Chapter 724 คลินิกสมุนไพรของหยูหมิง อเล็กซ์เปิดร้านขึ้นที่ฝั่งทิศเหนือของเมือง เนื่องจากทำเลนี้อยู่ไกลจากพระราชวัง ค่าเช่าตึกจึงไม่สูงนัก อเล็กซ์จึงได้ห้องเดี่ยวบนชั้นสองของอาคารมาในราคาประมาณ 100 ศิลาวิญญาณแท้ต่อเดือน เมื่อมองผ่านๆ ดูเหมือนจะเป็นการลงทุนที่คุ้มค่า แต่เพราะทำเลที่ตั้งไม่ได้เป็นจุดที่ผู้คนทั่วไปสัญจรผ่านไปมามากนัก ราคานี้จึงถือว่าเป็นราคาที่เหมาะสมตามจริง ถึงกระนั้น อเล็กซ์ก็ตัดสินใจเดิมพันความนิยมกับสินค้าของเขาที่ไม่มีขายในที่อื่น เขามั่นใจว่าสำนักและตระกูลต่างๆ หลายแห่งต่างรู้จักยาสมุนไพรแบบพอก และบางแห่งอาจจะมีเก็บไว้บ้างจากแดนปีศาจ ทว่าไม่มีใครได้รับสูตรการทำยานี้ไปเลย หากพวกเขามี มันก็คงไม่ใช่สิ่งที่เปิดเผยต่อสาธารณะอย่างแน่นอน วันนี้เป็นวันเปิดร้าน อเล็กซ์จึงนำป้ายมาติดไว้ ซึ่งเขียนสั้นๆ ว่า ‘คลินิกสมุนไพรของหยูหมิง’ พร้อมกับข้อความใต้ชื่อร้านว่า ‘จำหน่ายยาสมุนไพรสำหรับรักษาบาดแผล อาการป่วย และโรคภัยทุกชนิด’ เมื่อติดป้ายเสร็จเรียบร้อย เขาก็ขึ้นไปยังชั้นบนของคลินิกที่ยังว่างเปล่า ภายในคลินิกแบ่งออกเป็นสองห้อง ห้องหนึ่งคือห้องนั่งรอ ส่วนอีกห้องคือห้องตรวจ อเล็กซ์วางแผ่นค่ายกลลดเสียงและปิดกั้นสัมผัสวิญญาณลงบนพื้นแล้วเริ่มใช้งานมัน เดิมทีเขาอยากจะแกะสลักค่ายกลลงบนพื้นไม้โดยตรง แต่ที่นี่ไม่มีแหล่งพลังงานให้เชื่อมต่อ เมื่อเข้าไปข้างใน อเล็กซ์ก็เดินไปที่เก้าอี้ตรงสุดห้องแล้วนั่งลง จากนั้นในเมื่อไม่มีอะไรทำ เขาก็พาเพิร์ลออกมาให้เดินเล่นอย่างอิสระ ในขณะเดียวกัน เขาก็นำตำราเกี่ยวกับค่ายกลออกมาอ่าน นี่เป็นหัวข้อที่น่าสนใจเกี่ยวกับค่ายกลที่เขากำลังศึกษาอยู่ ตำราเล่มนี้อธิบายว่าค่ายกลที่ใช้บริหารสำนักทำงานอย่างไรและจะสร้างมันขึ้นมาได้อย่างไรบ้าง ตามตำรา ค่ายกลที่ใช้บริหารสำนักแท้จริงแล้วคือการรวมค่ายกลหลายรูปแบบเข้าด้วยกัน โดยเชื่อมต่อผ่านค่ายกลหลักค่ายกลหนึ่งซึ่งดึงพลังงานมาจากแหล่งกำเนิด มันคือการสื่อสารระหว่างค่ายกลย่อยๆ ที่ช่วยให้พวกมันทำงานได้โดยไม่ต้องมีแหล่งพลังงานเฉพาะเจาะจง ยังมีสิ่งที่อเล็กซ์ต้องเรียนรู้อีกมาก เขาจึงตั้งใจอ่านต่อไป เขารู้สึกแย่เล็กน้อยที่ไม่มีใครเข้ามาในร้านเลย แต่ด้วยความที่เป็นร้านใหม่และตั้งอยู่ในทำเลที่แปลกประหลาด เขาจึงโทษใครไม่ได้นอกจากตัวเอง ทว่าประมาณหนึ่งชั่วโมงต่อมา ชายคนหนึ่งก็เดินเข้ามาในร้านด้วยสีหน้าสับสน "นี่... นี่คือคลินิกใช่ไหม?" เขาถามหลังจากเห็นห้องที่ว่างเปล่ามีเพียงเด็กหนุ่มและลูกแมวตัวหนึ่ง "ใช่ครับ" อเล็กซ์กล่าวพร้อมปิดตำรา "โอ้ ผมต้องการพบหมอ... อ้อ หมายถึงแพทย์ครับ" ชายคนนั้นกล่าวขณะกุมท้องและครางด้วยความเจ็บปวด "ผมคือแพทย์เองครับ" อเล็กซ์ตอบ "มีอะไรให้ผมช่วยไหม?" "เอ่อ... นายคือแพทย์จริงๆ งั้นเหรอ? นายไม่ดูเด็กเกินไปหน่อยหรือสำหรับอาชีพนี้?" เขาถาม แม้ว่าอเล็กซ์จะมีอายุย่างเข้าวัย 20 กลางๆ แล้ว แต่อเล็กซ์ยังคงมีใบหน้าเหมือนวัยรุ่น เนื่องจากนั่นเป็นช่วงที่เขาบรรลุถึงขอบเขตแท้จริง นับแต่นั้นมาการเติบโตทางร่างกายของเขาก็ค่อนข้างช้าลง ปกติแล้วผู้คนจะไม่ประหลาดใจนักเพราะคนที่เขาคลุกคลีด้วยมักจะชินกับการเห็นคนที่ดูเยาว์วัยกว่าอายุจริง ทว่าปัจจุบัน อเล็กซ์อยู่กับคนที่แทบจะไม่มีฐานการบ่มเพาะเลยนอกจากขอบเขตขัดเกลากล้ามเนื้อ และตัวเขาเองก็ปกปิดฐานการบ่มเพาะไว้อย่างมิดชิดเพื่อไม่ให้ลูกค้าหวาดกลัว แม้แต่เพิร์ลก็กำลังปกปิดฐานการบ่มเพาะของตนโดยใช้เคล็ดวิชาลี้ลับอมตะที่อเล็กซ์สอนให้ หลังจากที่เขาเขียนมันลงในกระดาษเพื่อมอบให้กับแม่ของเขา "อย่าตัดสินฝีมือจากอายุของผมเลยครับ" อเล็กซ์กล่าวพร้อมรอยยิ้ม "บอกมาเถอะว่ามีปัญหาตรงไหน?" "ผม... ผมแค่รู้สึกปวดท้องนิดหน่อยตรงสีข้างด้านซ้าย" เขากล่าว "นึกว่าเป็นเพราะสิ่งที่กินเข้าไป แต่ดูเหมือนอาการมันจะไม่ยอมหายไปเลย" ฟังดูเหมือนอาหารเป็นพิษ แต่อเล็กซ์จำเป็นต้องแน่ใจว่ามันไม่ใช่สิ่งอื่นอย่างเช่นพยาธิในกระเพาะหรือโรคภัยอื่นๆ ดังนั้นเขาจึงเรียกชายคนนั้นมาและใช้สัมผัสวิญญาณตรวจสอบ จากนั้นจึงส่งพลังปราณเข้าไปในร่างกายของชายคนนั้นเพื่อตรวจดูอย่างละเอียด ซึ่งก็ไม่พบสิ่งผิดปกติใดๆ "ดูเหมือนจะเป็นแค่อาการปวดท้องธรรมดาจากอาหารเป็นพิษครับ" เขาบอกชายคนนั้น จากนั้นอเล็กซ์ก็นำพืชสมุนไพรชนิดหนึ่งที่คล้ายกับไทม์ออกมาแล้วส่งให้เขา "นี่ครับ เคี้ยวเจ้านี่สัก 5 นาทีแล้วกลืนน้ำของมันลงไป ถ้าอาการปวดไม่หายไปค่อยบอกผมนะ" อเล็กซ์กล่าว "โอเค" ชายคนนั้นมองพืชสมุนไพรอย่างประหลาดใจและสงสัยว่าเขาจะโดนหลอกเข้าให้แล้ว "คุณไปนั่งตรงม้านั่งแล้วเคี้ยวได้เลย จ่ายเงินหลังจากหายดีแล้วค่อยว่ากัน" อเล็กซ์กล่าว ชายคนนั้นพยักหน้ายอมรับแล้วไปนั่งเคี้ยวสมุนไพร ตอนแรกเขากือบจะยอมแพ้เพราะความขมของพืชชนิดนั้น แต่เขาก็ฝืนเคี้ยวต่อ ช้าๆ เขารู้สึกได้ว่าอาการปวดในท้องลดน้อยลงทีละนิด เมื่อครบ 5 นาที อาการปวดก็หายเป็นปลิดทิ้ง ชายคนนั้นรู้สึกเหมือนได้เกิดใหม่ "ว้าว สุดยอดไปเลย" ชายคนนั้นกล่าว "มันได้ผลจริงๆ ผมต้องจ่ายเงินเท่าไหร่?" อเล็กซ์ยิ้มแล้วตอบว่า "3 ศิลาวิญญาณครับ" "3?" ชายคนนั้นถามด้วยความประหลาดใจ "ใช่ครับ ราคานี้เพราะผมต้องตรวจวินิจฉัยและให้สมุนไพรคุณด้วย" อเล็กซ์อธิบาย "ไม่ๆๆ" ชายคนนั้นโบกมือปฏิเสธ "ผมแค่ตกใจว่าทำไมมันถูกขนาดนี้ ปกติผมต้องจ่าย 10 ถึง 20 ศิลาวิญญาณสำหรับยาเม็ดที่ให้ผลแบบเดียวกัน" "ไม่ต้องห่วงครับ" อเล็กซ์ยิ้มตอบ ชายคนนั้นหยิบศิลาวิญญาณ 3 ก้อนออกมา แต่เขากลับนิ่วหน้าเล็กน้อยตอนที่กำลังจะส่งให้ "มีอะไรหรือเปล่าครับ?" อเล็กซ์ถาม "โอ้ ไม่มีอะไรครับ แค่ปวดหลังนิดหน่อย" ชายคนนั้นอธิบาย "ผมอาจจะกล้ามเนื้ออักเสบตอนต่อสู้ด้วยดาบที่ลานประลอง" "อยากให้ผมช่วยรักษาไหมครับ?" อเล็กซ์ถาม "เอ่อ... ไม่ดีกว่าครับ" ชายคนนั้นตอบ "ผมไม่มีเงินมากขนาดนั้น เอ้อ จริงๆ ก็มีแหละ แต่มีอย่างอื่นที่ต้องใช้เงินอีก" "ราคาค่ารักษาไม่เกิน 5 ศิลาวิญญาณหรอกครับ" อเล็กซ์อธิบาย "อะไรนะ? ไม่จริงหรอก ผมเคยคุยกับสมาคมนักปรุงยา พวกเขาบอกว่ายาฟื้นฟูระดับต่ำก็น่าจะอยู่ที่ 40 ศิลาวิญญาณถ้ารวมค่าวัตถุดิบด้วย" ชายคนนั้นกล่าว "นั่นเพราะพวกนั้นเป็นยาเม็ด ส่วนของผมไม่ใช่ครับ" อเล็กซ์กล่าวพร้อมหยิบกระปุกยาสมุนไพรแบบพอกออกมา "ผมแค่ต้องทามันให้คุณ แล้วคุณก็จะหาย แต่ถ้าอาการยังคงอยู่ ผมอาจต้องทาอีกรอบ ซึ่งนั่นจะคิดเพิ่มอีก 5 ศิลาวิญญาณ ตกลงไหมครับ?" อเล็กซ์ถาม "ตกลงเหรอ? นี่ล้อผมเล่นหรือเปล่า? ถ้าผมบอกว่าไม่ตกลงสิถึงจะบ้า แต่คุณแน่ใจนะว่ามันจะหาย?" ชายคนนั้นถาม "เหมือนเดิมครับ" อเล็กซ์กล่าว "หายแล้วค่อยจ่าย" "ถ้าคุณว่าอย่างนั้น" ชายคนนั้นกล่าวพร้อมเริ่มถอดเสื้อคลุมออก แต่อเล็กซ์ห้ามไว้แล้วชี้ไปที่ห้องตรวจ "อ้อ ขอโทษทีครับ" ชายคนนั้นกล่าวแล้วเดินเข้าไปในห้อง "บอกผมด้วยนะถ้ามีใครมา" อเล็กซ์กระซิบกับเพิร์ลที่ยังคงเดินสำรวจไปทั่วห้อง