บทที่ 147: การเชิญชวน ผู้แปล: Translation Nation บรรณาธิการ: Translation Nation ทะเลสาบแห่งนี้แปลกประหลาดอยู่แล้ว และยามราตรีก็ยิ่งทำให้มันดูเร้นลับขึ้นไปอีก ฉู่เฟิงรู้สึกกดดันโดยไม่รู้ตัว “อืม… ตอนนี้ค่ำแล้วและหมอกขวางกั้นการมองเห็น ฉันจะตรวจสอบให้ถ้วนถี่พรุ่งนี้เช้าดีกว่า” ฉู่เฟิงสงบใจ เขายอมรอจนถึงกลางวันแทนที่จะพุ่งเข้าไปโดยไม่มองให้เห็นจริง คืนนั้น ฉู่เฟิงเดินสำรวจรอบทะเลสาบ เนื่องจากทะเลสาบกว้างถึง 100 ตารางกิโลเมตร จึงต้องใช้เวลาค่อนข้างมากในการเดินรอบทะเล แต่ด้วยความเร็วของฉู่เฟิง เขาแทบไม่ต้องใช้เวลาถึงหนึ่งชั่วโมงในการเดินส่วนใหญ่ไปพร้อม ๆ กับสังเกตทะเลสาบ ระหว่างทาง ฉู่เฟิงไม่พบอะไรพิเศษ จากนั้นเขาจึง盘腿坐下และปิดตาลง ยามราตรีผ่านไปอย่างรวดเร็ว รุ่งอรุณของวันที่สอง พระอาทิตย์เริ่มผุดขึ้น ฉู่เฟิงนั่งบนพื้นหญ้ามองลงไปที่ทะเลสาบ ทะเลสาบเบื้องหน้ายังคงปกคลุมไปด้วยหมอกหนาทึบ ยิ่งตรงใจกลางยิ่งหนาหนาขึ้น และบนพื้นดินโดยรอบทะเลสาบกลับไม่มีหมอกปกคลุมเลย “อย่างที่คิดไว้เลย หมอกนี้มีอยู่ทั้งกลางวันและกลางคืน” “กลางวันมองเห็นได้ชัดกว่ากลางคืนเยอะ” ถึงแม้ว่าฉู่เฟิงจะมีสายตาเทียบเท่าพระสงฆ์ผู้กล้าหาญ เขาก็มองเห็นได้แค่ประมาณ 100 เมตรเมื่อคืน คนธรรมดาคงจะดีมากถ้ามองเห็นเกิน 5 เมตร บัดนี้พระอาทิตย์ขึ้นแล้ว ฉู่เฟิงสามารถมองเห็นได้ประมาณ 200 เมตร…… ความจริงแล้ว สำหรับนักรบระดับพระสงฆ์ผู้กล้าหาญ ระยะทาง 200 เมตรนี้เพียงแค่แกว่งร่างกายเบา ๆ ก็ครอบคลุมไปได้แล้ว “ฉันจะลงไปตรวจดู” ฉู่เฟิงกระโดดขึ้นไปบนโล่หกเหลี่ยมที่ลอยอยู่ข้าง ๆ เขายืนบนโล่แล้วร่อนพุ่งลึกเข้าหากลางทะเลสาบอย่างฉับไว หมอกแผ่ซ่าน ใต้น้ำของทะเลสาบกว้างใหญ่นี้มีพืชน้ำชุกชุมเป็นจำนวนมาก บางครั้งก็ได้ยินเสียงประหลาด ๆ ผิวน้ำจึงระลอกเป็นคลื่นตามมา นัยน์ตาคนธรรมดาจะมองไม่เห็นใต้ผิวน้ำได้เลย “อย่างที่คาดไว้ ทะเลสาบที่กว้าง 100 ตารางกิโลเมตรเช่นนี้ แน่นอนว่ามีสัตว์ร้ายสายพันธุ์น้ำอาศัยอยู่มากมาย” ฉู่เฟิงคิดในใจ แม่น้ำที่มีขนาดใหญ่พอ ๆ กับเส้นทางที่เขาเคยเคลื่อนที่ไปก่อนหน้านี้ไม่อาจเป็นที่อยู่ของสัตว์ร้ายสายพันธุ์น้ำที่ทรงพลังได้ ดังนั้นฉู่เฟิงจึงเคลื่อนที่ใต้น้ำไปได้อย่างราบรื่น แต่สำหรับทะเลสาบใหญ่แบบนี้…… ยากที่จะพูด