บทที่ 264 {ยินดีต้อนรับครับ} {มาแล้วเหรอ!} {พักผ่อนเต็มที่หรือยัง?} เหล่าสมาชิกโอเวอร์เกียร์ต่างเอ่ยทักทายเมื่อเกริดเชื่อมต่อเข้ามา เขาไล่ดูรายชื่อสมาชิกกิลด์แล้วถามด้วยความสงสัย {ปอนกับเรกัสไปทำอะไรกันที่ไหน?} ทั้งคู่ยังเชื่อมต่ออยู่ แต่ตำแหน่งที่ตั้งกลับระบุว่า ‘ไม่ทราบ’ นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นแบบนี้ {เป็นแบบนั้นมาครึ่งเดือนแล้วครับ ติดต่อก็ไม่ได้ ดูเหมือนจะติดอยู่ในดันเจี้ยนพิเศษสักแห่ง} {ควรจัดทีมออกตามหาไหม?} {ทีมตามหาเหรอ? เกริด นายเป็นห่วงสองคนนั้นด้วยเหรอ?} {ไม่ต้องห่วงพวกนั้นหรอก ดูเลเวลสิ ขึ้นมาหนึ่งเลเวลภายในเวลาแค่ครึ่งเดือนเองนะ} {ฉันว่าพวกนั้นต้องไปเจอแหล่งฟาร์มชั้นยอดเข้าแน่ๆ} {เราไม่ต้องไปห่วงเจ้าพวกสัตว์ประหลาดนั่นให้เสียความรู้สึกหรอก} ‘จริงเหรอ?’ ปอนกับเรกัสอยู่ที่เลเวล 307 ซึ่งสูงกว่าเฟเกอร์ถึงสองเลเวล ถือเป็นการเติบโตที่รวดเร็วมากเมื่อพิจารณาว่าก่อนหน้านี้พวกเขามีเลเวลต่างกันเพียงเลเวลเดียว ‘พวกนั้นไปเจอแหล่งล่าที่ดีขนาดนั้นมาจากไหนกัน?’ ตั้งแต่เลเวล 299 เป็นต้นไป ค่าประสบการณ์ที่ต้องใช้ในการเลื่อนระดับจะเพิ่มขึ้นแบบทวีคูณ แต่ทั้งคู่ที่เลเวล 306 กลับเพิ่มขึ้นมาได้หนึ่งเลเวลภายในเวลาเพียงครึ่งเดือน... เกริดที่กำลังตกตะลึงดึงสติกลับมา ก่อนจะแจ้งข่าวสำคัญ {จะว่าไป กิลด์อัศวินเงิน (Silver Knights) กำลังจะควบรวมเข้ากับกิลด์โอเวอร์เกียร์นะ} {กิลด์อัศวินเงินเหรอ? แล้วพีคซอร์ดล่ะ?} ปัจจุบันสมาชิกโอเวอร์เกียร์กำลังเร่งเก็บเลเวลจนทำให้การจัดอันดับสั่นสะเทือน อันดับของแรงเกอร์เดิมต่างร่วงลงอย่างน้อย 5 อันดับ หรือหนักสุดถึง 20 อันดับ เพราะถูกสมาชิกโอเวอร์เกียร์ชิงตำแหน่งไป ในทางกลับกัน พีคซอร์ดกลับมีอันดับสูงขึ้น เขาอยู่อันดับที่ 15 ของเซิร์ฟเวอร์รวม ทั้งที่ไม่มีแหล่งล่าชั้นยอดอย่างเรย์ดันคอยสนับสนุน นั่นหมายความว่าฝีมือของเขาอยู่ในระดับเดียวกับปอนและเรกัส สมาชิกโอเวอร์เกียร์เริ่มให้ความสนใจ {เฮ้ พีคซอร์ดจะมาเป็นพวกเดียวกับเราเหรอ? น่าตื่นเต้นแฮะ} {พีคซอร์ดคือเจ้าแห่งการชักดาบ ฉันเคยดูวิดีโอสงครามของเขากับกิลด์ซากุระเมื่อปีที่แล้วด้วย} {ฉันก็เห็น พีคซอร์ดตอนนั้นสุดยอดมาก สมาชิกกิลด์ซากุระตายทุกครั้งที่เขาชักดาบออกจากฝัก} {พวกนายเห็นตอนที่เจ้าโยชิมูระที่ทิฐิสูงลิบวิ่งหนีไหม?