บทที่ 49: สถานการณ์เสี่ยงตาย ผู้แปล: Translation Nation บรรณาธิการ: Translation Nation “เอ็นข้อหางของอสูรเสือดาวจุดนั้นมีราคาพอสมควร” พร้อมเสียง “ฉี่!” ของมีดผีของฉู่เฟิง มีดพาดผ่านหางแล้วคว้าเอาที่เอ็นใยแก้วโปร่งแสงออกมาได้ ฉู่เฟิงมองไปที่ หลี่ไท่ที่อยู่ข้างๆ แล้วหัวเราะว่า “พี่ไท่เก่งจริงๆ คราวนี้พี่ไท่ชนกับเสือดาวจุดสองหางพี่ยังถึงขั้นสำลักเลือดเลย ทำเอาผมตกใจแทบแย่ แต่ดูเหมือนพี่ไท่จะกลับมาเป็นปกติดีเหมือนเดิมแล้วนะ!” “แกโง่หรือเปล่า? รู้แล้วทำไมไม่กลืนเลือดเข้าไปล่ะ? แกงั้นแหละจะบาดเจ็บหนักกว่านะ!” หลี่ไท่พูดเชิงล้อเล่นพร้อมยิ้มให้ “เอาล่ะ รีบชำแหละพวกนี้ทีละตัวเลย” เฉินกูหัวเราะ สมาชิกทั้ง 6 คนของทีมค้อนเพลิงตอนนี้อารมณ์ดีเป็นอย่างยิ่ง เกาซู่่นั่งยองๆ อยู่ข้างๆ ซากเสือดาวจุดสองหางแล้วเริ่มชำแหละ แน่นอน ซากของเสือดาวจุดสองหางนั้นชำแหละยากที่สุด “ฉู่เฟิงทำให้ทีมเราโชคดีจริงๆ เราเพิ่งมาเป็นวันแรกแต่ได้ฆ่าอสูรระดับผู้บัญชาการมาสองตัวรวดเลย” เกาซู่ยิ้มแล้วพูดขณะกำลังชำแหละอยู่ “ฮ่าๆ กัปตัน ต้องชมผมด้วยนะครับ ที่ผลักดันให้ฉู่เฟิงเข้ามาอยู่ในทีมเรา” เฉินกูหัวเราะ ทุกคนหัวเราะกันอย่างมีความสุข “ฮึ?” ราวกับว่าหางของฉู่เฟิงกำลังลุกไหม้ สายตาของเขาก็กว้างขึ้นในทันที ราวกับว่าสภาพตอนนั้นตรงกับการทดสอบการตอบสนองของเขาเมื่อตอนที่หลบกระสุนยาง—– อากาศข้างหน้ามัวๆ แต่กลับเห็น “กระสุน” ลูกหนึ่ง! ความเร็วของกระสุนลูกนี้เร็วกว่ากระสุนยางที่ใช้ทดสอบการตอบสนองถึง 10 เท่า! ฉู่เฟิงไม่ทันด้วยซ้ำที่จะร้องเตือน ภายใต้ความกดดันอย่างมหาศาล ร่างกายของฉู่เฟิงเริ่มสูบฉีดอะดรีนาลีนออกมาทันที และหัวใจก็เต้นอย่างผิดปกติ เส้นขนบนร่างกายของเขาทุกเส้นลุกชันขึ้น และจิตใจผลักขีดจำกัดสู่ระดับที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน! แม้แต่พลังวิญญาณที่หลับใหลอย่างลึกซึ้งภายในเขาก็แพร่กระจายออกไปทั่วร่างกายโดยอัตโนมัติ! สถานการณ์เอาชีวิตรอด! สัญชาตญาณเอาชีวิตรอดของมนุษย์ทำให้ร่างกายและพลังวิญญาณของฉู่เฟิงเข้าสู่ขีดสุดในทันที! “ปู!” กระสุนเจาะเกราะฉีกอากาศพุ่งทะลวงไปยังสมองของฉู่เฟิง ฉู่เฟิงใช้มีดผีที่กำลังชำแหละหางของเสือดาวปัดป้องกันกระสุน ร่างกายของเขาถึงขีดสุดและใช้พลังทั้งหมดหวดมีด ขณะที่เอวใช้แรงชุดแรก