บทที่ 273: ผมน่ะชอบตอนจบแบบแฮปปี้เอนดิ้ง [ตอนที่ 1] "อีฟเรน" "คาเอล" "ครั้งนี้มันจะไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว" คาเอลประกาศกร้าวพร้อมกับกระชับค้อนในมือแน่น "ใช่" อีฟเรนยิ้มตอบ พลางรวบรวมพลังแห่งบัลลังก์พฤกษาเพื่อสนับสนุนคนรักของเธอในการต่อสู้ ดวงตาของชายหนุ่มจับจ้องไปที่ราชาคนเถื่อน ซึ่งกำลังประเมินเขาอยู่จากระยะไกลเช่นกัน ชั่วพริบตาต่อมา ทั้งคู่ต่างก้าวเท้าออกมาพร้อมกันและหายวับไปจากจุดที่ยืนอยู่ เมื่อทั้งสองปะทะกัน เสียงราวกับฟ้าผ่าก็ดังก้องไปทั่วสนามรบ พร้อมกับหลุมขนาดใหญ่ที่ยุบตัวลงใต้ฝ่าเท้า เศษดินและกรวดหินกระจัดกระจายไปทั่วอากาศจากแรงปะทะนั้น แรงปะทะจากการแลกหมัดกันทำให้ราชาคนเถื่อนถอยหลังไปสามก้าว แต่เมื่อเทียบกับคาเอลที่ไถลออกไปไกลหลายเมตรแล้วก็นับว่าเล็กน้อยมาก การปะทะเพียงครั้งเดียวนี้แสดงให้เห็นถึงช่องว่างระหว่างความแข็งแกร่งของทั้งคู่ โดยที่ราชาคนเถื่อนเป็นฝ่ายเหนือกว่าอย่างเห็นได้ชัด กระนั้นคาเอลก็ไม่ได้ใส่ใจ เขายังคงตวัดค้อนของเขาด้วยความแม่นยำ พละกำลัง และความเฉียบคม เสียงอาวุธทั้งสองปะทะกันดังกลบเสียงของทุกคนในสนามรบจนหมดสิ้น ผู้คนบางส่วนถึงกับหยุดต่อสู้โดยสมบูรณ์ และเบนความสนใจมาที่การต่อสู้ระหว่างคาเอลกับราชาคนเถื่อนแทน พวกเขาทุกคนต่างรู้ดีว่า ผู้ชนะในการดวลครั้งนี้จะเป็นตัวตัดสินผลลัพธ์ของสงคราม คาเอลและราชาคนเถื่อนแลกเปลี่ยนการโจมตีกันอย่างต่อเนื่อง ผ่านไปได้เพียงหนึ่งนาที คาเอลก็เป็นฝ่ายส่งเสียงครางด้วยความเจ็บปวดและเป็นคนแรกที่ต้องหลั่งเลือด ใบดาบของศัตรูฝากรอยแผลสีแดงฉานจากกระดูกไหปลาร้าของชายหนุ่มลากยาวลงมาถึงเอว โชคยังดีที่แผลนั้นตื้น เพราะเขาถอยออกมาได้ทันเวลา แต่เลือดก็ยังคงย้อมเสื้อผ้าที่ขาดวิรุ่ยของชายหนุ่มจนแดงฉาน และในสายตาของหลายคน บาดแผลของเขาดูไม่ใช่เรื่องเล็กน้อยเลย "คาเอล!" เจ้าหญิงอีฟเรนประสานมือเข้าด้วยกัน ขณะที่พลังแห่งการฟื้นฟูรักษาบาดแผลของคนรักในเวลาเพียงสองวินาที "อ้อ... งั้นก็เป็นพวกฟื้นฟูขั้นสูงสินะ?" ราชาคนเถื่อนเอ่ยปาก "ลองมาดูกันหน่อยไหมว่าการฟื้นฟูที่ว่าน่ะมันจะแข็งแกร่งแค่ไหน!" ออร่าของราชาคนเถื่อนระเบิดออกขณะที่เขาพุ่งเข้าหาชายหนุ่มอีกครั้ง ซึ่งอีกฝ่ายก็เผชิญหน้ากับเขาโดยไม่มีความเกรงกลัวใดๆ คมอาวุธปะทะกันอีกครั้งแล้วครั้งเล่าจนประกายไฟกระเด็นไปทั่วทุกทิศทาง ยิ่งการต่อสู้ดำเนินไปนานเท่าไร ความแตกต่างระหว่างพวกเขาก็ยิ่งชัดเจนมากขึ้นเท่านั้น ด้วยบัฟจากบัลลังก์พฤกษาและการสนับสนุนจากเจ้าหญิงอีฟเรน ทำให้เขามีพลังเทียบเท่ากับช่างตีเหล็กอักษรรูนระดับ 7 ชั่วคราว แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ไม่ใช่ระดับ 7 ที่แท้จริง