[คุณได้รับผลของน้ำยามนตราเกรดสูง] “บัดซบ...” น้ำยามนตราคุณภาพเลิศที่ผลิตจากโรงเล่นแร่แปรธาตุแห่งเมืองเรย์ดันควรจะเติมพลังมานาของเกริดให้เต็มเปี่ยมได้ในการดื่มเพียงอึกเดียว ทว่าในยามนี้ พลังมานาของเขากลับเพิ่มขึ้นมาเพียงครึ่งเดียวเท่านั้น ‘เจ้าแรบบิท...’ ก่อนจะออกเดินทางสู่ทวีปตะวันออก เมื่อเกริดเอ่ยปากขอน้ำยามนตรา แรบบิทก็ได้แต่ก้มหน้าด้วยความละอายใจ ‘น้ำยาที่เราสะสมมาหลายเดือนถูกส่งไปสนับสนุนสมาชิกโอเวอร์เกียร์ในสงครามจนเกลี้ยงคลังแล้วครับ... ข้าต้องขออภัยจริงๆ’ โรงเล่นแร่แปรธาตุเฮงซวย! เกริดเริ่มกังขาในความคุ้มค่าของมันตั้งแต่ตอนที่ดาบอิยารุกต์ถูกหลอมด้วยออพชั่น ‘ความเท่’ ที่ไร้ประโยชน์ แม้เศรษฐกิจของเรย์ดันจะฟื้นตัวและเติบโตขึ้นมาก แต่แรบบิทก็ยังคงหมกมุ่นอยู่กับการเล่นแร่แปรธาตุอย่างไม่ลดละ ‘ประสิทธิภาพก็น้อย แถมยังผลาญเงินเป็นว่าเล่น’ อย่างไรก็ตาม ยิ่งระดับการเล่นแร่แปรธาตุสูงขึ้น ออพชั่นที่สามารถติดตั้งลงในไอเทมก็ยิ่งหลากหลาย และในอนาคตอาจถึงขั้นผลิตหินตีบวกได้เอง เกริดที่ทุ่มทองจำนวนมหาศาลลงไปแล้วจึงไม่อาจถอยหลังกลับ ได้แต่หวังว่าในภายภาคหน้ามันจะส่งผลลัพธ์ที่คุ้มค่าออกมา “เมี้ยววว! ศัตรูของสามีข้ายังกล้าหัวร่ออีกรึ!” นางพญาหนูที่กำลังคลุ้มคลั่งแผดเสียงคำรามไล่ล่าอย่างไม่ลดละ เกริดพยายามวิ่งหนีสุดกำลัง แต่ระยะห่างกลับค่อยๆ หดสั้นลง เขาหยุดความคิดฟุ้งซ่านแล้วสะบัดมือเรียก ‘หัตถ์เทวะ’ ออกมาทันที “ถ่วงเวลาให้ข้าที!” โดยปกติแล้ว ระดับเลเวลของคู่รักแฮมสเตอร์จะต่างกันประมาณ 20 เลเวล ซึ่งตัวเมียจะแข็งแกร่งกว่าตัวผู้เสมอ หากประเมินว่านางพญาหนูตัวนี้มีเลเวลอย่างน้อย 420 การจะปะทะตรงๆ ย่อมเป็นเรื่องอันตราย เกริดจึงวางแผนที่จะใช้เวทมนตร์ ‘อลาร์ม’ (Alarm) ที่เพิ่งได้มาใหม่เพื่อสร้างสถานการณ์ที่ได้เปรียบ ตึง! ตึง! ตึง! ผืนปฐพีสั่นสะเทือนตามจังหวะก้าวเดินของมัน เกริดไม่อาจเข้าใจได้เลยว่าข้อเท้าและข้อมือที่ดูบอบบางกว่าเขานั้นแบกรับน้ำหนักมหาศาลขนาดนั้นได้อย่างไร ‘ยัยสัตว์ประหลาดนี่!’ ด้วยเกรงว่าจะถูกบดขยี้ เกริดจึงสั่งการให้หัตถ์เทวะเปิดฉากโจมตี หัตถ์เทวะข้างหนึ่งเหวี่ยง ‘มโยลเนียร์เสริมพลังถึงขีดสุด’ เข้าใส่นางพญาหนู นี่คือท่าเปิดเพื่อหวังผลสภาวะชะงักงันนิรันดร์ ด้วยอัตราแม่นยำ 100% มโยลเนียร์จึงฟาดเข้าที่ศีรษะของมันอย่างจัง เปรี้ยง! [มโยลเนียร์เสริมพลังถึงขีดสุด ทำให้เป้าหมายตกอยู่ในสภาวะชะงักงันเป็นเวลา 0.15 วินาที] ‘อะไรกัน...?’ เดิมที มโยลเนียร์ควรจะทำให้เป้าหมายชะงักถึง 0.3 วินาที แต่เหตุใดคราวนี้กลับเหลือเพียงครึ่งเดียว? ‘มันมีพลังต้านทานสถานะผิดปกติ 50% งั้นเหรอ? หรือว่าเป็นเพราะเลเวลที่ห่างกันเกินไป?’ ความหนาวเหน็บแล่นพล่านไปตามไขสันหลัง นางพญาหนูฟื้นตัวจากอาการชะงักได้อย่างรวดเร็วและใช้หอกสามง่ามปัดป้องการโจมตีจากหัตถ์เทวะข้างอื่นๆ แววตาสีแดงฉานของมันลุกโชนก่อนจะฟาดฟันเข้าใส่หัตถ์เทวะเหล่านั้น [หัตถ์เทวะ (1) ได้รับแรงกระแทกอย่างรุนแรงและตกอยู่ในสภาวะชะงักงัน] ‘บัดซบเอ๊ย!’ เวลา 0.15 วินาทีนั้นสั้นเกินไป การจะทำคอมโบชะงักงันนิรันดร์นั้นเป็นไปไม่ได้เลย เพราะมันสามารถฟื้นตัวได้ก่อนที่หัตถ์เทวะอีกข้างจะจู่โจมซ้ำ “เมี้ยววว!” นางพญาหนูทำให้หัตถ์เทวะทุกข้างหยุดนิ่ง ก่อนจะซัดหอกสามง่ามเข้าใส่เกริดอย่างรุนแรง! ฟิ้วววววววววว! เสียงแหวกอากาศดังกัมปนาทราวกับเครื่องบินเจ็ท หอกพุ่งทะยานผ่านชั้นบรรยากาศประดุจขีปนาวุธ เกริดตอบโต้ในชั่วพริบตา “เพลงดาบแพกม่า...” เขาต้องถ่วงเวลาวิ่งหนีเพื่อรอน้ำยามนตราพ้นระยะคูลดาวน์ เขาจะใช้เวท ‘อลาร์ม’ ล้มนางสัตว์ประหลาดนี่ได้อย่างไร? สมองของเกริดทำงานอย่างหนักขณะเรียกใช้ท่า ‘สะท้อนกลับ’ (Revolve) เข้าปะทะกับหอกที่พุ่งมา ตูมมมมม! ประกายแสงแห่งการสะท้อนปะทะเข้ากับหอกสามง่ามอย่างจัง ฉึก! [คุณสร้างความเสียหาย 190,300 หน่วยแก่เป้าหมาย] หอกถูกสะท้อนกลับไปปักเข้าที่หน้าอกของนางพญาหนูอย่างแม่นยำ แม้จะได้รับความเสียหายเกือบสองแสนหน่วยในคราวเดียว แต่มันกลับไม่มีท่าทีจะชะลอความเร็วลงเลยแม้แต่น้อย “มยองงง!” มันกระชากหอกออกจากอกและกระโจนเข้าหาเกริดอีกครั้ง ทันใดนั้นเกริดก็สังเกตเห็นจุดเด่นบางอย่าง ‘ถ้าทิ้งระยะห่างเกินกว่าที่กำหนด มันจะใช้การโจมตีด้วยการขว้างหอกเสมอสินะ?’ เมื่อล่วงรู้รูปแบบ การรับมือก็ไม่ใช่งานยากอีกต่อไป โฮก! เสียงหอกแหวกอากาศดังกึกก้องราวกับเสียงคำรามของสัตว์ป่า เกริดตรวจสอบคูลดาวน์น้ำยามานา เมื่อเห็นว่าพร้อมใช้งาน เขาจึงกระดกมันเข้าปากทันที ก่อนจะเปิดใช้งาน ‘แปดเปื้อน’ (Blackening) และ ‘เคลื่อนที่ฉับพลัน’ (Quick Movements) วูบ! ร่างของเกริดเลือนหายไปก่อนที่หอกจะถึงตัวเพียงเสี้ยววินาที ทิ้งไว้เพียงไอปีศาจที่หลงเหลืออยู่ในอากาศ “มยอง?” นางพญาหนูกวาดสายตามองไปทั่วบริเวณเพื่อหาตัวศัตรู แต่มันไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะทันทีที่เกริดฉากตัวออกมา เขาก็สวม ‘เสื้อฮู้ดซิปอัพ’ ทับทันที เขามีเวลาเพียงไม่กี่วินาทีก่อนที่มันจะหาตัวเจอ และเขาต้องเผด็จศึกในช่วงเวลานี้ให้ได้ “เพลงดาบแพกม่า...” จู่ๆ ร่างของเกริดก็ปรากฏขึ้นท่ามกลางความว่างเปล่า เหนือศีรษะของนางพญาหนูพอดิบพอดี “มยองงง!” ด้วยประสาทการได้ยินอันเป็นเลิศ มันจับตำแหน่งของเกริดได้ทันควันและแสดงปฏิกิริยาตอบโต้ที่น่าเหลือเชื่อ มันเบี่ยงตัวหลบ ‘สังหารจุดสูงสุด’ (Pinnacle) ของเกริดและเตรียมจะสวนกลับ ทว่านางพญาหนูกลับชะงักไปครู่หนึ่ง เพราะหัตถ์เทวะที่หลุดจากสภาวะชะงักงันได้พุ่งเข้าหาพร้อมกับมโยลเนียร์อีกครั้ง ‘ขอแค่ฆ่าไอ้เจ้ามนุษย์คนนี้ได้ก็จบแล้ว! มยอง!’ นางพญาหนูตัดสินใจในชั่วอึดใจ มันเมินเฉยต่อการจู่โจมของหัตถ์เทวะแล้วสะบัดหางเข้าใส่เกริด—มนุษย์ผู้ปลิดชีพสามีของมัน—อย่างรุนแรง เพียะ! หางอันแหลมคมดุจเหล็กในผึ้งฟาดเข้าที่ใบหน้าของเกริดเต็มรัก แต่ก็ต้องแลกกับการถูกมโยลเนียร์ทุบเข้าอย่างจังจนติดสภาวะชะงักงันไป 0.3 วินาที และในตอนนั้นเอง... ฟุ่บ... ร่างของเกริดที่ถูกฟาดจนกระเด็นกลับกลายเป็น ‘แรนดี้’ ที่สลายร่างไป “เพลงดาบแพกม่า...” เสียงของเกริด ‘ตัวจริง’ ดังขึ้นจากทางด้านหลังของนางพญาหนูที่ยังชะงักอยู่ “...มยอง!” ตัวปลอมงั้นรึ? ดวงตาของนางพญาหนูเบิกกว้างด้วยความตกใจ ใบหน้าที่เหมือนแฮมสเตอร์ของมันดูน่าเอ็นดูอย่างประหลาดในยามนี้ แต่เกริดไม่มีวันหลงกลรูปลักษณ์ภายนอก เขาปลดปล่อยทักษะต่อเนื่องทันที “สังหารต่อเนื่อง!” “เมี้ยววว!” สายไปเสียแล้ว แม้เวลาชะงักงัน 0.3 วินาทีจะแสนสั้นจนมันหลบการโจมตีถัดไปของหัตถ์เทวะได้ และเตรียมจะหันกลับมาสวนกลับมนุษย์ที่อยู่เบื้องหลัง แต่ทว่า... “มยอง?” นางพญาหนูถึงกับอึ้งไป เมื่อมันหันกลับมากลับพบเพียงความว่างเปล่า ทั้งที่เสียงตะโกนเรียกใช้ทักษะเมื่อครู่ดังมาจากทิศนี้อย่างชัดเจน! ในขณะที่มันกำลังสับสนอยู่นั้นเอง... “สังหารต่อเนื่อง - คลื่นคลั่ง!” เสียงของเกริดดังลงมาจากฟากฟ้า! ถูกต้องแล้ว เกริดตัวจริงอยู่บนเวหา ส่วนเสียงที่นางพญาหนูได้ยินจากข้างหลังนั้นเป็นเพียง ‘เสียงลวง’ ที่เขาบันทึกไว้ด้วยเวทมนตร์ ‘อลาร์ม’ ทันทีที่เรียนรู้เวทใหม่ เกริดก็ประยุกต์ใช้มันได้อย่างสมบูรณ์แบบในสมรภูมิ ตูม! ตูม! ตูม! ตูม! คลื่นดาบพลังมารพุ่งถล่มลงมาประดุจห่าฝน! “กี้ซซซซซ!” นางพญาหนูแผดร้องด้วยความเจ็บปวดรวดร้าว ในระหว่างที่มันถูกถล่มด้วยคลื่นดาบและมโยลเนียร์ เกริดก็ซดน้ำยามนตราอีกขวดและเริ่มสะสม ‘ศรมนตรา’ (Magic Missile) ‘ศรมนตรา... ศรมนตรา... ศรมนตรา...’ ศรมนตรา (เสริมพลัง) เลเวล 3 สามารถร่ายได้วินาทีละครั้ง เขาเรียกมันออกมาทุกครั้งที่คูลดาวน์เสร็จสิ้นพร้อมกับติดตั้งเวท ‘อลาร์ม’ ลงไป ผลลัพธ์ที่ได้คือ... วูบ... ในยามนี้ เกริดที่ลอยเด่นอยู่บนท้องฟ้าดูเปล่งประกายประดุจดวงตะวัน รอบกายของเขาเต็มไปด้วยกลุ่มก้อนพลังงานมานาสีขาวโพลนบริสุทธิ์ “เพลงดาบแพกม่า...” “อึก!” ถึงตอนนี้ นางพญาหนูเริ่มจดจำชื่อทักษะของเกริดได้แล้ว ท่ามกลางวงล้อมของคลื่นพลังและค้อนมโยลเนียร์ มันได้ยินเสียงเกริดประกาศใช้ทักษะอีกครั้ง มันจึงตัดสินใจใช้ ‘ศักดิ์ศรีแห่งราชินี’ (Maintain Dignity) ซึ่งเป็นอำนาจพิเศษของผู้นำเผ่าพันธุ์หนูพิษ เปรี้ยง! ทักษะนี้คือการข่มขวัญขั้นเด็ดขาดที่ทรงพลังมหาศาล พลังกดดันที่แผ่ซ่านออกมาจากตัวนางพญาหนูทำให้หัตถ์เทวะหยุดชะงัก ร่างของนางพญาหนูพุ่งทะยานเข้าหาเป้าหมาย “เมี้ยววว!” เสียงคำรามด้วยความแค้นดังขึ้นทางด้านขวาของเกริด เป็นการโจมตีที่มุ่งหมายจะสังหารศัตรูให้ตกตายตามสามีไป แต่ทว่า... นางพญาหนูต้องพบกับความว่างเปล่าอีกครั้ง เพราะเกริดตัวจริงยังคงอยู่บนฟ้า ส่วนเสียงที่มันได้ยินเป็นเพียงกลลวงจากเวท ‘อลาร์ม’ อีกเช่นเคย “เวทมนตร์นี่มันขี้โกงจริงๆ ว่าไหม?” เกริดที่อยู่บนฟ้ายิ้มเยาะและถากถางนางพญาหนู ทันทีที่ความโกรธของมันพุ่งทะยานถึงขีดสุด “มองไปทางไหนน่ะ เมี๊ยว?” จู่ๆ โนเอะก็ปรากฏตัวขึ้นด้านหลังและอ้าปากงับร่างของนางพญาหนูเข้าไป นี่คือการใช้งานทักษะ ‘กลืนกินวิญญาณ’ (Soul Ingestion) ส่งผลให้ค่าสถานะที่สูงที่สุดของมันถูกลดทอนลง และนี่คือจุดเริ่มต้นแห่งโศกนาฏกรรมของนางพญาหนู “ดาบอันสูงส่ง (Sublime Sword)” นางพญาหนูถูกคายออกมาในสภาพขนเปียกชุ่มไปด้วยน้ำลาย ทันทีที่มันตั้งตัวได้ ปีศาจตนหนึ่งก็ยืนตระหง่านอยู่เบื้องหน้า... ปีศาจชราผู้มีผมสีขาวโพลน ฉัวะ—! “กี้ซซซซ!” จอมดาบผู้เคยสั่นประสาทแม้กระทั่งจอมปีศาจ! ดาบอันสูงส่งฟันเข้าที่กลางอกของนางพญาหนู มันกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดแสนสาหัส และในจังหวะนั้นเอง เกริดที่อยู่บนฟ้าก็โถมทะยานลงมา เขาปลดปล่อยศรมนตรากว่า 50 ลูก พร้อมกับเพลงดาบแพกม่า ‘สังหารจุดสูงสุด’ (Pinnacle Kill) เข้าใส่ทันที! ตูมมมมมมมมมมม! ตลอด 2 ปีที่ผ่านมา พื้นที่แห่งนี้คือศูนย์กลางของรังอสูรที่ทำให้ผู้คนในเมืองปานเกียต้องสั่นสะท้าน ทว่าบัดนี้มันกลับพินาศย่อยยับด้วยน้ำมือของบุรุษเพียงคนเดียวผู้เดินทางผ่านมายังทวีปตะวันออก... ความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ถูกจารึกขึ้นอีกครั้งด้วยน้ำมือของราชาโอเวอร์เกียร์!