“กี้ซซซซ!” [แวมไพร์ระดับล่างถูกทำลาย] [ได้รับค่าประสบการณ์ 4,901,000 หน่วย] [แวมไพร์ระดับกลางถูกทำลาย] [ได้รับค่าประสบการณ์ 6,954,300 หน่วย] [ได้รับศิลาเวทมนตร์เกรดหรูหรา 1 ชิ้น] เหลือเวลาอีกเพียงสามวันก่อนการแข่งขัน PvP จะเริ่มต้นขึ้น หากนับตามเวลาในโลก ‘แซททิสฟาย’ เกริดยังมีเวลาอีกเก้าวัน ซึ่งเขาตั้งใจจะใช้เวลาทั้งหมดไปกับการล่าเพื่อลับประสาทสัมผัสการต่อสู้ และเพิ่มค่าประสบการณ์ให้อาวุธคู่ใจอย่าง ‘อิยารุกต์’ ไปพร้อมกัน ทว่า... ความเป็นจริงกลับไม่หอมหวานเช่นนั้น [อิยารุกต์] ระดับ: ยูนิค (เติบโต) ค่าประสบการณ์: 85.98% “ค่าประสบการณ์ขึ้นช้าเป็นบ้า...” เกริดบ่นพึมพำด้วยความระเหี่ยใจ แม้เขาจะกวาดล้างแวมไพร์ระดับล่างไปกว่า 40 ตน และระดับกลางอีก 25 ตน แต่ค่าประสบการณ์ของดาบกลับขยับขึ้นมาเพียง 0.01% เท่านั้น ปัญหาสำคัญคือจำนวนมอนสเตอร์ในนครแวมไพร์มีจำกัด แถมพวกมันยังมีทักษะการเอาตัวรอดที่ยอดเยี่ยม ทำให้ความเร็วในการฟาร์มลดลงอย่างน่าหงุดหงิด เกริดเริ่มกระวนกระวายใจว่าภายในเก้าวันที่เหลือ เขาจะสามารถเลื่อนระดับให้อิยารุกต์ได้ทันเวลาหรือไม่ ‘ถ้าอยากได้ค่าประสบการณ์ไวๆ สู้ไปฟัดกับพวกแรงเกอร์ยังจะดีเสียกว่า... อืม หรือว่าแถวนี้จะมีแหล่งล่าที่ดีกว่านี้ไหมนะ?’ เขานึกโหยหาหมู่เกาะลำดับที่ 50 ในหมู่เกาะเบเฮนที่เต็มไปด้วยมอนสเตอร์เลเวลสูงชุกชุม แต่ทว่าจุดบันทึก (Save Point) ล่าสุดของเขาอยู่ที่เกาะ 60 และเขาก็ยังไม่สามารถก้าวข้ามเกาะ 61 ไปได้ การกลับไปที่นั่นจึงเปล่าประโยชน์โดยสิ้นเชิง “...ข้อมูลนี่มันสำคัญจริงๆ” หากเขามีเครือข่ายข้อมูลที่ยอดเยี่ยม คงไม่ต้องมานั่งปวดตับกับปัญหาขาดแคลนแหล่งล่าเช่นนี้ เกริดได้แต่เสียดายที่ก่อนหน้านี้เขาไม่ได้ใส่ใจเรื่องการรวบรวมข้อมูลเท่าที่ควร “อ๊ะ?” ในขณะที่กำลังนึกเสียใจ เกริดก็พลันนึกถึงบทสนทนาระหว่างเขากับเลาเอลเมื่อหลายเดือนก่อนขึ้นมาได้ ‘ตอนนี้เรย์ดันมีสิ่งปลูกสร้างพื้นฐานครบถ้วนแล้ว ต่อไปผมวางแผนจะสร้างสิ่งปลูกสร้างพิเศษครับ’ ‘สิ่งปลูกสร้างพิเศษงั้นหรือ?’ ‘เมื่อเรามีโครงสร้างพื้นฐานและกองทัพที่เข้มแข็งจากการพัฒนาภาคเกษตรกรรม อุตสาหกรรม และวิชาการจนถึงระดับหนึ่งแล้ว เราต้องหันไปโฟกัสที่การรวบรวมและแลกเปลี่ยนข่าวสารครับ อันดับแรกผมจะก่อตั้งหน่วยงานต่างประเทศและองค์กรนักฆ่า นอกจากนี้จะยังมีสมาคมนักผจญภัย เพื่อให้เราสามารถซื้อข้อมูลจากทั้ง NPC และผู้เล่นได้’ ‘อืม... เข้าใจแล้ว งานนายนี่เยอะจริงๆ นะ ฉันเชื่อมือว่านายจะทำมันออกมาได้ดี’ “นี่มัน...” ในตอนนั้นเขาไม่ได้ตระหนักถึงความสำคัญของข้อมูลเลยสักนิด และยังเผลอหัวเราะในความช่างวางแผนของเลาเอลด้วยซ้ำ แต่มาวันนี้ เกริดถึงได้ซึ้งถึงทรวงว่าวิสัยทัศน์ของเลาเอลนั้นกว้างไกลและเฉียบคมเพียงใด ‘เลาเอล... ถ้าไม่มีนาย ฉันคงถอดใจยอมแพ้ไปนานแล้ว’ หากไม่มีมันสมองระดับนี้ เขาคงไม่สามารถบริหารเรย์ดันให้รุ่งเรืองได้ และเมืองนี้คงล่มสลายไปในที่สุด เกริดรู้สึกขอบคุณการมีอยู่ของเลาเอลอีกครั้ง ก่อนจะจงใจเปิดช่องว่างให้แวมไพร์โจมตีเข้าที่สีข้างเพื่อสวนกลับด้วยอิยารุกต์อย่างรุนแรง! [คริติคอล!] [คุณสร้างความเสียหาย 79,900 หน่วยแก่เป้าหมาย] [คุณดูดซับพลังชีวิต 9,588 หน่วย จากผลของไอเทม แหวนของเอลฟินสโตน (Epic)] หัวใจสำคัญของการล่าคืออะไร? พลังโจมตีที่ถล่มมอนสเตอร์ให้ราบคาบงั้นหรือ? หรือพลังป้องกันที่ทานทนทุกศาสตรา? ไม่ใช่เลย... ต่อให้ค่าพลังเหล่านั้นจะสูงล้ำเพียงใด แต่มันจะไร้ความหมายทันทีหากขาด ‘ความต่อเนื่อง’ ความอึดและการยืนระยะในสมรภูมิคือสิ่งสำคัญที่สุด ผู้เล่นทั่วไปจำต้องล่าไปพร้อมกับรอคอยคูลดาวน์ของยาฟื้นพลัง ซึ่งเป็นเรื่องที่น่าเหนื่อยหน่ายยิ่งนัก แต่เกริดนั้นต่างออกไป! เขามีทั้ง ‘แหวนของโดรัน’ ที่ช่วยฟื้นฟูความเสียหาย และ ‘แหวนของเอลฟินสโตน’ ที่มอบผลการดูดเลือดในทุกๆ 12 วินาที! ผนวกกับยาระดับสูงสุดจากโรงกลั่นยาของเรย์ดัน ทำให้เขามีความทนทานในการรบเทียบเท่ากับคลาสสายฮีลเลอร์... ไม่สิ อาจจะเหนือกว่านั้นด้วยซ้ำ ความอึดของเขาในตอนนี้เทียบเคียงได้กับ ‘นักรบโลหิต คัตสึ’ เลยทีเดียว ‘อยากอัปเกรดระดับแหวนของเอลฟินสโตนด้วยจัง’ น่าเสียดายที่แหวนวงนี้ไม่ได้ค่าประสบการณ์รวดเร็วเหมือนอิยารุกต์ เนื่องจากผลการดูดเลือดเกิดขึ้นเพียงครั้งเดียวในรอบ 12 วินาที เช่นเดียวกับ ‘เข็มขัดของทิราเม็ต’ ที่จะได้ค่าประสบการณ์ก็ต่อเมื่อถูกโจมตีเท่านั้น ตามลักษณะของไอเทมประเภทป้องกัน ‘แต่ถึงอย่างนั้น ถ้าเทียบกับตอนก่อนได้บัฟ ค่าประสบการณ์ของไอเทมพวกนี้ก็ถือว่าพุ่งไวขึ้นมาก’ เขารู้สึกว่ามันไวขึ้นราว 1.5 เท่า แต่มันก็ยังไม่เพียงพออยู่ดี เกริดจมอยู่กับการล่าจนกระทั่งก้าวเท้าออกมาจากนครแวมไพร์ และตัดสินใจส่งข้อความกระซิบหาเลาเอล - นายพอจะมีข้อมูลแหล่งล่าดีๆ บ้างไหม? - ไม่มีครับ เลาเอลตอบกลับอย่างฉะฉานและรวดเร็ว - ...