บทที่ 64: กระแสหนูระดับ 3 แปลโดย Translation Nation บรรณาธิการ: Translation Nation กระแสหนูดำดูเหมือนจะไม่มีที่สิ้นสุด และกว้างพอที่จะปิดคลุมทางหลวงทั้งสาย ราวกับยืดออกไปกว่า 100 เมตร เมื่อแต่ละตัวยาว 30 เซนติเมตร กระแสนี้ย่อมมีสัตว์ปิศาจเกินหนึ่งหมื่นตัวแน่ และกระแสหนูระดับนี้ถือว่ายังเป็นขนาดเล็ก หากนักรบสงครามติดเข้าไป ย่อมตายแน่! เพราะฉะนั้น ลู่เฟิงจึงมีทางเลือกเพียงหนึ่งเดียว…… “วิ่ง!” ลู่เฟิงออกตัววิ่งแข่งบนทางหลวงทันที “ฮัก! ฮัก! ฮัก~~” หว่านตงและอีกสองคนโยนดาบ โล่ และอาวุธอื่น ๆ ทิ้งนานแล้ว แต่ละคนพุ่งสปรินท์ไปข้างหน้า ขณะที่กระแสหนูทางหลังไล่กวดไม่หยุด ระยะห่างระหว่างกันค่อย ๆ หดจาก 20 เมตร เหลือ 15 เมตร 14 เมตร 13 เมตร…… “ชิบหาย!” “กองทัพมาทำไมช้าจัง!” “ถ้ายังไม่มาเร็ว พวกเราตายแน่” หว่านตงและพวกพ่นคำด่าข้างในใจ ขบเขี้ยวเคี้ยวฟันแล้วเร่งฝีเท้า กระชับระยะห่างจากกระแสหนูออกไป จนห่างกันถึง 30 เมตร เมื่อทำได้แล้ว หว่านตงและอีกสองคนจึงเริ่มลดความเร็ว “วิ่งไม่ไหวแล้ว” “ผมก็ไม่ไหวเหมือนกัน” หว่านตันและอีกสองคนมองหน้ากัน ทุกคนสุดแสนเจ็บปวด ความเร็วสปรินท์สูงสุดของพวกเรานั้นเร็วกว่ากระแสหนูนี้มาก แต่เพราะเป็นความเร็วสูงสุดจึงไม่อาจรักษาไว้ได้นาน ตัวอย่างเช่น มนุษย์ก่อนยุคสภาพหลับใหลครั้งใหญ่อาจวิ่ง 100 เมตรได้ใน 10 วินาที 100 เมตร ภายในราว 10 วินาที แต่ถ้า 1,000 เมตรล่ะ ทำได้ใน 100 วินาทีหรือไม่? 10,000 เมตรล่ะ จะทำได้ใน 1,000 วินาทีหรือ? ความจริงแล้ว ก่อนยุคสภาพหลับใหลครั้งใหญ่ สถิติวิ่ง 10,000 เมตรของนักวิ่งชายอยู่ที่ราว 1,580 วินาที นักรบในปัจจุบันก็เช่นกัน หว่านตงและพวกพ่นความเร็วสปรินท์สูงสุดได้ 60 เมตรต่อวินาที แต่พวกเราวิ่งมานานเกือบครึ่งชั่วโมงแล้ว ณ ตอนนี้แทบจะรักษาความเร็วไว้ที่ 40 เมตรต่อวินาทีได้ลำบาก ต่อเมื่อกระแสหนูใกล้เข้ามา พวกเราจึงต้องบังคับตัวเองเสี่ยงชีวิตเพิ่มความเร็ว! หว่านตันและพวกพ่นวิ่งมาแล้วราว 300 ไมล์! พอจะนึกภาพออกว่าเหนื่อยล้าเพียงใด “รีบๆ มาเถอะ กองทัพ” “อยู่ใกล้ฐานส่งกำลังบำรุงนัก ยังไม่เห็นกองทัพเลย” หว่านตันและพวกพ่นขาสูญเสียความรู้สึกไปแล้ว กล้ามเนื้อเมื่อยล้าจนไม่อาจเพิ่มความเร็วได้อีก