ในขณะที่คู่ต่อสู้ของเขาอยู่ในระดับ 7 มานานหลายปี ราชาคนเถื่อนมีประสบการณ์การต่อสู้มากมายที่สมน้ำสมเนื้อกับระดับของเขา ซึ่งสั่งสมมาอย่างต่อเนื่องตลอดเส้นทางการขึ้นเป็นราชาคนเถื่อน คงไม่เกินเลยไปนักหากจะกล่าวว่าเขาได้ก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดหลังจากผ่านความเป็นความตายมานับครั้งไม่ถ้วน จนเรียนรู้ศาสตร์แห่งสงครามด้วยวิธีการที่โหดหินที่สุด นี่คือสิ่งที่เด็กฝึกหัดตีเหล็กอย่างเขาไม่เคยได้เรียนรู้มาตลอดชีวิต คาเอลอาจจะเคยสังหารสัตว์ประหลาดมาบ้าง แต่เขาไม่เคยต้องต่อสู้กับคนเป็นๆ จนตายกันไปข้างหนึ่งก่อนที่สงครามครั้งนี้จะเริ่มขึ้น คู่ต่อสู้ที่โชกโชนด้วยสนามรบอย่างราชาคนเถื่อนที่อยู่ตรงหน้านี้ ย่อมมีการต่อสู้ที่แตกต่างออกไปจากสัตว์ประหลาดอย่างสิ้นเชิง ซึ่งนั่นทำให้เขาตกอยู่ในความเสียเปรียบอย่างใหญ่หลวง "ยังอ่อนหัดนัก!" ราชาคนเถื่อนคำรามขณะหลอกล่อชายหนุ่มด้วยท่าลวง ทำให้คาเอลหลงเชื่อว่าเขากำลังจะฟันเข้าที่ด้านขวา ทว่าราชาคนเถื่อนกลับหยุดดาบกลางคันก่อนจะหมุนตัวอย่างรวดเร็วแล้วตวัดดาบขึ้นด้านบน สร้างเสียงครางด้วยความเจ็บปวดจากคาเอล เพราะแขนข้างที่ถือโล่เอเวอร์การ์ดถูกฟันขาดออกจากร่าง เขาไม่คุ้นเคยกับการใช้โล่ จึงไม่สามารถป้องกันได้อย่างเหมาะสม ในวินาทีนั้น ออร่าสีเขียวพุ่งออกมาจากแขนที่ขาดของคาเอลและเชื่อมต่อกับแขนข้างที่ยังคงถือเอเวอร์การ์ดไม่ยอมปล่อย ออร่าดังกล่าวฉุดกระชากแขนกลับมาที่ร่างของเขา เชื่อมมันเข้าที่เดิมและรักษาจนหายสนิท "ฮ่า! ดี!" ราชาคนเถื่อนหัวเราะ "งั้นมันก็ทำแบบนั้นได้ด้วยสินะ!" ราชาคนเถื่อนกำลังใช้โอกาสนี้สังเกตพลังของบัลลังก์พฤกษาที่กำลังถูกแบ่งปันระหว่างเจ้าหญิงกับชายหนุ่มที่เขากำลังสู้ด้วยอย่างเห็นได้ชัด "ข้าสงสัยจังว่า มันจะยังใช้ได้ผลอยู่ไหมถ้าข้าตัดหัวเจ้าออกจากบ่า?" ราชาคนเถื่อนแสยะยิ้มขณะกระชับดาบในมือเตรียมจู่โจมอีกครั้ง คาเอลที่เริ่มเข้าใจแล้วว่าราชาคนเถื่อนกำลังพยายามทำอะไร รีบใช้โล่ป้องกันการฟันนั้นจนร่างของเขาไถลออกไปหลายเมตร แต่ราชาคนเถื่อนไม่มีแผนที่จะหยุด เขาพยายามระดมฟันใส่ชายหนุ่มอย่างไม่ลดละ อีกฝ่ายได้แต่พยายามป้องกันอย่างสิ้นหวัง สลับกับการเหวี่ยงค้อนเพื่อปัดป้องการโจมตีของราชาคนเถื่อนเป็นระยะ 'ไม่นะ มันต้องไม่เป็นแบบนี้!' คาเอลคิดในใจพลางขบกรามด้วยความสิ้นหวัง 'ถ้ายังปล่อยให้เป็นแบบนี้ อดีตจะต้องซ้ำรอยเดิมแน่!' สถานการณ์ในตอนนี้ถือว่าดีกว่าการต่อสู้กับราชาคนเถื่อนในอดีตมาก เขาเคยคิดว่าครั้งนี้มันจะแตกต่าง และเขาจะต้องพาทั้งตัวเขาและเจ้าหญิงให้เป็นอิสระจากคำสาปนี้ได้ในที่สุด แต่สิ่งที่น่าประหลาดใจคือ ราชาคนเถื่อนกลับแข็งแกร่งกว่าที่เขาคิดไว้มาก