งั้นเหรอ นั่นสินะ ข้อมูลใหม่ๆ มันไม่ได้หามาได้ง่ายๆ ฉันเข้าใจแล้ว ท้ายที่สุดเกริดจึงจำใจต้องเดินกลับเข้าไปในนครแวมไพร์อีกครั้ง โดยที่หารู้ไม่ว่าในใจของเลาเอลนั้นกำลังกล่าวคำขอโทษเจ้านายซ้ำแล้วซ้ำเล่า ‘ความจริงแล้ว ผมเพิ่งได้รับข้อมูลแหล่งล่าแห่งใหม่ที่ยอดเยี่ยมกว่านครแวมไพร์มาเมื่อครู่นี้เอง...’ แต่เขาไม่อาจเอ่ยออกไปได้ เลาเอลไม่ได้ต้องการให้เกริดเก่งกาจขึ้นในตอนนี้... เพราะเหตุใดน่ะหรือ? ก็เพราะเลาเอลอยากให้ ‘เครอเกล’ เป็นผู้ชนะในศึก PvP ครั้งนี้น่ะสิ! ‘เพื่อสร้างเงื่อนไขที่จะดึงตัวเครอเกลเข้าสู่ทีมของเรา ผมจำเป็นต้องทำเช่นนี้... เกริด ผลลัพธ์นี้ก็เพื่อตัวท่านเอง โปรดยกโทษให้ผมด้วย’ แม้จะมีเหตุผลที่ฟังดูดีเพียงใด แต่การหลอกลวงเจ้านายก็ทำให้หัวใจของเขาหนักอึ้ง เฮ้อ... เลาเอลถอนหายใจยาวเหยียด พลางยกมือขึ้นมาปิดใบหน้าครึ่งหนึ่งและพิงหลังเข้ากับกำแพงอย่างโดดเดี่ยว “อา... ความโลภของผู้ภักดีช่างน่าสะพรึงกลัวและงดงามยิ่งนัก! ทว่าหยาดน้ำตาโลหิตที่ข้ากำลังหลั่งรินนี้ ก็เพื่อเกริดทั้งสิ้น... ข้าจะขอทนรับความเจ็บปวดนี้ไว้ชั่วนิรันดร์เอง...!” เหล่าสาวใช้ที่เดินผ่านไปมาถึงกับตัวสั่นงันงกด้วยความรู้สึกขนลุกซู่ (Cringe) จนนิ้วมือนิ้วเท้าหงิกงอ เส้นทางสู่การพิชิตใจ NPC หญิงในเรย์ดันของเลาเอลนั้นดูท่าจะยังอีกยาวไกลและเต็มไปด้วยขวากหนาม *** 『 วันนี้เราจะมาเจาะลึกเหล่าตัวเต็งผู้มีสิทธิ์คว้าชัยในงานแข่งระดับโลก เริ่มด้วยสหรัฐอเมริกา พวกเขาครองเหรียญทองมากที่สุด และเหลือการแข่งขันอีกเพียงสองรายการ แต่น่าเสียดายที่โอกาสคว้าเหรียญทองเพิ่มนั้นริบหรี่เหลือเกิน 』 『 เป็นเรื่องที่น่าเสียดายจริงๆ ครับ หากพวกเขาได้อีกเพียงเหรียญเดียว ตำแหน่งเจ้าเหรียญทองอันดับหนึ่งของโลกคงหนีไม่พ้นอเมริกาแน่นอน แต่มันคงเป็นไปไม่ได้เสียแล้ว... 』 『 ถึงอย่างนั้น พวกเขาก็แสดงให้เห็นถึงศักดิ์ศรีของแชมป์เก่าครั้งที่ 1 ได้อย่างยอดเยี่ยม อเมริกาเป็นประเทศเดียวจากทั้งหมด 32 ประเทศที่ติดอันดับท็อปในทุกประเภทการแข่งขัน 』 『 แต่มันจะไปมีความหมายอะไรล่ะครับ? เหรียญทองต่างหากคือบทสรุปที่แท้จริง ดูอย่างเกาหลีใต้สิครับ 』 『 พวกเขามีเหรียญรวมเพียง 5 เหรียญ... แต่ทั้ง 5 เหรียญนั้นคือเหรียญทองทั้งหมด! 』 『 เป็นสถิติที่ประหลาดและน่าทึ่งมากจริงๆ เหมือนเป็นประเทศที่เชี่ยวชาญเฉพาะด้านอย่างยิ่งยวด 』 『 ผมว่าเราควรมองว่านี่คือทีมของ ‘เกริด’ มากกว่าจะเป็นทีมชาติเกาหลีใต้นะครับ เพราะเกริดเพียงคนเดียวก็คว้าไปถึง 4 จาก 5 เหรียญทองแล้ว 』 『 แม้ยูราจะคว้าทองจากรายการวิ่งนรกมาได้ แต่เธอก็ถูกรัศมีของเกริดกลบไปเสียมิด พูดตามตรง นี่มันทีมชายเดี่ยวชัดๆ เลยครับ 』 『 เกริดนั้นยอดเยี่ยมเหนือคำบรรยาย เขามักจะสร้างความประหลาดใจให้คนทั้งโลกได้เสมอ แต่เขาจะมีบทบาทได้แค่ไหนในรายการ PvP? 