ทว่ากลับมีเวลาพอที่จะใช้แรงชุดที่สองด้วย! ทุกอย่างลงตัว! ต่อหน้าความตาย ร่างกายของเขาก็สามารถใช้แรงชุดที่สองได้ตามธรรมชาติ ทั้งจิตใจและร่างกายอยู่ในขีดสุด กระบวนท่า “ฟ้าผ่าเกกระดับที่หนึ่ง”! มันได้ผลจริงๆ! ความเร็วของมีดผีพุ่งสูงขึ้นในทันที! “เร่ง!” ฉู่เฟิงใช้พลังวิญญาณส่งเข้าไปที่มีดผีทำให้มันเร็วขึ้นอีก! “ชะลอ!” โดยไม่ชักช้า พลังวิญญาณถูกใช้กับกระสุนเจาะเกราะที่พุ่งเข้ามาด้วยความเร็วสุดขีด กระสุนเจาะเกราะที่ความเร็วแมค 4 ลดเหลือแมค 1! พร้อมด้วยเสียง “เคาะ!” มีดผีของฉู่เฟิงปะทะกับกระสุนเจาะเกราะตรงๆ ปลายกระสุนเจาะเกราะดันเข้าไปที่ใบมีดแล้วเด้งกลับ “ปัง!” กระสุนเจาะเกราะลูกที่สองเล็งไปที่สมองของกัปตัน “เกาซู่” ตามแผนของฝูงเขี้ยวเสือ เจางเจ๋อหูขอให้ฆ่าฉู่เฟิง ส่วนกระสุนลูกที่สองเตรียมไว้สำหรับสมาชิกที่แข็งแกร่งที่สุดของทีมค้อนเพลิง เกาซู่ ดังนั้นกระสุนสองลูกนี้เตรียมไว้สำหรับฉู่เฟิงและเกาซู่! แต่เกาซู่ที่กำลังชำแหละเสือดาวจุดสองหางและหันหลังให้กับกระสุน ไม่เห็นกระสุนเจาะเกราะเลยแม้แต่น้อย “ปู!” มีดสั้นในมือของเกาซู่สับเข้าไปที่ขนของเสือดาวจุดสองหางด้วยความดุร้าย แรงนี้ทำให้ร่างกายเขาสั่นไหวและกระสุนที่เล็งไปที่สมองเลยเป้า ขณะที่กำลังจะสัมผัสกับความแข็งแกร่งของขนเสือดาว—– ฮือ! กระสุนเจาะเกราะที่เร็วสุดขีดเกือบจะเฉี่ยวหูของเกาซู่ผ่านไป ลมปะทะที่รวดเร็วทำให้หูของเกาซู่เริ่มเลือดไหล “ปัง!” กระสุนเจาะเกราะพุ่งไปโดนไหล่ของเจางเคอซึ่งอยู่ข้างๆ เกาซู่ กระสุนที่มีพลังสามารถทำลายเกล็ดของอสูรระดับผู้บัญชาการต่ำได้ทันที พังกระดูกและกล้ามเนื้อไหล่ของเจางเคอจนแหลกสลาย พร้อมเสียง “บุ้ม!” ไหล่ขวาของเจางเคอพุ่งขึ้นไป และ “ปุ-ฉี่!” เลือดพุ่งออกมาอย่างฟองน้ำ “อาาาา!” เจางเคอร้องทุกข์อย่างขมขื่น “กระสุนปืนสไนเปอร์!” เกาซู่มองไหล่ของเจางเคอที่แตกหักพุ่งเลือดสดๆ ออกมา บางส่วนกระเด็นใส่เกาซู่ ทำให้ตาของเกาซู่แดงเกรียม เขาคำรามว่า “ข้าศึกโจมตี!” “ใครกันบ้าง!” หลี่ไท่และหลี่ชิงตะโกนด้วยความโกรธแค้น ขณะที่พวกเขาตะโกนด้วยความเดือดดาล สมาชิกทีมค้อนเพลิงแทบจะทุกคนเริ่มเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว ไม่มีใครกล้าอยู่กับที่เมื่อถูกเล็งด้วยปืนสไนเปอร์ เกาซู่สามารถหลบกระสุนได้ก็เพราะว่า มีดของเขาทำให้ร่างกายสั่นไหวโดยบังเอิญ “ปัง!” “ปัง!” “ปัง!” “ปัง!” เสียงปืนดังขึ้นอีกสี่ครั้ง! “ทางนั้น!” เกาซู่ ฉู่เฟิง และคนอื่นๆ ทุกคนมองไปยังต้นทางของเสียงปืนด้วยตาที่แดงเรือง บนหลังคาไกลออกไป เงาส่ายไปแล้วก็หายไป “เป็นฝูงเขี้ยวเสือ!” เกาซู่ขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน “เขี้ยวเสือ!!!”