นี่คือการแปลเนื้อหาบทที่ 617 ของนิยายเรื่อง Overgeared (อุปกรณ์ระดับเทพ) ในรูปแบบร้อยแก้วที่เน้นอรรถรสทางภาษาและความตื่นเต้นตามแบบฉบับวรรณกรรมชั้นครู: --- ### **บทที่ 617** ท่ามกลางเงามืดที่แฝงเร้น ประมุขแห่ง ‘บลัดคาร์นิวัล’ มักดำรงอยู่หลังม่านหมอกแห่งความลับเสมอมา เขาไม่เคยปรากฏกายให้ใครเห็นและปิดบังตัวตนมิดชิดภายใต้นามแฝงว่า ‘ดาร์ก’ เหตุผลนั้นเรียบง่ายยิ่งนัก เขาเพียงไม่ต้องการให้โลกรับรู้ถึงความเกี่ยวข้องระหว่างเขากับองค์กรชั่วร้ายอย่างบลัดคาร์นิวัล สำหรับดาร์กผู้มีความทะเยอทะยานอันยิ่งใหญ่ในภายภาคหน้า บลัดคาร์นิวัลเป็นเพียงบ่อเงินบ่อทองที่ใช้ตักตวงผลประโยชน์เท่านั้น “เจ้าเป็นใครกัน? สภาพดูประหลาดพิลึก” ภายใต้หน้ากากที่สวมใส่เป็นนิจเพื่อพรางตัวจากการติดต่อกับองค์กร ดาร์กจ้องมองผู้บุกรุกด้วยสายตาเย็นชา “ทำไมถึงเงียบนักล่ะ? หรือว่าเป็นใบ้?” เกริดขมวดคิ้วมุ่นพลางจ้องมองผู้เล่นลึกลับที่ปิดบังทั้งใบหน้าและชื่อตัวละคร (ID) อย่างมิดชิด ตามเนื้อหาของเควสต์ ชายผู้นี้คือเจ้าของดันเจี้ยนแห่งนี้ แต่เหตุใดผู้เล่นถึงสามารถครอบครองดันเจี้ยนได้? แล้วเขาได้มันมาอย่างไร? คำถามมากมายผุดขึ้นในใจของเกริด แต่คู่ต่อสู้ตรงหน้ากลับยังคงนิ่งเงียบดุจก้อนหิน “ข้าถามว่าเจ้าเป็นใคร!” เกริดเค้นเสียงกดดัน ในที่สุด ดาร์กก็หลุดเสียงหัวเราะเยาะหยันออกมา “นิสัยเสียเหมือนที่เขาเล่าลือกันจริงๆ ตัวเองเป็นผู้ร้ายบุกรุกเขตแดนคนอื่น ทำลายทุกอย่างจนพินาศย่อยยับขนาดนี้ ยังจะมาทำวางอำนาจอีกงั้นหรือ? หากเจ้าพอจะมีมโนธรรมหลงเหลืออยู่บ้าง อย่างน้อยก็น่าจะรู้สึกผิดสักนิดนะ” “ข้าไม่รู้... ใครจะไปคาดคิดว่าดันเจี้ยนแห่งนี้จะมีเจ้าของครอบครองอยู่” “เพียงเพราะ ‘ไม่รู้’ แล้วความผิดที่ก่อจะจางหายไปงั้นหรือ?” “ใช่... ไม่เห็นจะเกี่ยวกันตรงไหน” คำพูดของเกริดนั้นสะท้อนถึงธาตุแท้ในอดีตที่เคยเห็นแก่ตัวและโลภโมโทสัน เขาไม่เคยลังเลหากมีผลประโยชน์รออยู่ตรงหน้า ทว่าตอนนี้เขาเปลี่ยนไปแล้ว เกริดจะไม่แสวงหาความมั่งคั่งหากต้องแลกมาด้วยความทุกข์ระทมของผู้อื่นที่บริสุทธิ์ หากเขาพบกับดาร์กก่อนจะได้รับเควสต์ ‘ไข่มังกรคลั่ง’ เขาคงจะรู้สึกผิดต่ออีกฝ่ายไปแล้ว “แต่ตอนนี้ ข้ากำลังทำเควสต์อยู่... และเควสต์คือสิ่งที่สำคัญที่สุดในเกมไม่ใช่หรือไง? ข้าอาจจะรู้สึกเสียใจแทนเจ้า