บทที่ 2826: ความจริง "จงตอบคำถามของข้าอย่างซื่อสัตย์" เจ้าสำนักกล่าวขณะที่กระบวนทัพรุกไล่ปิดล้อมอเล็กซ์ไว้ "หากเจ้าโกหกหรือคิดจะขัดขืน บทสนทนาของเราจะจบลงที่ตรงนี้ และเราจะสังหารเจ้าทิ้งเสีย" อเล็กซ์สัมผัสได้ถึงผลกระทบของค่ายกลที่กำลังกดทับร่างอยู่ 'ค่ายกลเค้นความจริงงั้นหรือ?' เขาคิดพลางนึกถึงตอนที่สมาชิกสำนักราตรีนิรันดร์ไม่กี่คนนั้นกำลังคุมตัวเขาไปที่สำนัก พวกเขาเคยพูดถึงการทดสอบด้วยค่ายกลที่ใช้เค้นความจริง แต่เขานึกว่ามันเป็นเพียงค่ายกลที่สลักลงบนโลหะ ไม่ใช่ค่ายกลที่เกิดจากการผสานพลังผ่านกระบวนทัพเช่นนี้ 'ข้าแทบจะเรียกสิ่งนี้ว่าเป็นกระบวนทัพไม่ได้แล้ว' อเล็กซ์คิด 'มันก็แค่ค่ายกลปกติธรรมดา' คนพวกนี้กำลังใช้เจตจำนงอันบริสุทธิ์ของพวกเขาบีบเค้นความจริงจากเขา นี่ไม่ใช่สิ่งที่แก้ได้ด้วยการกินโอสถ เขาไม่สามารถหาทางเลี่ยงจากสถานการณ์นี้ได้ง่ายนัก หากเขาขัดขืนค่ายกลนี้ คนพวกนี้ต้องรู้ตัวแน่ เขาจำเป็นต้องพูดความจริง "ได้ครับ เชิญถามมาได้เลย" อเล็กซ์กล่าว พยายามรวบรวมสมาธิให้ใจเย็นลง เจ้าสำนักกวาดสายตามองไปรอบทะเลทรายก่อนจะเบนสายตากลับมาที่เดธ เขานิ่งมองนางอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะหันกลับมาหาอเล็กซ์ "ทำไมนาถึงไม่ฆ่าเจ้า?" เขาถาม "ผม... ไม่รู้ครับ" อเล็กซ์ตอบ เขามีข้อสันนิษฐานอยู่บ้าง แต่ก็เป็นเพียงแค่ข้อสันนิษฐานเท่านั้น เขาไม่มีคำตอบที่แท้จริงว่าเหตุใดตัวเขาถึงมีชีวิตรอด ในขณะที่คนอื่นๆ รอบตัวนางต่างถูกสังหารสิ้น เจ้าสำนักขมวดคิ้ว "เจ้ามีสมบัติล้ำค่าอะไรติดตัวที่ใช้บังคับให้นางยอมเชื่อฟัง หรือใช้เพื่อหลบซ่อนตัวจากประสาทสัมผัสของนางหรือไม่?" เขาถามย้ำ "ไม่ครับ ผมไม่มีของแบบนั้นเลย" เจ้าสำนักลูบเคราตัวเอง พลางครุ่นคิดถึงคำถามถัดไป "ทำไมเจ้าถึงพาเดธมาที่นี่?" ชายคนนั้นถาม "ทำไมเจ้าถึงปล่อยให้นางสู้กับอสูรมากมายขนาดนั้น?" "ผมต้องการรักษาเธอ ดังนั้นผมจึงทำทุกวิถีทางที่ทำได้ ผมพาเธอมาที่นี่เพื่อถ่ายเททะเลแห่งพลังเทพของเธอออกมา เพื่อช่วยดวงวิญญาณที่อาจซ่อนอยู่ภายใน" อเล็กซ์ตอบตามความจริง "หากพวกคุณปล่อยเดธไว้และไม่ฆ่านาง ผมจะเป็นคนรักษานางเอง พวกคุณไม่ต้องลงมือฆ่านางหรอกครับ ได้โปรดเถอะ" คนอื่นๆ เริ่มส่งเสียงประท้วงอีกครั้งราวกับไม่เห็นด้วย แต่เจ้าสำนักหาได้ฟังไม่ "เจ้าคิดจะรักษานางจริงๆ หรือ?" เขาถาม อเล็กซ์พยักหน้า "ใช่ครับ" "แล้วเจ้าจะรักษานางได้หรือเปล่า?" เขาถามต่อ ชายคนนั้นเน้นย้ำที่คำถาม ทำให้อเล็กซ์ต้องชั่งใจก่อนจะตอบ เขาจะรักษาเดธได้จริงหรือ? เขาพยายามมาตลอด แต่เขาก็ได้เข้าไปในทะเลแห่งพลังเทพของนางแล้ว และเขาก็ไม่สามารถทำอะไรเพื่อช่วยนางได้เลย ดวงวิญญาณของนางราวกับหินที่แข็งทื่อไม่อาจขยับเขยื้อน และพลังแห่งการสร้างสรรค์ของนางที่อาจจะช่วยได้ ก็ไม่ปรากฏร่องรอยให้เห็นเลยแม้แต่น้อย อเล็กซ์อาจจะมีวิธีอื่นอีกเล็กน้อย แต่เขาก็ไม่ได้มีความหวังเลยว่าจะสำเร็จ ท้ายที่สุด