บทที่ 1513 ความสำเร็จ อเล็กซ์รู้ทันทีว่าผลลัพธ์จะเป็นอย่างไรในวินาทีที่เขานำส่วนผสมทั้งสองอย่างใส่ลงไปในหม้อปรุงยา เนื่องจากความแตกต่างของอุณหภูมิและการเคลื่อนไหวของส่วนผสมทั้งสองตามสูตรยา ชนิดหนึ่งจึงต้องไหม้ในขณะที่อีกชนิดแทบจะยังไม่สุกดี พลังงานที่ถูกปล่อยออกมาจากส่วนผสมทั้งสองก็ไม่ใช่ในแบบที่ควรจะเป็นเช่นกัน ในขณะที่เถาว์วัลย์ปล่อยพลังงานออกมาตามปกติ ผลไม้นั้นกลับไหม้และปลดปล่อยพลังงานออกมาเร็วเกินไป อเล็กซ์หยุดมือและรีบทิ้งทุกอย่างก่อนจะทำความสะอาดหม้อปรุงยา "งั้นแสดงว่าฉันใส่พวกมันเข้าไปพร้อมกันไม่ได้สินะ" เขาพึมพำกับตัวเอง เขาชอบพูดสิ่งที่เขากำลังทำออกมาดังๆ และมันช่วยเขาได้มากจริงๆ "งั้นทีละอย่างงั้นเหรอ?" เขาลงมือลองทำ ขั้นแรกเขาใส่เถาว์วัลย์ลงไปแล้วควบคุมมันจนกลายเป็นเพียงผงด้วยพลังงานภายในหม้อ จากนั้นเขาก็ใส่ผลไม้ตามลงไป ผลไม้เปลี่ยนเป็นผงเช่นกันและพลังงานของมันก็ถูกปลดปล่อยออกมาในหม้อ ทว่าอย่างที่เขาคาดไว้ ทันทีที่พลังงานถูกปล่อยออกมา มันก็ผสมปนเปเข้ากับพลังงานของเถาว์วัลย์ ทำลายทั้งคู่ไปพร้อมกัน นี่ไม่ใช่วิธีที่ถูกต้อง อเล็กซ์ทำความสะอาดหม้ออีกครั้ง แต่คราวนี้เขาเพิ่งสังเกตเห็นว่าพวกมันเป็นผงที่แยกจากกันโดยไม่มีอันไหนเสียหาย "งั้นปัญหาอยู่ที่พลังงานสินะ ไม่ใช่ตัวผง?" เขาครุ่นคิด "นั่นหมายความว่าถ้าฉันสามารถรักษาพลังงานทั้งสองให้แยกจากกันได้ด้วยวิธีใดวิธีหนึ่ง มันก็จะเป็นไปได้งั้นสิ?" เขาพยายามเป็นครั้งที่สาม เขาหยิบส่วนผสมทั้งสองออกมาแล้วทำแบบเดิม เพียงแต่คราวนี้เขาพยายามอย่างเต็มที่ที่จะใช้พลังปราณเพื่อกักให้พลังงานทั้งสองแยกออกจากกัน เขาบังคับให้พลังงานจากเถาว์วัลย์คงอยู่ที่ส่วนบนของหม้อ ในขณะที่พลังงานจากผลไม้ยังคงอยู่ที่ส่วนล่าง มันเป็นงานที่ค่อนข้างยาก แต่ก็ไม่เกินความสามารถ มันไม่ได้สร้างภาระให้เขามากเท่าที่คิดไว้นัก แต่นั่นหมายความว่าตอนนี้เขามีเจตจำนงที่แข็งแกร่งขึ้นและสามารถทำอะไรได้มากขึ้นโดยไม่เสียพลังวิญญาณไปมากนัก เมื่อพลังงานทั้งสองไม่ผสมกันแล้ว ก็ถึงเวลาสำหรับส่วนผสมที่สาม ซึ่งจะเป็นส่วนผสมที่สองสำหรับยาฟื้นฟู อเล็กซ์หยิบส่วนผสมนั้นออกมาแล้วใส่ลงไปโดยไม่สนว่าจะต้องทำให้มันออกมาดีแค่ไหน ทว่าทันทีที่ใส่ลงไป เขาก็ตระหนักได้ว่ามีปัญหา พลังงานที่อยู่ก้นหม้อเป็นของส่วนผสมที่ไม่เข้าพวกกับสูตรของส่วนผสมที่เขาเพิ่งใส่ลงไป ดังนั้น ทันทีที่เขาเติมมันลงไป เขาก็รู้ได้ทันทีว่าบางอย่างต้องผิดพลาด และมันก็ผิดพลาดจริงๆ การพยายามครั้งนี้ของเขาล้มเหลวเนื่องจากส่วนผสมที่ผิดประเภทผสมเข้าด้วยกันจนกลายเป็นการรวมตัวที่ใช้ไม่ได้ เขาต้องยอมแพ้ในทันทีที่จุดนั้น "นั่นก็ผิดเหมือนกัน" อเล็กซ์คิด "งั้นฉันควรจะเอาพลังงานของผลไม้ไว้ข้างบนหรือเปล่า? ไม่สิ มันอาจจะใช้ได้กับส่วนผสมที่ 3 แต่ส่วนผสมที่ 4 ที่ฉันใส่ลงไปก็จะเจอปัญหาเดิมอยู่ดี" นั่นทำให้เขาชะงักไปครู่หนึ่ง เขาครุ่นคิดอยู่ชั่วขณะ พยายามวิเคราะห์ว่าปัญหาหลักอยู่ที่ตรงไหน และคำตอบที่ได้ก็เรียบง่ายจนน่าประหลาดใจ แรงโน้มถ่วง อะไรก็ตามที่เขาโยนลงไปในนั้นย่อมตกลงสู่ก้นหม้อซึ่งเป็นจุดที่มีความร้อนจากเปลวไฟ ปกติแล้วทุกอย่างต้องตกลงไปที่ก้นหม้อเพราะหม้อปรุงยาไม่ได้ร้อนเท่ากันทุกส่วน อย่างน้อยก็ไม่ใช่ถ้าคุณต้องการจะปรุงยาให้เสร็จอย่างรวดเร็ว อย่างไรก็ตาม ด้วยเต๋าแห่งความร้อน เขาไม่ได้ถูกจำกัดอยู่เพียงแค่นั้น ด้วยเต๋าแห่งความร้อน เขาจึงสามารถทำให้หม้อปรุงยาทั้งใบมีอุณหภูมิเท่ากันได้ทุกจุด แน่นอนว่ามันต้องใช้พลังปราณและเจตจำนงมากกว่าปกติ แต่นั่นก็เป็นไปได้ ดังนั้น... เขาไม่จำเป็นต้องให้ส่วนผสมตกลงไปที่ก้นหม้อเลยด้วยซ้ำ "ฉันสามารถเอาไว้ที่ด้านบนได้" อเล็กซ์ได้ข้อสรุปช้าๆ "ฉันแค่ทำยาสองเม็ดแยกกัน เม็ดหนึ่งที่ครึ่งบน อีกเม็ดที่ครึ่งล่าง" เขาเริ่มปรุงยาต่ออีกครั้งด้วยไอเดียใหม่ที่ช่วยเขาได้ เถาว์วัลย์ลงไปเป็นอย่างแรก ตามด้วยผลไม้ พวกมันสร้างส่วนแบ่ง 2 ส่วนภายในหม้อ คือด้านบนและด้านล่าง ซึ่งพลังงานของพวกมันคงค้างอยู่โดยไม่ผสมปนเปกันด้วยพลังปราณและเจตจำนงของอเล็กซ์ จากนั้นอเล็กซ์ก็ใส่ส่วนผสมที่สามลงไป ปรุงมันตามปกติเพราะมันเป็นส่วนผสมของตัวยาที่อยู่ด้านล่าง เมื่อเสร็จแล้วเขาก็ใส่ส่วนผสมที่สี่ลงไป ซึ่งเป็นส่วนผสมที่สองสำหรับตัวยาด้านบน ส่วนผสมนั้นเคลื่อนย้ายไปยังครึ่งบนของหม้อและคงอยู่ที่นั่น จากนั้นอเล็กซ์ใช้เต๋าของเขาเพิ่มอุณหภูมิหม้อปรุงยาทั้งใบให้ถึงระดับที่ต้องการในคราวเดียว