} ‘...พีคซอร์ดเก่งขนาดนั้นเลยเหรอ?’ เกริดชอบนิสัยของพีคซอร์ด เขาถูกชะตาและเคารพในตัวตนของอีกฝ่าย แต่เขาไม่ได้ยอมรับในความสามารถด้านการต่อสู้นัก ในตอนล่าเฮลเกา (Hell Gao) พีคซอร์ดเป็นเพียงคนขุดแร่และไม่ได้ช่วยอะไรในการต่อสู้เลย ‘เขาเคยช่วยตอนฉันตกอยู่ในอันตรายครั้งหนึ่ง’ ตอนนั้นพีคซอร์ดช่วยดึงความสนใจของเฮลเกา ทำให้เกริดได้หินไฟมาอย่างปลอดภัย แต่นั่นก็แค่นั้น หลังจากนั้นพีคซอร์ดก็ไม่ได้มีบทบาทในการโจมตีเลย ‘ก็นะ ตอนนั้นพีคซอร์ดเพิ่งจะเป็นคลาส 2 เองนี่นา’ ความสามารถของคลาสเปลี่ยนอาชีพครั้งที่ 2 ย่อมไม่เพียงพอจะต่อกรกับเฮลเกา แต่ตอนนี้พีคซอร์ดน่าจะเปลี่ยนเป็นคลาส 3 แล้ว และคงแข็งแกร่งกว่าเมื่อก่อนมาก {แต่ทำไมกิลด์อัศวินเงินถึงอยากจะมาควบรวมกับเราล่ะ?} {กิลด์อัศวินเงินปกครองเกาะคอร์ก (Cork Island) ขนาดกิลด์ก็ใหญ่โต แถมยังมีอำนาจเงินมหาศาล แล้วทำไมถึงยอมควบรวม?} เกริดอธิบายเหตุผลให้สมาชิกที่กำลังสงสัยฟัง หลังจากได้ฟังเรื่องราว ทุกคนก็นึกถึงสิ่งที่พวกเขารู้เกี่ยวกับพีคซอร์ดแล้วก็ยอมรับได้ทันที {อา ถ้าเป็นพีคซอร์ดก็สมเหตุสมผลอยู่} {ต่อให้เขาสร้างลัทธิบูชาเกริดขึ้นมาก็คงไม่แปลกแล้วล่ะ} {เลาเอล เรื่องการควบรวมกิลด์...} {ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของผมเองครับ} เลาเอลมีความสุขมาก ทั้งเพียโร่, อัสโมเฟล, แรบบิท และตอนนี้ยังจะมีกิลด์อัศวินเงินอีก... ช่างน่าทึ่งที่เกริดสามารถรวบรวมขุมกำลังชั้นยอดมาไว้ในมือได้อย่างต่อเนื่อง เกริดช่างยิ่งใหญ่จริงๆ “ดูเหมือนทุกคนจะชอบนะ” หน้าต่างแชตกิลด์กำลังคึกคัก ทุกคนตื่นเต้นที่จะได้กิลด์อัศวินเงินมาร่วมทัพ กิลด์โอเวอร์เกียร์กำลังประสบปัญหาขาดแคลนบุคลากร แม้สมาชิกจะเป็นระดับท็อปแรงเกอร์ แต่รวมเกริดแล้วในกิลด์มีเพียง 28 