บทที่ 60: การนวดพิเศษ เอวารามองเขาพลางกัดริมฝีปากล่าง รสชาติแปลกใหม่ของอาหารยืนยันได้ว่าเขาได้รับพรมาจริงๆ และนั่นทำให้เธอลังเล เธอส่งเสียงครางเบาๆ แต่ก็หมุนตัวกลับไปซุกหน้าลงบนแขนที่พับไว้ "ตกลง" เธอพูดอู้อี้กับแขนตัวเอง "ฉันเชื่อใจเธอ เอาเลย" โซลยิ้ม "เด็กดี" เขาเริ่มลงมืออีกครั้ง ในตอนแรกการเคลื่อนไหวของเขายังดูเงอะงะ เป็นเพียงการเลียนแบบแบบมือสมัครเล่น แต่เมื่อทำไปเรื่อยๆ เขาก็เริ่มจับจังหวะร่างกายของเธอได้ เขาสัมผัสได้ว่าตรงไหนที่กล้ามเนื้อแข็งเกร็งราวกับหินและมุ่งเน้นไปที่จุดนั้น โดยใช้นิ้วโป้งกดคลึงเป็นวงกลมช้าๆ อย่างตั้งใจ "หายใจเข้า" เขาออกคำสั่ง เอวาระพ่นลมหายใจยาวออกมาจนตัวสั่น และแล้วเวทมนตร์ก็เกิดขึ้น ภายใต้แรงกดอันต่อเนื่องของเขา ปมกล้ามเนื้อก้อนแรกที่หัวไหล่ของเธอก็คลายออก กล้ามเนื้อที่เคยตึงเปรี๊ยะจู่ๆ ก็อ่อนปวกเปียก นุ่มนวลราวกับขี้ผึ้งที่โดนเปลวไฟ เอวาระส่งเสียงออกมาซึ่งต่างจากเสียงร้องเมื่อครู่อย่างสิ้นเชิง "อ๊า..." มันเป็นเสียงถอนหายใจยาวเหยียดด้วยความโล่งอก เริ่มต้นจากทรวงอกและสั่นสะเทือนผ่านพื้นออกมา หัวไหล่ของเธอตกลงหลายนิ้ว นิ้วเท้าจิกเกร็งไปบนขนสัตว์ "นั่น..." เธอพึมพำ เสียงเริ่มอ้อแอ้ "มันรู้สึก... แปลกๆ ดีจัง เหมือนไฟที่กำลังละลายน้ำแข็งเลย" "นั่นแหละคือพลังแห่งพร" โซลโกหกหน้าตาย แต่ในใจลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก 'ดูเหมือนการนวดนี้จะได้ผลจริงๆ แฮะ' เขาย้ายมือลงมาที่สะบักของเธอแล้วนวดมั่วๆ ต่อไป "บรรพบุรุษเรียกมันว่า... 'นวดเนื้อเยื่อชั้นลึก'" เธอทำได้เพียงครางตอบรับ ไม่เข้าใจคำศัพท์นั้นหรอก แต่ยังคงรู้สึกว่ามันช่างวิเศษเหลือเกิน สำหรับผู้หญิงในยุคดึกดำบรรพ์ ผู้ซึ่งคุ้นเคยกับเพียงแผ่นรองนอนหยาบๆ และการใช้แรงงานหนัก นี่คือการค้นพบครั้งยิ่งใหญ่ ไม่มีใครสัมผัสกันแบบนี้ การสัมผัสมีไว้เพื่อการผสมพันธุ์หรือการต่อสู้เท่านั้น ความใกล้ชิดที่ผ่านการคำนวณและมีจุดประสงค์เพื่อการบำบัดนี้เป็นความรู้สึกที่ใหม่และท่วมท้นจนแทบจะเป็นเรื่องศักดิ์สิทธิ์ ในทางกลับกัน เมื่อเห็นปฏิกิริยาของเธอ เขาก็เริ่มใจกล้าขึ้น เขาขึ้นคร่อมต้นขาของเธอ... โดยระมัดระวังให้น้ำหนักลงที่เข่าเพื่อไม่ให้ทับเธอจนแบน... เพื่อให้ได้องศาในการนวดที่ดียิ่งขึ้น