บทที่ 31: ฝีมือระดับรู้วัย ผู้แปล: Translation Nation บรรณาธิการ: Translation Nation ภายในเมืองปิดล้อม การสังหารยังคงดำเนินต่อไป นักสู้หน้าใหม่บางคนสัญชาตญาณกดปุ่มขอความช่วยเหลือฉุกเฉินทันทีหลังจากบาดเจ็บจากการเผชิญหน้าครั้งแรก แล้วก็พ่ายแพ้ นักสู้หน้าใหม่บางคนซีดเซียวเพราะตกใจหลังสังหารอสุรกาย นักสู้หน้าใหม่ที่มีพลังส่วนหนึ่งกลับลุกโชนและตื่นเต้นหลังคร่าชีวิตอสุรกาย! ไม่ไกลจากเมืองปิดล้อมนัก มีจอภาพวงจรปิดขนาดใหญ่ติดตั้งอยู่ในโครงสูง ส่งภาพเหตุการณ์ในแต่ละเซ็กเตอร์ของเมืองออกมา “กลยุทธ์นี้ช่างอ่อนดายเหลือเกิน!” ในห้องหนึ่งของโครงนั้น นายทหารคนหนึ่งกําลังนั่งดื่มกับชายล่ําๆ คนหนึ่ง จอภาพที่ติดผนังรายรอบกําลังฉายภาพการสังหารที่เกิดขึ้นในเมือง ชายล่ําๆ ผิวคอตั้งถอนใจ “การดูหนุ่มๆ เหล่านี้ต่อสู้กับอสุรกายทําให้เรานึกถึงตอนที่เรายังหนุ่ม!” “ใช่ แวบเดียวก็รู้ว่าทุกคนอายุราว 20 ปี ซึ่งเป็นวัยที่อายุน้อยที่สุดและเปราะบางที่สุด” นายทหารถอนใจเช่นกัน “เจ้าอ้วน ตวาดตาม สองพี่น้องเราก็แก่แล้วเพียงพริบตา สมัยก่อนเราก็เป็นมือใหม่ในเมืองเจียงหนาน ตอนนี้เจ้าเป็นหัวหน้าโรงฝึกเวทีฟ้าผ่า ฮ่าฮ่า” ชายล่ําๆ หัวเราะเสียงดัง “ลิงเหล็ก เจ้าก็ได้เป็นพลตรีเหมือนกันไม่ใช่หรือ” “ฮื้อ?” นายทหารเหลือบมองจอภาพด้วยความตกใจ ยิ่งมองยิ่งคล้ายกับไม่กล้าเชื่อตา “เจ้าอ้วน รีบมาดูเร็ว!” บนจอภาพปรากฏภาพวิดีโอหลายมุมของเมือง เพราะมีกล้องจำนวนมากเก็บภาพ วิดีโอจึงเปลี่ยนไปเรื่อย ๆ “เปลี่ยนมุม?” นายทหารกดโทรศัพท์ที่วางอยู่ข้าง ๆ แล้วสั่งทันที “ล็อกเป้าหมายนักสู้หน้าใหม่เมื่อสักครู่จากกล้องที่ 21 ล็อกเขา!” “ได้ครับ” เสียงตอบรับจากโทรศัพท์ดังหนักแน่น ชายล่ําๆ ที่ชื่อว่าคนในตระกูลหวังจ้องมองชายที่เป็นพี่ชายผู้เลือดเนื้อเชื้อไขด้วยสายตาเป็นข้อสงสัย: “ลิงเหล็ก เจ้าเพิ่งเห็นอะไร?” “เจ้าอ้วน เดี๋ยวเจ้าจะได้เห็น” นายทหารยิ้มอย่างมีเลศนัย อีกเพียงชั่วพริบตา จอภาพก็ตัดกลับไปที่ภาพเดิม ในวิดีโอมีแมวเงาห้าตัวรุมโจมตีนักสู้หน้าใหม่หนึ่งคน แมวเงาห้าตัวนี้ล้วนเป็นแมวเงาระดับเอช และนักสู้หน้าใหม่ถือโล่หกเหลี่ยม มีดผีวิญญาณ อีกทั้งดูหนุ่มแน่นยิ่งนัก ก็ใช่แล้ว นั่นคือ ฉู่เฟิง “อื้อ?” ดวงตาของชายล่ําๆ เปล่งประกาย “ไฉนเล่า เด็กหนุ่มนี้แข็งแกร่งขนาดนี้!” นายทหารเอ่ย “เด็กหนุ่มคนนี้ถือโอกาสสอบครั้งนี้เป็นการฝึกตนเองฟรี! แล้วดูสิ… ท่วงท่าของเขาเหลือเชื่อเลย!” “ฝีมือระดับรู้วัย!” “ระดับรู้วัย!” ดวงตาของชายล่ําๆ เปล่งประกายอีกครั้ง เขาจ้องเขม็งไปที่แมวเงาห้าตัวที่กําลังรุมฉู่เฟิง แต่ละครั้งที่ฉู่เฟิงหลบไม่มีท่าวิวกายชัดแจ้ง แต่ก็หลบหลีกการโจมตีของแมวเงาทุกตัวอย่างง่ายดาย ความประทับใจครั้งนี้เข้าครอบงำชายทรงพลังทั้งสองอย่างสิ้นเชิง! ท่วงท่าฝีมือระดับรู้วัย คือแม้แต่นักรบระดับผู้ครองเมืองจำนวนมากก็ยังไม่อาจใช้ได้ “ท่วงท่าของเขาถึงระดับรู้วัยแล้ว น่าทึ่งเหลือเกิน!” ชายล่ําๆ สูดลมหายใจลึก “เขามีอายุเพียง 18 ปี ท่วงท่าก็ยอดเยี่ยมเทียบเท่าร่างฝึกหัดที่ฝึกมาอย่างหนัก พร้อมด้วยพรสวรรค์ที่ดี ร่างฝึกหัดย่อมสูง แต่งานฝีมือเกิดจากประสบการณ์รบและความเข้าใจถ่องแท้ในพื้นฐาน จนสามารถก้าวสู่ ‘ระดับรู้วัย’ ได้ “เจ้ารู้ได้อย่างไรว่าเขาอายุ 18?” นายทหารกระโดดงันขึ้นมา “เจ้ารู้จักเขาหรือ?” “เขาคือ ฉู่เฟิง บ้าเอ๊ย! โรงฝึกศิลปะขีดจํากัดรับเขาเข้าก่อน!” ชายล่ําๆ ตะเบ็งเสียงด้วยความโกรธ “โรงฝึกศิลปะขีดจํากัดโชคดีจริงๆ ฉู่เฟิงคนนี้อายุแค่ 18 แต่ทั้งร่างฝึกหัดและท่วงท่าเหลือเชื่อ! ฝีมือระดับรู้วัยในวัยเช่นนี้ สักวันเขาจะเป็นเช่นไร?” เข้าใจมิใช่หรือ… แม้แต่นักรบระดับผู้ครองเมืองทรงพลังก็ยังไม่ถึงฝีมือระดับรู้วัย! ย่อมพิสูจน์ว่างานฝีมือต้องลึกซึ้งเสียจนเหลือเชื่อถึงจะก้าวสู่ขั้นนี้ ในการรบจริง ร่างฝึกหัดเป็นเพียงหนึ่งในปัจจัย เทคนิค ทักษะ และความตั้งใจก็มีส่วนเข้ามาเกี่ยวข้อง “ไม่!” ชายล่ําๆ ทุบโต๊ะดังครั่นครืน “เราจะไม่ยอมให้โรงฝึกศิลปะขีดจํากัดแย่งอัจฉริยะคนนี้ไป! โชคดีที่เรามานั่งดื่มกับเจ้า ลิงเหล็ก แล้วได้เห็นฉากนี้” “เจ้าจะทําอย่างไร?” นายทหารหัวเราะ “อะไร? ชักชวนเขามา!” ชายล่ําๆ จ้องเขม็ง “ข้าจะชักชวนเขาให้ได้! โรงฝึกศิลปะขีดจํากัดอาจยังไม่ทันสังเกต แต่ท่วงท่าของหนุ่มคนนี้เหลือเชื่อ ข้าจะชักชวนเขาก่อน! ไม่เชื่อหรือว่าเป็นเพียงเรื่องเงิน? ฮึ! โชคดีสักเพียงไรที่ได้พบหนุ่มผู้มีพรสวรรค์เช่นนี้ เมื่อเทียบกับ วานตง เขาห่างชั้นกันถึงหมื่นแปดพันลี้!” นายทหารหัวเราะ “ลิงเหล็ก จงช่วยคัดลอกการบันทึกนี้ไว้ให้ข้าด้วยในภายหลัง” ชายล่ําๆ กล่าว “แน่นอน ไม่มีปัญหา” นายทหารหัวเราะขณะพยักหน้า ※※※※※※※※ ณ รุ่งสางของวันในเมืองอสุรกายปิดล้อม ฉู่เฟิงเผชิญหน้าและถูกรุมด้วยหมาป่าฟันกรามสามตัว แมวเงาสองตัว และหมูป่าเหล็กขนทั้งตัวสองตัวในเซ็กเตอร์ที่พังทลาย