บทที่ 858 วันสำคัญ ก่อนที่ลีโอ ซิลเวอร์ และแฮมจะออกเดินทางไปตามหาเฟ็กซ์ ควินน์ตัดสินใจเพิ่มคนอีกหนึ่งคนเข้าไปในทีม กลุ่มของพวกเขาจะใหญ่เกินไปไม่ได้เพราะคนอื่นจะสังเกตเห็นการเคลื่อนไหวของพวกเขา แต่การเพิ่มคนเข้าไปอีกสักคนคงไม่เป็นปัญหาเท่าไรนัก อย่างไรก็ตาม ปัญหาคือการเลือกคนที่เหมาะสม ไม่มีใครที่พอจะเทียบชั้นกับลีโอและซิลเวอร์ได้เลย มีพอลอีกคนแต่เขาก็จำเป็นต้องเข้าร่วมในพิธีการด้วยเช่นกัน ท้ายที่สุด ควินน์เลือกเนท เพราะเขาเป็นคนที่กลัวน้อยที่สุดที่จะไปกับกลุ่ม อีกทั้งเหตุผลหลักคือเนทมีความสามารถด้านเงา ซึ่งช่วยให้ควินน์สามารถเดินทางมาหาได้อย่างรวดเร็วในกรณีที่เกิดเหตุผิดพลาดขึ้น พวกเขาออกเดินทางในช่วงกลางดึกโดยมีแฮมเป็นผู้นำทาง เมืองนี้มืดมิดอยู่เสมอ แต่ก็มีบางช่วงเวลาที่แม้แต่เหล่าแวมไพร์เองก็จะดับผลึกแสงที่ส่องสว่างตามกำแพงและถนนทั้งหมด ด้วยความที่ไม่อยากเป็นจุดสนใจ กลุ่มของพวกเขาจึงฉวยโอกาสนี้หายตัวไป 'โบนคลอว์ ฉันหวังว่านายจะทำตามที่ฉันบอกนะ' ควินน์ภาวนาในใจขณะมองกลุ่มของพวกเขาออกเดินทางไป วันต่อมา ควินน์ตื่นเช้ากว่าปกติ นับเป็นเรื่องดีที่เขาไม่จำเป็นต้องนอนมากนัก เพราะตลอดทั้งคืนเขาเป็นกังวลเกี่ยวกับคนอื่นๆ เป็นอย่างมาก อีกทั้งเขายังคงไม่รู้อะไรเลยว่าพิธีการในวันนี้จะมีอะไรเกิดขึ้นบ้าง สิ่งแรกที่เขาทำคือพยายามติดต่อกับคนอื่นๆ โชคดีที่เนทตอบกลับมาผ่านหน้ากากในทันที "เฮ้ ฉันแค่จะเช็คพวกนายว่าเป็นยังไงบ้าง ทุกอย่างโอเคไหม?" ควินน์ถาม "ฉันอยากจะตอบว่าใช่" เนทตอบด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด "แต่ถึงแม้เจ้าวัวบินตัวน้อยนั่นจะยืนยันก่อนหน้านี้ว่าเขาจำทางที่มาได้แม่นยำ แต่เราก็ติดแหง็กอยู่ในป่ามาพักใหญ่แล้ว" "เฮ้! ฉันแค่จำช่วงนี้ไม่ได้เท่านั้นแหละ! ทันทีที่เราเห็นอะไรที่ฉันพอจะคุ้นตา ฉันจะนำทางพวกนายไปที่เหลือเอง!" เสียงแฮมตะโกนแทรกเข้ามาในสาย ดูเหมือนว่าแฮมจะเหนื่อยล้าอย่างหนักในช่วงท้ายของการเดินทาง จนทำให้เขาไม่สามารถจดจำเส้นทางช่วงนั้นได้อย่างชัดเจน 'บางทีการที่พวกเขาใช้เวลานานขึ้นอาจจะไม่ใช่เรื่องแย่ ถ้าเราจัดการพิธีนี้ให้จบลงได้ ฉันก็จะรีบตามพวกเขาไป' ควินน์คิด 'อดทนไว้อีกนิดนะเฟ็กซ์' ตามคำบอกของวินเซนต์ มันคงไม่เหมาะสมนักที่ควินน์จะปรากฏตัวในชุดปกติ เขาจึงแนะนำให้ควินน์ไปหยิบอะไรบางอย่างจากห้องเก่าของเขา วินเซนต์นำทางเขาไปยังห้องพักเดิม และปรากฏว่าอดีตผู้นำตระกูลที่สิบเคยพักอยู่ที่ห้องบนชั้นสูงสุด ติดกับห้องที่เอ็ดเวิร์ดเคยใช้ ขณะที่เดินผ่านห้องของเอ็ดเวิร์ด เขากวาดสายตามองเข้าไปแวบหนึ่งก่อนจะเดินต่อไป 