และสัตว์ร้ายสายพันธุ์น้ำก็ขึ้นชื่อเรื่องความยุ่งยากในการจัดการ เพราะทะเลคือบ้านของมัน ทะเลกว้างใหญ่หลวงบ่มเพาะสัตว์ร้ายที่ประหลาดและทรงพลังมากมาย ดังนั้นแม้แต่พระสงฆ์ผู้กล้าหาญก็ไม่ยอมลงทะเล และจะไม่เข้าไปในทะเลสาบใหญ่แบบนี้ด้วยเช่นกัน วูอิช! ฉู่เฟิงร่อนพุ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว ทําให้กระแสน้ําภายใต้ทะเลสาบปั่นป่วน “ซ่า!” แสงฟ้าสีเงินขนาดใหญ่พุ่งขึ้นมาอย่างดุดัน “ซ่า!” ในทันใดนั้นแสงสีเงินพร้อมเพรียงกันจุดสว่างบนผิวทะเลสาบ แสงสีทอดยาวโค้งงอเหมือนงู ฉู่เฟิงที่ไม่ได้เตรียมพร้อมเลยถูกแสงสีเงินพร้อมเพรียงนั้นเล่นงานจนเต็มๆ หลังจากหลบหนีแสงแรกไปได้ ไม่ใช่เพราะความสามารถในการหลบหลีกของฉู่เฟิงไม่ดี แต่เพราะแสงเหล่านี้บิดโค้งอย่างเสรีในอากาศโดยไร้ระเบียบเลย! “ไม่ดี” ฉู่เฟิงรู้สึกทั้งร่างกายชาและจิตใจสั่นคลอน ร่างของเขาเริ่มร่วงหล่นจากกลางอากาศ! เวลาที่เขาใช้ร่วงหล่นค่อนข้างนาน พระสงฆ์ผู้กล้าหาญจะเคลื่อนที่ได้เร็วกว่า ใช้เวลาประมาณ 2 วินาทีในการร่วงหล่นจากความสูง 20 เมตร “อื้ม?” ฉู่เฟิงตกใจ เมื่อเหลือระยะห่างเพียง 6 ถึง 7 เมตรจากผิวน้ำเบื้องล่าง ได้ยินเสียง仰天长啸ประหลาดของสัตว์ร้ายพร้อม ๆ กับ งูไฟฟ้าสีเขียวทรงกระบอกยาวโผล่ออกมาจากน้ำอย่างดุดัน เกล็ดของสัตว์ร้ายเหล่านี้มีไฟฟ้าปกคลุม และบางตัวยังมีเขาบนหัว สัตว์ร้ายเหล่านี้อ้าปากกว้างทันทีที่โผล่ออกมาจากน้ำ! “ออกไป!” ฉู่เฟิงคำราม มีดสังหารแสงตะวันออก 6 ดวงพุ่งฉายออกมาอย่างพร่างพรายจากตัวฉู่เฟิง วูอิช! วูอิช! วูอิช! มีดทั้ง 6 เล่มตัดเฉือนฝูงสัตว์ร้ายสายพันธุ์น้ำทันที แม้บางเล่มจะวนกลับมาฆ่าฝูงสัตว์ร้ายไปอีกหลายตัว ฝูงสัตว์ร้ายที่รอดชีวิตก็โกรธแค้นและปล่อยกระแสไฟฟ้าออกมาเป็นสาย เล่นงานไปทั่วอาณาจักร วูอิช! กระนั้น ในขณะที่ควบคุมมีดสังหาร ฉู่เฟิงยืนบนโล่ข้าง ๆ แล้วร่อนพุ่งขึ้นไปอย่างฉับไว โชคดีที่การโจมตีของฝูงสัตว์ร้ายสายพันธุ์น้ำครั้งนี้ไม่พร้อมเพรียงกัน ทําให้ฉู่เฟิงหนีรอดได้ “เฮ้อ เกือบตายที่นี่” เมื่อร่อนขึ้นไปสูงราว 50 เมตรเหนือทะเลสาบ ฉู่เฟิงพบว่าผากและหลังของเขาเปียกโชกไปด้วยเหงื่อเย็น เขาเคยตกอยู่ในสถานการณ์ลำบากมาแล้วหลายครั้งและเคยกล้าปะทะกับฝูงสัตว์ร้ายหัวหน้าระดับสูงแบบตัวต่อตัว แต่เขาไม่คิดว่าจะเกือบตายที่นี่ หากเขาตื่นช้าไปเพียงนิดเดียว สัตว์ร้ายเหล่านั้นคงจะกัดกินศีรษะของเขาเต็มที่! “สัตว์ร้ายสายพันธุ์น้ำแบบปลาไหลเหรอ?” “ปลาไหลไฟฟ้าไหลเหล็ก” “ปลาไหลไฟฟ้ามีเขี้ยว” เขามองลงไปแล้วพบว่าใต้ตัวเขามีสัตว์ร้ายรูปร่างเหมือนปลาไหลหลายชนิด ในโลกนี้มีปลาที่สามารถปล่อยไฟฟ้าได้มากกว่า 100 ชนิด แต่สัตว์ร้ายชอบรวมกลุ่มกัน ดังนั้นฝูงสัตว์ร้ายที่โจมตีฉู่เฟิงจึงเป็นฝูงปลาไหลไฟฟ้ารูปร่างเหมือนสัตว์ร้ายสายพันธุ์น้ำ สัตว์ร้ายที่สามารถปล่อยไฟฟ้าได้มักจะถูกนักรบมนุษย์หวาดกลัวเสมอ สัตว์ร้ายสายพันธุ์น้ำทรงพลังที่สามารถปล่อยไฟฟ้าได้ โดยเฉพาะเมื่อพวกมันปล่อยไฟฟ้าพร้อมเพรียงกัน สามารถทําให้พระสงฆ์ผู้กล้าหาญตกใจสลบได้ทันที และเมื่อสลบไปแล้ว แม้แต่พระสงฆ์ผู้กล้าหาญก็ไม่สามารถทําอะไรกับปลาไหลไฟฟ้าได้เลย! พวกเขาไม่มีทางรับมือได้! “ฉันต้องระวังมากขึ้น มีสัตว์ร้ายนับล้านชนิดที่มีความสามารถพิเศษ หากเผลออาจต้องสละชีวิต” ฉู่เฟิงร่อนขึ้นไปที่ระดับความสูง 50 เมตรแล้วเคลื่อนที่ไปข้างหน้าอย่างระมัดระวัง ระหว่างที่บินไป เขาได้ยินเสียงประหลาด ๆ ดังมาจากทะเลสาบเป็นระยะ ชัดเจนว่า…… มีสัตว์ร้ายในป้อมปราการนี้อยู่มากมายนับไม่ถ้วน “คำราม~~” เสียงคำรามสยองขวัญดังข้างหูฉู่เฟิง ทันทีนั้นแรงมหาศาลพุ่งกระแทกร่างของฉู่เฟิง ทําให้เขาหล่นลงไปอย่างไม่อาจต้านทานได้ “ชิบหาย! ไม่คิดว่าสัตว์ร้ายสายพันธุ์น้ำจะโจมตีอีก” ฉู่เฟิงควบคุมพลังจิตใจอย่างสิ้นหวังให้ตัวเองลอยตัวอยู่ได้ แต่ร่างของเขาก็ยังคงหล่นลงไปอย่างไม่อาจต้านทานได้ “ฮือฮือ~~” ใต้ตัวเขาในทะเลสาบกำลังก่อตัวเป็นกระแสน้ําวนที่น่ากลัว ศูนย์กลางของกระแสน้ํวนคือ “หลุมดํา” ใต้หมอกขาว หลุมดําดูเลือนลาง และหลุมดําก็กําลังกลืนกินทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่เหนือมันด้วยความคลั่งไคล้ แรงดูดมหาศาลทําให้ฉู่เฟิงไม่สามารถร่อนหนีไปได้สักระยะ ยิ่งไปกว่านั้นพลังจิตใจของฉู่เฟิงก็อยู่ในระดับพระสงฆ์ผู้กล้าหาญขั้นสูงเสมือนหนึ่ง “เจ้าตัวใหญ่!” ฉู่เฟิงก้มหน้าแล้วหัวเราะ วูอิช! วูอิช! มีดสังหารระดับ SS สองเล่มพุ่งลงไปอย่างรวดเร็วตรงเข้าหาหลุมดําขนาดใหญ่ พิ! พิ! “เยีย!” เสียงร้องแหลมเหมือนเสียงทารกดังลั่นฟ้า เสียงดังและแหลมจนฉู่เฟิงต้องเอามือปิดหูโดยไม่รู้ตัว