ท่าทางนี้ช่างล่อแหลมเสียเหลือเกิน ก้นกลมกลึงของเธอเบียดชิดอยู่กับหน้าแข้งของเขา แผ่นหลังของเธอก็เปรียบเสมือนผืนผ้าใบที่แผ่ขยายอยู่ตรงหน้าเขา คราวนี้เขาใช้สันมือค่อยๆ กดลงไปตามแนวกระดูกสันหลัง เขาสัมผัสได้ทุกอย่าง... กล้ามเนื้อที่แข็งแรงเป็นมัดๆ บนหลังของเธอ ความร้อนแรงเหลือเชื่อจากผิวหนังของเธอ และจังหวะที่เธอสั่นระริกและอ่อนระทวยอยู่ภายใต้การสัมผัสของเขา กลิ่นหอมของเธอ... กลิ่นมัสก์ดอกไม้อันเย้ายวนที่ทวีความรุนแรงขึ้นจากความร้อน... อบอวลอยู่ในจมูกของเขา "ต่ำลงอีก" เอวาระกระซิบ แทบจะไร้สติ "อีก... ต่ำลงอีกนิด" โซลทำตามอย่างเต็มใจ มือของเขาเลื่อนผ่านส่วนโค้งของกระดูกสันหลัง ลงไปเกินช่วงเอว และหยุดลงที่สะโพกอันอวบอิ่ม ผ่านผ้าห่อตัวผืนบาง เขาบีบคลึงเนื้อตรงนั้น นิ้วมือของเขากดจมลงไป "อืมมม..." เอวาระคราง สะโพกของเธอขยับขึ้นจากขนสัตว์เล็กน้อยเพื่อรับแรงกดของเขา "ใช่... ตรงนั้นแหละ โซล... ขอวิญญาณคุ้มครอง... มือของเธอมันมีเวทมนตร์ชัดๆ" แต่โซลกลับต้องกัดฟัน เพราะสำหรับเขาแล้ว มันเป็นทั้งความทรมานและสวรรค์ในเวลาเดียวกัน มือของเขากำลังเรียนรู้แผนที่ร่างกายของเธอ... ความนุ่มนวล ความแข็งแรง และวิธีที่เธอตอบสนองต่อเขา ทุกเสียงครางที่เธอเปล่งออกมาเปรียบเสมือนฟืนที่คอยเติมเชื้อไฟแห่งความต้องการในตัวเขา เขามองลงไปที่ทิวทัศน์ของร่างกายเธอ... แสงไฟที่เต้นระบำอยู่บนผิวหนังที่ชุ่มเหงื่อ ผ้าผืนบางที่แนบชิดไปกับก้นของเธอ... และเขาก็รู้สึกถึงแรงกดดันอันตรายที่กำลังก่อตัวขึ้นใต้ผ้าเตี่ยว นี่ไม่ใช่การนวดอีกต่อไป แต่มันคือการเล้าโลมในคราบของการรักษา และคนไข้รายนี้ก็กำลังรับยาเกินขนาด แม้ว่ามือของเขาจะทำงานเป็นจังหวะ บีบคลึงเนื้อสะโพกที่นุ่มหยุ่น แต่จิตใจของเขาไม่ได้จดจ่ออยู่กับปมหรือความตึงเครียดอีกต่อไป มันกลับจดจ่ออยู่กับสัมผัสของผิวเธอ... นุ่มนวลกว่าผ้าไหมชั้นดี แต่ยังคงยืดหยุ่นและแน่นกระชับภายใต้ฝ่ามือ ความร้อนที่แผ่ออกมาจากตัวเธอช่างติดต่อได้ง่าย มันซึมเข้าสู่กระแสเลือดของเขา ทำให้หัวใจของเขาเต้นรัวจนได้ยินถึงในหู เมื่อไม่สามารถควบคุมตัวเองได้อีกต่อไป เขาจึงตัดสินใจทดสอบขีดจำกัดและโน้มตัวไปข้างหน้า อ้างว่าเพื่อเพิ่มแรงกดที่หลังส่วนล่าง