แต่มันช่วยไม่ได้จริงๆ ส่ง ‘ไข่มังกรคลั่ง’ มาเสียดีๆ” นี่คือการใช้เหตุผลเข้าข้างตนเอง เกริดกำลังขับเคลื่อนความละโมบของตนภายใต้นามแห่ง ‘เควสต์’ ในสายตาของดาร์ก เกริดคือวายร้ายที่น่ารังเกียจที่สุด ทว่าเขาก็ไม่ได้ประณามเกริดอย่างเต็มปากนัก เพราะตัวเขาเองก็พร้อมจะทำทุกวิถีทางเพื่อบรรลุเป้าหมายเช่นกัน นี่คือโชคชะตาของผู้ที่ไขว่คว้าความเป็นหนึ่ง “เจ้าปรารถนาไข่มังกรคลั่งงั้นรึ...” ดาร์กส่ายศีรษะอย่างช้าๆ เขาต้องทุ่มเทแรงกายแรงใจมหาศาลเพียงใดเพื่อปกป้องไข่มังกรที่ค้นพบโดยบังเอิญเมื่อหนึ่งปีก่อน เขาใฝ่ฝันจะเป็นผู้เล่นเพียงหนึ่งเดียวที่มีมังกรเป็นสัตว์เลี้ยง จึงยอมทำทุกอย่างเพื่อตักตวงกำไรมหาศาลจากบลัดคาร์นิวัลมาสร้างดันเจี้ยนแห่งนี้ แต่จู่ๆ ชายอย่างเกริดกลับเดินเข้ามาทวงถามเอาไข่ของเขาไปง่ายๆ... ใครจะยอมรับได้! “ไอ้คนสารเลว!” **กริ๊ด!** ดาร์กแผ่พุ่งจิตสังหารอันเข้มข้นออกมาจนบรรยากาศสั่นสะท้าน “เจ้าดูถูกข้าเกินไปแล้ว!” อาชีพ ‘นักสร้างดันเจี้ยน’ (Dungeon Maker) คืออาชีพลับประเภทเติบโตที่ไต่เต้าจนถึงระดับยูนิค แม้จะเชี่ยวชาญการสร้างค่ายกลในดันเจี้ยน แต่เขาก็มีทักษะการต่อสู้ไม่ต่างจากทายาทของปักม่า โดยเฉพาะเมื่ออยู่ในดันเจี้ยนที่ตนสร้างขึ้น ค่าสถานะและทักษะทั้งหมดจะถูกยกระดับขึ้นอย่างมหาศาล! “ใครจะสนว่าเจ้าเคยถล่มฟ้ามาแล้วกี่ครั้ง... เพราะที่นี่ ข้าคือฟ้าดินใหม่ของเจ้า!” **เปรี้ยง—!** สิ้นคำรามของดาร์ก ทั่วทั้งดันเจี้ยนพลันสั่นสะเทือนเลื่อนลั่น ในเขตพื้นที่ 8 นี้ ผนังและพื้นดินทุกตารางนิ้วคือกับดักสังหารที่ออกแบบมาเพื่อปกป้องไข่มังกร กลไกมรณะพลันพุ่งเข้าหาเกริดจากทุกทิศทาง! ‘อะไรกัน!’ เกริดเบิกตากว้างด้วยความตกใจ กับดักเหล่านี้ยิ่งใหญ่และคุกคามกว่าทุกสิ่งเท่าที่เขาเคยเผชิญมาในโลกแห่งซาทิสฟาย “หัตถ์เทวะ!” เสียงแผดคำรามของเกริดสั่งการให้หัตถ์เทวะพุ่งออกไปสกัดกั้นลูกศรและหอกซัดที่ถาโถมเข้ามา ทว่าต่อให้พวกมันจะว่องไวปานสายฟ้า แต่ด้วยจำนวนเพียงสี่มือ ย่อมไม่อาจต้านทานอาวุธนับพันที่พุ่งเข้าใส่ได้ทั้งหมด “คลื่นพิฆาต (Wave)!” **ครืนนนน!