แล้วทำในสิ่งที่เขาควรจะทำที่ก้นหม้อ เมื่อเสร็จสมบูรณ์ พลังงานจากส่วนผสมก็ผสมรวมกับพลังงานที่ครึ่งบนอย่างสมบูรณ์แบบ เช่นเดียวกับที่มันควรจะเป็นในการปรุงยาตามปกติ อเล็กซ์ยิ้มออกมาเล็กน้อยแล้วทำต่อไป เขาสลับไปมาระหว่างสองสูตรยาจนครบ มันใช้เวลานานกว่าการปรุงยาทั้งสองเม็ดต่อกันเสียอีก แต่สุดท้ายเขาก็ทำสำเร็จ เขาหยิบเม็ดยาทั้งสองออกมาจากหม้อด้วยรอยยิ้มกว้างบนใบหน้า เม็ดยาทั้งสองไม่ได้เข้าใกล้ระดับความบริสุทธิ์ 90% เลยแม้แต่น้อยเพราะเวลาที่เขาเสียไปไประหว่างการปรุง แต่นั่นก็เพียงพอที่จะผ่านบททดสอบที่โจทย์ต้องการ และแล้ว ผนังสีฟ้าจางๆ รอบตัวเขาก็ค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสีขาว เขาผ่านบททดสอบแล้ว มังกรลอยลงมาตรงหน้าเขาด้วยสายตาที่คาดหวัง "วินาทีหนึ่งฉันเกือบคิดว่าเธอจะล้มเหลวเสียแล้ว" เขากล่าว "ฉันไม่นึกเลยว่าเธอจะมีปัญหากับเรื่องนี้มากขนาดนี้" "ฉันไม่เคยทำอะไรแบบนี้มาก่อนเลยครับ" อเล็กซ์ตอบตามตรง "ต้องใช้เวลาสักพักเลยกว่าจะรู้ว่าต้องทำยังไง" "เอาเถอะ มันก็แค่การปรุงยาปกติ เพียงแค่เธอแบ่งพื้นที่ภายในหม้อปรุงยาให้ดูเหมือนมีสองส่วน เมื่อทำเป็นแล้ว เธอจะทำมันได้ตลอดไปเอง" มังกรกล่าว อเล็กซ์พยักหน้าช้าๆ เขายังคงเหม่อลอยเล็กน้อยขณะจ้องมองเม็ดยาทั้งสองในมือ "ยินดีด้วยที่ผ่านบททดสอบ เธอออกไปได้แล้ว" มังกรกล่าว "ขอผมอยู่ต่ออีกหน่อยได้ไหมครับ?" อเล็กซ์รีบพูด "ผมรู้สึกว่าต้องใช้เวลาทบทวนสิ่งที่เพิ่งเรียนรู้มาสักพัก" "อืม" จิตวิญญาณมังกรครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง "ได้ งั้นฉันให้เวลาหนึ่งชั่วโมง เอาสิ่งที่เธอเรียนรู้ไปทำความเข้าใจซะ ฉันรั้งเธอไว้ที่นี่ได้ไม่นานนัก ดังนั้นเธอต้องออกไปหลังจากนั้น" อเล็กซ์พยักหน้า "ขอบคุณครับท่านอาวุโส" มังกรพยักหน้ารับแล้วจากไป อเล็กซ์ยังคงอยู่ที่นั่น ท่ามกลางผนังสีขาวสว่างขณะก้มมองเม็ดยาของเขาอีกครั้ง เม็ดยาทั้งสองที่เขาทำออกมายังไม่เป็นที่พอใจสำหรับเขาเลย และเขาก็รู้เหตุผล นั่นเป็นเพราะเขาเสียเวลาไปในระหว่างการปรุงยาทั้งสองเม็ด หากเขาไม่ทำอย่างนั้น เขาคงสามารถปรุงยาสองชนิดที่แตกต่างกันในหม้อใบเดียวกันได้พร้อมๆ กันไปแล้ว ดังนั้น เขาจึงตัดสินใจที่จะทำแบบนั้นจริงๆ