‘มันให้ความรู้สึกเหมือนการสะสางการบ้านชิ้นแรกได้สำเร็จ...’ หัวใจของเกริดพองโตด้วยความภาคภูมิหลังจากวางรากฐานระบบการผลิต ‘เซตเกริด’ ได้เป็นผลสำเร็จ จะมีอาณาจักรใดในโลกที่สามารถผลิตไอเทมเกรดเลิศเลอออกมาได้ไม่สิ้นสุดด้วยทรัพยากรที่ไร้ขีดจำกัด? นี่คือความสำเร็จที่ควรค่าแก่การจารึกไว้เป็นตำนานชั่วกัลปาวสาน แน่นอนว่าในยามนี้ อัตราการผลิตเซตเกริดอาจยังเชื่องช้า แต่มันจะเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงเมื่อเขาสามารถเฟ้นหาช่างตีเหล็กระดับสูง ทั่งเหล็ก และ ‘ค้อนมังกรคลั่ง’ มาครอบครองได้มากกว่านี้ เมื่อถึงเวลานั้น พลังอำนาจทางการทหารของพวกเขาอาจทะยานล้ำหน้าจักรวรรดิซาฮารันไปเสียด้วยซ้ำ ‘...ไม่สิ มันยังเป็นไปไม่ได้ในตอนนี้’ มวลประชากรและทรัพยากรส่วนใหญ่ของทวีปตะวันตกยังคงเทไปทางจักรวรรดิอย่างมหาศาล อีกทั้งแร่ธาตุที่พวกนั้นครอบครองย่อมต้องเหนือชั้นกว่าเหล็กมังกรคลั่งเป็นแน่ ‘พวกนั้นคงมีช่างตีเหล็กระดับสูงนับร้อยชีวิต มิหนำซ้ำช่างตีเหล็กที่เป็นผู้เล่นระดับท็อปส่วนใหญ่ก็สังกัดอยู่กับจักรวรรดิทั้งนั้น’ ในอดีตยามที่เขายังเป็นเพียงผู้เล่นธรรมดา เกริดไม่เคยมีความจำเป็นต้องยี่หระต่อแสนยานุภาพของจักรวรรดิเลยแม้แต่น้อย ทว่าบัดนี้สถานการณ์เปลี่ยนไปแล้ว จักรวรรดิซาฮารันคือศัตรูตัวฉกาจที่อาจสั่นคลอนความมั่นคงของอาณาจักรโอเวอร์เกียร์ได้เพียงแค่การขยับตัว ในฐานะราชา เขาจึงมีพันธกิจที่ต้องเฝ้าระวังยักษ์ใหญ่ตนนี้อย่างใกล้ชิด ทว่ายิ่งพินิจถึงความต่างชั้นของพลัง จิตวิญญาณของเขากลับยิ่งห่อเหี่ยว ‘เอาเถอะ... อย่างน้อยตอนนี้จักรวรรดิก็ยังไม่เห็นเราอยู่ในสายตา อย่าเพิ่งกังวลในสิ่งที่ยังมาไม่ถึงเลย’ ตามข่าวลือที่แพร่สะพัดในหมู่ผู้เล่น จักรวรรดิยังคงมองว่าอาณาจักรโอเวอร์เกียร์เป็นเพียงกลุ่มอำนาจที่อ่อนแอ แม้จะมีข่าวว่าราชาเกริดสามารถสยบตัวแทนจาก 15 อาณาจักร และบีบให้หนึ่งในนั้นยอมสวามิภักดิ์เป็นประเทศราชได้แล้วก็ตาม ‘นั่นเป็นเพราะพวกเขามองว่าการกัดกันของเหล่าปลาซิวปลาสร้อย มันไม่มีค่าพอให้ต้องใส่ใจอย่างนั้นรักษ์หรือ?’ แม้มันจะบดขยี้ศักดิ์ศรีของเขาจนยับเยิน แต่นี่คือโอกาสทอง อาณาจักรโอเวอร์เกียร์จะซุ่มสั่งสมกำลังในขณะที่ยักษ์ใหญ่กำลังหลับใหล และรากฐานที่สำคัญที่สุดของการสร้างขุมกำลังก็คือความแข็งแกร่งของตัวเกริดเอง ‘หลังจากสร้างดาบเวทมนตร์ของเบเลียลเสร็จ ข้าควรจะออกไปออกล่าเสียหน่อย’ ความกระหายในอำนาจของเกริดนั้นมากล้น แมเขาจะเป็นหนึ่งในผู้เล่นที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุด ทว่ารากฐานของเขายังคงเปราะบางเกินกว่าจะขนานนามว่า ‘แข็งแกร่งที่สุดในปฐพี’ ยังมีทั้งมอนสเตอร์และ NPC อีกมากมายที่ทรงพลังยิ่งกว่าเขา การไขว่คว้าหาพลังที่เหนือกว่าจึงเป็นสัญชาตญาณที่ไม่อาจยับยั้ง ‘อัศวินสีชาดของจักรวรรดินั้นช่างน่าสะพรึงกลัวนัก’ โดยเฉพาะเหล่าอัศวินตัวเลขเดี่ยว ว่ากันว่าคนพวกนั้นสามารถสยบคราอูเจลได้เพียงแค่ปลายนิ้วสัมผัส ‘หากเป็นเรา มิข้ามมิติไปเพียงแค่ชั่วพริบตาหรอกหรือ?’ *สั่นสะท้าน!* เกริดที่กำลังสั่นงันงกด้วยความขลาดเขลาไม่เคยเฉลียวใจเลยว่า ‘เรดอร์น’ ที่เขาจองจำไว้ในคุกใต้ดินนั้น แท้จริงแล้วคือหนึ่งในอัศวินตัวเลขเดี่ยวผู้เกรียงไกรคนนั้นนั่นเอง “เกริด” ในขณะที่เกริดกำลังจมอยู่ในภวังค์ความคิดเรื่องการรังสรรค์ดาบเวทมนตร์ เอลฟ์ตนหนึ่งก็ได้มาเยี่ยมเยือนเขา เขาคือสติ๊กส์ ปราชญ์ผู้ทรงภูมิที่เพิ่งได้รับแต่งตั้งให้เป็นอธิการบดีของสถาบันโอเวอร์เกียร์แห่งไรน์ฮาร์ด การนำปราชญ์ผู้ปราดเปรื่องมาวางไว้ในตำแหน่งหัวหน้าสถานศึกษามันเป็นการสิ้นเปลืองบุคลากรเกินไปหรือไม่? สติ๊กส์เคยตั้งคำถามนี้กับตนเอง แต่เขาก็ไม่เคยคัดค้านการตัดสินใจของเกริด เพราะเกริดคือผู้มีพระคุณที่ช่วยชีวิตเขาไว้ และยังเป็นกุญแจสำคัญในการปลดเปลื้องคำสาปแห่งหมู่เกาะเบเฮน สติ๊กส์จึงยินดีที่จะปฏิบัติตามเจตจำนงของราชาหนุ่ม “มีธุระอันใดหรือ?” เกริดเอ่ยถามหลังจากไม่ได้พบสติ๊กส์เป็นเวลานาน น้ำเสียงของเขาดูเฉยเมย แต่นั่นไม่ใช่เพราะความเกลียดชัง ทว่าสติ๊กส์นั้นมีความงดงามตามแบบฉบับเอลฟ์ที่ไร้ที่ติจนการยืนอยู่ข้างๆ เขากลายเป็นภาระทางจิตใจ ‘ข้ารู้สึกเหมือนตัวเองเป็นปลาหมึกอัปลักษณ์เลยให้ตายสิ’ อย่างไรก็ตาม