'เราทำเรื่องพวกนี้ก็เพื่อให้เหตุการณ์แบบนั้นไม่เกิดขึ้นอีก' ควินน์เตือนตัวเอง เมื่อเข้าไปในห้องเขากลับประหลาดใจกับความสะอาดสะอ้านของมัน 'ฉันไม่ได้ทำอะไรนะ ฉันคงต้องทึกทักเอาเองว่าเอ็ดเวิร์ดคงทำความสะอาดและจัดเก็บไว้แบบนี้' วินเซนต์สันนิษฐาน ห้องพักนั้นกว้างขวางจนทำให้เตียงคิงไซส์ดูเล็กไปถนัดตา อย่างไรก็ตาม สิ่งเดียวที่ควินน์สนใจคือห้องแต่งตัวแบบวอล์กอินที่อยู่ติดกับห้องนอน ในนั้นเขาได้พบกับสไตล์เสื้อผ้า... ที่ทำให้เขารู้สึกขัดใจ 'นี่คือชุดที่นายอยากให้ฉันใส่เหรอ? มันดู... เชยสิ้นดีเลย' ควินน์วิจารณ์รสนิยมของอีกฝ่าย 'รู้อะไรไหม ในสมัยของฉัน ฉันไม่เคยเข้าใจพวกเธอเลย ฉันมีชีวิตอยู่มานานมาก และมันทำให้ฉันสังเกตเห็นว่าสิ่งที่พวกมนุษย์ หรือแม้แต่พวกแวมไพร์บางคนเรียกว่าแฟชั่นน่ะ มันมักจะวนเวียนกลับมาเป็นวัฏจักร วันหนึ่งสิ่งที่ถูกตัดสินอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ยว่าไม่เท่แล้ว อีกหนึ่งร้อยปีต่อมามันก็จะกลับมาเป็นเทรนด์อีกครั้ง' 'เสื้อผ้าก็แค่เสื้อผ้า อีกอย่าง เธอจำเป็นต้องแต่งตัวให้เป็นทางการมากขึ้นและชุดพวกนี้ก็เหมาะเหม็งที่สุด เธอจะมาใส่ชุดเครื่องแบบทหารจากบนยานตลอดเวลาเหมือนเตรียมจะไปออกรบแบบนั้นไม่ได้' ควินน์เดินไปยังส่วนหลังของห้องแต่งตัว เขาผ่านเสื้อผ้าหลายชุดที่ดูคล้ายคลึงกันไปหมด มันถูกจัดเป็นเซตโดยมีสีเข้มอยู่ด้านนอก ส่วนใหญ่เป็นสีดำและมีสีสว่างอยู่ด้านใน ใช้เวลาอยู่พักหนึ่ง ในที่สุดควินน์ก็สะดุดตากับชุดหนึ่ง 'ชุดนี้พอได้ไหม?' ควินน์ถามพลางดึงชุดที่เลือกออกมาจากราว ขณะลองชุด ควินน์นึกถึงบางสิ่งขึ้นมาได้พลางมองดูตัวเองในกระจกบานใหญ่ที่มีอยู่หลายบานในห้อง 'เลย์ล่าเคยบอกว่าแวมไพร์ควรแต่งกายด้วยสีแดงและดำ' ควินน์คิดขณะที่เขารู้สึกพอใจกับลุคใหม่ของตัวเองมาก เสื้อโค้ทที่เขาสวมนั้นเข้ารูปพอดี ช่วงหน้าของเสื้อคลุมปกคลุมด้วยกำมะหยี่สีดำ และด้านในคือเสื้อเชิ้ตสีแดงที่มีปกสีดำติดกระดุมเม็ดบนสุดจนเรียบร้อย กางเกงนั้นพอดีตัวเข้าชุดกับรองเท้าหนังทรงสุภาพ ในอดีต ผมหยิกยาวของเขาอาจจะดูไม่เข้ากับลุคนี้ แต่ด้วยทรงผมใหม่ เขาคิดว่าตัวเองดูหล่อเหลาไม่เบาเลยทีเดียว 'ดูเหมือนว่าหลังจากวิวัฒนาการ ร่างกายของเธอจะเติบโตจนกลายเป็นไม้แขวนเสื้อที่สมบูรณ์แบบสำหรับชุดของฉันนะ' วินเซนต์เห็นด้วยกับการเลือกของเขา 'ใช่ ดูเหมือนนายจะไม่ได้มีรสนิยมแย่ไปเสียหมดนะ คุณปู่' '....' 'ห้ามเรียกฉันแบบนั้นอีก' วินเซนต์สั่งด้วยน้ำเสียงจริงจัง '....