』 『 คงเป็นไปได้ยากครับ เพราะที่นั่นมี ‘เครอเกล’ ผู้ครองอันดับหนึ่งของโลกยืนขวางทางอยู่ 』 『 แม้เกริดจะมีความหลากหลายมากกว่า แต่ในเชิงการต่อสู้ เขาก็ยังถูกประเมินว่าด้อยกว่าเครอเกล จากผลสำรวจในเว็บไซต์แซททิสฟาย ผู้ตอบแบบสอบถามกว่า 280 ล้านคน มีถึง 92.3% ที่เชื่อมั่นว่าเครอเกลจะเป็นผู้ชนะ 』 『 จาก 280 ล้านคน... มีถึง 260 ล้านคนที่คาดว่าเกริดจะพ่ายแพ้งั้นหรือครับ? 』 『 ถูกต้องครับ เครอเกลคือจุดสูงสุดของผู้เล่นสองพันล้านคน เขาถูกขนานนามว่า ‘ท้องนภาเหนือหมู่เมฆ’ (The Sky above the Sky) การที่เขาจะสยบเกริดได้จึงเป็นเรื่องที่ทุกคนมองว่าเป็นสัจธรรม 』 『 ท่านผู้เชี่ยวชาญครับ คุณเองก็คิดว่าเกริดจะปราชัยให้เครอเกลด้วยงั้นหรือ? 』 『 สำหรับเกริดนั้นคาดเดาได้ยากมาก ผมจึงไม่อยากฟันธงอะไร แต่ผมก็เอนเอียงไปทางเครอเกลเช่นกัน 』 『 หากมองจากบันทึกการต่อสู้ในงานแข่งครั้งนี้ เห็นได้ชัดว่าเครอเกลนั้นเหนือชั้นกว่ามากครับ 』 『 แม้เกริดจะมีพลังโจมตี พลังป้องกัน และพลังชีวิตที่มหาศาล แต่เครอเกลสามารถสลายข้อดีเหล่านั้นได้ทั้งหมด ในขณะที่เกริดไม่สามารถทำอะไรกับความสมบูรณ์แบบของเครอเกลได้เลย... 』 『 อืม... แล้วพวกคุณจะได้เห็นกันครับ ว่าเหตุใดเครอเกลถึงถูกเรียกว่า ‘พระเจ้า’ 』 เหล่าผู้เล่นรวมถึงเกริดต่างเชื่อมต่อเข้าสู่แซททิสฟายเพื่อเตรียมตัวสำหรับรายการสุดท้าย สถานีโทรทัศน์ทั่วโลกต่างประโคมข่าววิเคราะห์การเผชิญหน้าระหว่างเกริดและเครอเกลอย่างบ้าคลั่ง ผู้เชี่ยวชาญมากมายต่างสรุปตรงกันว่าโอกาสชนะของเครอเกลนั้นสูงลิบเกินกว่า 90% นั่นหมายความว่าเกริดอ่อนแออย่างนั้นหรือ? ไม่ใช่เลย... ความแข็งแกร่งของเกริดเป็นที่ประจักษ์และยอมรับไปทั่วหล้า เพียงแต่คู่ต่อสู้ในครั้งนี้มัน ‘ผิดธรรมดา’ เกินไป เครอเกล... ท้องนภาเหนือหมู่เมฆ ตัวตนที่เป็นดั่งขุนเขาอันมิอาจข้ามผ่าน แม้แต่สมาชิกโอเวอร์เกียร์เองก็ยังหวั่นใจว่าราชาของพวกเขาจะคว้าชัยมาได้หรือไม่ ‘ในแมตช์เรย์ดันตอนนั้น เครอเกลเหนื่อยล้าและไม่ได้อยู่ในสภาพสมบูรณ์ที่สุด’ ‘แถมสกิลไม้ตายเขาก็ยังติดคูลดาวน์ด้วย’ แต่ทว่า... ‘ถึงเครอเกลจะอ่อนแอลงแค่ไหน เราก็ยังเอาชนะเขาไม่ได้อยู่ดี’ ‘มีเพียงเกริดเท่านั้นที่ทำได้’ ‘เกริด... สู้เขานะ’ ‘บดขยี้คำทำนายของทุกคนให้สิ้นซากที!’ ในขณะที่เกริดมุ่งมั่นจะเพิ่มระดับให้อิยารุกต์ เครอเกลเองก็วิเคราะห์พลังของเกริดอย่างละเอียดและเตรียมแผนการนับสิบเพื่ออุดทุกช่องว่าง นอกเหนือจากทั้งสองแล้ว เหล่ายอดฝีมืออย่าง ดาเมียน, ปอน, เรกัส, ซูรอน, คริส, คัตสึ, เฮา และทาร์มา ต่างก็เตรียมตัวมาอย่างถวายหัวเพื่อศึก PvP นี้ เป็นไปตามคาด สเปนคว้าเหรียญทองในรายการขนส่งรถม้าไปครอง และหลังจากนั้น พิธีเปิดการแข่งขัน PvP ก็เริ่มต้นขึ้นอย่างยิ่งใหญ่! 『 อันดับแรก จะเป็นการจับสลากแบ่งสาย! ขอเชิญผู้เข้าแข่งขันทั้ง 64 ท่านขึ้นมาบนเวทีด้วยครับ! 』 กติกาการจับสลากเพื่อความยุติธรรมเหมือนในศึกล้อมเมืองทำให้เกริดอดรู้สึกกังวลไม่ได้ ‘ถ้าเราดวงซวยไปเจอเครอเกลตั้งแต่รอบแรกจะทำยังไงดีวะ?’ เกริดขยาดในโชคร้ายของตัวเอง! เขาพยายามกลืนน้ำลายอึกใหญ่และทำจิตใจให้มั่นคง พลางสาบานกับตัวเองว่าจะต้องข้ามผ่านดวงกุดๆ ของตัวเองไปให้ได้ ‘...ไปกันเถอะ’ แววตาของเกริดพลันคมปลาบดุจกระบี่ เขาเยื้องกรายขึ้นสู่เวทีพร้อมกับผู้เล่นคนอื่นๆ “ทำไมคุณถึงไม่ลงแข่งรายการขนส่งรถม้าล่ะ? ในฐานะดยุก คุณน่าจะมีค่าเสน่ห์ที่สูงมาก และคงคว้าเหรียญทองมาได้ไม่ยากแท้ๆ” เครอเกลเอ่ยถามเกริดด้วยความสงสัย คำตอบของเกริดนั้นเรียบง่ายแต่ทรงพลัง “เพราะฉันอยากจะสู้กับนายอีกครั้ง... ครั้งนี้ ในสภาวะที่เท่าเทียมกัน” นี่คือเหตุผลที่เกริดประกาศกร้าวในการแถลงข่าวว่าเกาหลีใต้จะคว้าอย่างน้อย 5 เหรียญทอง เขาไม่ได้พูดถึงเหรียญที่ 6 เพราะเขากลัวว่าจะพ่ายแพ้ใน PvP... ใช่แล้ว เกริดวางแผนจะลงแข่ง PvP มาตั้งแต่ต้น เขาตั้งใจจะนำเกาหลีใต้ไปสู่แชมป์ คว้าเหรียญทอง และรับรางวัลใหญ่ “การได้สู้กับนาย... มันคุ้มค่าพอที่จะสละรางวัลเหล่านั้น” การได้ประลองกับผู้ที่เหนือกว่า... เกริดเชื่อมั่นว่านี่จะเป็นบันไดที่ส่งให้เขาก้าวกระโดดขึ้นไปจากอดีต ไม่สิ... จะเหตุผลอะไรก็ช่างเถอะ เกริดแค่ต้องการจะสู้กับเครอเกลเท่านั้น! “ข้าเองก็มีความฝันที่สูงส่ง... ท้องนภาที่ข้ากำลังจะบดขยี้ในครานี้ มันจะสูงเทียมฟ้าเพียงใดกันแน่?” “...” ดอกไม้พราวเสน่ห์แห่งงานแข่งระดับโลก รายการ PvP ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว ท่ามกลางสายตาผู้ชมหลายร้อยล้านคู่ที่จับจ้องผ่านหน้าจอสดๆ เกริดและเครอเกลยืนเผชิญหน้ากันบนเวทีอย่างสง่างาม “เฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ!” “เกริด! เกริด! เกริด!” “ท้องนภาเหนือหมู่เมฆ! ท้องนภาเหนือหมู่เมฆ!” บุรุษทั้งสองกำลังทำให้โลกทั้งใบสั่นสะท้านและตกอยู่ในห้วงแห่งความตื่นเต้นจนถึงขีดสุด!