**บทที่ 1732: เผยตัวตนที่แท้จริง** ครู่ต่อมา หยวนและเค่อหลานได้มุ่งหน้าไปหาจักรพรรดิหนิงเพื่อกล่าวอำลา "ก่อนจะจากไป ฝากเจ้าช่วยมอบรางวัลนี้ให้แก่แม่นางน้อยผู้ชนะการประลองแทนข้าทีจะได้หรือไม่?" จักรพรรดิหนิงตรัสพลางยื่น 'โอสถปาฏิหาริย์กำเนิดฟ้า' ให้แก่เค่อหลาน หลังจากนั้น เค่อหลานจึงนำทางกลุ่มภาคีผนึกมารและหยวนไปยังพื้นที่ใกล้เคียงที่ไร้ผู้คน "เราเหลือเวลาอีกเท่าไหร่ ก่อนที่จอมราชันย์สวรรค์จะเดินทางมาถึงเพื่อรับตัวผมไป?" หยวนเอ่ยถามขึ้น "ยังมีเวลาอีกสองสามวัน... มีอะไรหรือเปล่า?" "ตกลง ถ้าอย่างนั้นเราไปที่ 'แดนหมื่นวิชา' กันเถอะ" "ทำไมต้องเป็นแดนหมื่นวิชา?" เค่อหลานเลิกคิ้วขึ้นด้วยความแปลกใจ เขารู้สึกว่าหยวนดูจะเจาะจงและคุ้นเคยกับเบื้องหลังของพวกเขาอย่างน่าประหลาด "นั่นคืออาณาเขตของราชันย์ไป๋ไม่ใช่หรือ? สิ่งที่ผมกำลังจะบอกพวกคุณนั้นสำคัญยิ่งยวดและไม่อาจยอมให้รั่วไหลออกไปได้แม้แต่เพียงนิด ผมต้องการสถานที่ที่ปลอดภัยที่สุดเพื่อเปิดเผยข้อมูลนี้" ดวงตาของเค่อหลานเบิกกว้าง นี่เพิ่งจะเป็นการพบกันครั้งแรกของพวกเขาแท้ๆ แต่ทำไมชายหนุ่มคนนี้ถึงมีเรื่องสำคัญขนาดนั้นจะบอกพวกเขากัน? "เรื่องนี้... เกี่ยวข้องกับหยวนใช่ไหม?" เม่ยซิ่วถามขึ้นกะทันหัน ใบหน้าของเธอดูสังเกตเห็นความผิดปกติบางอย่าง เขาพยักหน้าตอบรับเงียบๆ "หือ? หยวนงั้นเหรอ? เจ้ารู้จักหยวนด้วยอย่างนั้นรึ!" ทุกคนในที่แห่งนั้นต่างจ้องมองมาที่เขาเป็นตาเดียว "นี่แสดงว่าเจ้ารู้เรื่องของพวกเรามาโดยตลอดเลยงั้นรึ?!" "ผมยังเปิดเผยอะไรที่นี่ไม่ได้" "..." "ตกลง ข้าจะพาพวกเราไปยังแดนหมื่นวิชาเดี๋ยวนี้" เค่อหลานหยิบยันต์ใบหนึ่งออกมาพร้อมกับจุดเผามันด้วยพลังวิญญาณ ในชั่วพริบตาต่อมา แสงสีทองอร่ามก็โอบล้อมทุกคนเอาไว้ก่อนที่ร่างของพวกเขาจะเลือนหายไปในอากาศธาตุ ทัศนียภาพรอบกายสั่นไหวเพียงชั่วครู่ ก่อนที่หยวนและคนอื่นๆ จะมารู้ตัวอีกทีว่าได้มายืนอยู่เบื้องหน้าแดนหมื่นวิชาแล้ว ยันต์ใบนั้นทำงานคล้ายกับหินเคลื่อนย้ายในทุ่งรกร้างปฐมกาล แต่มันมีค่ามหาศาลและจำกัดระยะทางในการเดินทาง เนื่องจากมนุษย์ยังขาดความเข้าใจในพลังแห่งความว่างเปล่าอย่างลึกซึ้ง พวกเขาเร่งรุดเข้าไปในแดนหมื่นวิชาและมุ่งตรงสู่โลกเร้นลับของอาวุโสไป๋ทันที เนื่องจากเค่อหลานได้รับอนุญาตจากอาวุโสไป๋ให้เข้าออกได้ในกรณีฉุกเฉินแม้เจ้าตัวจะไม่อยู่ก็ตาม เมื่อก้าวเข้าสู่โลกของอาวุโสไป๋ ซึ่งได้รับการปกป้องจากการลอบฟังและการแทรกแซงของจักรพรรดิสวรรค์อย่างสมบูรณ์ หยวนก็เอ่ยกับทุกคนว่า "ก่อนที่ผมจะเริ่ม ผมอยากจะขอโทษทุกคนที่ปั่นหัวพวกคุณมาตลอด ผมต้องซ่อนตัวตนที่แท้จริงไว้เพราะไม่อาจให้คนภายนอกรู้ได้ว่าผมยังอยู่ใน