่เพื่อไปจัดการมัน พวกเขารวมตัวกันได้ถึงหลักพันโดยไม่ได้ตั้งใจ ซึ่งเป็นการทำ Boss Raid ครั้งแรกในประวัติศาสตร์ แต่ถึงจะมีจำนวนมากเพียงใด สุดท้ายก็ยังถูกบีบให้ต้องล่าถอย จากนั้นมีคนเสนอให้ขว้างหินใส่ โดยให้เหตุผลว่าดาเมจเพียงเล็กน้อยก็สามารถสะสมรวมกันได้ ผู้เล่นคนอื่นๆ ต่างเห็นดีด้วย และถึงแม้จะมีหลายคนต้องตายไป แต่ในที่สุดพวกเขาก็ล้มตั๊กแตนนักล่าตัวนั้นได้สำเร็จ เพื่อเป็นรางวัล เกมมาสเตอร์ได้ชื่นชมการทำงานเป็นทีมและมอบไอเทมพิเศษให้กับทุกคน แต่ท้ายที่สุด นั่นก็เป็นเพียงแค่เกม ตอนนี้อเล็กซ์ตระหนักดีแล้วว่าโลกใบนี้และผู้คนรอบตัวเขานั้นเป็นของจริง ไม่ใช่แค่ข้อมูลอีกต่อไป ดังนั้นเขาจึงอดรู้สึกกังวลกับการต่อสู้ที่จะเกิดขึ้นในวันพรุ่งนี้ไม่ได้ เขาไม่ต้องการให้แคทคินคนไหนต้องตาย นั่นเป็นเหตุผลที่เขาไปที่ทางเข้าชั้นที่สองเพื่อเตือนพวกเขากี่ยวกับบอสที่ซุ่มอยู่ทางทิศตะวันออกของอาณาเขต ในเมื่อตอนนี้เกือบทุกคนมารวมตัวกันแล้ว เขาหวังว่าพวกเขาจะร่วมมือกันจัดการบอสได้โดยไม่ต้องเสียสมาชิกคนใดไป "ดิมดิม พรุ่งนี้ฝากเธอด้วยนะ เข้าใจไหม?" อเล็กซ์พูดเบาๆ กับเทพติ่มซำที่เกาะอยู่บนฝ่ามือ "เธอจะเป็นไพ่ตายของฉันเลยล่ะ" "ดิม" ดิมดิมพยักหน้าอย่างมุ่งมั่น "ดิมดิม" "ขอบใจนะ" อเล็กซ์ตอบ "ฉันจะพยายามระวังตัวให้ดีที่สุด" หลังจากนั้น ชายหนุ่มกำลังเตรียมตัวจะพักผ่อน แต่จู่ๆ ดิมดิมก็มองไปทางทิศเหนือด้วยสีหน้าขมวดคิ้ว หนึ่งนาทีต่อมา สีหน้าของดิมดิมก็เปลี่ยนเป็นเคร่งเครียด ก่อนจะเตือนให้ชายหนุ่มเตรียมตัวรับมือกับการต่อสู้ "ดิมดิม!" เทพติ่มซำตะโกนก่อนจะกระโดดขึ้นไปอยู่บนหัวของอเล็กซ์ โดยไม่รอช้า ชายหนุ่มเรียกดาบและโล่ของเขาออกมาแล้ววิ่งตรงไปที่ค่ายของเหล่าแคทคิน "ทุกคน! พวกมอนสเตอร์กำลังมุ่งหน้ามาทางนี้!" อเล็กซ์ตะโกนสุดเสียง "เตรียมรับมือ!" ลาวิเนียที่เพิ่งจะเตรียมพักผ่อนตอบรับคำตะโกนของอเล็กซ์ในทันที เธอวิ่งไปที่ด้านหน้าของค่ายและชักแส้ดาบของเธอออกมา เตรียมพร้อมที่จะฟาดฟัน ลิโอเรนและแคทคินคนอื่นๆ มารวมตัวกันข้างๆ เจ้าหญิงองค์ที่สองแห่งตระกูลฮาร์ทเวลล์ (Hartwell Clan) พร้อมจะปกป้องเธอหากจำเป็น ต่างจากก่อนหน้านี้ที่ลิโอเรนดูแคลนคำพูดของอเล็กซ์และเรียกเขาว่าคนโกหก ตอนนี้แคทคินหนุ่มกลับนิ่งเงียบและถือดาบเตรียมพร้อมไว้ในมืออย่างตั้งใจ แคทคินมีประสาทการฟังที่ดีเยี่ยม พวกเขาจึงได้ยินเสียงการเคลื่อนไหวอึกทึกจากภายในป่า ในไม่ช้า เสียงคำราม เสียงหอน และเสียงแผดร้องของเหล่ามอนสเตอร์ที่พุ่งตรงมาทางพวกเขา ก็สะท้อนก้องไปทั่วบริเวณ ไคโร (Cairo) และรามซา (Ramza) ซึ่งเฝ้าดูทุกอย่างมาตั้งแต่ต้นต่างมีสีหน้าเคร่งเครียด แม้พวกเขาจะยังไม่เห็นตัวบอสที่อเล็กซ์พูดถึง แต่ไคโรเชื่อว่าลูกศิษย์ของเขาพูดความจริง รามซาถึงกับอยากจะยุติการทดสอบนี้ลง แต่โชคร้ายที่นั่นเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ในตอนนี้ อาณาเขตนี้ไม่สามารถเปิดออกได้ด้วยพละกำลัง และพวกเขาจำเป็นต้องรอให้การทดสอบสิบวันสิ้นสุดลงเสียก่อน ด้วยความรู้สึกหมดหนทาง ทั้งสองคนทำได้เพียงเฝ้ามองอเล็กซ์ ลาวิเนีย และเหล่าแคทคินคนอื่นๆ ตั้งท่าเตรียมพร้อมรับมือกับฝูงมอนสเตอร์ที่กำลังพุ่งเข้าใส่พวกเขาทั้งกองทัพ