ในขณะที่ลู่เฟิงยังคงรักษาความเร็วอันน่าทึ่งที่ 60 เมตรต่อวินาทีพร้อมถือดาบและโล่ หว่านตันและพวกพ่นใช้พลังงานไปมากแล้ว แต่ลู่เฟิงยังอยู่ในสภาพยอดเยี่ยม! ลู่เฟิงห่างจากกระแสหนูไปมากแล้ว เขาจึงหลุดรอดสายตาของมันไปอย่างรวดเร็ว “เอ๋?” ลู่เฟิงเหลือบเห็นเงาสีฟ้าเข้มปรากฏขึ้นไกลลิบบนท้องฟ้า แรกเริ่มเขาคิดว่าเป็นสัตว์ปิศาจบิน แต่เมื่อวัตถุบินสีฟ้าเข้มเข้าใกล้ ลู่เฟิงก็รู้ว่ามันคืออะไร เครื่องบินทหารรูปแบนกลมคล้ายจาน! เครื่องบินทหารส่วนใหญ่ออกแบบมาในรูปทรงนี้ เพราะโจมตีและป้องกันสัตว์ปิศาจบินได้ง่ายกว่า “กองทัพ!” “นั่นเครื่องบินของทหาร!” ทั้งสามคนที่อ่อนล้าจู่ ๆ ร้องด้วยความตื่นเต้น แล้วเร่งความเร็วขึ้นทันที ลู่เฟิงที่ยังสปรินท์อยู่ก็ชะลอตัวลง เงยหน้ามองเครื่องบินทหารแล่นมุ่งหน้าเข้าฝูงมอนสเตอร์ เมื่ออยู่เหนือพื้นดินราว 100 เมตร มันก็ลอยตัวอยู่นิ่งพอดีเหนือฝูงมอนสเตอร์ ด้วยสายตาของลู่เฟิง เขาเห็นปืนใหญ่ยักษ์โผล่ออกมาจากใต้ท้องเครื่องบิน “กัม!~~~” เปลวเพลิงที่ไม่รู้จบพุ่งออกมาจากปืนใหญ่รุนแรง คลุมกระแสหนูด้านล่างอย่างหมดจด อุณหภูมิของเปลวเพลิงคงจะอยู่ที่หลักพันองศา มอนสเตอร์หนูส่วนใหญ่ถูกเผาทั้งเป็น ในทันทีกระแสหนูที่เคยเป็นระเบียบก็พังทลายสิ้น วิ่งกระเจิดกระเจิงพร้อมเสียงร้องหวาดผวา กระนั้น ภายใต้กรงไฟ มอนสเตอร์หนูส่วนใหญ่ถูกเผาไหม้เป็นผง บางตัววิ่งหนีเข้าไปในพื้นที่รกร้างข้างทางหลวง ขุดดินแล้วหายสาบสูญไป “นักรบสี่คน ในรัศมีพันไมล์เกิดกระแสหนูระดับ 3 โปรดกลับสู่ฐานส่งกำลังบำรุง ค่อยกลับเข้าป่าดีเมื่อปลดระดับแจ้งเตือนกระแสหนู” เสียงหนึ่งแวบขึ้นจากเครื่องบิน แล้วฉีกท้องฟ้า มุ่งหน้าไปช่วยนักรบคนอื่น ๆ หว่านตันและพวกพ่นถอนใจยาวๆ “เรารอดมาได้” “แทบตายแล้ว” สามคนนี้อ่อนเพลียสุดขีด “ลู่เฟิง” หว่านตันไม่อาจกลั้นไว้ได้จึงตะโกนออกไปไกล ๆ “มีอะไรกินไหม? ให้เรากินหน่อย! มีเครื่องดื่มไหม?” ลู่เฟิงหัวเราะแล้วเดินเข้ามา หว่านตันที่ยืนอยู่ตรงหน้าตอนนี้ไม่เย็นชาหม่นหมองเหมือนแต่ก่อน เขาอ่อนล้า แต่เต็มเปี่ยมไปด้วยความยินดี! หลังจากวิ่งแข่งชีวิตมาเกือบ 300 ไมล์ ร่างกายเขาใช้พลังงานมหาศาล ลู่เฟิงหยิบถุงออกมาจากกระเป๋าหลังเป้ แล้วค้นลูกบอลสามลูกออกมา “ลูกนี้เป็นลูกอมพลังงานสูง นี่คือกระสอบน้ำ” ลู่เฟิงส่งให้ และแต่ละคนกลืนลูกอมพลังงานสูงทันที น้ำในกระสอบถูกแบ่งกันและดื่มจนหมดอย่างรวดเร็ว “ลู่เฟิง ขอบคุณมากนะ” หว่านตันกล่าวด้วยความสำนึกบุญคุณ “ให้ผมแนะนำเพื่อนให้ คนข้างๆ ผมชื่อวังไค อีกคนชื่อเจียงถู่” “ผมเคยได้ยินชื่อเสียงแห่ง ‘คนบ้า’ มาแล้ว” วังไครูปหล่อหัวเราะพูดขึ้น “คนบ้า ลูกอมพลังงานสูงเม็ดเดียวอร่อยกว่าอาหารมื้อแพงที่สุดเสียอีก ผมแทบอดตาย ตอนนี้รู้สึกดีขึ้นเยอะแล้ว” เจียงถู่คนหนวดเครารุงรังพูดขึ้น ลู่เฟิงเดินและคุยไปกับหว่านตันและพวกพ่น “พวกคุณเผชิญกระแสหนูยังไง? เครื่องบินของทหารบอกว่ากระแสหนูระดับสามนี่?” เมืองที่ลู่เฟิงอาศัยอยู่ใกล้ฐานส่งกำลังบำรุงเกินไป เขาจึงไม่มีโอกาสประสบกระแสหนูด้วยตนเอง แต่ในที่สุดลู่เฟิงก็ได้เห็นพลังอำนาจของกระแสหนู “ที่แล้วมา พวกเราพักอยู่บนดาดฟ้าของอพาร์ตเมนต์ในเมืองชนบท แต่ทันใดนั้นมีมอนสเตอร์หนูปรากฏขึ้นทั่วเมือง มนุษย์นับไม่ถ้วน! พวกเรากลัวจนตัวสั่น รีบใช้สายเคเบิลเหล็กปีนจากดาดฟ้าสู่ดาดฟ้า ไม่กล้าลงไปเด็ดขาด!” ลู่เฟิงตกตะลึง เขาสามารถจินตนาการถึงฉากที่มอนสเตอร์หนูนับไม่ถ้วนปรากฏกายในเมืองชนบทขึ้นมาได้ทันที “โชคดีที่พวกเราอยู่ชานเมืองของเมืองชนบท เราขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน เลือกตรอกที่มีมอนสเตอร์หนูน้อยที่สุด แล้ววิ่งหนีชีวิต!” “แต่ระหว่างทาง เราเจอกระแสหนูอีก มนุษย์เราไม่มีทางเลือก กลุ่มเราจึงต้องแยกย้ายวิ่ง กระแสหนูก็แตกออกเป็นสองทิศ เราโชคดีที่วิ่งมาถึงทางหลวง มีเพียงกระแสหนูขนาดเล็กไล่กวด ระหว่างวิ่ง วังไคและผมเจอกับเจียงถู่คนนี้ เขาประสบเรื่องเดียวกับพวกเรา” หว่านตันหัวเราะขมขื่น “อยากรู้จริงๆ ว่าหัวหน้าและพวกเขาจะเป็นไงบ้าง” ในที่ที่มีตรอกซอกซอยมากมาย พวกเขาสามารถแยกย้ายวิ่งเพื่อเบนกระแสหนูได้ แต่บนทางหลวงพวกเขาไม่กล้าทำเช่นนั้น เพราะมีเพียงพื้นที่รกร้างอยู่ข้างทาง และมนุษย์วิ่งแข่งบนพื้นดินเหล่านั้นได้ยาก สภาพแวดล้อมทางภูมิศาสตร์ของพื้นที่ก็ไม่มีผลกระทบต่อมอนสเตอร์หนูเท่าไรนัก นั่นคือที่มาว่าทำไมทุกคนถึงวิ่งบนทางหลวงและไม่ยอมเข้าไปในพื้นที่รกร้าง ※※ ลู่เฟิงและพวกพ่นมาถึงฐานส่งกำลังบำรุงนักรบ ณ เวลานั้น มีนักรบจำนวนมากมาชุมนุมที่ประตูทางเข้าฐาน “คนบ้า! ผมรู้ว่าคุณไม่ตายหรอก” “คนบ้า! ได้เจอกับหลิวเฒ่าและพวกที่เมืองป้อมระดับ #0231 บ้างไหม?” ขณะที่เดินเข้าฐานส่งกำลังบำรุง นักรบหลายคนที่รู้จักลู่เฟิงมาหาให้คำอวยพรและถามไถ่ เพราะระเบิดของกระแสหนูนั้นอันตรายสุดขีด แต่เนื่องจากเป็นเพียง “กระแสหนูระดับ 3” จึงไม่อันตรายมาก หากเป็นกระแสหนูระดับ 1 ตำนานที่ว่ากันไว้ เมืองใหญ่เจียงหนานทั้งเมืองคงอยู่ในอันตราย! “ท่านหว่าน หัวหน้าและพวกเขา กลับมายังแล้วหรือยัง?” หว่านตันเริ่มถามไปทั่ว “ยังไม่เห็นใครกลับมา” “หัวหน้าภาคของท่านยังไม่กลับมา ไม่มีรายงานระบุไว้ที่นี่” …… วันนี้เป็นวันอัปมงคลสำหรับฐานส่งกำลังบำรุง มีนักรบเสียชีวิตไปจำนวนมาก ส่วนนักรบสงครามสามคนที่เข้าป่าวันนี้ มีคนหนึ่งถูกกระแสหนูที่ไม่รู้จบโอบล้อมแล้วหลงทางอยู่ในนั้น กระแสหนูโจมตีอย่างสุดกำลังอย่างบ้าคลั่ง และ…… ฆ่านักรบสงครามตาย! ใช่ วันนี้ มนุษย์นักรบสงครามได้ล้มตาย! ในกระแสหนูมิใช่แต่มอนสูตรระดับทหาร มียังผู้ทรงอํานาจระดับผู้บัญชาการอาศัยอยู่ และผู้นํากระแสหนูมีความฉลาดหลักแหลมอย่างยิ่ง เมื่อเลือกเป้าหมายแล้ว จะไม่สนใจสิ่งใดทั้งสิ้น 传说当那名人类武神挣扎时，周围数十栋摩天大楼被夷为平地，导致上百万只鼠怪丧生。 可惜 几百万只鼠怪对于蕴含数十亿鼠怪的大潮来说微不足道。 也正因如此…… 武神陨落了！ “轰隆~~~” 乌云翻涌，狂风席卷大地。 不时传来雷鸣的巨响，其中一道雷爆闪击下，豪雨倾盆而下。 在补给基地某栋别墅的屋顶上，洛锋坐在阳台。 “队长，我没事，很幸运。没有被鼠潮包围” “阿陈兄弟，嗯，我也没事” “阿铁兄弟，哈哈，你能听见我说话，我当然没事” 洛锋接了几个电话，因为三级鼠潮事件大约一代人才出现一次，所以江南市的大多数战士都知道发生了什么事。 每次鼠潮，甚至更可怕的“蚁潮”发生时，都会有许多人类战士丧生。 这一次，一位人类武神陨落了，这对整个江南市来说是个巨大的损失。 “只是三级鼠潮就造成这么多人死亡” “那传说中的鼠潮一级呢？” “还是传说中的那场人类与怪物的战争？” 人类与怪物的战争，是两大文明之间的战争，两个种族之间的战争！ 一旦战争爆发，无数种类的怪物将出现： 地面怪物、各种飞行怪物、以数量取胜的怪物、拥有难以估量力量的怪物、打洞怪物、毒物怪物、拥有飞行攻击和声波攻击的怪物…… 天空和大地被无数怪物覆盖。 地下有掘地怪物，湖中也有水怪。 鼠潮和蚁巢只是其中的一小部分。 这是最可怕的战争！ “怪物是我们人类的敌人。 目前，怪物完全控制了海洋。 在陆地上，人类占据优势。 但是，怪物在空中拥有绝对优势！ 人类被迫困守在总部城市，只能从那里发起反击！” 洛锋过去从未意识到这一点。 他一直以为怪物只是被战士屠杀的对象，但今天他终于明白了…… 怪物完全有能力将人类从地球上抹去。 如果人类灭绝了，谈何家庭？ 谈何文化、伦理和道德？ “我的力量远远不够，差得太远” 洛锋凝望着无垠的天空大地。 轰隆！ 咔嚓！ 雷声咆哮，一道闪电自天而降。 “雷霆……” 洛锋盯着远处的闪电，突然在心底有所领悟。