บทที่ 1738 ถอดถอนจากทำเนียบจ้าวสวรรค์ "เมื่อใดที่เจ้าก้าวข้ามสู่ขอบเขตเซียนแท้จริง ข้าจะช่วยเจ้าทวงคืนตำแหน่งเดิมในกลุ่มจ้าวสวรรค์กลับมา" สวี่เจียฉีเอ่ยคำมั่น เดิมทีนางวางแผนที่จะรวบรวมขุมกำลังจ้าวสวรรค์ให้เป็นหนึ่งเดียวด้วยพละกำลังของตนเอง ทว่าเมื่อได้รับรู้ถึง 'การกลับชาติมาเกิดแห่งโชคชะตา' ของหยวน นางก็พร้อมจะปัดกวาดแผนการเดิมทิ้งไปจนสิ้น เพื่อทุ่มเทแรงกายแรงใจช่วยให้เขาทะยานคืนสู่บัลลังก์จ้าวสวรรค์อีกครั้ง นางมั่นใจเหลือเกินว่าการกลับชาติมาเกิดของหยวนในครั้งนี้ มีจุดประสงค์เพื่อช่วยเหลือเหล่าจ้าวสวรรค์อย่างแน่นอน ครู่ต่อมา สวี่เจียฉีได้เรียกคืนตราสัญลักษณ์และลำดับขั้นจ้าวสวรรค์ของหยวนกลับไป ซึ่งเท่ากับเป็นการถอดถอนเขาออกจากขุมกำลังอย่างเป็นทางการ "อย่ากังวลไปเลย ลำดับขั้นเหล่านี้ไร้ซึ่งความหมายสำหรับเจ้า ผู้ที่ในอนาคตจะทะยานไปไกลยิ่งกว่าระดับจ้าวสวรรค์เสียอีก" สวี่เจียฉีกล่าวปลอบโยน "ข้าไม่ได้กังวล และไม่นึกโทษเจ้าที่ตัดสินใจเช่นนี้ อันที่จริง ข้าเองก็กะจะขอให้เจ้าช่วยถอดถอนชื่อข้าออกชั่วคราวอยู่พอดี เพราะมีเหตุการณ์บางอย่างเกิดขึ้น" "เหตุการณ์อะไรรึ? เกี่ยวกับเรื่องที่เค่อหลานขอให้ข้ามาคุยกับเจ้าด้วยหรือไม่?" สวี่เจียฉีขมวดคิ้วมุ่น หยวนพยักหน้าพลางกล่าว "เจ้าเข้าใจตัวตนของคนอย่างพวกข้า... พวก 'ผู้เล่น' ใช่ไหม?" นางพยักหน้ารับ "แน่นอน" "ถ้าอย่างนั้น เจ้ารู้หรือไม่ว่าพวกเราจำเป็นต้องพึ่งพา 'ระบบ' ในการเดินทางมายังเก้าชั้นฟ้าแห่งนี้?" "ข้าไม่ได้เข้าใจเรื่องระบบนั่นอย่างถ่องแท้นัก เพราะพวกเราที่เป็นคนพื้นเมืองของเก้าชั้นฟ้าไม่มีสิ่งนั้น แต่ข้าพอจะรู้ว่ามันคือบางสิ่งที่คอยช่วยเหลือคนจากโลกของพวกเจ้า หรือพวกผู้เล่นในดินแดนแห่งนี้" "ใช่ นั่นคือใจความสำคัญ แต่ทว่าหากปราศจากระบบ พวกผู้เล่นอย่างข้าก็ไม่สามารถนำดวงวิญญาณเดินทางมายังเก้าชั้นฟ้าได้... และจักรพรรดิสวรรค์คือผู้ที่กุมอำนาจเหนือระบบนั้นอยู่" เขาหยุดเว้นจังหวะเล็กน้อยก่อนจะกล่าวต่อ "จักรพรรดิสวรรค์ได้สั่งปิดกั้นการเข้าถึงระบบของข้า นั่นหมายความว่าข้าไม่สามารถเข้าสู่เก้าชั้นฟ้าได้อีกต่อไป—" "มันกล้าดีอย่างไร!" สวี่เจียฉีแผดคำรามลั่น จิตสังหารอันเยือกเย็นระเบิดออกจากร่างของนางจนบรรยากาศสั่นสะท้าน "ฟังข้าให้จบก่อน..." หยวนรีบกล่าวต่อทันที "ทว่าด้วยปาฏิหาริย์บางอย่าง ข้ายังคงหลงเหลืออยู่ในเก้าชั้นฟ้าได้ แต่ข้าไม่สามารถ 'ล็อกเอาต์' หรือกลับไปยังโลกเดิมของข้าได้อีกแล้ว ตอนนี้ข้าติดอยู่ในเก้าชั้นฟ้าด้วยเศษเสี้ยวแห่งดวงวิญญาณ จนกว่าจะเดินทางไปถึงชั้นฟ้าที่เจ็ดและไปยังหุบเขาขดมังกรที่นั่น" "เจ้ารู้หรือไม่ว่าเหตุใดจักรพรรดิสวรรค์ถึงลงมือกับเจ้า?" สวี่เจียฉีถามด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด "หากไม่รู้ ข้าจะไปเค้นเอาคำตอบจากมันด้วยตัวเอง ต่อให้ต้องใช้กำลังบังคับก็ตาม" "อย่าทำเช่นนั้นเลย คาดว่าคงเกี่ยวข้องกับการกลับชาติมาเกิดแห่งโชคชะตาของข้านี่แหละ" "เดี๋ยวก่อน..." ใบหน้าของสวี่เจียฉีพลันเปลี่ยนเป็นครุ่นคิด 'จะว่าไปแล้ว แม้ท่านพ่อจะเคยช่วยเหลือจักรพรรดิสวรรค์ในเรื่องขุมกำลังอยู่บ้าง แต่ท่านก็ไม่เคยยื่นมือเข้าช่วยเป็นการส่วนตัวเลยแม้แต่ครั้งเดียว ท่านถึงขั้นปฏิเสธที่จะข้องเกี่ยวกับจักรพรรดิสวรรค์เพื่อรักษาความเป็นกลางของขุมกำลังเอาไว้...' สวี่เจียฉีเริ่มขุดค้นความทรงจำอันละเอียดอ่อนเกี่ยวกับเถียนอิงเจ๋อ บิดาของนางผู้ซึ่งไม่เคยหยิบยื่นรอยยิ้มให้แก่จักรพรรดิสวรรค์เลยแม้แต่น้อย ทั้งที่เขามักจะมีรอยยิ้มประดับใบหน้าเสมอเมื่ออยู่ที่อื่น 'หรือว่าท่านพ่อจะมีเรื่องบาดหมางบางอย่างกับจักรพรรดิสวรรค์...?' นางตั้งคำถามในใจ 'แล้วจักรพรรดิสวรรค์มีส่วนเกี่ยวข้องกับการหายตัวไป... หรือการตายของท่านพ่อหรือไม่?' "หากเจ้าไปพบจักรพรรดิสวรรค์ เขาจะรู้ทันทีว่าข้ายังคงอยู่ในเก้าชั้นฟ้า และมีความเป็นไปได้ว่าเขาอาจจะแฝงสายลับเอาไว้ในกลุ่มจ้าวสวรรค์ด้วย" หยวนเอ่ยเตือน "หากเจ้าว่ามาเช่นนั้น ข้าก็เห็นด้วยว่าเราไม่ควรให้มันล่วงรู้ แต่เจ้าจะไหวแน่รึ?" เขาพยักหน้าพร้อมรอยยิ้มราบเรียบ "ไม่เป็นไร ข้าแค่ต้องไปให้ถึงชั้นฟ้าที่เจ็ดโดยไม่ให้จักรพรรดิสวรรค์ไหวตัวทัน" "อย่างไรก็ตาม สถานการณ์ของกลุ่มจ้าวสวรรค์ในตอนนี้ไม่สู้ดีนัก เจ้าควรหลีกเลี่ยงการเผชิญหน้ากับจักรพรรดิสวรรค์ไปก่อนในระหว่างนี้" "ตกลง ข้าจะพยายามอย่างถึงที่สุดเพื่อไม่ให้กระทบต่อโชคชะตาของเจ้า ในเมื่อตอนนี้ข้ารับรู้เรื่องการกลับชาติมาเกิดของเจ้าแล้ว แต่จำไว้เถิด... หากข้าสัมผัสได้ว่าเจ้ากำลังตกอยู่ในอันตราย ข้าจะลงมือทันที โดยไม่สนว่าคู่ต่อสู้จะเป็นใครหรือต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม" สวี่เจียฉีกล่าวด้วยแววตาแน่วแน่ "ขอบคุณเจ้ามาก" หยวนพยักหน้าพร้อมรอยยิ้มอันอบอุ่น "จริงด้วย แล้วข้าควรจัดการอย่างไรกับจ้าวสวรรค์ที่จะมาทาบทามข้าล่ะ?" "ทำตามที่เจ้าต้องการเถิด แต่พยายามปฏิเสธนางโดยไม่ให้ขุ่นเคือง แม้นางจะอยู่ต่างกลุ่มกับข้า แต่กลุ่มของนางและข้าค่อนข้างเป็นมิตรต่อกัน ไม่เหมือนกับจ้าวสวรรค์อีกสองคนที่เหลือ" สวี่เจียฉีอธิบาย "หากเป็นไปได้ ข้าอยากให้เจ้าดึงนางมาเป็นพวกเรา ซึ่งจะช่วยให้เราจัดการกับพวกหนูสกปรกได้ง่ายขึ้น" หยวนพยักหน้ารับ "เข้าใจแล้ว ข้าจะลองดู" ฉับพลันนั้น สวี่เจียฉีก็โผเข้าหาและสวมกอดหยวนเอาไว้แน่น ทรวงอกนุ่มนิ่มเบียดชิดกับแผ่นอกของเขาจนหยวนสัมผัสได้ถึงเสียงหัวใจที่เต้นรัวของนาง "คุณสวี่..." "เรียกข้าว่าเจียฉีตอนที่เราอยู่กันตามลำพัง" นางกล่าวด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด ไร้ซึ่งช่องว่างให้ปฏิเสธ "ตกลง... เจียฉี" หยวนกอดตอบนาง เขาสัมผัสได้ว่าร่างกายของนางสั่นเทาน้อยๆ เมื่อถูกเขาสัมผัส หลังจากนิ่งค้างอยู่ในท่วงท่านั้นครู่ใหญ่ สวี่เจียฉีจึงยอมคลายอ้อมกอดและสลายค่ายกลที่กางไว้ "พวกเจ้าเข้ามาได้แล้ว" นางส่งเสียงบอก เค่อหลานและผู้อาวุโสไป๋ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าพวกเขาทันที "ข้าได้ถอดถอนหยวนออกจากขุมกำลังเป็นการชั่วคราวแล้ว ดังนั้นจะไม่มีใครในกลุ่มรู้นอกจากพวกเราสามคน ข้าคงไม่ต้องย้ำนะว่าหากข้อมูลนี้รั่วไหลออกไป..." สวี่เจียฉีถลึงตาใส่เค่อหลานเป็นการเตือน แม้จะไม่ได้ระแวงว่าเค่อหลานจะทรยศ แต่นางรู้ดีว่าเขามีปากที่อยู่ไม่สุขและมักจะเผลอพูดเรื่องที่ไม่ควรพูดออกไปเสมอ "อย่ากังวลไปเลยจ้าวสวรรค์สวี่ ท่านวางใจได้ ข้าจะไม่ปริปากเรื่องของหยวนให้ใครฟังเด็ดขาด" "ข้าเสียใจจริงๆ ที่เรื่องราวลุกลามมาถึงจุดนี้ หยวน ข้ารู้ว่าเจ้าไม่ตำหนิพวกเรา แต่ข้ายังคงอยากขอโทษเจ้าจากใจจริง" ผู้อาวุโสไป๋กล่าวกับเขา "พวกเราจะช่วยเจ้าทวงคืนลำดับขั้นกลับมาแน่นอน เมื่อเจ้าหวนคืนสู่ตำแหน่ง" หยวนหัวเราะเบาๆ พลางหยอกล้อ "อันดับของข้าคงไร้ความหมาย หากขุมกำลังต้องพินาศลงเพราะข้าเป็นต้นเหตุ" "แล้วเจ้าจะทำอย่างไรต่อล่ะ ในเมื่อกลับมายังเก้าชั้นฟ้าได้แล้ว?" ผู้อาวุโสไป๋ถามขึ้น "ข้าจะทะยานขึ้นสู่เบื้องบน" เขาตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่เปี่ยมไปด้วยความมุ่งมั่นอันแรงกล้า