ต้องใช้พลังงานอยู่บ้างเพื่อรวบรวมอสุรกายทั้งเจ็ดตัวให้อยู่ในที่เดียวกัน “ดี” “มาเรื่อยๆ” “แบบนี้แหละ” ฉู่เฟิงสงบใจ และราวกับกําลังเดินเล่น เขาก้าวซ้ายบ้าง ขวาบ้าง หน้าบ้าง ถอยหลังบ้าง บางครั้งก้มเอว บางครั้งก้มตัว… ด้วยท่วงท่าที่เล็กและบางเพียงนี้ สัตว์ร้ายทั้งเจ็ดตัวไม่อาจแตะต้องเส้นผมของฉู่เฟิงได้เลย “คําราม~~~” จากมุมตา ฉู่เฟิงสังเกตเห็นหมาป่าฟันกรามพุ่งเข้ามา ทั้ง ๆ ที่รอบตัวมีสัตว์ร้ายอีกสี่ตัวกําลังเตรียมโจมตีพร้อมกัน ดูสภาพแล้ว เขาก้าวพลิกตัวและร่างเคลื่อนที่ในทันที “ไม่ดี พลาดฉิวเดียว!” ฉู่เฟิงคิดด้วยความหมดหวัง ราวกับว่ากรงเล็บแมวเงากําลังจะเกาะตัวฉู่เฟิง แต่แปลกที่ร่างของฉู่เฟิงเคลื่อนที่ไป 5 เซนติเมตร ทําให้เขาพลาดการโจมตีไปเพียงเส้นยาแดงผ่าแปด “การท่องทว่าฝีมือระดับรู้วัยในจินตนาการช่างยากจริง” ฉู่เฟิงดูเหมือนจะหลบหลีกการโจมตีได้หมด แต่ที่จริง… ฉู่เฟิงเองก็รู้อยู่แก่ใจ เขาล้มเหลว! เพราะในช่วงสุดท้ายเขาจงใจใช้กําลังวิญญาณกับโล่หกเหลี่ยมบนแขนซ้ายเพื่อสร้างแรงผลัก ทําให้เคลื่อนที่ไปได้ 5 เซนติเมตร หากไม่ใช่เพราะแรงนั้น ฉู่เฟิงคงไม่อาจเคลื่อนที่ 5 เซนติเมตรได้ ในการรบ ท่วงท่าสําคัญอย่างยิ่ง นั่นจึงเป็นเหตุให้ฉู่เฟิงฝึกท่วงท่าทั้งคืน ปกติแล้ว… การฝึกท่วงท่าต้องอาศัยความเข้าใจพื้นฐานที่แน่นหนา ใช้เวลาทรมานสิบปี และการต่อสู้กับอสุรกายมาหลายปีฝังรูปแบบการหลบหลีกเข้าไปในจิตใต้สำนึก เมื่อฝึกฝนมากพอ ปฏิกิริยาจะตอบสนองโดยอัตโนมัติในทุกสถานการณ์ ความเข้าใจพื้นฐานที่แน่นหนา การฝึกฝนอย่างหนัก และปฏิกิริยา สามระดับนี้คือรากฐานของท่วงท่า และเหนือกว่านั้นคือ… ระดับรู้วัย! ระดับรู้วัย หมายถึงการควบคุมกําลังและร่างกายได้อย่างสมบูรณ์ สามารถใช้พลังงานน้อยที่สุดเพียงเพื่อหลบหลีกการโจมตีฉิวเดียว การหลบหลีกทุกรูปแบบราวกับถูกคอมพิวเตอร์คํานวณไว้! เหตุผลที่ฝีมือระดับรู้วัยยากนัก ก็เพราะเมื่อหลบหลีกเพียงเส้นยาแดงผ่าแปด ความผิดพลาดเพียงน้อยนิดก็จะทําให้ถูกอสุรกายโจมตี หากถูกอสุรกายโจมตี คนส่วนใหญ่ได้รับบาดเจ็บสาหัส ถึงตาย การฝึกฝนระดับรู้วัยจะไม่ค่อยได้ผลหากใช้เวลาอยู่กับสัตว์ร้ายที่อ่อนแอกว่าตนเองมาก ขณะนี้ฉู่เฟิงถูกสัตว์ร้ายเจ็ดตัวรุมโจมตี เขาใช้ทั้งกําลังและความเร็วเต็มขีด แต่การหาโอกาสหลบหลีกโดยไม่ให้โดนสัมผัสเลยท่ามกลางเจ็ดตัวนั้นยากเหลือเกิน “บางทีข้าอาจจะอยู่ในระดับรู้วัยแล้ว?” “ข้าก็ใช้ท่วงท่าที่เล็กและบางเพียงนี้เพื่อหลบหลีกอย่างประณีต