Chapter 60 - งก ลีโอเนลยังคงมึนงงอยู่เล็กน้อย แต่เขาก็ไม่มีเวลามากนักให้ครุ่นคิด เขาสัมผัสได้ว่า ‘ดวงดาว’ ของเขายังคงสูบฉีดพลังฟอร์ซอย่างบ้าคลั่ง สิ่งที่ลีโอเนลไม่ได้คำนึงถึงคือ การก่อร่างสร้างกายาชำระดวงดาวของเขานั้นแปรผันตรงกับขนาดของจุดพลังฟอร์ซ โดยปกติแล้วจุดพลังฟอร์ซสำหรับผู้ที่กำลังสร้างโครงสร้างร่างกายมิติที่สี่จะมีขนาดเพียงเซลล์เดียวไปจนถึงสามเซลล์ สำหรับคนทั่วไปที่เก่งกาจกว่าคนอื่นไปจนถึงระดับอัจฉริยะ อาจจะใช้จุดพลังที่มากกว่าสิบเซลล์ แน่นอนว่าตัวเลขเหล่านี้เป็นมาตรฐานสำหรับโลกที่กำลังอยู่ในกระบวนการวิวัฒนาการไปสู่มิติที่สี่ ส่วนคนหนุ่มสาวที่เกิดในโลกมิติที่สูงกว่าย่อมมีมาตรฐานที่เหนือกว่าอย่างเห็นได้ชัด กระนั้น ต่อให้เป็นมาตรฐานที่สูงส่งเหล่านั้น จุดพลังฟอร์ซขนาด 100 เซลล์ของลีโอเนลก็ถือว่าเกินเหตุไปมาก ส่งผลให้กายาชำระดวงดาวของเขาเหนือชั้นกว่าผู้อื่นที่มาถึงขั้นตอนนี้ไปหลายระดับ มาถึงจุดนี้ จิตวิญญาณอันสูงส่งของลีโอเนลไม่ใช่แค่ข้อดี แต่มันคือความจำเป็น มีเพียงการควบคุมพลังฟอร์ซที่ยอดเยี่ยมขนาดนี้เท่านั้นที่จะเอื้อให้การสร้างกายาชำระดวงดาวอันยิ่งใหญ่เช่นนี้เกิดขึ้นได้ ไม่เพียงเท่านั้น ความสามารถของเขาก็จะวิวัฒนาการได้รวดเร็วยิ่งขึ้นภายใต้ผลประโยชน์เหล่านี้ ‘เขาปลุกปัจจัยสายเลือดขึ้นมาได้แล้ว แถมยังทำได้อย่างหมดจดเสียด้วย’ มอนเตซกะพริบตา ไม่รบกวนลีโอเนลอีกต่อไป ‘อย่างน้อยครั้งนี้เขาก็คงไม่เสียเวลาเปล่าเหมือนครั้งก่อน นับว่าดีแล้ว’ ความจริงก็คือรางวัลจากการเคลียร์โซนเป็นเพียงแง่มุมหนึ่งเท่านั้น ส่วนรางวัลอีกชิ้นคือโอกาสในการฝึกฝนในพื้นที่แห่งนี้ แต่น่าเสียดายที่คราวที่แล้วลีโอเนลแทบจะปางตาย มอนเตซจึงเสียเวลาไปกับการรักษาเขามากเกินไป ทว่าครั้งนี้ แม้จะมีการจัดสรรรางวัลที่น้อยลง แต่อย่างน้อยเขาก็ยังได้รับประโยชน์อยู่บ้าง ไม่กี่ชั่วโมงต่อมา ในที่สุดลีโอเนลก็ลืมตาขึ้น ชั่วขณะหนึ่งเขารู้สึกราวกับว่าเขาสามารถทำลายแผ่นดินได้ด้วยการกระทืบเท้าเพียงครั้งเดียว แน่นอนว่าเขารู้ดีว่าพลังของเขาไม่ได้ดูเว่อร์วังขนาดนั้น แต่มันก็เป็นความรู้สึกที่ยอดเยี่ยมอยู่ดี [ลีโอเนล โมราเลส] [ความแข็งแกร่ง: 1.00; ความเร็ว: 1.00 (+0.1 - ถูกลบล้าง); ความคล่องตัว: 1.00 (+0.1 - ถูกลบล้าง); การประสานงาน: 1.40; ความอึด: 