ความจริงก็คือ ด้วยระดับความเข้าใจของอเล็กซ์ในตอนนี้ เขาสามารถช่วยเดธไม่ได้เลยแม้แต่น้อย "ผมกำลังทำทุกอย่างที่ทำได้เพื่อรักษานางครับ" อเล็กซ์ตอบคำถามชายคนนั้น โดยพยายามรักษาความสัตย์จริงให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ "แต่เจ้าทำได้จริงๆ หรือ?" ชายคนนั้นถามย้ำ อเล็กซ์สูดหายใจลึก "ตอนนี้ยังไม่ได้ครับ" เขากล่าว "แต่ผมกำลังพยายามอย่างเต็มที่อยู่ ผมยังมีอีกหลายวิธีที่อยากลองทำ ผมเป็นนักปรุงโอสถ ดังนั้นผมจึงเป็นหมอโดยอาชีพ ถ้าพวกคุณให้โอกาสผม ผมมั่นใจว่าจะต้องทำสำเร็จแน่" ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นต่างดูออกว่าอเล็กซ์แทบจะไม่มีทางช่วยเดธได้ในแบบที่เขาอ้าง "เราควรฆ่านางทิ้งตอนนี้เลยเจ้าสำนัก เราไม่รู้หรอกว่าจะมีโอกาสดีแบบนี้อีกไหม ใครจะไปรู้ว่านางอาจจะไปซ่อนตัวอยู่ที่ไหนอีก" ใครบางคนเสนอ "เรากำลังเสียเวลาครับท่านเจ้าสำนัก ยิ่งปล่อยเวลาให้ผ่านไปโดยไม่ทำอะไร นางก็ยิ่งฟื้นตัว และอาจจะหาวิธีต่อกรกับเราได้ นางเคยสู้กับพวกเอ็กซ์โทไลท์มาแล้ว ซึ่งต่อหน้าพวกนั้น เราก็เป็นแค่คนอ่อนแอเท่านั้น" อีกคนเสริม "พวกเจ้าพูดก็ถูก" เจ้าสำนักกล่าว "แต่การได้รู้ว่าเดธสามารถรักษาให้หายได้หรือไม่ก็ไม่ใช่เรื่องเสียหาย เจ้าเองก็ไม่รู้ใช่ไหมล่ะว่าทำไมนางถึงไม่จู่โจมเจ้า?" อเล็กซ์ส่ายหน้า "ผมยังหาสาเหตุไม่ได้เหมือนกันครับ" "หากเจ้าสามารถควบคุมเดธได้ เจ้าก็อาจจะมีโอกาส อย่างน้อยเจ้าก็สามารถกันไม่ให้นางเข้าใกล้สถานที่ที่มีมนุษย์อยู่ได้" เจ้าสำนักกล่าว "แต่ต้องเป็นกรณีที่เจ้าควบคุมนางได้เท่านั้นนะ" "ผมทำได้ครับ" อเล็กซ์กล่าวอย่างมั่นใจ "เจ้าแน่ใจนะ?" ชายคนนั้นถาม "ที่ผ่านมาเดธเชื่องกับเจ้าตลอดเลยงั้นหรือ? ข้าไม่อยากมอบโอกาสนี้ให้เจ้าแล้วสุดท้ายเจ้ากลับต้องมาตายเพราะนาง ข้าไม่เสี่ยงขนาดนั้นหรอก" "เธอเชื่องครับ เธอโจมตีทุกคนยกเว้นผม" อเล็กซ์กล่าว แต่ในขณะที่เขาพูดคำเหล่านั้น ภาพเหตุการณ์เมื่อไม่กี่คืนก่อนก็ผุดขึ้นมาในหัว ตอนที่เขาทำให้ฝ่ามือของเดธเป็นแผลเล็กน้อยและนางก็พุ่งเข้ามาหาเขา ความก้าวร้าวที่นางแสดงออกมานั้นยังไม่หายไปไหน และเพียงความคิดนั้นเองที่ทำให้ค่ายกลความจริงจับได้ว่าเขาเพิ่งโกหก เหล่าผู้อาวุโสที่กำลังควบคุมค่ายกลไม่ปล่อยให้เรื่องนี้ผ่านไปและรีบรายงานเจ้าสำนักทันที "โกหกงั้นรึ?" ชายคนนั้นถามพลางหันกลับมาหาอเล็กซ์ด้วยสายตาผิดหวัง "ข้าหวังว่าเจ้าจะไม่ทำแบบนั้นนะ" ชายคนนั้นหยิบหอกออกมา "ทีนี้ หลบไปได้แล้ว เราไม่มีเจตนาจะทำร้ายเจ้า เรามาที่นี่เพื่อจัดการกับเดธเท่านั้น เราปล่อยให้นางเป็นแบบนี้ต่อไปไม่ได้ อีกไม่นานนางคงเริ่มเข่นฆ่าผู้คนตามหมู่บ้านและเมืองต่างๆ จนหมดสิ้น" "ไม่! ผมจะรักษานาง ขอเวลาผมอีกหน่อย ผมสัญญา" แต่ชายคนนั้นไม่ฟัง เขามุ่งมั่นไปแล้ว เช่นเดียวกับคนอื่นๆ อีกนับร้อยที่บินตามหลังเขามา พวกเขามาที่นี่เพื่อกำจัดเดธ และพวกเขาไม่มีเจตนาที่จะรั้งรออีกต่อไป