แน่นอน บางครั้งก็เกิดข้อผิดพลาด” ฉู่เฟิงรู้สึกอ่อนล้าเล็กน้อย ดังนั้นมีดผีวิญญาณที่ไม่เคยโจมตีจึงพลุ่งขึ้นพรายแสง และสัตว์ร้ายร้องครวญคราง เลือดสดห้าเส้นพุ่งออกมา สัตว์ร้ายห้าตัวจากเจ็ดตัวถูกสังหารในทันที อีกสองตัวที่เหลือรู้สถานการณ์จึงหนีไป “แต่…” “หลังการฝึกฝนคืนนี้ ท่วงท่าของข้าก้าวหน้าขึ้นเป็นอย่างน้อยสองเท่า” ฉู่เฟิงยิ้มแย้ม อะไรเล่าจะเทียบได้กับประสบการณ์รบจริงกับอสุรกายได้? และอะไรเล่าจะเทียบได้กับการฝึกฝนสุดขีดของฉู่เฟิง? เพียงแต่ท้าทายขีดจํากัดของร่างกายเท่านั้น จึงจะรู้ว่าขีดจํากัดการหลบหลีกอยู่ที่ตรงไหน การฝึกฝนคืนนี้ทําให้ฉู่เฟิงได้ประโยชน์มากมาย ฉู่เฟิงแข็งแกร่งกว่าหมาป่าฟันกราม แมวเงา และหมูป่าเหล็กขนทั้งตัวระดับเอชในกรณีต่อสู้ตัวต่อตัว แต่สัตว์ร้ายเจ็ดตัวสามารถฆ่าคนได้ กําลังหมัด 3,000 กิโลกรัมอาจดูโหด แต่การพุ่งชน 2,000 กิโลกรัมจากสัตว์ร้ายก็พอที่จะทําให้ฉู่เฟิงบาดเจ็บสาหัส! แม้แต่อัจฉริยะ ‘วานตง’ ก็ไม่กล้าพยายามการฝึกฝนแบบสุดขีดเช่นนี้! หากไม่ใช่เช่นนั้น เขาคงถูกสัตว์ร้ายเจ็ดตัวฉีกเป็นชิ้นๆ แต่ฉู่เฟิงกล้ากลองดี! เพราะเขามีกําลังวิญญาณ หากเผชิญอันตราย เขาสามารถใช้กําลังวิญญาณกับโล่ห์หรือมีดผีวิญญาณเพื่อเพิ่มแรงผลักและใช้ในการหลบหลีก “เสียดายที่กําลังวิญญาณนี้ใช้ได้เฉพาะกับวัตถุไม่มีชีวิต เมื่อใกล้ตัวคนหรือสัตว์ มันจะถูกดูดซึมไป” ฉู่เฟิงส่ายศีรษะ กําลังวิญญาณของเขาใช้ควบคุมมนุษย์หรือสัตว์ไม่ได้ เขาควบคุมได้เพียงโลหะและไม้เท่านั้น แต่กําลังวิญญาณก็ทําให้ฉู่เฟิงมีความสุขมามากแล้ว อย่างน้อย… ก็เพียงพอสําหรับการหลบหลีกระดับรู้วัย แน่นอน นี่คือการหลบหลีกแบบรู้วัยแบบหนึ่ง เพราะเมื่อเขาทําผิดพลาด เขาสามารถใช้กําลังวิญญาณเพื่อเพิ่มแรงผลัก แต่เพียงความสามารถในการหลบหลีกของเขาก็ไม่ได้แพ้การหลบหลีกระดับรู้วัยปกติ และยังแปลกใหม่ยิ่งกว่า! [บี๊บ~~~บี๊บ~~~บี๊บ~~~] เสียงดังแสบแก้วหูทันด่วนดังขึ้นทั่วเมือง และในเวลาเดียวกัน เสียงหนักแน่นแพร่สะท้อนไปทั่วเมือง “เวลาหมด นักสู้หน้าใหม่ทุกคนกลับไปยังทางออกของเมืองเดี๋ยวนี้” “การสอบประลองนักสู้จบแล้วหรือ?” ฉู่เฟิงหัวเราะ “ข้าจะฝึกท่องทว่าฝีมือระดับรู้วัยเช่นนี้ต่อไป จนกว่าวันหนึ่งจะไม่ต้องพึ่งกําลังวิญญาณอีก ท่วงท่าของข้าก็จะถึงระดับรู้วัย” ฉู่เฟิงตัดหูซ้ายของสัตว์ร้ายห้าตัวใส่ลงในถุง จากนั้นรีบมุ่งหน้าไปยังประตูหลักของเมืองอสุรกาย