คนเท่านั้น แถมสองคนในนั้น (รูบี้กับนักเรียนสาวเซ็กซี่) ก็ไม่ได้เข้ามาเล่นบ่อยนัก ในสถานการณ์เช่นนี้ การดูดซับกิลด์อัศวินเงินเข้ามาจึงเป็นเรื่องใหญ่มาก ทันใดนั้น เพียโร่และอัสโมเฟลก็เดินเข้ามาหาเกริด “ท่านดุ๊กเกริด” เพียโร่ ชายผู้เคารพในตัวเกริดแต่ไม่เคยยอมสยบให้ เขาก้มหัวทำความเคารพเกริด อัสโมเฟลเองก็เช่นกัน “โปรดมอบโอกาสให้พวกเราได้ปรนนิบัติท่านด้วย” ในที่สุด ช่วงเวลานี้ก็มาถึง เกริดฉีกยิ้มกว้าง “ด้วยความยินดี” แสงแดดที่ลอดผ่านหน้าต่างตกกระทบลงบนใบหน้าของเกริด มันเป็นใบหน้าที่ดูสว่างไสวและสง่างาม เพียโร่นึกถึงวันแรกที่เขาพบเกริดในหุบเขาเคซัน ตอนนั้นเกริดเป็นเพียงชายหนุ่มที่ดูหม่นหมองและอมทุกข์ แถมยังหน้าตาอัปลักษณ์มาก ‘แต่พรสวรรค์ของเขานั้นยอดเยี่ยมยิ่งนัก’ เพียโร่ไม่เคยคาดคิดเลยว่าเกริดจะเติบโตมาได้ถึงจุดนี้ *** ห้องโถงใหญ่กว้างขวางไร้ซึ่งการตกแต่งใดๆ สะท้อนถึงสภาพทางการเงินของเรย์ดัน สรุปสั้นๆ คือมันดูน่าเวทนามาก เพียโร่และอัสโมเฟลประกาศสัตย์ปฏิญาณต่อเกริด ณ สถานที่แห่งนี้ ท่ามกลางสายตาของสมาชิกโอเวอร์เกียร์ เกริดสัมผัสได้ถึงระบบใหม่ที่ปรากฏขึ้น [ท่านได้รับเพียโร่เป็นผู้ใต้บังคับบัญชา ผลของค่ายทหารในเรย์ดันจะเพิ่มขึ้น 30% โอกาสที่ผลผลิตจะงอกงามเพิ่มขึ้น 100%] [ท่านได้รับอัสโมเฟลเป็นผู้ใต้บังคับบัญชา ผลของสถาบันวิจัยเทคนิคในเรย์ดันจะเพิ่มขึ้น 30%] [ท่านมีบุคคลที่มีคุณสมบัติในการนำกองอัศวิน ท่านต้องการจัดตั้งกองอัศวินหรือไม่?] ไม่มีเหตุผลให้ต้องลังเล “จัดตั้งกองอัศวิน” [โปรดแต่งตั้งผู้นำสำหรับกองอัศวินที่ถูกสร้างขึ้น] - รายชื่อบุคคลที่สามารถแต่งตั้งเป็นผู้นำกองอัศวินได้ - [เพียโร่] เพียโร่สามารถนำอัศวินได้ทั้งหมด 50 นาย อัศวินของเพียโร่จะได้รับพลังโจมตีกายภาพเพิ่มขึ้น 10%, ความเร็วโจมตีเพิ่มขึ้น 3% และความเร็วเคลื่อนที่เพิ่มขึ้น 5% ผลนี้จะคงอยู่ถาวรตราบเท่าที่บุคคลนั้นยังสังกัดอยู่ในกองอัศวิน สกิลติดตัวของกองอัศวิน: เพิ่มอัตราการฟื้นฟูพลังชีวิต (สูง), ลดการใช้ค่าความอดทน (กลาง) [อัสโมเฟล] อัสโมเฟลสามารถนำอัศวินได้ทั้งหมด 35 นาย อัศวินของอัสโมเฟลจะได้รับพลังโจมตีกายภาพและพลังเวทเพิ่มขึ้น 5% ระยะเวลาคูลดาวน์สกิลลดลง 8% ผลนี้จะคงอยู่ถาวรตราบเท่าที่บุคคลนั้นยังสังกัดอยู่ในกองอัศวิน สกิลติดตัวของกองอัศวิน: เพิ่มอัตราการฟื้นฟูมานา (กลาง), ลดการใช้ค่าความอดทน (ต่ำ) ดูเหมือนว่าคลาสที่เน้นการใช้สกิลจะเหมาะกับกองอัศวินของอัสโมเฟลมากกว่า ‘บัฟมหาศาลเลยแฮะ’ เกริดได้แต่ชื่นชม เขาจัดตั้งกองอัศวินขึ้นมาสองกองทันที “เพียโร่และอัสโมเฟล” [กองอัศวินของเพียโร่และอัสโมเฟลถูกสร้างขึ้นแล้ว] [โปรดตั้งชื่อกองอัศวิน] “กองอัศวินโอเวอร์เกียร์ที่ 1 และกองอัศวินโอเวอร์เกียร์ที่ 2” “เดี๋ยว! เดี๋ยวก่อนครับ!” เลาเอลรีบวิ่งออกมาจากจุดที่เขายืนดูอยู่อย่างกังวลใจ เขาตัวสั่นพลางอ้อนวอน “ขอร้องล่ะครับ! โปรดตั้งชื่อให้มันดูอลังการกว่านี้หน่อยเถอะ!” “เอ่อ...” มันดูจืดชืดไปงั้นเหรอที่แบ่งเป็นหนึ่งกับสอง? เกริดรู้สึกผิดเล็กน้อยเมื่อเห็นน้ำตาของเลาเอล ดังนั้นเขาจึงเปลี่ยนชื่อใหม่ “กองอัศวินโอเวอร์เกียร์ และกองอัศวินเวทมนตร์โอเวอร์เกียร์” “...” เลาเอลถึงกับพูดไม่ออก เขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกขุ่นเคืองในรสนิยมการตั้งชื่อของเกริด แต่พอมาคิดดูอีกที ในเมื่อชื่อกิลด์มันคือโอเวอร์เกียร์ไปแล้ว อะไรมันก็คงกู่ไม่กลับแล้วล่ะมั้ง เมื่อพิจารณาจากชื่อกิลด์ ชื่อกองอัศวินโอเวอร์เกียร์และกองอัศวินเวทมนตร์โอเวอร์เกียร์ก็ถือว่าไม่แย่นัก ‘รู้สึกไม่ดีเลยแฮะ’ หรือรสนิยมของเขากำลังเริ่มกลมกลืนไปกับเกริดมากขึ้นเรื่อยๆ? สำหรับเลาเอลแล้วมันเหมือนฝันร้ายชัดๆ หน้าต่างแจ้งเตือนปรากฏขึ้นตรงหน้าเกริด [ยินดีด้วย! ท่านได้กลายเป็นเจ้าของกองอัศวินคนแรก!] [ได้รับ ‘ผ้าคลุมแห่งผู้ปกครอง’] มันคือผ้าคลุมสีแดงสด มีตราสัญลักษณ์รูปมังกรสีทองประดับอยู่ที่หัวไหล่ เป็นผ้าคลุมที่ดูหรูหราและสง่างามจนดึงดูดสายตาของทุกคน [ผ้าคลุมแห่งผู้ปกครอง] ระดับ: เลเจนดารี (ตำนาน) ความทนทาน: ไม่มี * จะได้รับสกิล ‘คำสั่งจู่โจม’, ‘คำสั่งเคลื่อนพล’ และ ‘เสียงแห่งผู้ปกครอง’ เป็นผ้าคลุมที่เป็นสัญลักษณ์ของราชาผู้มีคุณสมบัติในการปกครองกองทัพ น้ำหนัก: 33 [คำสั่งจู่โจม] มอบสกิล ‘จู่โจม’ ให้กับทหารของท่าน เมื่อทหารเคลื่อนที่ไปในทิศทางของศัตรู ความเร็วเคลื่อนที่และพลังโจมตีจะเพิ่มขึ้น 200% โดยขึ้นอยู่กับระยะทาง ระยะเวลาคูลดาวน์: 5 นาที ไม่ใช้ทรัพยากรใดๆ [คำสั่งเคลื่อนพล] ท่านสามารถเปลี่ยนทิศทางการเดินทัพของทหารได้ทันที ระยะเวลาคูลดาวน์: 3 นาที ไม่ใช้ทรัพยากรใดๆ [เสียงแห่งผู้ปกครอง (ติดตัว)] ท่านสามารถส่งเสียงที่ชัดเจนไปถึงทหารได้ในทุกตำแหน่งที่ตั้ง ‘นี่มันสกิลสำหรับใช้ในสงครามชัดๆ’ เป็นสกิลที่เรียบง่ายแต่ทรงพลัง เมื่อพิจารณาว่าผู้เล่นส่วนใหญ่ในซาทิสฟายคือคนธรรมดาที่ไม่เคยบัญชาการกองทัพมาก่อน มูลค่าของไอเทมชิ้นนี้ย่อมมหาศาลจนประเมินค่าไม่ได้ เกริดเคยผ่านการเกณฑ์ทหารมาแล้ว เขาจึงตระหนักถึงคุณค่าของผ้าคลุมผืนนี้ได้เป็นอย่างดี ‘การออกคำสั่งที่รัดกุมและรวดเร็วจะช่วยให้กองทัพแข็งแกร่งขึ้น แต่น่าเสียดาย...’ มันไม่มีคุณสมบัติอื่นแยกย่อยเลย ถ้ามีออปชันเพิ่มพลังป้องกัน ความต้านทาน หรือค่าสถานะด้วยคงจะดีกว่านี้ เขาใช้สกิลประเมินของช่างตีเหล็กในตำนานแล้ว แต่ก็ไม่มีฟังก์ชันลับซ่อนอยู่ หรือว่าถ้าใช้สกิลแยกส่วนของช่างตีเหล็กในตำนานดูล่ะ? ‘มันอาจจะมีอะไรบางอย่าง’ เกริดในตอนนี้ยังไม่สมบูรณ์แบบ เขายังคงเป็นเพียงทายาทของแพ็กม่า มันยากที่จะมองว่าตัวเองเป็นตำนานที่แท้จริง หากเขามีความชำนาญในทักษะของช่างตีเหล็กในตำนานมากกว่านี้ หรือทำเควสต์สำเร็จ... ‘เมื่อถึงตอนนั้น ตัวฉันในตอนนี้คงเทียบไม่ติด บางทีฉันอาจจะเรียนรู้สกิลการดัดแปลงไอเทมด้วยก็ได้’ หากอยากให้วันนั้นมาถึง เขาก็ต้องตั้งใจเล่นเกมให้หนักขึ้น เกริดตัดสินใจเก็บผ้าคลุมแห่งผู้ปกครองลงในช่องเก็บของ จากนั้นเขาก็เอ่ยกับทุกคนที่รวมตัวกันอยู่ในห้องโถง “พวกนายแต่ละคนจงเข้าสังกัดกองอัศวินแล้วไปทำภารกิจต่อเถอะ เลาเอล นายช่วยประสานงานกับแรบบิทเพื่อจัดแบ่งพื้นที่ดูแลให้เพียโร่และอัสโมเฟลด้วยนะ อ้อ แล้วก็ฝากจัดการเรื่องการควบรวมกิลด์ด้วยล่ะ” “...