บทที่ 480 การโจมตีครั้งสุดท้าย! บรรดาผู้นำทั้งสามที่ยืนอยู่เบื้องหน้าอาเธอร์ไม่มีใครคิดจะเล่นตลกอีกต่อไป พวกเขาทุกคนต่างรับมือกับสถานการณ์นี้อย่างจริงจังและวางแผนที่จะใช้พลังทั้งหมดที่มี ต่างจากคู่ต่อสู้ที่พวกเขาเคยเผชิญหน้ามาก่อนหน้านี้ ครั้งนี้พวกเขาได้นำอาวุธโลหิตออกมาใช้ ไบรซ์กับดาบที่ปกติจะถูกเก็บไว้ในไม้เท้า พรีม่าที่ถือดาบเรเปียร์เล่มเดียวกับที่ใช้สู้กับเอ็ดเวิร์ด แต่ทว่ามันดูต่างออกไปเล็กน้อย ส่วนโกร่งดาบที่เคยเป็นสีเงินเมื่อไม่กี่วินาทีก่อน ตอนนี้กลับชุ่มไปด้วยสีแดงฉาน และสุดท้ายคือไคล์ ผ้าคลุมของเขาเริ่มเปล่งแสงด้วยเส้นสายสีแดงที่ลากผ่านไปทั่ว ราวกับภูเขาไฟที่กำลังจะปะทุ "เอาเข้าจริงนะ พวกนายสี่คนมารุมกันตั้งแต่แรกยังมีโอกาสชนะมากกว่าอีก" อาเธอร์ตอบกลับ "อีกอย่าง ไม่คิดจะเคารพผู้อาวุโสกันบ้างหรือไง? พวกนายรู้ไหมว่าฉันแก่กว่าพวกนายแค่ไหน? ในเมื่อพวกนายไม่คิดจะออมมือให้ฉัน ตาแก่คนนี้ก็คงต้องเอาจริงบ้างแล้ว" ภายใต้ชุดเกราะสีแดงและดำ อาเธอร์ยกมือขึ้นเล็กน้อย พื้นดินเบื้องล่างเริ่มสั่นไหวและเคลื่อนตัว มันดูราวกับมีชีวิต แต่หากสังเกตให้ดีจะเห็นว่านั่นคือเงา เงาเหล่านั้นเริ่มเคลื่อนที่และไต่ขึ้นมาตามแผ่นหลังของเขา ก่อนจะเริ่มก่อตัวเป็นรูปร่างขึ้นที่ด้านขวาและด้านซ้าย เมื่อเงาทั้งหมดก่อตัวเสร็จสิ้น คนอื่นๆ ก็เห็นว่ามันกลายเป็นอะไร "นั่นมันปีกไม่ใช่เหรอ!" โรเคนพูดขึ้นขณะมองมาจากด้านข้าง เงานั้นก่อตัวเป็นปีกยักษ์สองข้างที่งอกออกมาจากแผ่นหลังและแผ่ขยายออกไป ปริมาณของเงาที่ใช้สร้างปีกเหล่านี้มีมากกว่าปริมาณที่ควินน์เคยใช้ปกป้องตัวเองถึงสี่เท่า 'เงา... นั่นมันไม่ใช่พลังของควินน์หรอกเหรอ?' วอร์เดนกล่าว 'นั่นเป็นเหตุผลที่เขามาช่วยเราหรือเปล่านะ?' "เงานั่น มันมากกว่าที่ควินน์ใช้ได้เยอะเลย" ปีเตอร์ตอบ "ตอนแรกฉันคิดว่ามันโง่สิ้นดี เราทุกคนเห็นแล้วว่าผู้นำแวมไพร์แข็งแกร่งแค่ไหน คนคนเดียวจะไปสู้กับสี่คนได้ยังไง? แต่ดูสีหน้าของพวกผู้นำนั่นสิ รวมถึงเจ้าผู้นำลำดับที่หนึ่งที่จองหองนั่นด้วย ดูเหมือนว่าชายคนนี้จะอันตรายกว่าที่ฉันคิดไว้มาก" อาเธอร์ยื่นมือออกไปข้างหน้า ชี้ไปยังผู้นำทั้งสามคนแล้วเอ่ยขึ้น ท่าทีเล่นๆ บนใบหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นจริงจัง "พวกเจ้าทำร้ายผู้พิทักษ์ความยุติธรรมผู้เป็นพวกพ้องของข้า ผู้รักษาบทบัญญัติแห่งแวมไพร์ ในฐานะผู้พิพากษาสูงสุดแห่งแวมไพร์ ข้าขอประกาศคำตัดสินลงโทษพวกเจ้า... นั่นคือความตาย" ฝูงชนไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด แต่การปรากฏตัวและคำพูดของเขา ทุกสิ่งที่เขาพูดออกมาฟังดูเหมือนเป็นสัจธรรมและราวกับว่าอาเธอร์เคยพูดประโยคเหล่านั้นมาแล้วหลายครั้งในอดีต บางทีอาจเป็นเพราะรูปลักษณ์ที่น่าหวาดหวั่นราวกับปีศาจที่กลับมาเกิดใหม่พร้อมกับปีกสีดำขนาดใหญ่บนหลังของเขา อาเธอร์เหลือบมองไปด้านข้างไปยังเด็กหนุ่มผู้พิทักษ์ เขาทำให้เขาสนใจอย่างมากในตอนนี้ และเขาต้องการดูการต่อสู้ของเด็กนั่นมากกว่าจะจดจ่ออยู่กับการต่อสู้ของตัวเองเสียอีก สำหรับควินน์ เมื่อสิ่งที่เกิดขึ้นอยู่ข้างๆ เขานั้น มันเป็นไปไม่ได้เลยที่จะไม่สังเกตว่าพลังของชายคนนั้นกับของเขามันคือสิ่งเดียวกัน 'งั้นพลังเงาก็ยังมีพื้นที่ให้เติบโตได้อีกสินะ?' แต่ควินน์ไม่มีเวลามาสนใจการต่อสู้นั้น เพราะเขามีศึกที่ต้องจัดการตรงหน้า "ระบบ นายรู้อะไรเกี่ยวกับผู้นำแวมไพร์ที่ชื่อวาดีนคนนี้บ้างไหม?" ควินน์ถาม หวังว่าจะได้รับคำแนะนำ เขาไม่ใช่คนโง่ที่จะไม่ขอความช่วยเหลือในเมื่อมันมีอยู่ตรงหน้า มันเป็นเรื่องคอขาดบาดตาย ถึงแม้ว่าเอรินจะให้เลือดเขามา แต่มันก็แค่พอให้บาดแผลสมานและฟื้นฟูร่างกายจนเต็มที่เท่านั้น แต่เธอก็ไม่ได้ให้เลือดมากพอสำหรับสำรองเลือด เอรินยังคงยุ่งอยู่กับการต่อสู้กับเลย์ล่า ส่วนพวกเด็กหนุ่มคนอื่นๆ พวกเขาอยู่ฝั่งตรงข้ามของลานประลอง หากพวกเขาต้องการไปหาควินน์ พวกเขาต้องผ่านฝูงชนหรือไม่ก็ต้องผ่านจุดกึ่งกลางที่กำลังจะเกิดการต่อสู้ครั้งใหญ่กับอาเธอร์ ดังนั้นเขาจึงพึ่งพาธนาคารเลือดหรือสกิลโอกาสครั้งที่สองเหมือนที่เคยทำไม่ได้ "เขาเป็นผู้นำคนใหม่ที่ได้รับแต่งตั้งหลังจากข้า ดังนั้นข้าไม่รู้จักคนผู้นี้ แต่ข้ามีข่าวดี ข้ามั่นใจว่าเขาไม่มีอาวุธ ไม่ใช่อาวุธโลหิตที่เขาจะสามารถนำมาใช้ได้ นั่นคือเหตุผลที่เขาใช้เพียงหมัดและเท้ามาตลอด" "ประการที่สอง เพราะเขามาจากตระกูลที่หกและเป็นพวกมัสแคท พลังของเขายังคงเดิม มันเป็นพลังประเภทกับดัก เมื่อเขาวางมือบนพื้น จะเกิดรอยเครื่องหมายล่องหนขึ้น หากใครเหยียบเข้าที่รอยนั้น มันจะสว่างขึ้นและเจ้าจะถูกตรึงไว้ประมาณครึ่งวินาที ฟังดูอาจจะไม่มาก แต่ก็เป็นเวลาที่นานพอให้เขาจัดการเจ้าได้อย่างสาหัส" ดูเหมือนจะเป็นพลังที่น่ารำคาญสำหรับควินน์ ไม่เพียงแค่ต้องกังวลเรื่องการต่อสู้ แต่ยังต้องจดจำว่าวาดีนวาง "กับดัก" เหล่านั้นไว้ที่ไหนบ้าง คำถามที่ว่าเขาสามารถวางได้กี่จุดนั้น ระบบไม่มีคำตอบ เพราะมันขึ้นอยู่กับความแข็งแกร่งของผู้นำแต่ละคน อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนวาดีนจะไม่คิดเสียเวลาใช้พลังของเขา เพราะเขาพุ่งตรงเข้าหาควินน์ทันที ควินน์ตอบโต้ด้วยการเตะออกไปสองครั้ง "ลูกเตะเสี้ยวโลหิต" นั่นคือเส้นแสงสีแดงเพรียวบางที่พุ่งออกไปเร็วกว่าการตวัดโลหิตและไปได้ไกลกว่า แม้ว่าความเสียหายจะลดลงตามระยะทาง แต่มันก็ทำหน้าที่ของมันได้สำเร็จ มันเป็นการโจมตีที่พวกแวมไพร์ไม่มีกันเอง ดังนั้นจึงเป็นเรื่องประหลาดใจเล็กน้อยที่การโจมตีด้วยโลหิตถูกใช้จากระยะไกลเช่นนี้ วาดีนรีบทำให้มือของเขาแข็งขึ้นและเตรียมปัดการโจมตีเหล่านั้นทิ้ง เพราะเขาไม่อยากลดความเร็วในการพุ่งเข้าหาและตั้งใจจะบดขยี้ควินน์อีกครั้ง เขาสามารถรับการโจมตีทั้งสองด้วยมือเปล่าแล้วหยุดชะงักไป มันน่าแปลกใจที่การโจมตีนั้นรุนแรงกว่าที่เขาคิด ออร่าสีแดงกำลังผลักแขนของเขาถอยหลัง ในที่สุดเขาก็ใช้พละกำลังปัดการโจมตีออกไปด้านข้าง แต่เมื่อเขามองไปตรงหน้า ควินน์ก็ไม่อยู่ตรงนั้นแล้ว [หมัดค้อน] ควินน์ใช้ก้าวพริบตาปรากฏตัวขึ้นด้านหลังและใช้หมัดค้อน ซึ่งออกกระบวนท่าได้เร็วกว่าค้อนโลหิต วาดีนสะดุ้งและร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด "ไอ้เด็กเวร! นั่นมันเจ็บนะ!" แต่ในวินาทีต่อมา เขาก็หันกลับมาอย่างรวดเร็วและคว้าหมัดที่ใช้โจมตีเขาไว้ได้ เขาใช้พละกำลังยกตัวควินน์ขึ้นกลางอากาศก่อนจะฟาดลงกับพื้น [76/100 HP] หมัดอีกข้างถูกชกซ้ำลงมา หมายจะหักกระดูกของควินน์อีกครั้ง แต่เงาก็เคลื่อนที่มาป้องกันไว้ได้ ทันใดนั้นจากบนพื้น ควินน์ใช้นิ้วที่เหลืออยู่สองนิ้วเล็งไปที่ข้อเท้าของวาดีนอย่างระมัดระวัง [กระสุนเลือด] [56/100 HP] กระสุนสีแดงที่รวดเร็วพุ่งออกไป มันโจมตีเข้าเป้าและทำให้วาดีนบาดเจ็บ เขาไม่เคยคาดคิดเลยว่ากระสุนจะพุ่งออกมาจากมุมที่แปลกประหลาดเช่นนี้ หลังจากใช้กระสุนเลือดนัดสุดท้าย ควินน์ก็ทำแบบเดียวกันอีกครั้ง โดยเล็งไปที่เท้าอีกข้าง [36/100 HP] หลังจากนั้นเขาก็รีบลุกขึ้นและรักษาระยะห่างจากอีกฝ่าย ตอนนี้เขาไม่มีนิ้วเหลือพอที่จะใช้กระสุนเลือดได้อีก ถึงแม้ว่านิ้วจะฟื้นฟูแล้ว แต่มันก็มีสีแดงก่ำอยู่รอบๆ ขอบแผล เขายังคงใช้มือได้ตามปกติ แต่เขารู้ดีว่าเขาไม่สามารถใช้กระสุนเลือดกับพวกมันได้อีกแล้ว ควินน์เสีย HP ไปมาก แต่เขาคิดว่ามันคุ้มค่า เหตุผลหลักคือเขาต้องการชะลอความเร็วของวาดีน พวกผู้นำมีค่าสถานะที่ดีกว่าเขา และสิ่งที่น่ารำคาญที่สุดคือความเร็วของพวกมัน เขาต้องพึ่งพาลูกเล่นและสิ่งต่างๆ เพื่อโจมตีพวกมัน แต่มันเห็นได้ชัดว่าพวกมันเร็วกว่าเขา การโจมตีเข้าที่ข้อเท้าจะทำให้ความเร็วของวาดีนลดลงอย่างมาก 'นี่มันอะไรกัน! ทำไมมันถึงฟื้นฟูช้านัก!' วาดีนคิด เขายังคงยืนหยัดและทนต่อความเจ็บปวดได้ แต่เขาถูกโจมตีในจุดที่ส่งผลต่อการเคลื่อนไหว และเช่นเดียวกับจิล กระสุนเลือดที่ผสานพลังชี่กำลังใช้เวลาในการฟื้นฟูบาดแผล อย่างไรก็ตาม ในตอนนั้นเองวาดีนก็ทำสิ่งที่น่าสนใจ เขาใช้วางมือลงบนพื้น สองจุดที่ด้านข้างและอีกหนึ่งจุดข้างหน้าเขาไม่กี่ก้าว "เข้ามาสิ ทำไมต้องคอยวิ่งหนีอยู่เรื่อย? จะบอกอะไรให้นะ ฉันจะไม่ขยับจากจุดนี้และจะให้แกโจมตีฟรีๆ หนึ่งครั้ง แกจะใช้ท่าที่แกใช้กับอัศวินแวมไพร์ของฉันก็ได้ ฉันจะแสดงให้ดูว่าแกกับฉันมันต่างกันแค่ไหน" วาดีนยั่วยุ มันชัดเจนว่าเขาทำอะไรอยู่เนื่องจากข้อมูลที่ระบบเปิดเผย เขาได้วางสิ่งที่เรียกว่ากับดักเอาไว้และพยายามล่อควินน์ เมื่อรู้เช่นนั้น ควินน์ก็มีแผนการของตัวเอง 'ถ้าให้โจมตีครั้งเดียว งั้นฉันก็มีท่าเด็ดให้เหมือนกัน' ควินน์คิด เงาที่ปกติอยู่รอบแผ่นหลังเริ่มเคลื่อนที่มาหุ้มถุงมือของเขา จากนั้นเมื่อผสานพลังชี่เข้าไปในถุงมือ พลังงานสีฟ้าที่ด้านข้างก็เริ่มส่องสว่างขึ้น เมื่อเปิดใช้งานสกิลช็อก สายฟ้าสีฟ้าก็ปรากฏขึ้นและแล่นไปมาอยู่รอบๆ เงา เพราะเขาใช้พลังชี่ สายฟ้าสีฟ้านี้จะคงอยู่จนกว่าพลังงานของเขาจะหมด นี่คือส่วนแรกของท่าที่เขาเคยใช้กับเอ็ดเวิร์ด สำหรับส่วนที่สอง เขารวบรวมเลือดและผสานมันเข้ากับพลังชี่ด้วย มันเป็นเรื่องยากลำบากเพราะเขาไม่เหลือพลังมากนัก โดยเฉพาะหลังจากใช้ไปเยอะแล้ว นี่จะเป็นการโจมตีครั้งสุดท้ายของควินน์ เขาเหวี่ยงมือทั้งสองข้างออก ปล่อยให้เส้นแสงสีแดงขนาดใหญ่พุ่งออกมาจากฝ่ามือ แต่มันไปได้ไม่ไกลเพราะถูกเงาคว้าไว้ได้อย่างรวดเร็ว ตอนนี้ในมือทั้งสองข้างของเขามีอาวุธเคียวขนาดใหญ่ เงาถูกใช้เป็นด้ามจับ ส่วนคมมีดคือการตวัดโลหิตที่ผสานพลังชี่ และสุดท้ายที่ขอบด้านนอกคือสายฟ้าสีฟ้าจากถุงมือที่ช่วยเพิ่มพลังให้กับมัน "ฉันเคยคิดว่าปีกของฉันดูเท่แล้วนะ" อาเธอร์กล่าว "แต่นั่นก็น่าประทับใจไม่แพ้กันเลย"