** เกริดทะยานผ่านแนวป้องกันของหัตถ์เทวะ พร้อมปลดปล่อยทักษะโจมตีเป็นวงกว้างเข้ากวาดล้างศัตราวุธที่ปลิวว่อน แม้จะถูกโจมตีเข้าบ้างในบางจังหวะ แต่ด้วยพลังป้องกันของ ‘เกราะสามชั้น’ และ ‘ผ้าคลุมของแลนเทียร์’ ทำให้เขายังคงยืนหยัดอยู่ได้ ทว่าปัญหายังไม่จบเพียงเท่านั้น พื้นดินใต้ฝ่าเท้าพลันแยกออกเป็นเสี่ยงๆ ลาวาเดือดพล่านพุ่งทะลักขึ้นมาหวังจะกลืนกินร่างของเขา! เกริดรีบสลับมาใช้ ‘รองเท้าของบราแฮม’ เพื่อโผบินขึ้นสู่เวหา แต่นั่นกลับเป็นหลุมพรางที่อีกฝ่ายดักไว้! **โครมมม!** เพดานดันเจี้ยนพลันถล่มลงมาทับร่างเกริดด้วยน้ำหนักมหาศาล เกริดไม่ฝืนประคองน้ำหนักนั้นไว้ แต่ใช้ทักษะ ‘เคลื่อนที่อิสระ’ (Freely Move) พุ่งทะลวงผ่านช่องว่างของกับดักเพื่อเข้าประชิดตัวดาร์กในทันที “สังหาร (Kill)!” คมดาบพุ่งทะลวงออกไปหมายปลิดชีพ ทว่า... “สรรสร้างกำแพงศิลา!” **ตูม ตูม ตูม!** ดาร์กเงื้อค้อนยักษ์ฟาดลงบนพื้นดินอย่างแรง กำแพงศิลาที่แข็งแกร่งยิ่งกว่าม่านพลังเวทพลันผุดขึ้นมาขวางกั้นคมดาบของเกริดไว้ได้ทันท่วงที ‘มันรับดาบสังหารจาก +9 เฟลเลอร์ ได้หมดจดเลยงั้นหรือ?’ เศษหินปลิวว่อนไปทั่ว เกริดไม่แยแสคมหินที่บาดผิว เขาเปิดฉากโจมตีต่อทันที ทว่าการดิ้นรนของดาร์กนั้นเหนียวหนึบยิ่งนัก เขาใช้พลั่วตักซีเมนต์สาดเข้าใส่เพื่อสกัดทักษะ ‘เชื่อมสัมพันธ์’ (Link) ของเกริด [คุณติดสถานะ ‘กลายเป็นหิน’] [คุณต้านทานสถานะได้สำเร็จ] [ด้วยผลจากฉายา ‘ราชาคนแรก’ ทักษะ ‘บารมีมหาราช’ ทำงาน] [การสะท้อนสถานะล้มเหลว] “หน็อย เจ้า...!” เกริดและดาร์กจ้องตาเขม็งใส่กันท่ามกลางบรรยากาศที่ตึงเครียด ทั้งคู่ต่างยอมรับในความแข็งแกร่งของฝ่ายตรงข้าม เกริดสวนกลับพลั่วของดาร์กด้วยทักษะ ‘สะท้อนกลับ’ (Revolve) และเข้าสู่สภาวะ ‘จิตมารแผ่ซ่าน’ (Blackening) ทันที ดาร์กเสียหลักจากการสวนกลับ เขาจึงใช้ทักษะ ‘เขวี้ยงอิฐ’ เพื่อขัดขวางจังหวะการบุกของเกริด ทำให้เกริดพลาดจังหวะเผด็จศึก แต่ความคลางแคลงใจในตัวตนของอีกฝ่ายก็กระจ่างชัดขึ้น ‘ดูจากชุดทักษะและการควบคุมกับดักที่สมบูรณ์แบบขนาดนี้...’ ชายผู้นี้คือ ‘นักสร้างดันเจี้ยน’ งั้นหรือ? ผู้เล่นที่มีพลังในการสร้างรังปีศาจด้วยตัวเอง? “มันต้องเป็นอาชีพลับแน่ๆ!” “รู้ซึ้งแล้วสินะ! ข้านี่แหละที่จะก้าวขึ้นเป็นตำนานคนต่อไป!” **เปรี้ยง! ตูมมม!** เกริดระเบิดพลังด้วยทักษะ ‘โทสะช่างตีเหล็ก’ และเปิดฉากจู่โจมอย่างบ้าคลั่ง ทว่าดาร์กกลับรับมือได้อย่างเชี่ยวชาญ เขาใช้กับดักในจังหวะที่แม่นยำเพื่อตัดรอนการประสานงานระหว่างเกริดและหัตถ์เทวะ ‘จากการวิเคราะห์วิดีโอการต่อสู้ของเกริด จุดอ่อนที่ใหญ่ที่สุดของมันคือระยะเวลาของทักษะบัฟที่แสนสั้น...’ ดาร์กกัดฟันกรอด ลำดับความสำคัญอันดับแรกคือต้องทนให้ได้จนกว่าสภาวะ ‘จิตมาร’ จะสิ้นสุดลง แล้วค่อยรอจังหวะสวนกลับ เขามั่นใจว่าในดันเจี้ยนแห่งนี้ ค่าพลังกายและความว่องไวของเขานั้นเหนือกว่าเกริด ‘ข้าสร้างดันเจี้ยนแห่งนี้มานานกว่าสามปี!’ เขาจะใช้พลังอึดที่ฝึกฝนมาอย่างหนักจากการตรากตรำทำงาน รับมือกับการโจมตีอันป่าเถื่อนของเกริดจนกว่าอีกฝ่ายจะสิ้นแรงไปเอง... ใช่แล้ว เขาตั้งตารอให้เกริดหมดแรง ทว่า... ‘แฮก... แฮก... ไอ้หมอนี่มันตัวอะไรกันแน่?’ ผ่านไป 15 นาทีแล้ว สภาวะจิตมารของเกริดสิ้นสุดลงไปนานแล้ว แต่การจู่โจมยังคงถาโถมเข้ามาไม่หยุดหย่อน เกริดไม่มีทีท่าว่าจะเหนื่อยหอบเลยแม้แต่น้อย ในขณะที่ดาร์กผู้มั่นใจในพลังกายของตนกลับหอบหายใจจนตัวโยน เขาไม่เข้าใจเลยจริงๆ... ‘ทำไมคนอย่างมันถึงมีพลังอึดมากกว่าข้าที่เป็นราชาแห่งงานกรรมกรได้ล่ะ? ทั้งที่ข้าได้บัฟจากดันเจี้ยนด้วยซ้ำ!’ ‘หรือว่าเป็นเพราะไอเทม...!’ มันต้องเป็นไอเทมลดการใช้พลังกายแน่ๆ! แต่ในความเป็นจริงนั้นช่างโหดร้าย... หากดาร์กคือราชาแห่งงานกรรมกร เกริดก็คือ ‘เทพเจ้าแห่งงานกรรมกร’ ในขณะที่คนอื่นเพียงกดปุ่มผลิตไอเทม เกริดกลับใช้เวลานับวันคืนสร้างมันขึ้นมาด้วยน้ำพักน้ำแรง หากวัดกันที่ค่าสถานะที่พัฒนาจากการทำงานหนัก เกริดย่อมเหนือล้ำกว่าดาร์กอย่างไม่อาจเทียบได้ ‘ในที่สุด มันก็เริ่มอ่อนแรงลงแล้วสินะ?’ ทุกครั้งที่เกริดพยายามจะปิดฉาก ดาร์กก็มักจะรอดพ้นไปได้ด้วยกับดักและทักษะช่างก่อสร้าง เกริดเริ่มประทับใจในฝีมือของอีกฝ่าย แต่เมื่อสังเกตให้ดี เขาก็เห็นการเปลี่ยนแปลงเพียงเล็กน้อย... การวางกับดักเริ่มช้าลง และทักษะเริ่มขาดช่วง “เจ้าอยากลองก้าวเข้าสู่ดินแดนแห่งความตายดูไหมล่ะ?” **แกร็ก!** **กรับ กรับ!** ดาร์กสะดุ้งสุดตัวเมื่อพบว่านอกจากเกริดและหัตถ์เทวะแล้ว ยังมีโครงกระดูกที่ใช้เส้นใยสีเงินพุ่งเข้าหาเขา ‘พลังของเนโครแมนเซอร์งั้นรึ?’ แต่พวกมันเป็นแค่โครงกระดูกที่ปลาเส้นใยธรรมดาสามัญ ดาร์กจึงเลือกที่จะมองข้ามพวกมันและมุ่งเน้นไปที่การป้องกันการโจมตีหลักของเกริด... แต่นั่นคือความผิดพลาดครั้งยิ่งใหญ่! **เฟี้ยวววว!** ใยไหมสีเงินพันธนาการร่างของดาร์กไว้ได้อย่างแน่นหนา และในจังหวะที่ช่องโหว่ปรากฏขึ้น เกริดก็คำรามลั่น! “สังหารต่อเนื่อง คลื่นพิฆาต ยอดศาสตรา! (Linked Kill Wave Pinnacle)” **ตูมมมม!