สติ๊กส์เอ่ยปากโดยไม่แยแสต่อรัศมีความงามที่แผ่ซ่านออกมาจากตัวเขา “หลังจากมหาจอมปีศาจเบเลียลถูกทำลาย ข้าได้ลอบสังเกตเจ้า และพบความจริงบางอย่าง... ไอเทมที่เจ้าสร้างขึ้นนั้นยังมีขอบเขตที่จำกัดเหลือเกิน” “...!!” เกริดมีตำราผลิตไอเทมรวมทั้งสิ้น 2,080 ชนิด กว่า 200 ชนิดมาจากการแสวงหาด้วยตนเอง ส่วนที่เหลืออีก 1,880 ชนิดล้วนได้รับการสนับสนุนจากสมาชิกโอเวอร์เกียร์ กล่าวได้ว่ามันแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่ผู้เล่นเพียงคนเดียวจะเรียนรู้วิธีการผลิตได้มากถึง 2,000 ชนิด ทว่าสติ๊กส์กลับบอกว่าเขายังขาดแคลน? และที่น่าประหลาดใจยิ่งกว่าคือ เกริดไม่ได้ปฏิเสธข้อหานั้น เพราะอะไรน่ะหรือ? ‘มันก็จริงอย่างที่เขาว่า ข้ายังคงถูกจำกัดอยู่’ ต่อให้มีตำราถึง 2,000 ชนิดแล้วอย่างไร? กว่าครึ่งคืออาวุธและชุดเกราะ ทว่า ‘ประเภท’ ของไอเทมที่เขาสร้างได้นั้นกลับแคบยิ่งนัก ตัวอย่างเช่น เขาไม่มีวิธีสร้างเครื่องนุ่งห่มที่ทำจากผ้าเลย เขาไม่สามารถผลิตผ้าคลุมหรือชุดโรบที่จำเป็นต้องใช้ในปริมาณมหาศาลหลังจากขึ้นครองราชย์ได้ ‘แม้แต่วิธีสร้างมงกุฎ ข้าก็มีเพียงแบบเดียว’ ทางเดียวที่จะสร้างมงกุฎแสงศักดิ์สิทธิ์ได้คือต้องบรรลุค่าความเข้าใจ 100% เกริดได้รับฉายา ‘ราชาคนแรก’ และตระหนักถึงความจำเป็นของมงกุฎ แต่เขากลับไร้ความสามารถในการสร้างมงกุฎที่คู่ควร แน่นอนว่าหากใช้ทักษะรังสรรค์ไอเทมย่อมทำได้ แต่นั่นก็มีจำนวนครั้งที่จำกัด ‘เหตุผลที่สติ๊กส์เอ่ยถึงเรื่องนี้...’ มันต้องเป็นภารกิจแน่ๆ! *ตึกตัก!* ประกายแห่งความคาดหวังฉายชัดในดวงตาของเกริด “ถูกต้องแล้ว เป็นอย่างที่ท่านกล่าว ไอเทมที่ข้าสร้างได้ยังมีจำกัดนัก หากเทียบกับพากม่าแล้ว ข้ายังห่างชั้นอยู่มาก ท่านพอจะช่วยข้าในเรื่องนี้ได้หรือไม่?” “ข้าได้รับสมญานามว่าปราชญ์เพราะข้ามีพจนานุกรมแห่งความรู้ที่กว้างขวาง และบัดนี้ ข้อมูลบางอย่างเกี่ยวกับวัฒนธรรม ประวัติศาสตร์ และตำนานของอาณาจักรเอเทอร์นัลที่ล่มสลายได้ผุดขึ้นมาในใจของข้า” “ข้อมูล...!” เป็นไปตามคาด ปราชญ์ผู้นี้ไม่เคยทำให้ผิดหวัง เกริดมั่นใจว่าการสนทนานี้คือบทโหมโรงของภารกิจ และในทันใดนั้น หน้าต่างแจ้งเตือนก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า [ภารกิจอาชีพ ‘ผู้สืบทอดของพากม่า’ ถูกสร้างขึ้น] [การสะสมตำราผลิตอุปกรณ์ประเภทใหม่ (1)] [ประเภท: ภารกิจอาชีพ] เจ้าคือผู้สืบทอดทักษะของพากม่า ทว่ายังมิใช่ผู้สืบทอดที่แท้จริง ทักษะที่เจ้าได้รับมานั้นเป็นการเรียนรู้ผ่านตำราที่พากม่าทิ้งไว้เพียงเบื้องต้น แม้เจ้าจะมีเทคนิคที่จะก้าวข้ามตำนานไปสู่ระดับเทพปกรณัม แต่เจ้ายังขาดแคลนองค์ความรู้โดยรวม! เพื่อขยายรากฐานในฐานะช่างตีเหล็ก เจ้าจำเป็นต้องเรียนรู้วิธีการผลิตไอเทมที่หลากหลายประเภทมากขึ้น! จงติดตามเบาะแสจากปราชญ์สติ๊กส์เพื่อครอบครองตำราผลิตอุปกรณ์ประเภทใหม่ เงื่อนไขการสำเร็จภารกิจ: เลเวล +2, ตำราผลิตกางเกงใน, ภารกิจต่อเนื่อง “โอ้...! โอ้โห!” นานเหลือเกินที่เขาไม่ได้สัมผัสภารกิจอาชีพใหม่หลังจากได้รับวิญญาณของบราแฮมมา! “รางวัลคือสองเลเวล และ... วิธีการสร้างกางเกงใน? หา!?” ใบหน้าที่ฉาบด้วยความปิติยินดีพลันมลายหายไปราวกับเรื่องโกหก เกริดแผดเสียงใส่สติ๊กส์ผู้บริสุทธิ์ทันที “ตำราผลิตกางเกงในงั้นเหรอ? นี่มันเรื่องตลกหรือไง!” “มนุษย์นี่เป็นสิ่งมีชีวิตที่น่าสนใจยิ่งนัก พวกเจ้าสามารถเปลี่ยนอารมณ์ได้ฉับพลันเพียงนี้ ผิดกับเผ่าพันธุ์เอลฟ์ของข้าที่คงความสงบนิ่งอยู่เสมอ...” “ไม่สิ! นี่มันเหลวไหลสิ้นดี! ทำไมข้าต้องมาเรียนรู้วิธีทำกางเกงในด้วย!” แน่นอนว่ากางเกงในนั้นสำคัญ แม้จะมีบางคนไม่ชอบใส่มันด้วยเหตุผลส่วนตัว แต่คนส่วนใหญ่ก็สวมใส่มันเพื่อความมั่นคงและสุขอนามัย ทว่าในซาทิสฟาย แนวคิดเรื่องกางเกงในนั้นต่างจากโลกความจริง มันเป็นเพียง ‘ฉากกั้น’ ที่ป้องกันไม่ให้ผู้เล่นเปิดเผยส่วนสำคัญโดยไม่จำเป็น กางเกงในที่เกริดสวมอยู่ก็มีชื่อทื่อๆ ว่า ‘กางเกงใน’ มันคือผ้าสีเทาโง่ๆ ที่มอบให้ผู้เล่นชายทุกคน และมันไม่มีคุณสมบัติพิเศษใดๆ เลย “ดูนี่สิ!” เกริดที่กำลังเดือดดาลพลันถดกางเกงของเขาลงอย่างลืมตัว เขาชี้ไปที่กางเกงในที่เขาสวมใส่มาตลอด 9 ปีในโลกซาทิสฟาย “ข้าจะสร้างมันเพิ่มไปทำไมอีก!” ช่างตีเหล็กระดับตำนานต้องมานั่งเย็บกางเกงใน? เขาโกรธจนพูดไม่ออก