Cultivation Online และอีกเหตุผลหนึ่ง... ผมแค่อยากให้พวกคุณได้ลองสัมผัสกับการต่อสู้กับผมโดยที่ไม่รู้ว่าเป็นผมน่ะ" "เดี๋ยว... เดี๋ยวก่อน... เสียงนั้นมัน..." ฉู่หลิวเซียงพึมพำออกมาด้วยน้ำเสียงเคลิบเคลิ้มขณะที่เริ่มจำน้ำเสียงของเขาได้ เพราะหยวนเลิกดัดเสียงทันทีที่เข้ามาในสถานที่แห่งนี้ หยวนถอดหน้ากากออก เผยให้เห็นใบหน้าอันหล่อเหลาที่คุ้นเคยต่อหน้าทุกคน "ขอโทษนะ... เป็นผมเองมาตลอดนั่นแหละ" เขาพูดยิ้มๆ ด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยการขออภัย "หยวน?!?" เค่อหลานแผดเสียงร้องลั่น น้ำเสียงของเขาฟังดูราวกับเพิ่งเห็นบรรพบุรุษคลานออกมาจากหลุมศพไม่มีผิด "จะ... เจ้า... เป็นเจ้ามาตลอดเลยอย่างนั้นรึ!" สือหลางอุทานออกมาอย่างเหลือเชื่อ "บ้าเอ๊ย! ข้าว่าแล้ว! ข้าตะหงิดใจอยู่แล้วเชียว!" หวังหมิงสบถออกมาเสียงดังลั่น "ให้ตายสิ! ข้าเกือบจะเชื่อจริงๆ แล้วว่ามีคนที่สัตว์ป่ากว่าเจ้าอยู่ในโลกนี้ด้วย!" สิมูหรงถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ "โธ่! หยวน ตอนสู้กันคุณทำฉันกลัวแทบแย่เลยนะ!" ฉู่หลิวเซียงรีบเข้าไปสวมกอดเขาในทันที ซีเม่ยลี่ขยี้ตาตัวเองพลางถอนใจ "ข้าว่าแล้วว่ากลิ่นอายมังกรของเจ้ามันคุ้นๆ แต่มีบางอย่างที่ต่างออกไปมากจนทำให้ข้าสับสน" "หยวน... คุณกลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่?" เม่ยซิ่วถามเขา "ไม่กี่วันก่อนเริ่มการประลองน่ะ พอผมออกจากทุ่งรกร้างปฐมกาล ผมก็ไปโผล่ที่ตระกูลหนิงพอดี และพอได้ยินว่าสำนักลึกลับบรรพกาลจะเข้าร่วมการประลองด้วย ผมก็เลยกะว่าจะรอดูว่าพวกคุณจะมากันหรือเปล่า" "หลังจากยืนยันได้ว่าพวกคุณเข้าร่วมจริงๆ ผมก็แค่อยากจะเห็นกับตาตัวเองว่าพวกคุณเติบโตกันขึ้นมามากแค่ไหนแล้ว นั่นคือเหตุผลที่ผมเข้าไปแทรกแซงการประลอง" "เอ่อ... แล้วเรื่องพี่สาวจินซีล่ะคะ..." หวังปิงปิงมองเขาด้วยสีหน้ามึนงง "อา... ใช่... ผมเผลอฆ่าเธอไปน่ะ ผมอยากจะขอโทษเธอเป็นการส่วนตัวเหมือนกัน แต่ตอนนี้ผมทำแบบนั้นไม่ได้" หยวนส่ายหัว "คุณหมายความว่ายังไง?" เม่ยซิ่วถามด้วยน้ำเสียงที่เป็นกังวลเล็กน้อย เธอสัมผัสได้ถึงความผิดปกติบางอย่าง "ก่อนที่ผมจะอธิบายอะไร เม่ยลี่ อิงอิง พวกคุณยังคงถูกครอบงำด้วยคำสาปของจักรพรรดิสวรรค์อยู่ เพราะฉะนั้นเรามาทำลายมันทิ้งเสียก่อนเถอะ" หยวนหยิบ 'จอกศักดิ์สิทธิ์แห่งการชำระล้าง' ออกมา "นะ... นั่นคือสมบัติล้ำค่าชนิดใดกัน?" เค่อหลานที่เพิ่งหลุดจากอาการตกตะลึงเอ่ยถามขึ้น "มันคือสมบัติที่ผมได้รับมาจากทุ่งรกร้างปฐมกาล มันมีพลังในการชำระล้างคำสาป... รวมถึงคำสาปที่จักรพรรดิสวรรค์ร่ายใส่ทุกชีวิตที่อยู่ต่ำกว่าเก้าชั้นฟ้าด้วย