ตกลง' ควินน์ตอบ มันตั้งใจจะเป็นแค่คำล้อเล่นเกี่ยวกับรสนิยมการแต่งตัวของอีกฝ่าย แต่ความจริงที่น่าอึดอัดยังคงอยู่คือพวกเขาทั้งสองมีความเกี่ยวข้องกันทางสายเลือดจริงๆ และวินเซนต์ก็เป็นบรรพบุรุษรุ่นทวดของเขาไปหลายช่วงเลยทีเดียว เมื่อเดินลงมายังห้องโถงรับรอง ควินน์เห็นแวมไพร์ไนท์ทั้งสองของเขารอเขาอยู่ตั้งแต่เช้าตรู่ พอลซึ่งอยู่ในชุดทหารแบบเดิม และ 'ลีโอ' ที่มีดาบสะพายอยู่ข้างเอวสองเล่ม "'ลีโอ' กล่าว "ก็นะ ฉันดีใจที่ไม่ต้องใส่ชุดแบบนั้น!" หลายคนอาจพบว่าคำพูดของ 'ลีโอ' นั้นดูผิดวิสัยหรือประหลาดมาก แต่นั่นก็เพราะคนที่ยืนอยู่ข้างพอลคือปีเตอร์ที่ปลอมตัวมานั่นเอง เป้าหมายของแผนนี้คือการไม่ทำให้ใครสงสัย และปีเตอร์ที่มีสกิลแปลงกายคือตัวเลือกที่เหมาะสมที่สุด ควินน์เคยคิดจะให้ปีเตอร์ปลอมตัวเป็นเขา แต่ต้องล้มเลิกไปเพราะวินเซนต์ยืนกรานว่าพิธีการนี้มีบางส่วนที่ควินน์เท่านั้นที่จะทำได้ ดังนั้นจึงไม่มีทางเลี่ยงที่จะต้องไปร่วมด้วยตัวเอง อีกไอเดียหนึ่งคือให้ปีเตอร์ปลอมตัวเป็นเฟ็กซ์เพื่อดูปฏิกิริยาของเหล่าผู้นำ เผื่อเขาจะสังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงของจังหวะหัวใจหรืออะไรบางอย่าง จนสามารถล่วงรู้ได้ว่าใครเป็นผู้อยู่เบื้องหลังเหตุการณ์ทั้งหมด อย่างไรก็ตาม แผนนั้นก็ถูกปัดตกไปเช่นกัน เพราะมีความเสี่ยงว่าใครก็ตามที่อยู่เบื้องหลังอาจเข้าใจผิดคิดว่าปีเตอร์คือเฟ็กซ์ตัวจริง ซึ่งอาจนำไปสู่ผลลัพธ์ที่เลวร้ายสำหรับเฟ็กซ์ที่ถูกจับตัวไป พวกเขาไม่ได้ฆ่าเฟ็กซ์จนถึงตอนนี้ และพวกเขาไม่ต้องการให้เฟ็กซ์ตัวจริงตกอยู่ในอันตรายมากไปกว่านี้ หรือเสี่ยงที่จะทำให้คนที่จับตัวเฟ็กซ์ไปเริ่มย้ายที่คุมขังเพราะการกระทำของควินน์ในครั้งนี้ ลีโอตัวปลอมชักดาบข้างเอวซึ่งเป็นดาบสำรองที่อเล็กซ์สร้างขึ้นมาแล้วเริ่มเหวี่ยงไปมา ท่วงท่าไม่ได้ดูเงอะงะหรือเชื่องช้า เพียงแต่มีเสียงจังหวะการแกว่งดาบที่ต่างออกไปเมื่อเทียบกับลีโอตัวจริง "บางทีนายควรหาอะไรที่เข้ากับสไตล์ของนายมากกว่านี้นะ" ควินน์แนะนำ "ฉันแจ้งทุกคนในปราสาทแล้วว่าต้องเข้าร่วมพิธีที่เริ่มตอนเที่ยง ยิ่งเร็วยิ่งดี และโลแกนก็จะอยู่ที่นั่นเพื่อคอยสื่อสารหากจำเป็น" พอลแจ้งให้เขาทราบ ควินน์ยังคงกังวลว่าการที่เขาและแวมไพร์ไนท์ไม่อยู่ จะเป็นโอกาสเหมาะที่ใครบางคนจะบุกโจมตีที่นี่ ดังนั้นเขาจึงต้องการให้ทุกคนไปรวมตัวกันที่พิธี เป็นเรื่องยากที่พวก 'ตัวดูดเลือด' จะลงมือต่อหน้าทุกคน โดยเฉพาะอย่างยิ่งต่อหน้าเหล่าผู้นำทั้งหมด ดังนั้น ในแง่หนึ่งมันปลอดภัยกว่าสำหรับพวกเขาที่จะเข้าร่วมพิธีแทนที่จะอยู่ในปราสาท ต่อให้ที่นี่จะถูกโจมตีหรือทำลายไปก็ไม่เป็นไร ตระกูลที่สิบคือผู้คนของเขาไม่ใช่แค่ตัวสถานที่ "เอาล่ะ ไปกันเถอะ! ฉันมีลางสังหรณ์ว่าวันนี้จะเป็นวันสำคัญสำหรับพวกเรา" ควินน์สวมเสื้อโค้ทและเดินนำหน้าไปโดยมีแวมไพร์ไนท์ทั้งสองเดินตามหลังเขาไป