แต่การเคลื่อนไหวนั้นทำให้ร่างกายของเขาแนบชิดไปกับตัวเธออย่างสมบูรณ์ เขาห้ามตัวเองไม่ได้ ปล่อยให้สะโพกจมต่ำลง ผ่านเนื้อผ้าหยาบของผ้าเตี่ยว ส่วนที่แข็งขึงของเขาเบียดเข้ากับส่วนโค้งอันอ่อนนุ่มของก้นเธอ ในตอนแรกมันเป็นเพียงการสัมผัสที่แผ่วเบา... เป็นการเสียดสีที่สอดประสานไปกับจังหวะการนวดของเขา เอวาระเกร็งตัวขึ้นชั่วขณะ ลมหายใจของเธอสะดุดไปในลำคอ โซลตัวแข็งทื่อ รอคอยคำตำหนิ พร้อมที่จะถอยกลับและกล่าวขอโทษสำหรับ "ความเงอะงะ" ของเขา แต่ไม่มีคำตำหนิใดๆ ออกมา ในทางกลับกัน เอวาระกลับพ่นลมหายใจสั่นระริกและแอ่นหลังขึ้นเล็กน้อย ดันตัวเองเข้าหาการสัมผัสนั้น การอนุญาตอันเงียบงันเพียงเล็กน้อยนั้นทำลายปราการแห่งการยับยั้งชั่งใจชิ้นสุดท้ายของเขา เขาครางต่ำในลำคอ เป็นเสียงที่เลือนหายไปท่ามกลางเสียงปะทุของเปลวไฟ เขากลับมาขยับมืออีกครั้ง แต่ธรรมชาติของ "การนวด" ได้เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง เขาไม่ได้ใช้เพียงแค่ฝีมือมืออีกต่อไป แต่ใช้ร่างกายทั้งหมด ทุกครั้งที่เขากดฝ่ามือลงไป เขาจะถูไถสะโพกไปข้างหน้า ลากส่วนที่แข็งขึงของเขาผ่านหุบเขาแห่งบั้นท้ายของเธอ มันให้ความรู้สึกดีจนแทบคลั่ง แม้จะมีเนื้อผ้าขวางกั้นแต่ความร้อนนั้นปฏิเสธไม่ได้เลย "นี่... นี่เป็นส่วนหนึ่งของเทคนิคเหรอ?" เอวาระหอบ เสียงของเธอสั่นพร่าและขาดห้วง "ใช่" โซลโกหก เสียงของเขาแหบพร่ากว่าเดิม "ฉันจำเป็นต้อง... ใช้น้ำหนักตัว เพื่อที่จะนวดให้ลึกลงไป" "ลึก... ลึกกว่านี้อีก" เธอพึมพำกับแขนตัวเอง เขาครางรับในลำคอด้วยความพึงพอใจ ขณะที่มือของเขาเริ่มซุกซนยิ่งขึ้น พวกมันหลุดออกจากโซนปลอดภัยอย่างกระดูกสันหลังและหัวไหล่ นิ้วโป้งของเขาไล้ไปตามลักยิ้มที่หลังส่วนล่าง แล้วเลื่อนออกไปกอบกุมข้างเอวที่เต็มแน่น นิ้วมือของเขากดจิก ยึดครองเนื้อนุ่มๆ เอาไว้ และปั้นแต่งเธอราวกับดินเหนียว เขาเลื่อนมือลงไปต่ำกว่าเดิม บนส่วนที่อวบอิ่มของบั้นท้าย บีบคลึงกล้ามเนื้ออันแข็งแกร่งตรงนั้นภายใต้ข้ออ้างว่า "คลายความตึงเครียด" เขารู้สึกได้ว่าเธอสั่นไหวอยู่ใต้ร่าง ขาของเธอขยับไปมาอย่างกระสับกระส่ายบนขนสัตว์ เมื่อไม่เห็นการขัดขืนใดๆ เขาก็ค่อยๆ เลื่อนมือสูงขึ้น เขาขยับขึ้นไปตามซี่โครง นิ้วโป้งของเขาปัดผ่านด้านข้างของหน้าอกเธอตรงที่มันเบียดเข้ากับขนสัตว์