ครับ” ‘เดี๋ยวผมจัดการเอง ไว้ใจได้เลย’ เขาอยากจะตอบแบบนั้น แต่ไม่รู้ทำไม วันนี้เขากลับรู้สึกไร้เรี่ยวแรงอย่างบอกไม่ถูก อาจเป็นเพราะคำว่า ‘กองอัศวินเวทมนตร์โอเวอร์เกียร์’ ที่ลอยเด่นอยู่ในหน้าต่างสถานะของเขาก็ได้ “ซิก... ซิก...” เลาเอลได้แต่แอบร้องไห้ ในตอนนั้นเอง เกริดก็เดินเข้าไปหาเพียโร่แล้วถามคำถามที่น่าเหลือเชื่อ “เพียโร่ ฉันขอเข้ากว่ในกองอัศวินของนายด้วยได้ไหม?” เขาอยากได้บัฟ แต่น่าเสียดายที่เจ้าเมืองไม่สามารถเข้าร่วมกองอัศวินได้ “...เรื่องนั้นทำไม่ได้ขอรับ” “...” คราวนี้เกริดอยากจะร้องไห้ตามเลาเอลไปอีกคน *** เกริดฝากฝังเรื่องที่เหลือไว้กับเลาเอล โดยมีฮูรอยติดตามเขาออกมาด้วย “ข้าจะร่วมทางไปกับท่านเองครับ นายท่าน” เดรคสีแดงกำลังรอเกริดอยู่ในสวน ฮูรอยจะทำหน้าที่เป็นพลขับให้เกริด พวกเขาพร้อมแล้วที่จะมุ่งหน้าไปยังนครรัฐวาติกัน ‘ยังไงซะ แบบนี้ก็ดีแล้ว’ ฮูรอยคือเพื่อนพ้องที่ติดตามเกริดมาเนิ่นนานกว่าใครเพื่อน เขาจึงเป็นคนพิเศษสำหรับเกริด เกริดขึ้นขี่บนหลังเดรคด้วยความเต็มใจพลางตรวจสอบเลเวลของฮูรอย ‘290’ ฉีกยิ้ม ใบหน้าของเขามีรอยยิ้มที่มีความหมายบางอย่าง ฮูรอยที่เห็นแบบนั้นก็อดสงสัยไม่ได้ ‘เขากำลังคิดอะไรอยู่นะ?’ เกริดถามฮูรอยที่กำลังงุนงง “นายได้ยินเรื่องที่เกิดขึ้นระหว่างฉันกับเดเมียนแล้วใช่ไหม?” “ครับ ข้าประทับใจมากที่ได้ยินว่าท่านบุกปราบบูรพสันตะปาปาดรีวิโกด้วยตัวคนเดียว” “พวกคนของลัทธิรีเบ็คก้าคงรู้จักฉันดีใช่ไหม?” “แน่นอนครับ ทุกคนต่างชื่นชมในตัวนายท่าน เพียงแต่ว่า...” มีประเด็นหนึ่ง คือเดเมียนกำลังต่อสู้กับผู้สมัครคนอื่นๆ เพื่อขึ้นเป็นพระสันตะปาปา บางทีผู้สมัครเหล่านั้นอาจจะเป็นศัตรูกับเกริด การช่วยอิซาเบลย่อมหมายถึงการเป็นผู้ปกป้องเดเมียน ฮูรอยเริ่มรู้สึกสังหรณ์ใจแปลกๆ ‘หรือว่า?’ เหล่าผู้สมัครสันตะปาปาที่เป็นศัตรูกับนายท่านเกริด... “ทำไมยังไม่ออกรถอีก? เราจะไปวาติกันกันไม่ใช่เหรอ?” “...” ชัดเจนเลย นายท่านของเขาเตรียมพร้อมที่จะไปเปิดฉากนองเลือดที่วาติกันแล้วแน่นอน