เมื่อเข้าไปในห้อง อเล็กซ์ก็เปิดค่ายกลและรอให้ชายคนนั้นถอดเสื้อตัวบนออก "อื้อ..." อเล็กซ์ส่งเสียงครางด้วยความรู้สึกสยดสยอง "อาการหนักใช้ได้เลยนะ" แผ่นหลังด้านขวาของชายคนนั้นเป็นสีเขียวช้ำและปวดบวมอย่างมาก "ผมว่าคุณไม่ได้แค่กล้ามเนื้ออักเสบธรรมดาแล้วล่ะ" อเล็กซ์รีบสแกนแผ่นหลังของเขาแล้วพูดว่า "ไหล่ของคุณหลุดด้วยครับ ภายนอกอาจไม่เห็นปัญหาชัดเจน แต่ข้างในมันบาดเจ็บอยู่" "อะไรนะ? รักษามันได้ด้วยเหรอ?" ชายคนนั้นถาม "ได้ครับ ไม่ต้องห่วง" อเล็กซ์กล่าวพร้อมตักยาสมุนไพรขึ้นมาหนึ่งช้อน เขาบรรจงทามันลงบนหลังของชายคนนั้นและนวดเบาๆ รอบๆ บริเวณที่บาดเจ็บ ร่างกายของชายคนนั้นดูดซับยาสมุนไพรราวกับฟองน้ำที่แห้งผาก อเล็กซ์รอสักพักแล้วเห็นรอยช้ำที่ไหล่ค่อยๆ จางหายไปจนกลับมาเป็นสีผิวปกติ ถึงกระนั้นยังจำเป็นต้องรักษาต่ออีกนิด อเล็กซ์จึงทายาสมุนไพรเพิ่มไปอีกหนึ่งช้อน ผ่านไป 2 นาที บาดแผลที่หลังของชายคนนั้นก็หายสนิท แต่ยังมีอีกเรื่องที่ต้องทำ โดยไม่ได้บอกชายคนนั้นก่อน เขาคว้าไหล่แล้วออกแรงจัดกระดูกให้เข้าที่ "อ๊าก!" ชายคนนั้นร้องลั่นด้วยความเจ็บปวดกะทันหัน แต่หลังจากนั้นเพียงไม่กี่วินาที เขาก็รู้สึกโล่งขึ้นมาทันที "ว้าว ผมรู้สึกเหมือนไม่เคยบาดเจ็บมาก่อนเลย" ชายคนนั้นกล่าว "ครับ นั่นคือสิ่งที่ยาสมุนไพรของผมทำได้" อเล็กซ์ตอบ "ราคาเท่าไหร่ครับ? 10 ศิลาวิญญาณใช่ไหม?" ชายคนนั้นถาม อเล็กซ์พยักหน้า "5 ศิลาวิญญาณต่อการทายาสมุนไพรหนึ่งช้อนครับ" เขากล่าว "ถูกเหลือเชื่อ" ชายคนนั้นหยิบศิลาวิญญาณ 10 ก้อนออกมาแล้วชะงัก "แล้วส่วนสุดท้ายล่ะ? ที่เรื่องไหล่นั่นน่ะ?" เขาถาม "นั่นถือว่าแถมให้ครับ" อเล็กซ์กล่าวพร้อมรอยยิ้มและรับศิลาวิญญาณมา "ขอบใจมาก" ชายคนนั้นกล่าวพร้อมขยับไหล่ไปมา "ให้ตายสิ ที่นี่ราคาถูกเหลือเชื่อสำหรับผลลัพธ์ที่ได้ ผมคงไม่มีวันไปที่สมาคมนักปรุงยาอีกถ้าผมรู้ว่ามีที่นี่อยู่" "ยังไงก็ตาม ผมจะกลับมาใช้บริการอีกแน่นอน ขอบคุณอีกครั้ง" ชายคนนั้นกล่าวแล้วจากไป อเล็กซ์กลับมาที่ห้องที่ว่างเปล่าอีกครั้ง เขากำลังจะเปิดตำราอ่านต่อแต่ก็ปิดลงแล้วครุ่นคิด "จริงสิ เราควรแปะราคาไว้ด้วยจะได้แสดงให้เห็นว่าที่นี่มันถูกแค่ไหน" เขาพึมพำกับตัวเอง "วิธีนี้เท่านั้นที่จะดึงดูดคนให้เข้ามาได้มากขึ้น"