. ฉู่เฟิงไม่สามารถเห็นพวกเขาได้เลย—– ระยะห่างไกลเกินไป ฝูงเขี้ยวเสือหายไปทันที ชัดเจนว่าต้องมีสายตาที่ยอดเยี่ยมมากๆ จึงจะมองเห็นได้ชัด! สายตาและการได้ยินของนักสู้จะดีขึ้นตามระดับความฟิตของร่างกาย ในบรรดาสมาชิกหกคนของทีมค้อนเพลิง เฉพาะกัปตันเกาซู่ที่มีระดับความฟิตของร่างกายใกล้เคียงกับ “นายทหารระดับกลาง” จึงมีแต่เขาที่สามารถเห็นได้อย่างชัดเจน “ฝูงเขี้ยวเสือ? ฝูงเขี้ยวเสือที่เจางเจ๋อหูอยู่ด้วย?” ฉู่เฟิงไม่อาจช่วยได้นอกจากจะรู้สึกโกรธแค้นมากขึ้น แน่นอนว่าเขาเคยตรวจสอบมาก่อนและพบข่าวสารว่า เจางเจ๋อหูอยู่ในฝูงเขี้ยวเสือ “เขาอยากจะฆ่าข้างั้นหรือ?” หนาวเหน็บ! ฉู่เฟิงได้รู้ด้วยตัวเองว่านักสู้ไม่ได้อยู่ร่วมกันอย่างปรองดอง! “เจางเคอ!” “พี่เจาง!” หลายคนรีบวิ่งเข้าไป และฉู่เฟิงก็วิ่งไปที่ด้านข้างของเจางเคอเช่นกัน เจางเคอนอนอยู่บนพื้นด้วยใบหน้าซีดเซียว ไหล่ขวาของเขาถูกกระสุนเจาะเกราะทำลายจนแหลกสลาย และแขนขวาถูกตัดขาดไปก่อนหน้านี้แล้ว แม้แต่ชุดรบที่ใส่อยู่ก็ฉีกขาดไปด้วย พลังของกระสุนลูกนี้แรงเกินไป เจางเคอซีดเซียวจนหมดสภาพ ขณะที่เฉินกูรีบพยายามกันเลือด “เป็นเพราะข้า เจ้างเคอ ท่านรับกระสุนนี้แทนข้า!” เกาซู่พูดขณะเอามือจับหูของตน “พี่เจาง” ฉู่เฟิงกำหมัดแน่นและตาสีเลือดหมึก เป็นพี่เจางและพี่เฉินที่พาตนเข้ามาในทีมค้อนเพลิง “ไม่ดี!” สีหน้าของเกาซู่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง “รีบหนีเลยตอนนี้!” ฝูงเขี้ยวเสือยิงกระสุนรวมทั้งหมด 6 นัดเมื่อสักครู่นี้ สองนัดสำหรับฉู่เฟิงและเกาซู่ ส่วนอีกสี่นัดสำหรับอสูรโดยรอบ ณ ตอนนี้ อสูรต่างๆ เริ่มคำรามด้วยความโกรธ และสมาชิกทีมค้อนเพลิงก็เข้าใจทันทีว่าทำไมฝูงเขี้ยวเสือถึงยิงกระสุนเพิ่มเหล่านั้น “แย่จริง” “พวกเขาต้องการฆ่าพวกเราทุกคน” “รีบหนีเร็ว” หลี่ชิงแบกเจางเคอซึ่งสูญเสียเลือดมากเกินไปขึ้นหลัง และกลุ่มก็เริ่มวิ่งอย่างสุดกำลัง “กึกๆๆ~” มีหมูป่าเหล็กขนจำนวนมากมายปรากฏขึ้นบนถนนข้างหน้า แต่ละตัวมีขนาดมหึมา และมีหลายร้อยตัวพุ่งมาทางทีมค้อนเพลิง ราวกับว่ามีแผ่นดินไหวเกิดขึ้นเมื่อหมูป่าพุ่งเข้ามาพร้อมกัน ใบหน้าของสมาชิกทีมค้อนเพลิงทุกคนซีดลง และพอที่พวกเขาพยายามเปลี่ยนทิศทาง เสียงกึกก้องใหญ่โตก็ดังขึ้นจากอีกฝั่งหนึ่ง ฟรีเว็บโนเวล.คอม มีอสูรที่น่าตกใจมากกว่าเดิมพุ่งมาทางพวกเขา ไม่เพียงแค่มีหมูป่าเขา แต่ยังมีสิงห์มัสตาร์ด้วย อสูรทั้งหมดรวมกันมีมากกว่า 1,000 ตัว “วิบัติใหญ่หลวง” สมาชิกทีมค้อนเพลิงทุกคนซีดเซียว! “ข้ามกำแพงไป!” เกาซู่สั่ง ฮวบ! ฮวบ! ฮวบ! ทีมค้อนเพลิงวิ่งข้ามกำแพงที่พังอย่างรวดเร็ว สี่นัดของกระสุนปืนสไนเปอร์ทำให้อสูรโกรธแค้นอย่างมาก อสูรรู้อย่างเดียวว่า… มนุษย์เท่านั้นที่มีอาวุธลอบสังหารที่น่าหวาดกลัวขนาดนี้! ตอนที่เห็นมนุษย์วิ่งข้ามกำแพง พวกมันก็สามัคคีกันอย่างแท้จริง—– “กึกๆๆ~” หมูป่าเขาโน้มหัวลงแล้วพุ่งเข้าชนกำแพง กำแพงที่เผชิญกับลมและแสงแดดมาหลายสิบปีแตกสลายทันที และอสูรกว่าพันตัวที่แน่นขนัดพุ่งข้ามผ่านไป ทีมค้อนเพลิงมองย้อนกลับไปและไม่อาจช่วยได้นอกจากจะสีหน้าเปลี่ยนไปอีก “พี่น้องทั้งหลาย ครั้งนี้ทุกคนเอาตัวรอดกันเอง รีบหนี ถ้าหนีรอดได้สักคนก็ยังดี ถ้าอยู่ด้วยกัน พวกเราจะตายแน่นอน!” เกาซู่ตะโกนขณะวิ่งและยังมีตาสีเพลิงอยู่ “ไอ้ลูกหมาแห่งฝูงเขี้ยวเสือ ถ้าข้าผ่านพ้นเรื่องนี้ไปได้ ข้าจะเอาคืนพวกมันด้วยเลือดแน่นอน!” “พวกท่าน หนีและแยกย้ายกัน!” หลี่ไท่และหลี่ชิงก็ขบเขี้ยวเคี้ยวฟันเช่นกัน ต่อสู้กับอสูรมากกว่าพันตัว แม้แต่นักรบขั้นสูงก็ยากที่จะหนีรอด “ฝูงเขี้ยวเสือ เจางเจ๋อหู!” ฉู่เฟิงรู้สึกในใจว่าพวกเขาน่าจะทำเพราะเขาทำให้เจางเจ๋อหูเสียเงินหนึ่งร้อยล้านในครั้งนั้น “ฝูงเขี้ยวเสือคงไม่ได้โจมตีโดยไม่มีเหตุผลใช่ไหม? นี่เป็นเพราะข้าหรือเปล่า… เพราะข้าพี่เจางถึงได้เป็นแบบนี้?” ความผิดท่วมท้นใจของฉู่เฟิงพุ่งออกมา แต่พุ่งออกมาพร้อมกับเจตนาฆาต!!! “เจางเจ๋อหู! ฝูงเขี้ยวเสือ!” ทั้งสองตาของฉู่เฟิงสีเลือดหมึก “กัปตัน พี่เฉิน!” ฉู่เฟิงตะโกน เสียงนี้ทำให้กัปตันเกาซู่ พี่น้องตระกูลหลี่ และเฉินกูต่างมองมาที่ฉู่เฟิงด้วยความตกใจ ฉู่เฟิงขบเขี้ยวเคี้ยวฟันแล้วตะโกน “ตามข้ามา! ทุกคนสามารถหนีรอดได้แน่นอน!!!”. พร้อมกับเสียง “ฮือ” มีดเหวี่ยงบนขาของฉู่เฟิงทั้งหมดลอยขึ้นมาและล้อมรอบฉู่เฟิงทีละเล่ม