ความหวังที่เคยพุ่งพล่านกลับกลายเป็นเพลิงโทสะ สติ๊กส์จึงเอ่ยขึ้นอย่างเรียบเย็น “เจ้ารู้หรือไม่ว่าเผ่าเอลฟ์ของเราก็มีอาชีพอย่างช่างตีเหล็กและช่างเย็บผ้าเช่นกัน?” “แน่นอน อาชีพเหล่านั้นย่อมจำเป็นต่อทุกเผ่าพันธุ์ เพื่อปัจจัยสี่อย่างอาหารและเครื่องนุ่งห่ม” “ถูกต้อง แม้ทักษะฝีมืออาจไม่เทียบเท่ามนุษย์หรือคนแคระ แต่ในหมู่เอลฟ์ก็มีช่างเย็บผ้าที่เชี่ยวชาญ และเคยมีช่างทำกางเกงในผู้โด่งดังปรากฏกายขึ้น กางเกงในที่ข้าสวมใส่อยู่นี้ก็มาจากฝีมือของช่างผู้นั้น ข้าใส่มันมานานกว่า 613 ปีแล้ว และมันยังมีฟังก์ชันที่ยอดเยี่ยม ระบายอากาศได้ดีเยี่ยมและทำให้ร่างกายของข้าอยู่ในสภาวะสมบูรณ์เสมอ” “ไม่สิ มันจะบ้าไปกันใหญ่แล้ว...” มีเรื่องให้เขาอยากจะค้านอยู่เต็มไปหมด เริ่มจากภารกิจช่างตีเหล็กที่ให้ไปทำกางเกงใน แล้วอยู่ๆ ก็มาเล่าเรื่องช่างเย็บผ้าเอลฟ์? แถมยังใส่กางเกงในตัวเดิมมานานถึง 613 ปี? ‘สกปรกชะมัด’ เกริดไม่ได้สำเหนียกเลยว่าการที่เขาสวมตัวเดิมมา 9 ปีมันก็ไม่ได้ดีไปกว่ากันเท่าไหร่ สติ๊กส์อธิบายต่อ “ข้าเพียงอยากจะบอกเจ้าว่า กางเกงในที่ถูกรังสรรค์ด้วยเทคนิคขั้นสูงนั้นจะมีคุณสมบัติพิเศษที่เจ้าคาดไม่ถึง เกริด... ข้าเชื่อว่ากางเกงในที่เจ้าสร้างขึ้นย่อมต้องเปี่ยมไปด้วยประสิทธิภาพที่เลิศเลอ” “หืม?” ลองตรองดูสิ ในซาทิสฟาย กางเกงในคือไอเทมพื้นฐานที่สวมใส่ไว้ใต้ชุดเกราะ หากมันมีออปชันพิเศษขึ้นมาล่ะ? ‘กำไรเห็นๆ?’ มีพลังป้องกันเพิ่มขึ้นมานิดหน่อยก็ยังดีกว่าไม่มีอะไรเลย มันคือเกราะชั้นที่สองดีๆ นี่เอง “นอกจากนี้ กางเกงในยังทำจากผ้า การที่เจ้าเรียนรู้วิธีสร้างมัน หมายความว่าเจ้าจะได้ฝึกฝนการจัดการกับวัสดุประเภทผ้าไปในตัว เกริด... เจ้ายังสร้างอุปกรณ์ที่เป็นผ้าไม่ได้เลยใช่ไหม?” “อา...! จริงด้วย!” เขานึกย้อนไปตอนที่สร้างชุดฮู้ดกันหนาวหรือผ้าคลุมของแลนเทียร์ ในฐานะช่างตีเหล็ก เขาไม่สามารถผลิตไอเทมผ้าได้โดยตรงจนต้องยอมสละทักษะรังสรรค์ไอเทมไป ‘แต่ถ้าข้าเรียนรู้วิธีจัดการกับผ้า ต่อไปข้าก็ไม่ต้องเสียโควตาทักษะรังสรรค์ไอเทมเพื่อสร้างผ้าคลุมอีกแล้ว!’ ความโกรธเกรี้ยวในตอนแรกมลายหายไปสิ้น เกริดเริ่มหัวเราะร่า ‘แถมข้ายังสร้างกางเกงในสวยๆ ไปเป็นของขวัญให้ไอรีนได้ด้วย...’ ยามราตรี ไอรีนนั้นงดงามจับตาอยู่แล้ว หากได้สิ่งนี้เสริมเข้าไป... เกริดเริ่มจินตนาการถึงไอรีนที่ดูยั่วยวนยิ่งกว่าชุดนอนแวมไพร์ ก่อนที่ภาพของยูร่าและจิชูก้าจะผุดขึ้นมาในหัว ‘ข้าเองก็อยากจะรู้ไซส์ที่แน่นอนของสองคนนั้นอยู่พอดี...’ เขาจะใช้กางเกงในฟังก์ชันพิเศษนี้เป็นข้ออ้างเพื่อสืบทราบขนาดของพวกเธอได้หรือไม่นะ? “หึๆๆ” รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏบนใบหน้าของเกริด มันไม่ใช่รอยยิ้มที่ละโมบ แต่มันคือรอยยิ้มที่ดู... บริสุทธิ์ (ในทางที่แปลกประหลาด) จนสติ๊กส์ถึงกับชะงัก ‘เขายังมีมุมที่ดูเหมือนเด็กหนุ่มเช่นนี้ด้วยหรือ?’ มนุษย์ที่มีจิตวิญญาณอันใสซื่อ เมื่อพิจารณาจากทัศนคติที่เขามีต่อพวกพ้องและประชาชน สติ๊กส์บอกได้เลยว่าเกริดคือผู้ที่มีจิตใจเที่ยงธรรม เขาต่างจากมนุษย์ทั่วไปที่เคยพบเจอ สติ๊กส์รู้สึกเอ็นดูเกริดมากขึ้นจึงมอบรายละเอียดภารกิจให้ “จงมุ่งหน้าไปทางเหนือ สู่ดินแดนที่ดยุกสไตม์ปกครอง ที่นั่นเจ้าจะได้พบเบาะแสของช่างทำกางเกงใน” “ตกลง ข้าจะได้ถือโอกาสไปเยี่ยมท่านพ่อตาด้วย” เกริดพยักหน้าและเตรียมตัวออกเดินทางทันที เขาตัดสินใจชะลอการสร้างดาบเวทมนตร์ไว้ก่อน เพราะในระหว่างทำภารกิจอาชีพ เขาจะได้เรียนรู้เทคนิคใหม่ๆ ซึ่งจะช่วยยกระดับความรู้ในการสร้างไอเทมให้สูงยิ่งขึ้น “หุหุหุ!” ด้วยกางเกงในฟังก์ชันพิเศษนี้ เขาจะมีโอกาสเพิ่มประสิทธิภาพอุปกรณ์ และยังได้รู้ขนาดของหญิงงามระดับโลก! เกริดตื่นเต้นเสียจนกลั้นเสียงหัวเราะไว้ไม่อยู่ ผู้เล่นที่เดินผ่านไปมาถึงกับผงะด้วยความตกใจ “เฮือก! นั่นเกริดใช่ไหม?” “บ้าน่า... ไม่มีทางที่ราชาเกริดจะมายืนถอดกางเกงหัวเราะร่าอยู่กลางถนนแบบนี้หรอก...” “...ข้าไม่ได้เห็นอะไรทั้งนั้น” ช่างเป็นโชคดีที่ผู้เล่นทั่วไปที่ไม่ได้สังกัดกิลด์โอเวอร์เกียร์ยังไม่คุ้นชินกับพฤติกรรมสุดโต่งของเขา มิเช่นนั้น ข่าวลือเรื่อง ‘ราชาโรคจิต’ คงถูกแพร่สะพัดไปทั่วโลกอินเทอร์เน็ตเป็นแน่!