สิ่งนี้จะช่วยให้พวกเธอเข้าใจการดำรงอยู่ของพวกเราในฐานะ 'ผู้เล่น'" "มีสมบัติที่ทรงพลังขนาดนี้อยู่จริงหรือนี่! คำสาปของจักรพรรดิสวรรค์ไม่ใช่คำสาปธรรมดาๆ เลยนะ!" ซีเม่ยลี่และหลันอิงอิงหยดเลือดของพวกลงในจอกศักดิ์สิทธิ์ และเพียงชั่วครู่ต่อมา พวเธอก็ไม่ถูกบีบบังคับให้เพิกเฉยต่อตัวตนของผู้เล่นอีกต่อไป หลังจากนั้นไม่นาน หยวนจึงได้อธิบายเรื่องราวเกี่ยวกับตัวตนของผู้เล่นให้พวกเธอฟัง "สวรรค์... นี่ข้าถูกใครบางคนควบคุมความคิดโดยที่ไม่รู้ตัวมาตลอดเลยงั้นรึ... ช่างน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก..." ซีเม่ยลี่สั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัวเมื่อได้รู้ความจริง "ช่างเป็นการกระทำที่โหดร้ายเหลือเกิน แถมยังไม่มีใครเตือนพวกเราเลยสักคน..." หลันอิงอิงทอดถอนใจ "เอาล่ะ ในเมื่อทุกคนเข้าใจตรงกันแล้ว... ตอนนี้จักรพรรดิสวรรค์กำลังพุ่งเป้ามาที่ผมด้วยเหตุผลบางอย่าง และการเข้าถึงระบบของผมก็ถูกปิดกั้นลง พูดง่ายๆ คือผมถูก 'แบน' ออกจาก Cultivation Online" หยวนเปิดเผยความจริงที่น่าตกใจ "อะ... อะไรนะ? เรื่องแบบนั้นเกิดขึ้นได้ด้วยเหรอ?" หวังซิ่วอิงพึมพำออกมา หยวนพยักหน้าและกล่าวต่อ "ทันทีที่ใครบางคนถูกปิดกั้นการเข้าถึงระบบ พวกเขาจะไม่สามารถเข้าสู่ Cultivation Online ได้อีกต่อไป หรือพูดอีกนัยหนึ่งก็คือ พวกเขาจะไม่สามารถย่างกรายเข้าสู่เก้าชั้นฟ้าได้อีก" "เดี๋ยวสิ ถ้าเป็นอย่างนั้น แล้วทำไมคุณถึงยังอยู่ที่นี่ได้ล่ะ?" เค่อหลานถามขึ้นอย่างสงสัย "อย่าถามผมเลยว่าเพราะอะไร แต่ตอนนี้ผมได้รับสิทธิ์ให้เข้าถึง 'อีกระบบหนึ่ง' ซึ่งทำให้ผมยังคงอยู่ใน Cultivation Online ได้อยู่ ทว่ามันก็มีปัญหาตามมาอย่างหนึ่ง... นั่นคือผมไม่ได้รับอนุญาตให้ล็อกเอาต์กลับไปยังโลกมนุษย์ได้อีกต่อไป" "ว่ายังไงนะ!" ฉู่หลิวเซียงและคนอื่นๆ ต่างร้องอุทานออกมาด้วยความตกใจสุดขีด "นี่คือเหตุผลที่ผมไม่ได้แจ้งเรื่องการกลับมาให้พวกคุณทราบ และเป็นเหตุผลที่ผมไม่สามารถขอโทษหลี่จินซีได้ จนกว่าเธอจะกลับเข้ามาใน Cultivation Online หลังจากผ่านช่วงพักฟื้นหลังความตายไปแล้ว" "ถ้าคุณกลับไปไม่ได้... แล้วคุณจะทำยังไงต่อไปคะ?" เม่ยซิ่วถามขึ้นหลังจากที่ทุกคนเริ่มตั้งสติได้ "ผมจำเป็นต้องสถาปนาการเชื่อมต่อระหว่างโลกมนุษย์และเก้าชั้นฟ้าผ่านทาง 'เขาขดมังกร' ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพื่อที่ผมจะได้เดินทางไปยังเก้าชั้นฟ้าด้วย 'ร่างจริง' ของตัวเอง และผมต้องทำให้ได้โดยไม่ให้จักรพรรดิสวรรค์ล่วงรู้แผนการนี้" เขากล่าวสรุปด้วยแววตาที่แน่วแน่