ในสายน้ําที่ปั่นป่วนข้างล่าง มีเลือดสีแดงเข้มผสมอยู่ และ “หลุมดํา” นั้นกับพลังดูดของมันก็หายไปอย่างสิ้นเชิง วูอิช! วูอิช! มีดทั้งสองเล่มกลับไปอยู่ในกระเป๋าของฉู่เฟิงกลางอากาศ “สัตว์ร้ายตัวใหญ่ขนาดนี้ มีดของฉันก็เพียงแค่ขีดข่วนผิวหนังมันได้เท่านั้นก่อนจะถูกกระดูกขวางไว้” ฉู่เฟิงกำลังควบคุมมีดสังหาร แน่นอนว่าเขารู้ดีว่ามีดของเขาได้เพียงบาดเจ็บสัตว์ร้ายเพียงเล็กน้อย “มันคำรามตามปกติ แต่เมื่อตกใจกลับมันกลับร้องเหมือนทารก? แรงดูดของมันก็น่าตกใจ สัตว์ร้ายสายพันธุ์น้ำแบบไหนกัน?” ในแง่ของจำนวนชนิด สัตว์ร้ายบนบกมีเพียงส่วนหนึ่งของสัตว์ร้ายในทะเล มีสัตว์ร้ายบนบกมากกว่า 10,000 ชนิด สามารถจินตนาการได้ว่ามีสัตว์ร้ายสายพันธุ์น้ำกี่ชนิด นอกจากนี้ นักรบส่วนใหญ่ใช้ชีวิตส่วนใหญ่อยู่บนบก ดังนั้นฉู่เฟิงเช่นเดียวกับนักรบคนอื่น ๆ จึงไม่ค่อยรู้จักสัตว์ร้ายสายพันธุ์น้ำมากนัก เขารู้จักเพียงแค่บางตัวที่มีชื่อเสียงและพบบ่อย “ฉันจะเดินทางต่อไป ฉันอยากจะเห็นด้วยตัวเองว่าทะเลสาบแห่งนี้แปลกประหลาดเพียงใด” ฉู่เฟิงกระซิบในใจ แต่ในขณะเดียวกัน มีดสังหาร 6 เล่มก็ลอยวนรอบตัวเขา เขายังบินขึ้นไปอีก 30 เมตร ถึงระดับความสูง 80 เมตร …… สุดท้าย ฉู่เฟิงลงจอดบนชายหาด “ถึงเกาะกลางทะเลสาบสักที” มีเหงื่อผุดขึ้นบนหน้าผากของเขา เขาตกใจไปไม่น้อยระหว่างทาง นอกจากเกือบตายจากการโจมตีของฝูงปลาไหลไฟฟ้าแล้ว ฉู่เฟิงยังเห็นสัตว์ร้ายสายพันธุ์น้ำขนาดใหญ่สองตัวสู้รบกันและมังกรที่ยาวอย่างน้อย 100 เมตรกำลังกินอาหารอยู่ โดยสรุป…… สัตว์ร้ายสายพันธุ์น้ำทรงพลังในทะเลสาบแห่งนี้มีมากกว่าที่คาดไว้ ค่อนข้างแปลกประหลาด! ตามปกติแล้ว ทะเลสาบที่มีขนาดประมาณ 100 ตารางกิโลเมตรจะมีสัตว์ร้ายสายพันธุ์น้ำทรงพลัง 2 หรือ 3 ตัวก็ถือว่ามหัศจรรย์แล้ว แต่ทะเลสาบแห่งนี้…… ฉู่เฟิงเห็นสัตว์ร้ายสายพันธุ์น้ำทรงพลังอย่างน้อย 7 หรือ 8 ตัวระหว่างทาง และยังไม่รวมถึงตัวที่ทรงพลังกว่าซ่อนอยู่เบื้องล่าง! ความหนาแน่นของสัตว์ร้ายทรงพลังนั้นสูงเกินไป! นี่ผิดหลักวิทยาศาสตร์! “ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นนี้ต้องมีเหตุผล” ฉู่เฟิงเดินบนชายหาดแล้วมองไปที่ป่าดกหน้าที่อยู่ข้างหน้า เกาะกลางทะเลสาบเป็นเหมือนป่าดึกดำบรรพ์ มีต้นไม้ใหญ่จำนวนมากตั้งตระหง่านและพืชพรรณชุกชุมอยู่ทั่วไป “อืม?” ฉู่เฟิงไม่อาจห้ามใจจากการลอยตัวขึ้นและบินสูงขึ้นเรื่อย ๆ เขามองลงไปที่เกาะเบื้องล่าง เกาะลึกลับแห่งนี้ยังคงปกคลุมไปด้วยหมอกเสมือนอย่างที่เป็นมา และทะเลสาบโดยรอบเกาะ…… มีสัตว์ร้ายสายพันธุ์น้ำทรงพลังอยู่มากมาย “ไม่ถูกต้อง ไม่ถูกต้อง……” สีหน้าของฉู่เฟิงเปลี่ยนไป “เกาะนี้ ทำไมเกาะนี้เงียบเชียบนัก?” ใช่ เงียบ! นับตั้งแต่มาถึงทวีปออสเตรเลียเป็นเวลานาน ฉู่เฟิงยังไม่เคยพบสถานที่ใดที่เงียบสงบเท่านี้ แม้แต่ในถิ่นทุรกันดารก็ยังต้องมีสัตว์ร้ายจำนวนมาก แต่เกาะที่ปกคลุมไปด้วยหมอกนี้…… ไม่มีสัตว์ร้ายแม้แต่ตัวเดียว! ไม่มีสัตว์ร้ายที่บิน ไม่มีสัตว์ร้ายสายพันธุ์บก เกาะที่ปกคลุมไปด้วยหมอกนี้เงียบอย่างผิดปกติ อย่างไรก็ตาม ทะเลสาบโดยรอบเกาะมีสัตว์ร้ายสายพันธุ์น้ำทรงพลังและน่ากลัวจำนวนมาก “เกาะนี้แปลกจริง ๆ” “ไม่ถูกต้อง” ฉู่เฟิงไม่เคยรู้สึกกลัวมาก่อน เขาไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด…… สถานที่ที่เงียบสงบและนิ่งเงียบนี้ทําให้ฉู่เฟิงรู้สึกกลัว วูอิช! ฉู่เฟิงลงจอดบนชายหาด เขาไม่กล้าสะกดรอยเข้าไปในป่าลึกของเกาะ “ทะเลสาบแปลกและเกาะก็แปลกด้วย” ฉู่เฟิงยิ้มออกมาอย่างกะทันหัน เขายื่นมือขวาออกไปกดปุ่มบนนาฬิกาสื่อสารเชิงยุทธวิธีที่ข้อมือของเขา กด– บี๊บ! นาฬิกาสื่อสารเชิงยุทธวิธีทำงาน “นาฬิกาสื่อสารเชิงยุทธวิธีของฉันเปิดใช้งานแล้ว หลี่เหยา… เวลาที่คุณควรมา” ฉู่เฟิงกระซิบในใจ แม้ว่าหลี่เหยาจะทรงพลัง แต่เขาก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องว่ายน้ําผ่านทะเลสาบเพราะไม่สามารถบินได้…… แต่สัตว์ร้ายสายพันธุ์น้ำในทะเลสาบแห่งนี้ทรงพลังมาก ถึงแม้หลี่เหยาก็อาจต้องประสบกับความยากลำบากอย่างมากในการข้ามทะเลสาบโดยไม่ตาย …… ปารีส เมืองหลวง ในห้องใหญ่ หนึ่งในสามคนที่นั่งอยู่หน้าแล็ปท็อป เป็นหนุ่มหล่อผิวขาวตะโกนขึ้นมาทันที: “ท่านผู้หญิง สายเชื่อมต่อสำเร็จแล้ว เราโทรศัพท์ถึงเป้าหมายได้แล้ว” “อะไร?” เเวนินาที่กำลังคิ้วขมวดอยู่เดิม กล่าวออกมาอย่างประหลาดใจ “เราจบการโทรแล้ว ตำแหน่งพิกัดของเป้าหมายได้รับการยืนยันแล้ว” หนุ่มหล่อผิวขาวกล่าวต่อ “ส่งผ่านทันที” เเวนินาสั่ง “ได้เลย” หนุ่มหล่อผิวขาวส่งต่อพิกัดไปยังหลี่เหยาที่อยู่ในเขตทุรกันดารของทวีปออสเตรเลียอย่างตื่นเต้น