ความวิตกกังวลในใจเพิ่มพูนขึ้นตามการแลกเปลี่ยนการโจมตีแต่ละครั้ง คาเอลส่งเสียงครางด้วยความเจ็บปวดก่อนจะกระเด็นออกไปจากการเตะของราชาคนเถื่อนที่เล็งเข้าที่สีข้าง ชายหนุ่มกระแทกพื้นและกลิ้งไปหลายตลบก่อนจะกระอักเลือดออกมาคำโต ออร่าสีเขียวโอบล้อมร่างกายของเขา ทำให้เขาสามารถฟื้นตัวจากบาดแผลได้ แต่ทั้งเขาและเจ้าหญิงต่างรู้ดีว่า หากไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง ความพ่ายแพ้ของพวกเขาก็คงหลีกเลี่ยงไม่ได้ "คาเอล นายใช้โล่ห่วยแตกชะมัด" เสียงของอเล็กซ์ดึงสติของคาเอลออกจากความสับสน ร่างของเขาค่อยๆ ยืนขึ้น ราวกับว่าชายหนุ่มที่ให้ยืมร่างกำลังช่วยให้เขาพยุงตัวขึ้น "นายกับเจ้าหญิงอีฟเรนเอาชนะเขาไม่ได้หรอก" อเล็กซ์กล่าวด้วยน้ำเสียงมั่นใจ "ฉันรู้" คาเอลตอบพลางกำค้อนแน่นจนดูราวกับว่ามันหลอมรวมไปกับมือของเขาแล้ว "แต่ฉันไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องสู้!" "ถูกแล้ว" อเล็กซ์ตอบรับ "งั้นนายก็สู้ไป ส่วนหน้าที่ป้องกัน ปล่อยให้เป็นของฉันเอง" เจ้าหญิงอีฟเรนผู้ซึ่งได้ยินบทสนทนาระหว่างทั้งสอง เหลือบมองไปด้านข้างหลังจากสัมผัสได้ว่าลาทิฟากำลังสวมกอดเธอจากด้านหลัง "ไม่เป็นไรค่ะ เจ้าหญิง" ลาทิฟากล่าว "ครั้งนี้ทุกอย่างจะเปลี่ยนไป อเล็กซ์กับฉันจะช่วยคุณเอง" ลาทิฟาก็ได้เปลี่ยนร่างเป็นวิญญาณเช่นเดียวกับโอเวอร์โซล และลอยอยู่ทางด้านขวาของร่างนี้ "ตั้งใจป้องกันและรักษาคาเอลต่อไป" ลาทิฟาสั่งการ "ฉันจะเป็นคนจัดการเรื่องการเคลื่อนไหว ส่วนอเล็กซ์จะรับผิดชอบด้านการป้องกันเอง คาเอลมีหน้าที่แค่โจมตีเท่านั้น เขาไม่ต้องกังวลเรื่องอื่นอีกแล้ว" "นั่นสิ" อเล็กซ์เสริม "เมื่อมีทั้งฮีลเลอร์ บัฟเฟอร์ ตัวแทงค์ และตัวดาเมจทำงานร่วมกัน การจะล้มบอสตัวนี้มันก็ง่ายขึ้นเยอะ" ทันใดนั้น คาเอลรู้สึกว่าร่างกายของเขาเบาหวิวขึ้นกว่าแต่ก่อน และความวิตกกังวลที่เขารู้สึกก็ค่อยๆ จางหายไป ราวกับว่ามันเป็นเพียงภาพลวงตา "ลาทิฟา ฉันเคยบอกเธอหรือยังว่าฉันน่ะชอบตอนจบแบบแฮปปี้เอนดิ้ง?" อเล็กซ์เอ่ยถามขณะที่เขากระชับมือของหญิงสาวจากภายในห้วงจิตสำนึก "ยังเลยค่ะ" ลาทิฟาตอบกลับ รู้สึกถึงความปลอดภัยในยามที่ชายหนุ่มกุมมือเธอไว้ "แต่ฉันก็ชอบตอนจบแบบแฮปปี้เอนดิ้งเหมือนกันค่ะ" "งั้นเรามาทำให้แน่ใจกันเถอะว่าจะมอบตอนจบแบบแฮปปี้เอนดิ้งให้กับเรื่องนี้ได้... ตกลงไหม?" "ตกลงค่ะ" ออร่าทรงพลังระเบิดออกมาจากร่างของคาเอล ขณะที่พลังแห่งเจ้าหญิงพฤกษา ช่างตีเหล็กอักษรรูน ผู้ท่องนภา และผู้รักษาคำสัตย์หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว "ไปเลย!" อเล็กซ์กระตุ้น และด้วยเหตุนั้น คาเอลจึงพุ่งทะยานไปข้างหน้าโดยมีเป้าหมายเดียวในหัว โจมตี โจมตี! โจมตี!