** **เปรี้ยง เปรี้ยง เปรี้ยง!** กระบวนท่าสังหารต่อเนื่องทำลายกำแพงศิลาของดาร์กจนพังพินาศเป็นหน้ากอง **ครืนนนน!** ในจังหวะสุดท้ายของกระบวนท่า ดาร์กสูญสิ้นการป้องกันทั้งหมด ร่างของเขาถูกเปิดเปลือยต่อหน้ามัจจุราช “อ๊ากกกกกก!” ดาร์กแผดร้องโหยหวนเมื่อถูกคลื่นพลังดาบฉีกกระชาก รัศมีดาบพุ่งลงมาราวกับอสนีบาตฟาดสายตาจนพร่าเลือน [คุณได้รับความเสียหายรุนแรงถึงชีวิต!] [ภายในดันเจี้ยนของตนเอง คุณจะไม่ตายโดยง่าย คุณสามารถต้านทานการโจมตีทั้งหมดเป็นเวลา 2 วินาทีด้วยพลังชีวิตขั้นต่ำ ทักษะหลบหนี ‘ทางออกฉุกเฉิน’ ทำงาน] “ยังรอดอยู่อีกงั้นหรือ?” เกริดจ้องมองดาร์กด้วยสายตาแห่งความเสียดายที่ไม่อาจปิดบัญชีได้ด้วยท่าที่แรงที่สุด ส่วนดาร์กนั้นสภาพดูไม่ได้เลยสักนิด “เจ้า! สักวันข้าจะกลับมาคิดบัญชีแค้นนี้คืนเป็นร้อยเท่า!” ร่างของดาร์กขาดรุ่งริ่ง หน้ากากที่เคยบดบังใบหน้าแตกกระจายออก เผยให้เห็นชื่อตัวละครที่ซ่อนเร้นมาเนิ่นนาน... **[ขาหมูพริกแกง]** (Eat Spicy Jokbal) “...” “...” บรรยากาศอันดุเดือดพลันดับวูบ ความเงียบงันเข้าปกคลุมทั่วบริเวณ ‘ขาหมูพริกแกง’ มีสีหน้าปั้นยากอย่างถึงที่สุด ก่อนที่เขาจะรีบใช้ทักษะทางออกฉุกเฉิน สร้างรอยแยกในอากาศให้กลายเป็นประตูมิติลี้ภัย “ไอ้... ไอ้บ้าเอ๊ย! คอยดูเถอะ ข้าจะไปซื้อใบเปลี่ยนชื่อเดี๋ยวนี้แหละ!” **วูบ!** เขาทิ้งท้ายด้วยความอับอายก่อนจะหายวับเข้าไปในประตูมิติ “...คนเกาหลีหรอกหรือ?” เกริดรู้สึกสนใจในทักษะการสร้างดันเจี้ยนและความสามารถในการต่อสู้ของ ‘ขาหมูพริกแกง’ เป็นอย่างมาก ‘เดี๋ยวค่อยลองไปหาชื่อ ‘ขาหมูพริกแกง’ ในบอร์ดสนทนาดูแล้วกัน’ หากนั่นเป็นชื่อกิจการ หรือชื่อแฝง เขาอาจจะหาวิธีติดต่อหมอนี่ได้... ใช่แล้ว เกริดต้องการดึงตัวเขาเข้าสู่ ‘อาณาจักรโอเวอร์เกียร์’ เพราะความสามารถระดับนี้หาได้ยากยิ่ง และพลังการต่อสู้ก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าสมาชิกหลักคนอื่นๆ เลย ‘ถ้าดึงเข้าพวกได้ ข้าจะชดเชยค่าเสียหายที่ทำไว้ให้เอง’ เกริดตัดสินใจพักเรื่องนั้นไว้ก่อน แล้วหันกลับมายังจุดกึ่งกลางของดันเจี้ยน ตรงหน้าของเขาคือศิลาที่ถูกแกะสลักอย่างดี และบนนั้นมีไข่ทรงรีขนาดใหญ่ยักษ์ยิ่งกว่าตัวเขาตั้งตระหง่านอยู่... ไข่มังกรคลั่ง!