1.20 (+0.05 - ถูกลบล้าง); ปฏิกิริยาตอบสนอง: 1.40; จิตวิญญาณ: 1.00; พลังฟอร์ซ: 0.40] บัดนี้ ลีโอเนลได้ทลายพันธนาการของมิติที่สามอย่างสมบูรณ์ ซึ่งเป็นสิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจอย่างมาก เขาเคยคิดว่ามันคงเป็นไปไม่ได้จนกว่าจะสร้างจุดพลังฟอร์ซจุดที่เก้าเสร็จ นี่คือพลังของกายาชำระดวงดาวงั้นหรือ? ช่องว่างระหว่าง 0.99 และ 1.00 คือคอขวดที่แข็งแกร่ง ก่อนหน้านี้เขาจะข้ามผ่านมันไปได้เฉพาะในค่าสถานะที่ต่ำกว่าเมื่อเขาใช้พลังฟอร์ซเท่านั้น แต่ตอนนี้ แม้จะไม่ได้ใช้ เขาก็ทำได้ และเขาจะยิ่งทรงพลังขึ้นไปอีกหากเลือกใช้พลังฟอร์ซ โชคร้ายที่เขาหัวล้านอีกครั้ง ไม่เพียงเท่านั้น กลิ่นเหม็นนั่นยังรุนแรงกว่าครั้งแรกหลายเท่า "เจ้าเหม็น" มุมปากของลีโอเนลกระตุก นี่ผู้คนในชีวิตของเขาเป็นอะไรกันไปหมด ถึงเอาแต่คอยดูถูกเขาทุกครั้ง เขาเองก็รู้ตัวดีไหมล่ะ! แต่เขาจะทำอย่างไรได้? มันไม่ใช่ความผิดของเขาสักหน่อย หลังจากคิดมาถึงตรงนี้ ลีโอเนลก็ตัดสินใจได้ เขาต้องการชุดต่อสู้แบบของไอน่าแน่นอน นอกจากกระเป๋าเหล่านั้นจะมีประโยชน์เกินไปแล้ว ดูเหมือนว่าเขาคงจะโดนดูถูกไปเรื่อยๆ จนกว่าจะมีฟังก์ชันทำความสะอาดตัวเองแบบนั้น ทันใดนั้น ลีโอเนลก็เงยหน้าขึ้นและแสยะยิ้ม "ท่านจะให้ผมใช้สระนั้นอาบน้ำอีกใช่ไหมครับ ลุงมอนเตซ?" เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนกับความกวนประสาท ลีโอเนลโดนฝ่ามือฟาดเข้าที่หน้าผากอีกรอบ ก่อนที่มอนเตซจะโบกมือไปมาในอากาศ ราวกับพยายามปัดเป่ากลิ่นเหม็นที่ติดตัวเขาออกไป "เจ้าไม่มีทางรู้หรอกว่าสระนั่นมีค่าแค่ไหน ปกติแล้วเจ้าจะเข้าใช้ได้ก็ต่อเมื่อแลกกับรางวัลระดับดำ ขั้น 9 เท่านั้น ถือว่าข้าเป็นข้อยกเว้นให้เป็นกรณีพิเศษก็แล้วกัน เพราะเจ้าไม่ได้ส่วนแบ่งหนึ่งในสี่ของจิตวิญญาณโลกอย่างที่ควรจะได้" ดวงตาของลีโอเนลเบิกกว้างด้วยความเข้าใจ ดูเหมือนจะนึกขึ้นได้ว่าเขาโดนโกงรางวัลใหญ่ไป "เอาล่ะ ครั้งนี้เจ้ากับแม่หนูน้อยนั่นทำผลงานได้ยอดเยี่ยมจริงๆ แต่อย่าไปเชื่อถืออุปกรณ์ที่เจ้าใช้ชิ้นนั้นอีก อุปกรณ์ใดก็ตามที่ทำพลาดแบบไร้สาระขนาดนั้นควรถูกเผาในไฟนรกไปพร้อมกับผู้สร้างมัน" ลีโอเนลยิ้มแห้งๆ และเกาหัวโดยไม่ตอบอะไร เขาไม่อยากได้ยินมอนเตซสวดไอน่าหูชา จึงเก็บเรื่องที่เธอต้องโกหกเขาไว้ในใจ "เอาล่ะ ในเมื่อเจ้าเคลียร์โซนระดับดำ ขั้น 7 ที่สร้างมาเพื่อคนแปดคนได้สำเร็จ นั่นถือว่าสมควรได้รับรางวัลระดับดำ ขั้น 7 อย่างน้อยแปดชิ้น" "เดี๋ยวครับ มันไม่ใช่โซนพิเศษหรอกเหรอ?" มอนเตซขมวดคิ้วกับคำถามนี้ แต่หลังจากตรวจสอบม้วนคัมภีร์อีกครั้ง เขาก็มีท่าทีเหมือนเพิ่งจะเข้าใจอะไรบางอย่าง ลีโอเนลคิดว่าเขาเห็นแววความกังวลจางๆ บนใบหน้าของอีกฝ่ายด้วยซ้ำ "ไม่ใช่ ตามนี้ระบุว่ามันเกือบจะวิวัฒนาการไปเป็นโซนพิเศษแล้ว แต่สุดท้ายก็ไม่เกิดขึ้น ไม่ว่าจะเป็นความผิดปกติอะไรก็ตาม สิ่งนั้นเลือกที่จะไม่ลงมือหรืออาจไม่สามารถลงมือได้ด้วยเหตุผลบางประการ มันจึงยังคงเป็นโซนปกติ" "ความผิดปกติ...?" มอนเตซสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วถอนหายใจ "โยนเรื่องนี้ทิ้งไปจากหัวซะ ถือซะว่าเจ้าโชคดีก็แล้วกันในครั้งนี้" ลีโอเนลอยากจะถามต่อ แต่เมื่อเห็นชัดว่ามอนเตซคงไม่บอกอะไรเขาแน่ เขาจึงได้แต่เงียบเสียงลง ‘ความผิดปกติ... ไม่ลงมือ...? เกี่ยวข้องกับความรู้สึกเย็นยะเยือกที่ผมรู้สึกหลังจากโจนตายหรือเปล่านะ...?’ ลีโอเนลขมวดคิ้ว "...ข้าสมมติว่าเจ้ากับคู่หูคงจะแบ่งรางวัลพวกนี้คนละครึ่ง นอกเหนือจากนี้ เจ้ายังทำเควสรองสำเร็จสองเควส อันหนึ่งมีค่าเท่ากับรางวัลระดับดำ ขั้น 7 อีกชิ้น และอีกอันมีค่าเท่ากับรางวัลระดับดำ ขั้น 8 ส่วนเควสลับคราวนี้มีค่าเท่ากับรางวัลระดับทองแดง กึ่งขั้น 1" "นอกจากนี้ เจ้ายังเป็นคนแรกที่เคลียร์โซนระดับดำ ขั้น 7 ได้อย่างสมบูรณ์แบบ ซึ่งนั่นมีค่าเท่ากับรางวัลระดับ 9" "พวกเราไม่ต้องแบ่งรางวัลพวกนี้ด้วยเหรอครับ?" ลีโอเนลถาม "แล้วทำไมคราวที่แล้วผมถึงได้รับรางวัลแค่ชุดเดียวสำหรับเควสรองและเควสลับของผมล่ะ...?" ลีโอเนลรู้สึกเหมือนโดนโกงนิดๆ "มันก็เป็นแบบนี้แหละ" มอนเตซยักไหล่ "ที่เป็นแบบนี้ก็เพื่อไม่ให้นักรบมิติสูงๆ มาฟาร์มโซนระดับต่ำบ่อยเกินไป แม้มันจะไม่ใช่วิธีแก้ปัญหาที่สมบูรณ์แบบ แต่มันก็ไม่ได้เลวร้ายนักหรอก" "...ฟังดูแล้วพวกท่านทุกคนค่อนข้างงกเลยนะ... พวกเขาก็ยังฟาร์มได้อยู่ดีไม่ใช่เหรอถ้าพาคนอื่นไปด้วย...?" มอนเตซไอคอกแคกและแกล้งทำเป็นไม่ได้ยินสิ่งที่ลีโอเนลพูด "เอาล่ะ เลือกมาซะ เจ้ามีรางวัลระดับดำ ขั้น 7 อยู่ห้าชิ้น ขั้น 8 หนึ่งชิ้น และขั้น 9 หนึ่งชิ้น นอกจากนี้ยังมีรางวัลระดับทองแดง กึ่งขั้น 1 อีกหนึ่งชิ้น"